Amerykański zespół Lathe Of Heaven udostępnił w całości do odsłuchu nowy album Aurora. Krążek ukazał się 29 sierpnia. Materiał nagrał Ben Greenberg w studiu Circular Ruin. Masteringiem zajął się Brad Boatright.

Kilka słów o albumie:

Lathe of Heaven powracają z drugim pełnowymiarowym albumem „Aurora”, odważnie poszerzając paletę brzmieniową i tematyczną, która rozwija się niczym seria żywych, emocjonalnych winiet.

Zamiast podążać za jednym tonem czy nastrojem, „Aurora” rozwija się niczym zbiór opowiadań, a każdy utwór oferuje inną perspektywę na ewoluujące brzmienie zespołu i głęboko refleksyjny liryzm. Łącząc wpływy brytyjskiego i fińskiego post-punku z połowy lat 80., połączone z subtelnymi niuansami lat 90. i współczesnego undergroundowego popu, „Aurora” to iteracja dotychczas niezbadanego brzmienia Lathe of Heaven, oferująca delikatną równowagę między punkowymi korzeniami a urzekającą estetyką new wave i post-punku z lat 80. Album nagrany z Benem Greenbergiem w studiu Circular Ruin i zmasterowany przez Brada Boatrighta, pod względem brzmienia czerpie inspirację z melodyjnego rocka The Cure, gotyckiego, postpunkowego syntezatora Musty Paraatiego i intensywnej perkusji, a także art-popowego wokalu i gitarowych riffów zespołu A Flock of Seagulls.

Tekstowo album „Aurora” nie stroni od ciężkich tematów. Zaprezentowany jako zbiór opowiadań science fiction, jest głęboko inspirowany i napędzany tematyką antykolonializmu, różnorodności i równości. Historie te inspirowane są powieściami Ursuli K. le Guin, Octavii Butler, Grega Egana i Petera Wattsa, prowadząc słuchaczy do mitycznych, odważnych i nieco niepokojących realiów. Tytułowy utwór, „Aurora”, rozgrywa się w dystopijnej przyszłości, gdzie Ziemia została dawno opuszczona z powodu radioaktywnego opadu – porusza tematy straty, miłości i oddania. „Oblivion” zagłębia się w zjawisko semantycznego nasycenia – wystarczy wypowiedzieć słowo wystarczająco wiele razy, a zacznie ono tracić znaczenie. „Exodus” na nowo interpretuje Paradoks Statku Tezeusza, opowiadając o doświadczeniu przeniesienia świadomości do nowego, idealnego ciała. Z kolei „Portrait of a Scorched-Earth” jawi się jako bezpośredni akt oporu. Jeden z najbardziej surowych emocjonalnie utworów na albumie, odchodzi od typowej dla zespołu abstrakcji lirycznej, stając się bezkompromisowym rozliczeniem z koszmarami współczesnej wojny i wysiedleń, zakorzenionymi w przeżytej tragedii Gazy.

„Lathe of Heaven Hope Aurora” wywołuje szerokie spektrum emocji i inspiruje do głębszej refleksji nad stanem naszej rzeczywistości i człowieczeństwa. Jest literacki, ale nie pretensjonalny, polityczny, ale nie moralizatorski, i emocjonalny, ale nie drgnie. Każdy utwór zawiera w sobie fragment rozbitego lustra, a to, co się wyłania, to pryzmatyczne, zranione piękno, patrzące na nas tysiącem twarzy. Aurora głosi: „drżyj bez strachu w bezsennej nicości”. Jesteś zaproszony.

<a href="https://latheofheaven.bandcamp.com/album/aurora">Aurora by Lathe of Heaven</a>

Tracklista:
01. Exodus
02. Aurora
03. Portrait of a Scorched-Earth
04. Just Beyond the Reach of Light
05. Oblivion
06. Kaleidoscope
07. Matrix of Control
08. Catatonia
09. Infinity’s Kiss
10. Automation Bias
11. Rorschach