W efekcie otrzymujemy więc krążek cechujący się z jednej strony bezpośredniością przekazu, prostotą formy i raczej rockowym wydźwiękiem, a z drugiej – materiał niepozbawiony dysonansów, specyficznej melodyki i depresyjno-emocjonalnego rozedrgania. Butelki podczas tej libacji rozbijają wyraźnie pogrążeni w psychicznym dole desperaci, a nie nastawieni na zabawę i podkręcanie hulaszczego tempa rock’n’rollowcy.

Na krążku znalazła się też mnogość elementów (nowoczesne brzmienie, efekty tła, czy też całkiem urozmaicone jak na obraną konwencję aranżacje) ukorzeniających A Revelation of Intoxication bezpośrednio na gruncie współczesnego black metalu.

Debiut Antikvlt to bardzo przyzwoity, zaskakująco dobry i różnorodny – mimo raczej prostej formuły – album, mogący stanowić ścieżkę dźwiękową do jesiennej depresji, podlanej niskiej jakości alkoholem i używkami bliżej nieznanej proweniencji.

Artykuł ANTIKVLT – „A Revelation of Intoxication” (2025) pochodzi z serwisu KVLT.