Już ponad godzinę przed koncertem na otwarcie drzwi oczekiwała spora grupa. Wybór lokalizacji – Śródmieście, tuż obok znanych zabytków – był bardzo udany. Sprawił, że czas przed i po koncercie stanowił magiczną oprawę całego wieczoru. Klub Parlament, funkcjonujący w pomieszczeniach dawnej stolarni Teatru Wybrzeże, okazał się całkiem przytulny, choć minusem była jego akustyka. Bywałam na lepiej nagłośnionych koncertach Chrisa Cornera i jego projektu IAMX.

O aux animaux słów kilka
W europejskiej trasie Artificial Innocence jako support artyście towarzyszy założony w 2015 r. dark wave’owy projekt aux animaux. Pierwotnie składał się on z dwóch osób, a jego główną ideą była walka o dobro zwierząt i weganizm. Obecnie solo działa w nim pochodząca z Turcji i mieszkająca w Szwecji Gözde Düzer, która określa swoją twórczość jako hauntwave. Artystka śpiewa i gra na basie oraz wydającym upiornie urocze dźwięki, znanym m.in. z filmów grozy, thereminie. Posiada też drugi soloprojekt – Melaina Chole, w którym sięga po drone doom. Wśród wielu ciekawostek, jakie można znaleźć o Gözde Düzer w sieci, jest również to, że za mastering jej debiutanckiego albumu Body horror (2023) odpowiada Doruk Öztürkcan z She Passed Away.

Około półgodzinny występ aux animaux rozpoczął się od nawiązującego do symboliki okultystycznej teatralnego preludium, po którym artystka, nie szczędząc energii, wykonała swoje najbardziej znane utwory, jak Blackout i Thrill Kill. Była tu pasja, rytm i zimne dźwięki syntetyzatora, było coś świeżego i surowego, charakterystycznego dla artystów, którzy nie zagrali jeszcze setek koncertów. Może zabrakło kogoś jeszcze na scenie, z drugiej strony piosenkarka bardzo starała się, by ją wypełnić, utrzymywała także świetny kontakt z publiką. Warto śledzić, jak dalej będzie kierować swoją muzyczną ścieżką. Długo pracowała, by było o niej głośniej.

IAMX – The alternative to real world
Po przerwie we wrzawie okrzyków na scenę wkroczył IAMX w towarzystwie perkusisty Jona Sirena (w zespole koncertowym od 2015 r.) oraz znanej z wcześniejszego występu Gözde Düzer w roli nowej basistki i wspierającego wokalu grupy. Niestety na trasie nie zobaczymy już Janine Gezang, związanej z projektem od 2006 r. Artystka w ubiegłym roku opuściła pokład IAMX.

Zaczęło się od rytmicznego Disciple z Fault Lines¹ (2023), po którym nastąpił pochodzący z tej samej płyty utwór The X ID – wstęp wskazujący drogę, którą obecnie chce kroczyć IAMX. Muzycznie pełną mocnych elektronicznych dźwięków i zdecydowanej perkusji, jednocześnie mroczniejszą niż dawniej w warstwie wizualno-tekstowej.

Co znamienne i charakterystyczne dla występów tego artysty, jego twarz nie była zbyt dobrze oświetlona na scenie. Światła skupiały się na ekstatycznym tańcu, występowi towarzyszyły także wizualizacje. Chris Corner nie odmówił sobie stage divingu. Pod względem oprawy koncert był tradycyjnie dopracowany, wokale, elektronika i instrumenty również brzmiały dobrze, choć przestrzeń klubu trochę je tłumiła. Wszyscy muzycy grali tak, jakby ten koncert był tym jedynym i wyjątkowym. Nie można odmówić IAMX zaangażowania i wciągania w ekstazę publiki.

Bernadette, you are my liberty
Koncerty IAMX są jak wpadnięcie do króliczej nory przemalowanej na czarno, z utalentowanym i jednocześnie kontrowersyjnym szamanem. Ma to dużo zalet i uroku, choć niektóre elementy wizualizacji i choreografii sprawiają, że być może oznaczenie występu jako 13+ jest ciut nieadekwatne.

