Radość z obcowania z muzyką zespołu przyniósł mi na powrót wydany w 2023 roku Foregone, podlany bardzo przyzwoitym koncertem na Mystic Festivalu, który tylko utwierdził mnie w przekonaniu, że na kolejny klubowy występ Szwedów w okolicy na pewno warto się wybrać.

Dogodna okazja nadarzyła się w połowie lipca, gdy grupa zawitała na dwa koncerty do Polski. Gęsto wypełnione gdańskie B90 oraz wyprzedane wrocławskie A2 udowodniły, że In Flames wciąż cieszy się w naszym kraju zauważalną popularnością. Mniejszą odznaczał się w Gdańsku pomysł zapewnienia sprawnej wentylacji, przez co koncert momentami przypominał bardziej harcowanie w saunie niż zabawę w postoczniowej hali przemysłowej.

Temperaturę już na wejściu skutecznie podniósł występujący tego wieczoru w roli supportu szkocki Bleed from Within. Główne skrzypce podczas występu grał sympatyczny frontman składu, który z pociesznym wyspiarskim akcentem zachęcał ludzi do niestrudzonego pogowania. „Have you got good teeeejm with us, lads”?! No pewnie! Nawet pomimo grania dość generycznego metalcore’u, którego szczyt popularności minął dobrych kilkanaście lat temu, bawiłem się podczas koncertu Bleed From Within naprawdę nieźle. Patrząc zresztą na reakcje publiczności, nie tylko ja – Szkoci zagrali bardzo dobrą, wysoce energetyczną sztukę, rozgrzewając publikę przed występem In Flames w sposób więcej niż przyzwoity.

Reprezentanci Göteborga zaczęli całkiem zaskakująco, bo od tytułowego utworu z przedpotopowego Colony. Tak odważny powrót do przeszłości z miejsca porwał publikę do żywiołowych reakcji, przez co przebywanie pod sceną sprowadzało się do bezwładnego dryfowania w gąszczu rozgorączkowanych fanów. Zespół postawił na dość przekrojowy set, sięgając zarówno do klasyki (Artifacts of the Black Rain, Only for the Weak, Cloud Connected, Trigger), jak i hojnie promując ostatni krążek studyjny (State of Slow Decay, Meet Your Maker, Foregone Pt. 2, In the Dark).

Nie obyło się niestety bez kilku mielizn w postaci dwóch-trzech bliżej nierozpoznawalnych dla mnie utworów z nowszych płyt, które dodatkowo boleśnie obnażyły deficyty wokalne Fridéna. Zespół pominął też odegranie swojego absolutnego evergreena w postaci Pinball Map, poza tym jednak do doboru utworów trudno było mieć większe zastrzeżenia.

Ciężko było mieć je również do nagłośnienia. Wokal Andersa momentami ginął wprawdzie w ścianie gitar, nie jestem jednak przekonany, czy w przypadku tego wokalisty nie był to zabieg celowy. Bardzo dobrze w roli gitarzysty sprawdził się za to Chris Broderick, udowadniając, że zarówno pod względem techniki, jak i – szczególnie na tle reszty – prezencji scenicznej okazał się dla szwedzkiego składu naprawdę udanym transferem.

Skoro już o energii mowa, nieco lepsza mogłaby być na pewno chemia i sceniczna więź między muzykami. Zespół wyglądał w Gdańsku bardziej jak grupa ustatkowanych pięćdziesięciolatków na etatowej zmianie, niezainteresowanych ponadprzeciętnie ani wzajemnymi relacjami, ani szerszą interakcją z publicznością. Mam wrażenie, że pod tym względem zeszłoroczny występ na Mysticu prezentował się znacznie lepiej.

Deficyt energetyczny nadrabiali za to z nawiązką fani, którzy nawet na moment nie zdejmowali nogi z gazu, wyciskając w Gdańsku – zarówno z siebie, jak i z okolicznych towarzyszy – prawdziwe siódme poty.

