Nowa kompozycja prezentuje spokojniejsze, ale mocno osadzone w rytmie oblicze brytyjskiej formacji. „Always Been Love” łączy blues-rockowy groove, dynamiczne refreny i charakterystyczną dla zespołu soulową ekspresję.

Wokalista Phil Campbell opisuje singiel jako rockowy utwór, przy którym można tańczyć:

„Always Been Love to rockowy numer, przy którym można tańczyć. Zwrotki mają puls i groove, a refreny są pełne mocy. Miłość jest odpowiedzią na wszystkie problemy w życiu. Chcesz zmienić świat? Zacznij od siebie.”

Posłuchaj „Always Been Love”

„New Promise Land Incorporated” otwiera nowy rozdział

Album „New Promise Land Incorporated” został nagrany w kwietniu 2026 roku. Za jego produkcję i miks odpowiada ceniony producent Ethan Johns, znany ze współpracy między innymi z Kings of Leon, Laurą Marling i Rayem LaMontagne.

Będzie to pierwszy od ośmiu lat album The Temperance Movement złożony w całości z premierowego materiału. Podczas sesji muzycy postawili na nagrywanie wspólnie i na żywo, chcąc uchwycić energię oraz chemię charakterystyczną dla koncertów zespołu.

Nowy materiał ma łączyć surowe, bluesowe riffy, potężny groove, soulowe melodie oraz emocjonalny songwriting. Album rozpocznie psychodelicznie pulsujący utwór „Shadows”. Na płycie znajdą się również między innymi bardziej stonowany „Mongrels” oraz emocjonalny „Saving Grace”.

Muzycy podkreślają, że wydawnictwo jest początkiem nowego etapu działalności grupy, a jednocześnie nawiązuje do sposobu pracy znanego z jej pierwszych nagrań. Materiał ma oddawać brzmienie pięciu muzyków grających razem w jednym pomieszczeniu.

Pierwszym singlem był „Eat You Alive”

Pierwszą zapowiedzią „New Promise Land Incorporated” był utwór „Eat You Alive”. Dynamiczna kompozycja pokazała bardziej bezpośrednie i żywiołowe oblicze nadchodzącej płyty, łącząc rock’n’rollową energię z charakterystycznym dla zespołu blues-rockowym brzmieniem.

Gitarzysta Paul Sayer zaznaczał przy okazji premiery singla, że grupa chciała wrócić do swoich początków i zarejestrować naturalne brzmienie zespołu grającego wspólnie w studiu.

„To powrót do naszych początków w najprawdziwszym znaczeniu. Chcieliśmy uchwycić to, jak brzmi The Temperance Movement grający razem w jednym pomieszczeniu.”

Phil Campbell wyjaśniał natomiast, że tekst „Eat You Alive” powstał pod wpływem podróży przez hrabstwo Somerset. Utwór jest komentarzem do współczesnej rzeczywistości, w której, zdaniem wokalisty, coraz trudniej o swobodne wyrażanie własnych poglądów.

Posłuchaj „Eat You Alive”

The Temperance Movement powraca po latach

The Temperance Movement stał się jedną z ważniejszych brytyjskich formacji związanych z odrodzeniem klasycznego rocka w latach 2010. Zespół połączył inspiracje twórczością takich grup jak The Black Crowes, The Faces i The Rolling Stones z nowoczesnym, pełnym soulu podejściem do blues rocka.

W dorobku formacji znajduje się kilka albumów, które trafiły do pierwszej czterdziestki brytyjskiej listy sprzedaży. Wydany w 2018 roku krążek „A Deeper Cut” dotarł do szóstego miejsca zestawienia UK Albums Chart.

Tracklista „New Promise Land Incorporated”

1. Shadows
2. Eat You Alive
3. Silverlight Blues
4. Love Kicks
5. Scars
6. Mongrels
7. Hometown Kings & Queens
8. Always Been Love
9. Saving Grace
10. Let It All Out

Album „New Promise Land Incorporated” ukaże się 9 października 2026 roku nakładem Earache Records. Pre-order jest dostępny  tutaj.

Artykuł THE TEMPERANCE MOVEMENT prezentuje „Always Been Love”. Nowy album w październiku pochodzi z serwisu KVLT.