Wracając do meritum, czyli bardzo dobrego show. W trakcie prawie półtorej godziny usłyszeliśmy również aż trzy utwory z Metanoi (2015), w tym sprawdzający się świetnie na żywo No Maker Made Me. Nie zabrakło także kultowego After Every Party I Die (The Alternative, 2006) i najpopularniejszej na YouTube piosenki IAMX – Bernadette (Volatile Times, 2011), która zwieńczyła trzyutworowy zestaw bisów.

Miłym akcentem był fakt, że po zakończeniu koncertu Jon Siren, założyciel i perkusista Mankind Is Obsolete, znany też m.in. z Psyclon Nine, został, by porozmawiać z widzami. Długo po wybrzmieniu muzyki ciągnęła się jeszcze kolejka do merchu (z przyzwoitymi jak na merch cenami). Było warto ponownie zobaczyć IAMX. To był dobry wieczór.

Artykuł IAMX, aux animaux – Gdańsk (16.03.2026) pochodzi z serwisu KVLT.

05.05.2025 – Kraków, Kwadrat (wydarzenie)

Bilety można zakupić na:

winiarybookings.pl, Going, Empik Bilety, Biletomat.pl, Eventim Polska, Ebilet.pl, Ticketmaster.pl

WiniaryBookings o koncercie i artyście:

Ponownie Chris Corner z IAMX zawita do Polski! Mroczna, elektroniczna formacja zachwyci publiczność 5 maja 2025 roku w krakowskim klubie Kwadrat, w ramach Fault Lines² Tour. Spodziewajcie się połączenia kultowych klasyków IAMX z ulubionymi utworami z albumu Fault Lines, a także uderzających wizualizacji zaplanowanych przez Cornera. Przed Wami wieczór pełen glamuru, brudu i namiętności!

Od małomiasteczkowego chłopaka przez ikonę popu z Sneaker Pimps, aż po artystę tworzącego surową, ekspresyjną sztukę – droga Chrisa Cornera do bycia IAMX była pełna zwrotów, jednak doprowadziła go do absolutnego szczytu twórczości. Projekt IAMX, który zadebiutował w 2002 roku, to mieszanka elektronicznych eksperymentów, punkowej energii i głęboko osobistych tekstów. Pierwszy album ukazał się w lipcu 2004 roku, a od tego czasu Corner, który dwukrotnie zmieniał swoje miejsce zamieszkania (najpierw z Wielkiej Brytanii przeniósł się do Berlina, a następnie do Los Angeles) wydał 10 albumów, z których każdy jest owocem jego niezależnej pracy.

IAMX to nie tylko muzyka. To także spektakularne stroje, niesamowite efekty świetlne i wizualne, oraz unikalne rekwizyty zaprojektowane przez Cornera i jego zespół. To prawdziwe show, którego po prostu trzeba doświadczyć na żywo!

Artykuł IAMX zawita do Polski pochodzi z serwisu KVLT.

