Cover utworu „An Experiment In Homicide” został nagrany na składankę „Butchered By Death”, będącą hołdem dla Cannibal Corpse. Pomysłodawcą kompilacji jest kapela Tortured Corpse i jej premiera zaplanowana jest na przełom wiosny i lata bieżącego roku i zawierać będzie osiemnaście coverów nagranych przez osiemnaście zespołów.

Utwór został nagrany w Antihuman Studio, a miksem i masteringiem zajął się Michał Grabowski z BlackTeamMedia (Christ Agony, Feto In Fetus, Vader).

Tracklista:
01. Avulsed – „Staring Through The Eyes Of The Dead”
02. Vephar – „Hammer Smashed Face”
03. Mastectomy – „Pulverised”
04. Mass Insanity – „An Experiment In Homicide”
05. Uborn Suffer – „Put Them To Death
06. Chainsword – „Death Walking Terror”
07. Kontagion – „Sentenced To Burn”/”Evisceration Plague”
08. Cemetery Rotteness – „Necropedophile”
09. Tortured Corpse – „Butchered By Death”
10. Corpse Throne – „I Cum Blood”
11. Mortis Dei – „A Skull Full Of Maggots”
12. Trauma – „Stripped,Raped and Strangled”
13. Bestial Disgogerment – „Innards Decay”
14. 10 Plagues – „Devoured By Vermin”
15. MorLord – „Gutted”
16. Łukasz „Shadock” Radecki – „Scalding Hails”
17. Funus – „Bloodlands”
18. Putrid Evil – „Fucked With A Knife”

Artykuł MASS INSANITY coveruje CANNIBAL CORPSE pochodzi z serwisu KVLT.

Wcześniej kapela udostępniła video do numeru Flying The Black Flag.

Tracklista:
01. Prepare to Die
02. Flying the Black Flag
03. Infinity of Horrors
04. Mechanical Chaos
05. They Murdered Sleep
06. The Facets of Propaganda
07. Feeding the Meatgrinder
08. Vehement Draconian Vengeance
09. Beholding the Sickness of Civilization
10. No Matter the Cost
11. Imperium Delirium

Artykuł Wspólny teledysk zespołu SHADOW OF INTENT oraz wokalisty CANNIBAL CORPSE pochodzi z serwisu KVLT.

Jakoś już tak mam, że nie czekam nigdy przesadnie na nowe dzieło od brutali z Florydy. Cannibale to sprawna maszyna – nie tylko koncertowa, ale też wydawnicza i nie trzeba się obawiać, czy coś nagrają. Nowe materiały dostarczane są nam regularnie co 2–3 lata, wręcz można powiedzieć, iż na Amerykanach można polegać jak na wytrzymałości telefonu Nokia 3310. Przez lata działalności co prawda zdarzyły się im krążki mniej interesujące i okresy, które można tłumaczyć zmęczeniem materiału, ale wraz z powrotem Roba Barretta (ex-Malevolent Creation) i zwerbowaniem Erika Rutana przyszły nowa energia i jakość, które były jak najbardziej pożądane. Patrząc na podział obowiązków przy powstawaniu Chaos Horrific, widać jednak, że całość pracy nie spadła na ich barki, a najwięcej kawałków napisał basista Alex Webster. Jedynym leniuszkiem w składzie jest Corpsegrinder (wokale), który nie napisał nawet jednego tekstu i nie miał wkładu w powstawanie kawałków. Nie zmienia to jednak faktu, że jego robota wykonywana jest zawsze wzorowo i nie zmieniło się to także teraz. Małą ciekawostką może być to, że pozwolił dla odmiany pokrzyczeć w tle Rutanowi, co – mam nadzieję – także wzbogaci koncerty.

Słuchając albumu, zauważyłem, że te najszybsze i najbardziej zagmatwane utwory stworzył Webster. Są to kawałki w stylu CC, który zapoczątkowany był jakoś po Gore Obsessed i kontynuowany jest po dziś dzień. Szybkie łupanki z perkusją graną „na jeden” do wtóru skomplikowanych riffów to już esencja stylu zespołu, ale powiem szczerze, że gdyby album był taki w całości (jak zdarzało się to kiedyś), to byłbym zawiedziony. Dopuszczenie Barretta i Rutana do tworzenia materiału było bardzo dobrą decyzją, nadającą płycie odpowiedniego urozmaicenia i przejrzystości. Zaczyna się szybko, mocno i niespecjalnie zaskakująco (choć wejście na basie jest wyjątkowo skuteczne). Przy pierwszym odsłuchu dopiero na wysokości trzeciego i czwartego utworu moja uwaga została przykuta za sprawą Summoned for Sacrifice (Barrett) i singlowego Blood Blind (Rutan), a po nich znowu zaczęło się odliczanie do tych nieco wolniejszych, wyróżniających się kompozycji. Drugie słuchanie – ku mojemu zaskoczeniu – przyniosło niechęć i obawę, że Chaos Horrific dołączy do mniej udanych krążków dyskografii. Odczułem zmęczenie mało „przebojowym” charakterem całości i stwierdziłem, że może to być płyta jednego utworu (znowu fenomenalny Blood Blind). Jednakże to jest Cannibal Corpse i nie mogłem tego tak zostawić. Puściłem album kolejny raz po południu, następny raz o poranku i jeszcze raz w samochodzie – zaczęło gryźć. No w końcu! – chciałoby się rzec.