Posłuchaj Song for the Queen:

O zespole:

Na koncie setki koncertów, w tym na festiwalach Summer Dying Loud i Róbmy Swoje, a także trasa z Me And That Man. Trio w składzie Magda Kramer, Tomek Szkiela i Maciek Misiewicz wydało dotychczas trzy płyty – Dead Heart, Kiss Kiss Or Bang Bang, The Break Up Club oraz EP-kę. Maćka na stanowisku perkusisty zastąpił niedawno Michał Zawadzki i to z nim został nagrany czwarty album. W takim zestawieniu Fertile Hump zagra również jesienną trasę koncertową z zespołem Wij.

Zespół, w duchu filozofii DIY, postanowił samodzielnie zrealizować i zmiksować całość materiału, powierzając jedynie mastering Marcinowi Klimczakowi z Mustache Ministry.

Zamów płytę Jazzpunk Superheroes w preorderze na CD lub winylu (dostępną w trzech wersjach kolorystycznych): https://www.piranha-music.com/

W listopadzie Piranha Music zaprasza na trasę koncertową zespołu u boku Wij. Grupy zagrają:

05.11.2026 – Gdańsk, Drizzly Grizzly
06.11.2026 – Olsztyn, Zajezdnia Trolejbusowa
07.11.2026 – Łódź, Wooltura
08.11.2026 – Lublin, Fabryka Kultury Zgrzyt
13.11.2026 – Warszawa, Hydrozagadka
20.11.2026 – Kraków, Zaścianek
21.11.2026 – Wrocław, Łącznik
22.11.2026 – Katowice, Piąty Dom
27.11.2026 – Szczecin, Krzywy Gryf
28.11.2026 – Poznań, Szum
29.11.2026 – Toruń, NRD

Bilety do nabycia w serwisie biletomat.pl (z wyjątkiem Gdańska – tu sprzedaż na stronie klubu Drizzly Grizzly oraz Olsztyna (sprzedaż na stronie MOK Olsztyn ruszy wkrótce).

Artykuł FERTILE HUMP udostępnia pierwszy singiel z nowej płyty pochodzi z serwisu KVLT.

Brytyjska formacja KRIS BARRAS BAND opublikowała teledysk do nowego singla „Monsters We Made”. Utwór jest jednocześnie kompozycją tytułową nadchodzącego albumu zespołu, który ukaże się 14 sierpnia 2026 roku nakładem Earache Records.

Nowe wydawnictwo ma stanowić powrót do bardziej gitarowego i blues-rockowego oblicza grupy, nie rezygnując przy tym z chwytliwych refrenów i stadionowej energii, z której zespół jest obecnie znany.

Zobacz teledysk do „Monsters We Made”

Jak wyjaśnia wokalista i gitarzysta Kris Barras, tekst utworu porusza temat wewnętrznych demonów oraz odpowiedzialności za problemy, które często sami tworzymy.

„Monsters We Made” opowiada o rzeczach, które sami dopuszczamy do swojego życia i które później nas przytłaczają. To historia o byciu własnym największym wrogiem – zarówno jako jednostka, jak i w relacjach z innymi.

Muzyk podkreśla również, że utwór spotkał się z bardzo dobrym przyjęciem podczas tegorocznej trasy Smith/Kotzen, gdzie publiczność śpiewała refren jeszcze przed oficjalną premierą singla.

Nadchodzący album ma być odpowiedzią na oczekiwania fanów po wydanym w 2024 roku „Halo Effect”. Tym razem KRIS BARRAS BAND postawił na duże riffy, wyraziste solówki i klasyczne hardrockowe hymny, które najlepiej sprawdzają się na koncertowych scenach.

Tracklista „Monsters We Made”

1. Monsters We Made
2. Beautiful Lie
3. Riot Of One
4. Unspoken
5. All Falls Down
6. Alive
7. Otherside
8. Fake
9. Rewind
10. End Of Me
11. Levitate

Artykuł KRIS BARRAS BAND prezentuje tytułowy utwór „Monsters We Made”. Nowy album już w sierpniu pochodzi z serwisu KVLT.

