Zespół poprzednio udostępnił singiel Gram.

Źródło: Black Metal Promotion

Artykuł Äera – teledysk do singla Äer pochodzi z serwisu KVLT.

Gwoli ścisłości płytę wydało im Aeternitas Tenebrarum Musicae Fundamentum znane bardziej z produkcji dla takich kapel jak Kommandant czy Forgotten Woods, niemniej nie da się zaprzeczyć, że czterdzieści dwie minuty pogańskiego black metalu ujrzało światło dzienne.

Ponieważ black metal i pagan metal to chyba moje dwa ulubione podgatunki muzyczne, wybór tego krążka do recenzji wydał mi się nader naturalny. Do tego melodyjna muzyczna surowizna, która wyciekła mimochodem z wstępnego przesłuchania jednego z utworów sprawiła, że tym chętniej podjąłem się analizy sześciu utworów, które zostały zawarte w debiutanckim krążku Aery.

Album zaczyna się wręcz symfonicznie, a to za sprawą trzecioplanowych partii klawiszowych a’la Dimmu Borgir i ostrej muzycznej połajanki w pozostałych warstwach instrumentalnych. Panowie ewidentnie zaczęli z górnego C, gdyż utwór następny (Frost Within) już tak nie porywa. Choć barwa growlu nie ulega zmianie, to jednak tempo tego utworu jest znacznie niższe niż kawałka otwierającego album. No i linia melodyczna… No w ryj nie wali. Rite of Odin to znów powrót do szybkiego grania. Szkoda tylko, że w tym nawale perkusyjnych blastów i przy wyraźnych dźwiękach gitar tak mało jest duszy i prawdziwego zaangażowania. Niby wszystko poprawnie, ale mięty przez rumianek nie poczułem. Profetien to ukłon w kierunku pogaństwa z wyraźnym motywem militarnym. Okrzyki wojów w chórkach z pewnością dodają charakteru utworowi, ale czy uroku – to już nie jestem taki pewien. Album zamyka (po szybkim i bezpardonowym utworze Join Me Tomorrow) znacznie spokojniejszy i bardziej rockowy kawałek Norron Magi. W dodatku mamy tu na okrasę ugłaskującą partię klawiszową. Tylko co z tego, skoro kawałek nie porwał mnie ani na sekundę.

Taka jest niestety ta płyta. Bardziej niż o muzyce przez cały czas myślałem, kiedy to się skończy. A przecież mamy i niezłe selektywne nagranie, i pomieszanie blacka z paganem i symfoniką, czyli wszystko to, co powoduje, że muzyka powinna wgniatać mnie w fotel, rozdzierać duszę i powodować krwawienie z uszu i nosa. Tu jednak chemii nie było nawet po kilkukrotnym przesłuchaniu. Lepiej więc będzie skończyć ten nierówny pojedynek.

Artykuł AERA – „The Craving Within” (2019) pochodzi z serwisu KVLT.

Na pewno znacie słowo „przerażenie”.
I właśnie to słowo idealnie określa zespół Starless Domain wraz z jego najnowszą płytą Alma, która wyszła w ultra ścisłym limicie 100 sztuk na płycie CD.

Jeśli lubicie klasyczny, skandynawski black metal, to bardzo Wam polecę zespół Ruho, którego album wydała polska wytwórnia Fallen Temple.

Frostnatt to projekt, który do muzyki podchodzi w bardzo klimatyczny sposób. Słuchając takiego black metalu można stwierdzić, że relaks przy niej jest jak najbardziej możliwy.

Pierwszą rekomendację oznaczyłem słowem „przerażenie”, ale do Tragediens Trone chyba najbardziej będzie pasować „finezja” oraz „dzikość”. Debiut norweskiego projektu został oznaczony logo Osmose Productions więc wiecie…..

Nie jeden raz polecałem Wam wydawnicze premiery od Terratur Possessions. I nie inaczej jest tym razem, bo Umbra Conscientia w pełni zasługuje na dłuższą atencję również z Waszej strony.

Ktoś powie, że taka Äera nie wyróżnia się niczym specjalnym, że to kolejny dobry atmosferyczny black metal. Może i tak jest, ale to nie powód, żeby ich nie posłuchać.
To zwyczajnie dobry, na dodatek nieco depresyjny kawał muzyki.

Jeśli jesteście fanami nieco bardziej surowego brzmienia to z pomocą przychodzi Shadow’s Mortuary i serwuje swoją muzykę za pomocą nowego albumu Kuoleman portit, którego wydaniem zajęła się wspominana przeze mnie nie raz wytwórnia Purity Through Fire.

Lubicie Bathory? Ja tak, więc jeśli Wy również to sprawdźcie włoski Apocalypse.

źródło: Black Metal Promotion. BlackMetal Catalog, Atmospheric Black Metal Albums

Artykuł Nowe premiery w black metalowym podziemiu #5 pochodzi z serwisu KVLT.