Wychodzi na to, że nie jest to album jednego odsłuchu i wypada to na plus. Przy lepszym poznaniu objawia się wiele dobrej muzyki, smaczków i ciekawych rozwiązań aranżacyjnych. Co najważniejsze, z kolejnymi odsłuchami pojawia się też sympatia dla utworów i przestaje być ważne, czy song jest szybki, czy wolny – całość nabiera sensu. Jako moje ulubione utwory na pewno będę nadal wymieniał te napisane przez dwójkę gitarzystów, ale czy oderwane z kontekstu byłyby nadal takie zajebiste? Czy album w całości stworzony przez nich porwałby słuchaczy? Nie wiem, ale wiem, że Chaos Horrific trafia powoli, przebija się mozolnie przez świadomość i zdobywa tam swoje miejsce już na zawsze. Na wyróżnienie na pewno też zasługują partie solowe gitar, które już długo nie były takie finezyjne i ciekawe.

W temacie małego podsumowania chciałbym jeszcze nadmienić, że utwór tytułowy – moim zdaniem – nie powinien się wydarzyć. Thrashujące riffy i zbyt prostolinijny refren mnie boli i ledwo jestem w stanie przejść przez ten moment albumu. Na szczęście są kawałki, które nadrabiają wpadkę i można ją ostatecznie wybaczyć, ale bez tej kompozycji album byłby dla mnie lepszy. Ocena wystawiona została w punktacji odniesionej do dyskografii Cannibal Corpse, gdzie 1 otrzymuje – według mnie – najsłabszy Bloodthirst, a 10 – ex aequo – Tomb of the Mutilated i The Bleeding.

Artykuł CANNIBAL CORPSE – „Chaos Horrific” (2023) pochodzi z serwisu KVLT.

Tracklista:
01. Overlods of Violence
02. Frenzied Feeding
03. Summoned for Sacrifice
04. Blood Blind
05. Vengeful Invasion
06. Chaos Horrific
07. Fracture and Refracture
08. Pitchfork Impalement
09. Pestilential Rictus
10. Drain You Empty

Artykuł CANNIBAL CORPSE prezentuje klip do singla z nowej płyty pochodzi z serwisu KVLT.

Częścią tego przedsięwzięcia jest wywiad z perksistą Cannibal Corpse, który przeprowadził Yaser Taheri – metalowiec z Afganistanu, kraju, w którym słuchanie muzyki zakazane jest przez Boga.

Artykuł Yaser Taheri: video wywiad z perkusistą Cannibal Corpse pochodzi z serwisu KVLT.

Stormruler

Ingested

Dark Funeral

Cannibal Corpse

Artykuł Cannibal Corpse, Dark Funeral, Ingested, Stormruler – Kraków (30.03.2023) pochodzi z serwisu KVLT.

Tesseract

Alcest

Jinjer

Igorrr

Cannibal Corpse

Me and That Man

Artykuł Brutal Assault – dzień 2 (10.08.2022) pochodzi z serwisu KVLT.

Fisher o współpracy z Jastą:

Kiedy Jamey zaproponował mi nagranie tej płyty, miałem ochotę wejść do studia z Erikiem Rutanem i nagrać wokale! To mieszanka Death Metalu, Thrashu i Hardcore’u, a brzmi ciężko jak diabli !!! Jestem tym naprawdę podekscytowany i nie mogę się doczekać, aż świat to usłyszy !!!

Tracklista:
01. Acid Vat (Feat. Erik Rutan)
02. Bottom Dweller
03. On Wings Of Carnage
04. All Souls Get Torn
05. Death Is The Only Key
06. Crimson Proof
07. Devourer Of Souls
08. Defined By Your Demise
09. Master Of The Longest Night
10. Vaguely Human

Artykuł Wokalista CANNIBAL CORPSE prezentuje nowy klip pochodzi z serwisu KVLT.