Zapowiedzi wydawnictwa towarzyszy premiera utworu „Eat You Alive”, który – jak podkreślają muzycy – dobrze oddaje charakter całego materiału. Zespół postawił na powrót do korzeni i nagrywanie „na setkę”, wspólnie w studiu, aby uchwycić energię znaną z koncertów.

Gitarzysta Paul Sayer przyznaje, że prace nad płytą przebiegały w podobny sposób jak podczas nagrywania debiutanckiego albumu.

„To powrót do naszych początków w najprawdziwszym znaczeniu. Chcieliśmy uchwycić to, jak brzmi The Temperance Movement grający razem w jednym pomieszczeniu.”

Za produkcję i miks odpowiada Ethan Johns, znany ze współpracy m.in. z Kings of Leon, Laura Marling czy Ray LaMontagne.

Wokalista Phil Campbell zdradza natomiast, że tekst „Eat You Alive” powstał pod wpływem podróży przez hrabstwo Somerset i stanowi komentarz do współczesnej rzeczywistości, w której – jego zdaniem – coraz trudniej o swobodę wyrażania własnych poglądów.

Według zapowiedzi wydawcy nowy materiał ma łączyć surowe, blues-rockowe brzmienie z melodyjnym songwritingiem, z którego The Temperance Movement zasłynęło na wcześniejszych wydawnictwach. Album będzie pierwszym zbiorem premierowych kompozycji zespołu od ośmiu lat.

Posłuchaj „Eat You Alive”

Tracklista „New Promise Land Incorporated”

1. Shadows
2. Eat You Alive
3. Silverlight Blues
4. Love Kicks
5. Scars
6. Mongrels
7. Hometown Kings & Queens
8. Always Been Love
9. Saving Grace
10. Let It All Out

Artykuł THE TEMPERANCE MOVEMENT wraca z nowym albumem. „New Promise Land Incorporated” już jesienią pochodzi z serwisu KVLT.

Nowy materiał to dziesięć utworów balansujących pomiędzy americą, country, folkiem, bluesem i rockiem – czyli stylistykami, z których Bingham słynie od lat. Teksty poruszają tematykę życia w trasie, wzlotów i upadków muzycznej kariery, ale także odnalezionej nadziei oraz radości. Całość została nagrana w możliwie surowy i organiczny sposób – w dużej mierze na żywo, z minimalną liczbą dogrywek.

Jak podkreśla sam Ryan Bingham, jest to album, przy którego tworzeniu bawił się najlepiej w całej swojej karierze. Muzyk zaznacza, że zależało mu na zachowaniu emocji chwili, niedoskonałości oraz koncertowej energii, a współpraca z The Texas Gentlemen pozwoliła mu wreszcie uchwycić brzmienie, które od dawna słyszał w swojej głowie.
Na płycie, obok Binghama oraz członków The Texas Gentlemen – Ryana Ake’a (gitary), Daniela Creamera (fortepian, organy), Paula Grassa (perkusja, instrumenty perkusyjne) i Scotta Lee (bas) – usłyszymy również Richarda Bowdena (skrzypce, mandolina) oraz Cody’ego Hugginsa (gitara elektryczna, akustyczna i pedal steel).

Tracklista:

1. The Lucky Ones
2. Let The Big Dog Eat
3. I Got A Feelin’
4. Twist The Knife
5. Americana
6. Cocaine Charlie
7. Blue Skies
8. Relevance
9. Ballad of The Texas Gentlemen
10. I’m A Goin’ Nowhere

Artykuł Laureat Oscara i Grammy – RYAN BINGHAM & THE TEXAS GENTLEMEN wydał nowy album pochodzi z serwisu KVLT.