IAMX zagrał bez supportu, a zespół stawił się na scenie punktualnie, ku zachwytowi fanów zebranych pod klubem już na dobre kilka godzin przed otwarciem drzwi.
Zaczęło się od mocnego uderzenia wraz z pulsującym, spowitym mrokiem Disciple. Chris ze swoją ekspresją sceniczną od razu zdobył publikę i zaskarbił sobie zachwyt zebranych (a chwilami wręcz adorację, sądząc po pełnej zachwytu wrzawie pośrodku pierwszego rzędu). Zasiadający za perkusją Jon Siren dawał z siebie wszystko, a Sarah Pray zastępująca Janine za syntezatorem, klawiszami oraz mikrofonem stanęła na wysokości zadania i poradziła sobie świetnie.
Artyści szli jak burza przez przekrojową setlistę, prezentując widowni kolejno The X ID, rozpoczęte zaraźliwym beatem Sailor oraz świetne Aphrodisiac, które dodatkowo rozruszało widownię. Już wraz z pierwszymi utworami publiczność wpadła w rytm, wykrzykiwała teksty utworów i zmieniała Tamę w istny parkiet do tańca. Z jednej strony reakcje publiki nie powinny dziwić (zwłaszcza, że IAMX występowali w Polsce już dwudziesty piąty raz), z drugiej strony energia zespołu udzieliła się zebranym w mgnieniu oka. Artyści bez wątpienia należą do grup, które najszybciej podkręcają atmosferę na swoich koncertach.
Nie zabrakło również licznych podziękowań i wielu słów uznania skierowanych do widowni, a konferansjerka Chrisa świadczyła o tym, że na scenie jest w swoim żywiole. Koncert zasługiwał w zasadzie na miano artystycznego/estetycznego/duchowego przeżycia (niepotrzebne skreślić) – wszystko za sprawą stosunkowo prostych elektronicznych aranżacji, które na żywo okazały się niesamowicie chwytliwe, zwłaszcza w połączeniu z basami rozchodzącymi się echem po całym ciele. Ponadto możliwości wokalne zarówno frontmana (sięgającego czasem wyższych i bardziej wymagających rejestrów), jak i Sarah można określić jedynie mianem imponujących.
Klimatu dopełniało również oświetlenie – przez większość trwania koncertu było dość oszczędne, zaznaczające sylwetki muzyków bez przesadnego rozjaśniania ich twarzy. Czasem chciało się zobaczyć ich reakcje, jednak i takie oświetlenie miało swoje plusy – nic nie przeszkadzało w tym, żeby chwilami zamknąć oczy i stuprocentowo wczuć się w ich muzykę. Uwierzcie mi, że było warto.

Po wyjściu zespołu na bisy Chris doczekał się nawet bukietu białych róż od jednej z fanek (stałam tuż obok koncertowiczki, która przekazała kwiaty na scenę – pozdrawiam!), a sam zespół spotkał się z przyjęciem tak entuzjastycznym i głośnym, jakby widownia nie miała za sobą ponad godziny koncertu. Rzecz miała się zresztą podobnie z samym zespołem – art.yści byli w znakomitej formie, a sam Chris nie oszczędzał sobie schodzenia aż na barierki (w pewnym momencie połączonego z crowdsurfingiem).

Dzięki ekipie Winiary Bookings odpowiedzialnej za organizację całego przedsięwzięcia wrześniowy gig IAMX należał do bardzo udanych. Artyści uraczyli widownię elektroniką wysokiej próby i trwającym niemal półtorej godziny koncertem, z którego ciężko było wyjść z niedosytem. Całe szczęście, że już w dniu poznańskiego koncertu znane były już ich następnych wizyt– w maju następnego roku IAMX zagrają w Krakowie i Warszawie.

Setlista:
Disciple
The X ID
Sailor
Aphrodisiac
After Every Party I Die
Break the Chain
I Come With Knives
Neurosymphony
Fault Lines
Spit It Out
The Alternative

Happiness
No Maker Made Me
Bernadette
Mercy

Artykuł IAMX – Poznań (09.09.2024) pochodzi z serwisu KVLT.

Ostatnio wystąpiłeś w Polsce w 2019 roku. Następnie twoje koncertowe plany zostały pokrzyżowane przez czasy zarazy. Podczas tych długich miesięcy twój związek z fanami trwał dzięki koncertom i spotkaniom online. Jak to jest, wrócić do bycia w trasie (we wciąż dziwnych czasach)?

Dziwnie, cudownie, inaczej. Świat się zmienił, ja się zmieniłem. Zrobiliśmy wszystko, co było możliwe, aby utrzymać kontakt i aktywność w czasie koronawirusa. Było to trudne. Zmianie uległo życie wielu artystów i osób z naszej branży. Sporo z nich po prostu zrezygnowało. Jak przetrwać, kiedy muzyka jest darmowa i nie możesz grać na żywo? Kusiło mnie, by zakończyć tę pracę i spróbować nowych możliwości. Kluczowy był powrót na scenę i przypomnienie sobie mojego celu, ale nadal jestem zdezorientowany, zastanawiam się, w jakim kierunku zmierza moja branża i jak rozwijać się jako twórca.

Niedawno grałeś w Stanach Zjednoczonych. Obecnie jesteś w trakcie europejskiej trasy, która obejmuje również Polskę. Jak przygotowujesz się do koncertowania?