Czy był to zły koncert? Z pewnością nie. Jego niedoskonałości skutecznie zakrywał sentyment i radość z obcowania z zespołem, do którego trudno mi nie czuć rozczulającej sympatii. Dlatego daleki jestem od stwierdzenia, że wyjazd do Gdańska okazał się źródłem zawodu. Dobrze było po raz kolejny zobaczyć tych skurczybyków i choć na chwilę przypomnieć sobie, jak to jest znów mieć kilkanaście lat.

Autorem zdjęć jest Stanisław Szczęśniak (pełna fotorelacja tutaj).

Artykuł In Flames, Bleed From Within – Gdańsk (15.07.2026) pochodzi z serwisu KVLT.

Bleed From Within

Artykuł In Flames, Bleed From Within – Gdańsk (15.07.2026) pochodzi z serwisu KVLT.

Martyrdod

Turbo

Youth Code

Scour

Pain

Mastodon

Saxon

Gaahls Wyrd

Behemoth

Wrestling PPW Ewenement

Artykuł Mystic Festival 2026 – Day 3 (6.06.2026) pochodzi z serwisu KVLT.

21.06.2026 – Warszawa, Progresja (wydarzenie)
22.06.2026 – Gdańsk, B90 (wydarzenie)

Obok grupy zagrają Frontside i Heriot. Bilety można zakupić na:

knockoutmusicstore.pl, Ebilet.pl

Knock Out Productions o koncertach:

Ten zestaw będzie prawdziwą gratką dla fanów metalcore’a w różnych formach. Gwiazdy wieczoru, czyli Trivium zaprezentują go na swój niepowtarzalny sposób – najczęściej w połączeniu z thrash i heavy metalem. Frontside przypomną, dlaczego są jedną z najbardziej rozpoznawalnych nazw w polskiej historii gatunku. Heriot rozwalcują nas od góry do dołu. To będą niezapomniane koncerty.

HERIOT (USA) metalcore, sludge metal, industrial:
Heriot zagrają najcięższe riffy i zaserwują najcięższe zwolnienia. Przemieszczają się między death metalem, hardcore’em i sludge’em czy industrialem. W każdej formie zadają bezbłędne ciosy.

Artykuł Niecałe 3 tygodnie do koncertów TRIVIUM pochodzi z serwisu KVLT.

Abbath

Vreid

Vomitory

Aleksandra „Acidolka” Hogg
Autorem zdjęć jest Acidolka.

Artykuł Hypocrisy, Abbath, Vreid, Vomitory – Gdańsk (09.04.2026) pochodzi z serwisu KVLT.

Za bardzo jednak lubię ten zespół, by nie pokładać wiary w odmianę złego losu. Ponowna ku temu okazja pojawiła się pod koniec lutego, gdy Brytyjczycy zawitali do Polski z trzema występami, będącymi częścią ich aktualnej, europejskiej trasy koncertowej. Wybierając Gdańsk, nie miałem w stosunku do eventu wygórowanych wymagań – chciałem jedynie przekonać się, czy tym razem zdołam się z zespołem polubić na żywo.

Liczba chcących zweryfikować aktualną formę grupy okazała się w Gdańsku całkiem imponująca, bo już podczas otwierającego wieczór występu Shores Of Null pod sceną pomorskiego klubu było dość gęsto. Włosi, prezentujący niezbyt charakterystyczny dla ich szerokości geograficznej melodic death/doom metal, mogliby stawać w szranki z kapelami fińskiej i szwedzkiej sceny (Swallow the Sun, Insomnium, In Mourning, October Tide, Enshine), w muzykę których zasłuchiwałem się jakieś dwie dekady temu. Sentymentalny powrót do wspominanych czasów był bardzo przyjemny, jednak nie odnotowałem w muzyce Shores of Null niczego, czego nie słyszałbym w życiu już wiele razy. Przyzwoite, ale z drugiej strony nie zrywające również okrycia wierzchniego głowy granie – dobre na rozpoczęcie wieczoru, bez potrzeby późniejszego rozpamiętywania ewentualnych przeżyć.