Te wyliczenia (pobieżne, bo do tego CV można dorzucić jeszcze sporo punktów) są o tyle istotne, że na albumie Nomad słychać muzyczny eklektyzm, różnorodność i techniczną biegłość – ta zaś wynika z lat doświadczeń i scenicznego oraz studyjnego obycia. W tekstach przewijają się różne osobiste doświadczenia, a Richie dzieli się tymi refleksjami ze szczerością. Jednocześnie z różnych elementów udaje się zbudować bardzo spójny album. Jest tu i hard rockowa siła (Cheap Shot, On the Table), przebojowość i soulowe zacięcie (These Doors), pasja, techniczny popis i rytmiczny luz muzyki fusion, blues rockowa autentyczność, a nawet folkowa ballada zaśpiewana tylko z gitarą we własnych dłoniach (This Is a Test). Richie nie miesza jednak wszystkich swych inspiracji w każdej piosence, pozwala słuchaczowi na emocjonalną zmianę intensywności muzycznych doznań. Czasem jest tak, że artyści próbują różnych rzeczy, by przypodobać się jak największej liczbie słuchaczy. Tutaj mamy do czynienia z naturalnym ekstraktem własnych przemyśleń. Płyta jest krótka (niespełna 35 minut), ale dzięki temu dostajemy esencję twórczych możliwości Kotzena – nie ma na Nomad ani jednego numeru, który byłby wypełniaczem. A uwieść może tutaj każda piosenka, w zależności od naszego nastroju i preferencji, choć najbardziej usatysfakcjonowani będą miłośnicy tradycji.

Biorąc pod uwagę, że Richie sam zaśpiewał i zagrał na wszystkich instrumentach (z drobną pomocą zaproszonych gości), skomponował materiał, napisał teksty i wyprodukował te piosenki, efekt jest naprawdę dobry. Zwłaszcza, że słychać biegłość w każdej zagranej partii. Bardzo chciałbym, żeby takiej muzyki więcej znajdowało się w radio – przebojowość i chwytliwość idzie tu bowiem w parze z jakością. Owszem, nic nowego, nic zaskakującego, ale jednak ze znanych, różnorodnych elementów Kotzen ulepił jedną z tych płyt, na które warto zwrócić w tym roku uwagę. Świetna muzyczna podróż, w której przewodnikiem jest szorstki, zadziorny, ale zmysłowy głos Richie’ego oraz dobre muzyczne pomysły, wykonane z feelingiem.

Artykuł RICHIE KOTZEN – „Nomad” (2024) pochodzi z serwisu KVLT.

Odkąd muzyka cyfrowa zdominowała świat, winyle zdają się reliktem przeszłości. Ale nie dla koneserów prawdziwego dźwięku! W ostatnich latach winyl przeżywa swoje drugą młodość, a jego ciepłe, analogowe brzmienie przyciąga coraz więcej miłośników. W tej nostalgicznej podróży nie może zabraknąć miejsca na giganta polskiej sceny – zespołu Dżem. Dlaczego warto sięgnąć po ulubione bluesowe albumy na winylach? Wyjaśniamy!

Dżem – skąd ten cały szum?

Zanim przejdziemy do winyli, przypomnijmy sobie, kim są ci bluesmani. Dżem to ikona polskiej muzyki, która na przestrzeni lat zaskarbiła sobie ogromne grono fanów swoją autentycznością i niepowtarzalnym stylem. Od debiutu w 1974 roku, aż po dziś dzień, grupa serwuje słuchaczom mieszankę rocka, bluesa i wszystkiego, co najlepsze w polskiej muzyce.

Winylowy renesans – czemu akurat Dżem na winylu?

Blues winylu to już coś więcej niż muzyka. To ceremoniał! Wysunięcie płyty z okładki, delikatne umieszczanie igły na krążku, pierwsze trzaski przed rozpoczęciem utworu… to wszystko buduje atmosferę oczekiwania i podnosi wartość każdego akordu.

Dla kontrastu streaming może wydawać się nieco sterylny – choć wygodny i dostępny, często pozbawiony jest tej „duszy” muzyki, którą tak łatwo wychwycić, gdy płyta obraca się na talerzu gramofonu. Winyl pozwala celebrować muzykę tak, jak została ona pierwotnie stworzona i zapisana, co jest prawdziwym skarbem dla miłośników głębokiego, pełnego brzmienia.

Jakie albumy Dżemu polecamy na winylu?

Weźmy na tapet kultowy album Czerwony jak cegła. To prawdziwa uczta dla fanów zespołu. Słuchając go na winylu, możemy doświadczyć głębi i ciepła analogowego nagrania, które zdecydowanie różni się od cyfrowej wersji. Gitara gra czysto, harmonijka płacze wyraźniej, a głos wokalisty? Jakby śpiewał tuż obok nas.

