16 września br. po niemalże stuletniej przerwie od poprzedniego koncertu, na którym miałem przyjemność być, udało mi się wybrać na jeden z niewielu eventów, który w przeciwieństwie do wielu innych masowych wydarzeń kulturowych zaplanowanych na rok 2021 przetrwał próbę czasu i nie został odwołany. Tamtego bardzo miłego, choć deszczowego wieczoru udałem się do Krakowa, by śledzić sceniczne poczynania instrumentalnego trio Tides from Nebula i legendarnych doom/gothic metalowców z Paradise Lost. Jak wypadł jeden z większych śródpandemicznych koncertów w Polsce? Przekonajcie się sami.

Od samego przyjazdu na teren Hype Parku byłem zdumiony tłumem fanów, którzy pojawili się pod sceną. Byłem zachwycony tym, że znowu mogłem zobaczyć ludzi czerpiących przyjemność z muzyki granej na żywo. Uczestników tego wydarzenia było naprawdę sporo, a zdaje się docieramy do bram kolejnej z rzędu fali zakażeń wirusem Covid-19. Pomimo tego, ludzie bawili się wspaniale, momentami zapominałem, że mamy rok 2021, a większe koncerty na żywo w obecnych czasach to niestety jeszcze nie jest oczywista sprawa.

Polska ekipa z Tides from Nebula wystąpiła jako support przed Paradise Lost, i jak to z nimi bywa, zagrali koncert bardzo przyzwoity. Za każdym razem, gdy widzę chłopaków na scenie, mam wrażenie, że granie na żywo sprawia im ogromną radość. Dodatkowo zawsze mają świetny kontakt z publicznością, która i tym razem bardzo żywiołowo reagowała na każdy kolejny utwór odgrywany przez Panów z TfN. Tidesi zagrali około 45-minutowy set składający się z 9 utworów. Na koniec wybrzmiały nieco wyróżniający się z repertuaru potężny Dopamine, i tradycyjny, finałowy Tragedy of Joseph Merrick, po których chyba każdy mógł czuć się ukontentowany występem muzyków.

Setlista:
Ghost Horses
The New Delta
The Lifter
Sleepmonster
We Are the Mirror
Now Run
Dopamine
Siberia
Tragedy of Joseph Merrick

Po Tidesach nadszedł czas na danie główne, czyli angielskich weteranów z Paradise Lost. Panowie pojawili się na scenie punktualnie, otwierając swój koncert klasycznym Widow z uwielbianego Icon. Z miejsca zwróciłem uwagę, że frontman Nick Holmes był w zdecydowanie lepszej formie wokalnej niż ostatnim razem, kiedy miałem okazję go usłyszeć na żywo. Być może to zasługa nagłośnienia Hype Parku, być może innych okoliczności, niemniej zaczynało się rewelacyjnie. Przekrojowy, 17-utworowy set Anglików spełniał oczekiwania publiki, która żywiołowo brała udział w każdej interakcji prowokowanej przez Holmesa. Oprócz znanych koncertowych szlagierów pokroju Shadowkings czy rzadko granego na żywo So Much Is Lost, albo ponadczasowego klasyka Gothic, muzycy zaprezentowali 3 utwory singlowe ze swojego najnowszego pełniaka Obsidian, co było bardzo miłym akcentem, jako że na dobrą sprawę był to pierwszy raz, gdy te kompozycje zostały zagrane na żywo podczas prawowitego koncertu z udziałem publiczności. Gdy ucichła ostatnia nuta finałowego Embers Fire, w powietrzu dało się wyczuć głód publiki na więcej – atmosfera koncertu była zbyt wspaniała, żeby wszystko miało się już skończyć. Paradise Lost zapowiedzieli powrót do Polski w przyszłym roku, więc nie pozostaje nam nic innego, jak tylko czekać ze zniecierpliwieniem na spełnienie się tych słów.

Na koniec dwa słowa uznania dla agencji Knock Out Productions za realizację tego wydarzenia, co w związku z różnego rodzaju ograniczeniami i wymogami z pewnością nie należało do najłatwiejszych zadań. Miejmy nadzieję, że już niedługo będzie nam dane brać udział w koncertach bardziej regularnie, niż miało to miejsce w ostatnim czasie. Cóż, ode mnie to już wszystko – kolejny występ Paradise Lost w Polsce przeszedł do historii, i na pewno zostanie pozytywnie zapamiętany zarówno przez fanów, jak i przez samych muzyków z hrabstwa West Yorkshire.

Setlista:
Widow
Fall From Grace
Blood and Chaos
Faith Divides Us – Death Unites Us
Gothic
Shadowkings
One Second
Ghosts
The Enemy
As I Die
Requiem
No Hope in Sight
—————————
Darker Thoughts
So Much Is Lost
Beneath Broken Earth
Say Just Words
Embers Fire