Źle. Błędnie obliczam, ile czasu zajmie zebranie wszystkiego w całość, co sprawia, że staję się bardzo zestresowany. Zwątpienie i adrenalina zawsze pukają do moich drzwi. Za każdym razem uczysz się czegoś nowego. Dzięki błędom dowiadujesz się, czego unikać.

Spędziłem kilka miesięcy na programowaniu elektronicznych dźwięków i przerabianiu starych piosenek na format, w którym obecnie pracuję. Na swoim kawałku ziemi w Stanach Zjednoczonych mam dużą starą stajnię. Przerobiliśmy ją na salę prób ze sceną i oświetleniem. Pomału w upale południowej Kalifornii – odległej krainie kultu X – gdzie mogę grzać basem i wykrzykiwać swoje serce, przygotowaliśmy widowisko.

W swojej pracy artystycznej dużą uwagę poświęcasz zdrowiu psychicznemu. Organizujesz nawet poświęcone temu tematowi spotkania stacjonarne i online. Jak radziłeś sobie z lockdownem i zakazami podróżowania? Co sprawiło, że miałeś siłę tworzyć i przygotowywać nowe albumy?

Nie mam wyboru, po prostu muszę tworzyć. To zarazem przekleństwo i błogosławieństwo. Posiadanie dużej ilości czasu właściwie pozwoliło mi na eksperymenty z nowymi technikami produkcji, np. pracę z większą liczbą syntezatorów modułowych i eksperymenty analogowe w studiu lub akustyczne koncerty online.

Przez lata wykonałem dużo pracy w ramach terapii. Psychologia stała się moją pasją. Dlatego możliwość zaoferowania pomocy i przekazania innym tego, czego nauczyłem się poprzez zmagania z ciemnością, były przywilejem. Przez długi czas komunikowanie się tylko za pomocą muzyki było wspaniałe, ale uwielbiam też bezpośredni kontakt, jaki dają otwarte dyskusje poświęcone zdrowiu psychicznemu. Cenię to, że mogę szerzyć świadomość. Jest ona źródłem wszystkiego, co czynimy jako ludzie i prawdopodobnie stanowi najważniejszą drogę do lepszej przyszłości. Jeśli kiedyś przestanę tworzyć muzykę, zostanę terapeutą.

Często wspominasz o walce z depresją. Co z perspektywy czasu najbardziej pomogło ci ją przezwyciężyć? Co robisz obecnie, aby utrzymać dobre samopoczucie i siłę do pracy?

Depresja to skomplikowany, osobisty demon. Istnieją sposoby medyczne, które pomagają radzić sobie z fizjologiczną chorobą, ale trzeba spojrzeć też na kwestie takie jak styl życia i perspektywa. Od czasu mojego poważniejszego załamania w 2013 roku sporo się dowiedziałem. Poznałem również wiele technik dzięki wspaniałym terapiom, takim jak terapia poznawczo-behawioralna, przyjmowałem także różne leki. Dużo trudu włożyłem w pracę nad higieną snu i zachowaniem ogólnego dobrostanu psychicznego. Medytacja, jedzenie, spokojne życie.

Mieszkam pośród natury i to prawdopodobnie najbardziej wpłynęło na moją stabilność. Kryzys doprowadził mnie do wielkiego objawienia czy oświecenia. Więc jakkolwiek desperacka i pokręcona potrafi być depresja, może prowadzić też do dużych możliwości i napędzać zmiany.

W trudnych czasach pandemii powstały dwa albumy: akustyczny Echo Echo (2020) i oparty na syntezatorach modułowych Machinate (2021). W trakcie obecnej europejskiej trasy promujesz Machinate. Muzyka akustyczna, syntezatory, wokale, sztuka wizualna – który z tych środków jest ci najbliższy i dlaczego?

W tej chwili czerpię radość z syntezatora modułowego. Czasami odbieram technologię jako coś przynoszącego pocieszenie, zwłaszcza gdy pomaga mi stworzyć coś wyjątkowego. Ma swoje własne niesamowite życie. Nieprzewidywalne i inspirujące.

