Jeśli sięgniecie do mojej recenzji płyty A gyertyák csonkig égnek, to przeczytacie, że ten krążek to klasyczny przedstawiciel atmosferycznego black metalu, tyle że w wykonaniu wyjątkowo łagodnym pod względem tempa i klimatu. Néma gyás to ewidentnie naturalny protoplasta późniejszych dokonań Węgrów. Ten trwający niespełna pół godziny krążek zawiera cztery kawałki o podobnym co do zasady klimacie. W dalszym ciągu jest to także klimatyczny atmosferyczny black, raczej powolny, ale już nie tak ugłaskany jak ten, który WitcheR wydał w roku 2019. Znacznie więcej tu surowizny, szorstkości i nieokrzesania. Wynika to pewnie z faktu, że był to pierwszy album Węgrów, a pierwsze albumy zawsze są najmniej okrzesane. Tyle że akurat tym muzykom to nieuczesanie dodawało niesamowitego klimatu. Posłuchajcie na przykład drugiej połowy utworu numer jeden (przez litość nie będę tu podawał tytułów, bo są po węgiersku). Albo drugi (tytułowy). Utwór numer trzy to taki burzumowski Tomhet, może trochę bardziej delikatny i klimatyczny. EPkę zamyka piętnastominutowe monumentalne dzieło w klimacie najbardziej zbliżonym do aktualnych dokonań zespołu.

Wkładając do odtwarzacza debiutancką EPkę WitcheRa, spodziewałem się delikatnego i powolnego metalu w kolorze czerni, ale niespójnego, niedopracowanego i co tu dużo pisać, prostackiego. Zamiast tego wysłuchałem fantastycznego krążka z piękną i dopracowaną warstwą muzyczną, a przede wszystkim płyty z czymś, czego zabrakło mi na ostatnim długograju Węgrów. Néma gyás ma w sobie to coś, co tak bardzo w tej muzyce poważam. Na Néma gyás usłyszeć można wyraźnie tę iskrę, która doprowadza do wybuchu. Ten klimat, który mrozi krew w żyłach. Ta płyta jest po prostu genialna. Polecam szczerze!

Artykuł WITCHER – „Néma gyás” (2012/2020) pochodzi z serwisu KVLT.

A są i chwile słodkie jak lukrecja, ciepłe jak gruby szlafrok i jasne jak wiosenny świt. Chwile, w których ni stąd ni zowąd dostajesz album z pozoru nic nieznaczącej kapeli. A potem następuje błysk!

Węgry to wciąż trochę trzeci świat, jeśli chodzi o ostre odmiany metalu. Nie wiem dlaczego, ale ciężko traktować poważnie kapele, które tworzą w tak niezrozumiałym języku. Toż przecież nawet Finowie (mówiący także po ugrofińsku) są bardziej przyswajalni niż nasze „bratanki”.

A tu nagle zza węgła wyskakuje (z drugim już pełnowymiarowym albumem) duet o chwytliwej nazwie WitcheR. To klasyczny przedstawiciel nurtu atmosferyczno/black metalowego ze wszystkimi przynależnymi temu gatunkowi „plusami dodatnimi i plusami ujemnymi”. Krążek wydany przez mało mi znaną wytwórnię Filosofem Records, ale trudno się dziwić, gdyż adres jest oczywiście węgierski, a na koncie mają jedynie to wydawnictwo. A dlaczego określając nurt, przytoczyłem właśnie to wałęsowskie określenie? Już spieszę z odpowiedzią.