Kolejny album, który na winylu zyskuje nowe życie? Według nas to „Zemsta nietoperzy”. Płyta ta pokazuje Dżem od nieco innej, bardziej rockowej strony. Na winylu każde solo gitary brzmi jak wyzwanie rzucone współczesnej produkcji muzycznej, podkreślając surowość i autentyczność wykonania.

Jak zacząć swoją przygodę z Dżemem na winylach?

Czy jesteś gotowy, aby odkryć Dżem w całej okazałości analogowego brzmienia? Wystarczą trzy proste kroki!

1. Zdobądź gramofon – stare dobre drewno najlepiej gra

Nie masz gramofonu? Nic straconego. Rynek oferuje wiele nowoczesnych modeli, które świetnie oddają ducha starych czasów. Wybieraj jednak mądrze – nie każdy gramofon jest wart swojej ceny. Zapoznaj się w opiniami ekspertów – fora fanów winyli wciąż tętnią życiem. Tam ich miłośnicy pomogą Ci wybrać najlepszy sprzęt.

2. Poluj na płyty w sklepie Winylownia

Dżem na winylu znajdziesz np. na targach płytowych, ale pamiętaj, że stan płyty ma kluczowe znaczenie dla jakości dźwięku. Lepiej więc inwestować w nówki. W Internecie znajdziesz je w sklepie Winylownia. Spotkasz tam też ciekawe akcesoria i limitowane edycje różnych wykonawców.

3. Stwórz odpowiedni nastrój

Pamiętaj, że słuchanie winyli to nie tylko muzyka, ale również cała atmosfera. Zadbaj o odpowiednie oświetlenie, wygodny fotel i może kieliszek dobrego wina? Masz znajomych melomanów? Spotkajcie w elitarnym gronie i przeżyjcie te chwile razem!

Winyl pozwala cieszyć się każdą nutą, każdym szeptem harmonijki, z głębią, jakiej nie oferuje żadne inne medium. Czy warto? Odpowiedz sobie sam! Kiedy usłyszysz pierwsze tony Do kołyski na czarnym krążku, to będzie moment, w którym zakochasz się na nowo w bluesie!

MATERIAŁ PROMOCYJNY

Artykuł DŻEM na winylach – dlaczego warto słuchać legendy bluesa z czarnego krążka? pochodzi z serwisu KVLT.

Gary Moore zawsze należał do muzyków, których szanowałem, wiedząc, że był w swej wadze wyjątkowy, ponadczasowy i najzwyczajniej cholernie dobry. Na wieść o zmierzającej do mnie płycie winylowej Gary’ego ucieszyłem się. Album Back to the Blues swą pierwotną premierę miał w 2001 roku, a więc wznowienie jakie ufundowała nam wytwórnia BMG odbywa się po ponad 20 latach i co najważniejsze – po raz pierwszy na czarnym wosku. Label postawił na grube winyle, album rozłożony został na dwie sztuki, gdzie strona D zawiera bonusy w postaci utworu Picture of the Moon w wersji singlowej i dwóch nagrań live (Cold Black Night, Stormy Monday). Całość została spakowana w atrakcyjny gatefold, który wygląda mi na trwały.

A dlaczego się na tę płytę ucieszyłem? Odpowiedź jest prosta: muzyka, jaką grał Moore, obojętnie czy ta nieco bardziej rockowa czy stricte bluesowa z natury, powinna „zagadać” z płyty gramofonowej. Jest to muzyka z duszą, nagrana w sposób bardzo przyjazny dla analogu, a więc łatwa do docenienia przy odsłuchu już na etapie oceny samego brzmienia. Tu się nie pomyliłem, płyta brzmi naprawdę dobrze, soczyście i przestrzennie. Utwory żywsze posiadają odpowiedni drive, a ckliwe ballady potężny klimat. Gitary Moore’a cechuje silny feeling, nie ma znaczenia czy gra solówkę czy pulsujący riff, leją się spod jego palców bogate uczucia. Utwory faktycznie są silnie bluesowe, tytuł mówi sam za siebie, ale nie można zapomnieć, że ich kompozytor sporo lat udzielał się w kapelach rockowych, żeby wspomnieć choćby Thin Lizzy, i w moim odczuciu przekłada się to na energię utworów. Silny nacisk kładziony jest na sekcję rytmiczną i mocne zagrywki, co miłe jest dla mojego ucha. Na perkusji na tym albumie zagrał Darrin Shane Mooney, który oprócz gry u Moore’a wsławił się swym bębnieniem dla Primal Scream i Babylon Zoo (tak, to ci od Spaceman), więc jak się mówi potocznie „lipy nie ma”. Gra perkusisty jest oszczędna, ale równie uczuciowa, co patenty gitarowe i świetnie się z nimi uzupełnia.