30.03.2023 – Kraków, Kamienna 12

Obok grupy zagrają Dark Funeral, Ingested oraz Stormruler.

Artykuł CANNIBAL CORPSE na koncercie w Polsce pochodzi z serwisu KVLT.

Klub A2 we Wrocławiu to jedna z moich ulubionych miejscówek koncertowych, którą odwiedzałem już kilkakrotnie i nigdy nie wyszedłem zawiedziony. W sierpniowe popołudnie już na długo przed otwarciem drzwi w okolicy klubu krążyły grupy metalowców. Koncert cieszył się ogromnym zainteresowaniem w sieci, na co wpływ miała również bardzo przyzwoita cena biletów. Jednak na stoisku z merchem… rozczarowanie. Abstrahując od wysokich cen koszulek, bluz i innych odzieżowych gadżetów, nie było w ofercie płyt CD ani od Cannibal Corpse ani od Krisiun. Szkoda, bo chciałem nabyć ich najnowsze krążki. Pozostało mi więc wyczekiwać solidnego wynagrodzenia w postaci świetnego koncertu.

Jako pierwsi miejsce na scenie dostali Blood Incantation. Muzycy ze stanu Kolorado swoim technicznym death metalem i mocno rozbudowanymi kompozycjami, opisującymi w tekstach sprawy związane z UFO, szeroko pojętymi tajemnicami kosmosu oraz teoriami spiskowymi, zaserwowali czterdzieści pięć minut hipnotyzującego spektaklu. Jedynym minusem było to, że dostali od dźwiękowców stosunkowo mało mocy i niezbyt wyszukaną oprawę świetlną, ale niestety tak to bywa z supportami. Muzycznie zeszli jednak ze sceny z podniesioną tarczą przy entuzjastycznych okrzykach publiczności.

Następnie na scenie pojawili się Krisiun, których darzę ogromną sympatią od ponad dekady. Trzej bracia zagrali z taką mocą, że całe sześćdziesiąt minut miałem wytrzeszczone oczy i z każdej piosenki cieszyłem się jak dziecko. Nie zabrakło klasyków, jak chociażby Kings of Killing czy Combustion Inferno oraz utworów z najnowszego krążka Mortem Solis, jak utwór Swords into Flesh. Śpiewający basista, Alex Camaro, między utworami nakręcał publiczność do granic możliwości, komplementując energię polskich fanów i posiłkując się przy tym zwrotami w naszym języku: „Dziekuja!”, „Kurwa mać” czy „Ja pierdole”, co wywoływało uśmiech na twarzy każdego zgromadzonego w klubie fana. Jedynym mankamentem koncertu Krisiun było wykonanie Blood of Lions, podczas którego mniej więcej w okolicach drugiej minuty panowie przestali się całkowicie słyszeć i wstrzymali dalsze granie, szybko przechodząc do kolejnego kawałka. Szkoda, bo ten utwór byłby idealnym zwieńczeniem świetnego koncertu. Ale i tak było wyśmienicie.

Przyszedł czas, kiedy z tyłu sceny wzniosło się ogromne, czerwone logo zapowiadające gwiazdę wieczoru. Nagle, jak gdyby nigdy nic, muzycy Cannibal Corpse wyszli na scenę, chwycili gitary, przyjęli bojowe pozycje i… rozpętało się istne, metalowe piekło. Publiczność ogarnął szał, a kwintet z Buffalo wylewał z siebie siódme poty, niemiłosiernie machając głowami i nie szczędząc instrumentów. Miałem szczęście być cały czas pod samą sceną, zaraz naprzeciwko gitarzysty, Roba Barretta, z którym cały czas utrzymywałem kontakt wzrokowy i pokazywaliśmy sobie między utworami „rogi” i „łapki w górę”. Na uwagę zasługuje tu również postawa wokalisty, „Corpsegrindera”, który w przerwach troszczył się o fanów, rzucając im wodę i apelował o bezpieczną zabawę. W setliście Kanibali nie zabrakło klasyków, takich jak Scourge of Iron, I cum Blood czy Fucked with a Knife. Z nowej płyty zespół zagrał między innymi Inhumane Harvest oraz Condemnation Contagnion, a na zakończenie całego show nieśmiertelny Hammer Smashed Face. Cannibal Corpse zeszli ze sceny w glorii chwały, a fani jeszcze długo stali pod sceną, nie mogąc się otrząsnąć po tak rewelacyjnym show. Po raz kolejny ci klasycy ekstremalnego metalu potwierdzili swoją dominację w gatunku. Kto nie był, niech żałuje.

Artykuł Cannibal Corpse, Krisiun, Blood Incantation – Wrocław (17.08.2022) pochodzi z serwisu KVLT.