Jaki jest koń, każdy widzi. Nie znajdziemy tu szybkich temp, brutalnych linii melodycznych czy ociekających krwią aranżacji. Nie dopatrzymy się czasek i krzyży w wiadomej pozycji. Wszystko jest lukrowane pierwszoplanowymi klawiszami, a partie strunowe i sekcja rytmiczna sączą się powoli z drugiego planu. WitcheR to taki trochę Falkenbach pomieszany z Summoningiem, tyle że partie wokalne są wyłącznie growlowe, no i trudno dopatrzyć się klimatów skoczno-bitewnych. Tak więc jeśli ktoś nie lubi takiego ulizanego stylu grania, zwymiotuje już gdzieś w połowie drugiego utworu. Ja natomiast wychowałem się na tego typu klimatach, które od zawsze były dla mnie odskocznią od klasycznego black metalu i od dziesięcioleci (tak, mogę tak napisać) koiło moją skołataną duszę. I w przypadku WitcheRa jest dokładnie tak samo. Wszystko jest tak piękne, nastrojowe, melancholijne i nostalgiczne, że te pięć kawałków trwających czterdzieści minut wydaje się kurczyć do dwóch trwających kwadrans. A na okrasę ostatni z utworów to w jakiś sposób udana interpretacja Jeziora Łabędziego, a dokładnie jego bodaj najbardziej znanego ostatniego fragmentu. Tak, drodzy Państwo, Jezioro Łabędzie w wersji black. Trzeba mieć odwagę, nieprawdaż?

Dlatego właśnie pisałem o plusach dodatnich i ujemnych. Podejrzewam, że połowa z Was, zakutych w czarne nakrapiane metalowymi wstawkami zbroje parsknie śmiechem, machnie ręką i przejdzie do następnego artykułu. Ja w tym przypadku radzę być mniej radykalnym i przyjrzeć się temu wydawnictwu. Bo A gyertyák csonkig égnek jest tak dobry, jak dobry może być atmosferyczny black metal. Ja z pewnością będę się przyglądał WitcheRowi z uwagą, a ich pierwszy krążek z roku 2015 (o dźwięcznej nazwie Csendes Domb) nabędę bez wahania. Polecam Bardzo!

Artykuł WITCHER – „A gyertyák csonkig égnek” (2019) pochodzi z serwisu KVLT.

Jako pierwszą prezentujemy austriacki zespół Alastor i ich płytę Šumava. Materiał ten wyszedł na fizycznym nośniku i dostępny jest dzięki wytwórni Schattenpfade na 12″ winylu.

Niemiecka horda Valosta Varjoon dosłownie kilka dni temu wypuściła debiutancki album zatytułowany Oberpfälzer Wald, który dzięki labelowi Purity Through Fire można nabyć na płycie CD.

Prosto z ciepłej Grecji zespół Sørgelig z drugim w dyskografii długogrającym wydawnictwem We, the Oblivious. Wytwórnia Humanity’s Plague Productions wypuściła muzykę na CD, natomiast za niecały miesiąc kaseta ukaże się dzięki współpracy z Les Fleurs du Mal Productions.

Jak widać i słychać, w Brazylii też potrafią połączyć i zagrać atmosferyczny/symfoniczny black metal czego dowodem jest kapela The Kryptik. When the Shadows Rise to ich drugi album, którego wydania podjęła się niemiecka muzyczna oficyna Purity Through Fire. Bardzo mocna pozycja w tym zestawieniu!

Po fenomenalnej debiutanckiej EPce Blackthorn (recenzja), hiszpański i tajemniczny ansambl Qayin Regis zaprezentował debiutancki album Doctrine, którego wydania podjęła się rodzima wytwórnia BlackSeed Productions mająca w swoim katalogu sporo ciekawej muzyki.

Jak się okazuje – Węgry to nie tylko dobre wino. Od kilku lat istnieje tam duet Witcher, który właśnie wydał nowy album zatytułowany A gyertyák csonkig égnek. Materiał ten jest dostępny na CD oraz kasecie do kupienia na zespołowym bandcampie.

Jeszcze jedna premiera z Hiszpanii i jednocześnie z BlackSeed Productions. W stolicy tego kraju działa pod pseudonimem Heolstor tworzy projekt Mystagos. Nowa płyta nosząca tytuł Azoth ukazała się zarówno na CD jak i winylu.

WOW! Musicie to sprawdzić. Kolejna pozycja z muzycznej stajni Purity Through Fire – brytyjski Úlfarr z EPką Hate & Terror: The Rise of Pure Evil.
Coś dla maniaków Darkened Nocturn Slaughtercult!

źródło: Metal Vault, Black Metal Promotion

Artykuł Nowe premiery w black metalowym podziemiu pochodzi z serwisu KVLT.