Back to the Blues okazuje się winylem, który nie będzie leżał u mnie na półce porzucony. Nie będzie także płytą słuchaną bardzo często, ale powiem szczerze jak na spowiedzi, że podoba mi się i uważam, że warto się z nią zapoznać choćby dla samej wiedzy o muzyce w ogóle. Poznałem ją z odsłuchu CD, a teraz miałem okazję odsłuchać ją na gramofonie i nie będę ukrywał, że druga opcja dała mi większą satysfakcję. Winyl ma duszę, duszę posiadają także nagrania Moore’a, wszystko się pięknie dopełnia, a wiadomo nie od dziś, że przesłuchanie od czasu do czasu albumu niemetalowego nie robi zaraz z nikogo pozera i zdrajcy.

Gary Moore na Facebook’u.

Artykuł GARY MOORE – „Back to the Blues” (2001/2023) pochodzi z serwisu KVLT.

13 października bieżącego roku BMG wydaje klasyczny album Gary’ego Moore’a “Back To The Blues” na podwójnym, ciężkim winylu w rozkładanej okładce. Album dostępny będzie także w wersji cyfrowej, jak i na CD. Pre-order tutaj.

“Back To The Blues” był 13.tym solowym albumem Gary’ego Moore’a, na którym powrócił do grania tradycyjnego bluesa. Ta płyta nigdy nie ukazała się na winylu, dlatego nowe wydanie jest pierwszym takim wydarzeniem w historii. Wydanie winylowe i CD zawiera nowe teksty okładkowe napisane przez Dave’a Everley’ego oraz utwory dodatkowe.

Tracklista:
01. Enough Of The Blues
02. You Upset Me Baby
03. Cold Black Night
04. Stormy Monday
05. Ain’t Got You
06. Picture Of The Moon
07. Looking Back
08. The Prophet
09. How Many Lies
10. Drowning In Tears
11. Picture Of The Moon (Single Edit) (bonus)
12. Cold Black Night (Live At VH1) (bonus)
13. Stormy Monday (Live At VH1) (bonus)

Artykuł PREMIERA! Winylowa reedycja GARY MOORE „Back To The Blues” pochodzi z serwisu KVLT.

13 października bieżącego roku BMG wyda klasyczny album Gary’ego Moore’a “Back To The Blues” na podwójnym, ciężkim winylu w rozkładanej okładce. Album dostępny będzie także digitalnie, jak i na CD. Pre-order tutaj.

“Back To The Blues” był 13.tym solowym albumem Gary’ego Moore’a, na którym powrócił do grania tradycyjnego bluesa. Ta płyta nigdy nie ukazała się na winylu, dlatego nowe wydanie jest pierwszym takim wydarzeniem w historii. Wydanie winylowe i CD zawiera nowe teksty okładkowe napisane przez Dave’a Everley’ego oraz utwory dodatkowe.

Tracklista:
01. Enough Of The Blues
02. You Upset Me Baby
03. Cold Black Night
04. Stormy Monday
05. Ain’t Got You
06. Picture Of The Moon
07. Looking Back
08. The Prophet
09. How Many Lies
10. Drowning In Tears
11. Picture Of The Moon (Single Edit) (bonus)
12. Cold Black Night (Live At VH1) (bonus)
13. Stormy Monday (Live At VH1) (bonus)

Artykuł GARY MOORE „Back To The Blues” po raz pierwszy na winylu pochodzi z serwisu KVLT.