Album zawiera dwanaście utworów przesiąkniętych lirykami o nienawiści do ludzkości, gloryfikacją nienawiści i śmierci. Utwory w warstwie muzycznej są utrzymane w szybkich tempach i krótkim czasie trwania, z ciekawym, mechanicznym wokalem, który wypluwa jak karabin kolejne bluźniercze wersy.
Płytę otwiera Intro, które wprowadza świetny nastrój pod drugi, pełen agresji, dynamiczny Banned from the Morgue. Kolejny, tytułowy utwór Crimson Highway trochę zwalnia, wprowadzając między bestialskie tempo a turpistyczny wokal ciekawe przejścia perkusyjne, a nawet melodię. Człowiek już myśli, że odsapnie choć trochę, ale nic z tych rzeczy! Zaczyna się kolejny numer, który bezlitośnie wali po trzewiach, może nawet czuć napięcie, jak w apogeum z filmów o psychopatach. Dying Soul potęguje niepokojący nastrój, po czym następuje powrót do morderczego tempa i wydźwięku nienawiści z początku płyty w numerze Total Extinction. Następne utwory What We Deserve, Serenity Now, The New Great Dying oscylują w tym samym klimacie, aż w końcu wybrzmiewa jak dla mnie najlepszy utwór z płyty – A Massive Amount of Death. Słychać w nim narastające tempo, świetnie wpada w ucho, elegancko wszystko współgra, dając błogi, grobowy spokój. Album kończą trzy numery, powielające lirycznie wszystko, co związane z niechęcią do ludzkości; Unholy War – wolniejszy, ale z ciekawą, bardzo wyraźną inwokacją wokalną, Excerment Machine – znów bardzo ostry, aż w końcu wieńczący dzieło Fuck Humanity, dobitnie podsumowujący cały album.  

Mam nadzieje, że to nie ostatni album Ampulex Dementor.  Jeśli nienawidzisz swojego sąsiada i śnisz o jego śmierci, i chciałbyś to podkreślić, włącz ten album i daj się ponieść emocjom.

Artykuł AMPULEX DEMENTOR – „Crimson Highway” (2017) pochodzi z serwisu KVLT.