Nieco szybsze bicie serca spowodował za to drugi z występujących tego wieczoru supportów – duński Saturnus. Niemałe było moje zdziwienie, gdy okazało się, że kapela istnieje już od wczesnych lat dziewięćdziesiątych i wśród miłośników death/doomu naznaczonego bardzo melancholijnym, melodyjnym sznytem cieszy się prawdziwie kultowym statusem. Sam miałem okazję usłyszeć i zobaczyć ich po raz pierwszy, jednak to, co Duńczycy zaprezentowali na scenie, wystarczyło, bym zapisał sobie ich nazwę w notesie rzeczy koniecznych do sprawdzenia.

Z jednej strony bardzo skromne i pocieszne uosobienie wiecznie uśmiechniętego wokalisty, próbującego przypodobać się publice wyuczonymi zwrotami po polsku, z drugiej niezwykle nastrojowy, emocjonalnie angażujący i zagrany z wyraźną pasją gotycki death/doom metal, przypominający dokonania My Dying Bride, starej Anathemy czy (bardziej współcześnie) Draconian. Reakcje publiki były najlepszym dowodem na poziom koncertu Saturnus – zarówno te wyrażone podczas koncertu, jak i jeszcze długo po nim, gdy zespół pozował do zdjęć z rozradowanymi fanami, wyraźnie wzruszonymi szansą na spotkanie idoli sprzed lat. Trochę żałowałem, że przed koncertem nie zaznajomiłem się z jakąkolwiek próbką muzyki grupy. Jestem przekonany, że dzięki temu mój odbiór koncertu i emocje nim wywołane byłyby jeszcze mocniejsze.

Po długiej i dającej się nieco we znaki przerwie przyszedł czas na występ gwiazdy wieczoru i weryfikację tego, czy podróż do Gdańska z nadzieją na zatarcie złych wspomnień nie miała okazać się dla mnie daremna.

Anglicy zaczęli od singlowego Serpent on the Cross z ostatniej płyty, by płynnie przejść do znakomitego Tragic Idol i True Belief z pomnikowego Icon. Bardzo zróżnicowana setlista przewidywała przekrojową reprezentację albumów i okresów twórczości Brytyjczyków – od doom/death metalowych początków, przez etap, gdy Paradise Lost chcieli być drugą Metalliką i kolejnym Depeche Mode, aż po czasy współczesne, w których nowoczesny gotyk zwieńczony został ostatecznie powrotem do korzeni. W set liście zabrakło mi może jedynie ukochanego Hallowed Land z Draconian Times.

Nie wiem, na ile odbiór koncertu podyktowany był skromnym poziomem moich początkowych oczekiwań, faktem jednak jest, że Brytyjczycy zdołali bardzo pozytywnie mnie zaskoczyć. Przede wszystkim formą muzyczną, która mimo widocznych (bezpośrednio zresztą potwierdzonych) kłopotów zdrowotnych Grega Mackintosha była znakomita. Zespół zdawał się być też w doskonałym humorze – uśmiechy, żarty między utworami, dobry kontakt z publiką i wyraźna swoboda sceniczna zbudowały w B90 doskonałą atmosferę, która wyraźnie udzielała się żywiołowo reagującej publice.

Dopisała też w Gdańsku dyspozycja wokalna Nicka Holmesa (wiadomo, że z tym bywało w przeszłości różnie, z akcentem na marnie), który bardzo przyzwoicie radził sobie zarówno z partiami growlu, jak i czystymi wokalami. Wiadomo, że nie był to kliniczny poziom płyt studyjnych, ale byłbym nieuczciwy, gdybym zgłaszał w stosunku do frontmana Paradise Lost w tej kwestii poważniejsze zarzuty. Jedyną rysą na występie Anglika położyły się dla mnie odgrywane z playbacku czyste wokale w Tyrant’s Serenade. Oczywistym jest, że przez ich nakładanie się Holmes nie byłby w stanie odśpiewać ich jednocześnie, ale dużo lepszym rozwiązaniem byłoby moim zdaniem skorzystanie z asysty Grega Mackintosha, który – co przecież udowodnił w Vallenfyre – też growlować potrafi.

