Wcześniej kapela przedstawiła klip do utworu The Mourn Of The Oceans oraz live video do numerów Colossal i Heirs Of Sorrow.

Tracklista:
1. Abode Of Distress
2. Scars That Bleed Again
3. Morningstar Song
4. Heirs Of Sorrow
5. Colossal
6. 88.6
7. Black Womb Of Light
8. The Mourn Of The Oceans

Artykuł Evadne udostępnia nowy teledysk pochodzi z serwisu KVLT.

Płytę otwiera mocne intro oraz zwrotka utworu Abode of Distress. Podwójna stopa oraz ciężkie, wolne riffy znakomicie ze sobą współgrają i pozostawiają naprawdę dobre wrażenie, by później ustąpić melodyjnemu refrenowi okraszonemu czystym wokalem. Te dwie konwencje spójnie się ze sobą przenikają na całym albumie Hiszpanów. W ten sposób muzycy serwują jednocześnie dźwięki chłodne, a zarazem w pewien sposób kojące. Wśród gęstwiny walcowatych riffów nie zabrakło ciekawych linii melodycznych, budujących nastrój całego wydawnictwa.

Rozpiętość wokalna na A Mother Named Death jest zresztą warta zauważenia, choćby w utworze Morningstar Song, w którym czyste wokale niejako tworzą swoistą klamrę kompozycyjną, ładnie spinając ten paraboliczny kawałek . Z początku usłyszymy wyważony, męski śpiew, na końcu zaś partie wokalne zostały powierzone delikatnym, nienachalnym żeńskim śpiewom. Dodatkowo w środkowej części kompozycji muzycy uraczyli słuchacza klimatyczną solówką. Słuchając tego kawałka, oczami wyobraźni widzę pustą plażę z szumiącym lazurowym morzem i wschodem słońca. Bardzo lekko rozpoczyna się również kolejny na płycie Heirs of Sorrow. Przyjemna linia melodyjna gitarowych riffów daje nam chwile wytchnienia od cięższych i przytłaczających fragmentów. Szczerze mówiąc, ta pozycja na albumie wydaje się też jednocześnie najbardziej „radosna” i to ją właśnie odróżnia od pozostałych.

Tak jak już wspominałam wcześniej, nie brakuje też bardzo mocnych i zdecydowanych akcentów. W tym przypadku poza utworem otwierającym, muszę wspomnieć o Black Womb of Light, w którym Panowie na początku bardzo szarżują z tempem, muskając delikatnie rejony black metalu.

A Mother Named Death, to zbiór zgrabnie podanych kompozycji, które z pewnością przypadną do gustu fanom m. in.: Swallow the Sun, When Nothing Remains, a może nawet Doom:VS. Choć całość materiału nie jest niczym przełomowym w ramach konwencji melodic death/doom metalu, to posiada elementy, sprawiające, że odsłuch albumu jest czystą przyjemnością. Jest w tym zarówno siła i majestat, jak i delikatność oraz urok.

Artykuł EVADNE – „A Mother Named Death” (2017) pochodzi z serwisu KVLT.