Z poziomem wykonawczym koncertu doskonale licytowały warunki brzmieniowe B90. Bardzo dobre nagłośnienie właściwie eksponujące każdy instrument, pięknie zaakcentowana, „płacząca” gitara Mackintosha, sekcja rytmiczna, dobrze brzmiące wokale Holmesa – wszystko dowiezione zostało tutaj należycie.

Zdaję sobie sprawę, że niniejsza relacja ociera się o bezkrytyczność, jednak pomny tragicznego poziomu naszego poprzedniego spotkania, muszę przyznać, że tym razem Paradise Lost wycisnęli maksa z danej im przeze mnie drugiej szansy. Co – nie ukrywam – niesamowicie mnie ucieszyło.

(autorką zdjęć jest Wiktoria Wójcik)

Artykuł Paradise Lost, Saturnus, Shores of Null – Gdańsk (27.02.2026) pochodzi z serwisu KVLT.

20.02.2026 – Warszawa, Progresja (wydarzenie)
21.02.2026 – Gdańsk, B90 (wydarzenie)
22.02.2026 – Wrocław, A2 (wydarzenie)

Artykuł Koncerty DUBIOZY KOLEKTIV już w lutym pochodzi z serwisu KVLT.

Koncerty odbędzą się:
13.01.2026 – Gdańsk, B90 (wydarzenie)
14.01.2026 – Warszawa, Progresja (wydarzenie)
15.01.2026 – Kraków, Kwadrat (wydarzenie)
16.01.2026 – Wrocław, A2 (wydarzenie)

Bilety:
214,99 PLN

Bilety do nabycia na:
– winiarybookings.pl
oraz na Going, Empik Bilety, Eventim, Ebilet, Ticketmaster

Artykuł Już za dwa tygodnie startuje polska część HEIDENFEST 2026 pochodzi z serwisu KVLT.

12.05.2026 – Gdańsk, B90 (wydarzenie)
13.05.2026 – Poznań, Tama (wydarzenie)
15.05.2025 – Warszawa, Progresja (wydarzenie)
16.05.2025 – Kraków, Studio (wydarzenie)

Obok grupy wystąpi The Jacques. Bilety można zakupić na:

LiveNation.pl, Ticketmaster.pl

Live Nation Polska o zespole:

Public Image Ltd (PiL), post-punkowy zespół Johna Lydona założony po rozpadzie Sex Pistols, ogłosił dużą trasę po Europie na wczesne lato 2026 roku. Ogłoszenie to nawiązuje do udanego roku 2025, kiedy PiL zagrał serię koncertów i wystąpił na festiwalach w Wielkiej Brytanii i Europie.
Uznawani za jedną z najbardziej innowacyjnych formacji w historii, PiL mają na koncie pięć singli i pięć albumów w Top 20 brytyjskich list.

Artykuł PUBLIC IMAGE LTD w Polsce, znamy support pochodzi z serwisu KVLT.

12.05.2026 – Gdańsk, B90 (wydarzenie)
13.05.2026 – Poznań, Tama (wydarzenie)
15.05.2025 – Warszawa, Progresja (wydarzenie)
16.05.2025 – Kraków, Studio (wydarzenie)

Sprzedaż dla klientów Citi Handlowy rozpoczęła się dziś, przedsprzedaż dla klientów Ticketmaster.pl rozpocznie się 2 grudnia, sprzedaż ogólna rozpocznie się 3 grudnia.

Artykuł PUBLIC IMAGE LTD na czterech koncertach w Polsce pochodzi z serwisu KVLT.