Ale jestem zakochany we wszystkim, na czym się skupiam, dlatego kiedy wrócę do Stanów, prawdopodobnie będę tworzył kolejne wideo i będę miał na tym punkcie obsesję przez dwa miesiące.

Niedawno opublikowałeś reedycję swojej piosenki Bernadette z albumu Volatile Times (2011). Co sprawiło, że po nią sięgnąłeś i co lubisz w tym utworze?

Lubię siebie, gdy go wykonuję. Jest cyniczny, ale pełen nadziei. Nieprzyzwoity, ale romantyczny. Ma intymną, ale i globalną jakość.

Napisałem go w trakcie bardzo niestabilnego stanu umysłu, więc nastrój i akordy zmieniają się tu całkiem inaczej niż w “normalnej” piosence IAMXa. Ma wiele zwrotów akcji, dokładnie jak postać, z którą rozmawiam w tym utworze. Jestem bardzo dumny z tego kawałka.

Zauważyłem również sporo zainteresowania tym utworem w sieci, dlatego pomyślałem, że może powinienem go po prostu przerobić w stylu modułowym Machinate i zobaczyć, jak zareagują ludzie. Bernadette zawsze będzie miłością mojego życia bez względu na wszystko.

W zeszłym roku poświęciłeś czas także na przygotowanie długo wypatrywanego albumu projektu Sneaker Pimps (Squaring the Circle, 2021). Jak wyglądał proces nagrywania go i jak czułeś się, wracając do korzeni?

Jestem zaskoczony, że udało nam się go skończyć. To była jedna bardzo pozytywna rzecz, która wynikła z koronawirusa. Album prześlizgiwał się nam przez palce od 15 lat. Bardzo frustrujące było nieposiadanie na tyle ułożonego życia, żeby można było go skończyć. Wydaje się, że Liam także w tym czasie szukał swojej twórczej drogi, więc to był specjalny “moment”, w którym obaj pomyśleliśmy: “pieprzyć to, skończmy tę cholerną rzecz”. Musieliśmy zrobić to dla naszego zdrowia psychicznego, ponieważ ten rozdział zawsze wisiał w powietrzu – tak nad nami, jak i nad fanami.

Czy masz ulubiony utwór z tego albumu i możesz zdradzić nam jego nazwę? Co sprawia, że lubisz go najbardziej?

Mój ulubieniec to Squaring the Circle. Jego powstanie było bezwysiłkowe i opierało się na prawdziwej współpracy. Uwielbiam pełne żalu piosenki. Ta reprezentuje także powrót do solidnej twórczej relacji, jaką kiedyś mieliśmy. W artystycznej współpracy jest bardzo dużo szczególnego rodzaju miłości.

W trakcie obecnej trasy na scenie towarzyszą ci maszyny. Wcześniej występowałeś solo, ale akustycznie. Jak przygotowujesz się do koncertów, podczas których uwaga widowni w 100 procentach jest skupiona na tobie?

Nie myślę o tym. Dopóki nie wejdę na scenę, bardzo skupiam się na szczegółach, aby wszystko zadziałało. Gdy już na niej jestem, tracę rozum, zatracając się w miłości i kontakcie. Prywatnie jestem bardzo skrytą osobą i tak naprawdę nie udzielam się towarzysko. Podchodzę ostrożnie do ludzi, z którymi spędzam czas, i ogółem bezpiecznie czuję się w odosobnieniu. Podczas występów na scenie otrzymuję dawkę intensywnego kontaktu z ludźmi. To jest tak trudne, że może być aż przytłaczające, ale zawsze rezonuje ze mną. Nie potrzebuję się socjalizować. Mam swoje plemię (fani IAMX – przyp. red.).

Co chcesz przekazać podczas trasy Machinate? Jakie są twoje oczekiwania względem występów i fanów po okresie długiej rozłąki?

Każdy, kto łączy się ze mną poprzez moją muzykę, łączy się ze mną osobiście. To całkowicie to, kim jestem. Niesamowitym uczuciem jest być kochanym i akceptowanym przez tak wielu ludzi.

Chciałbym dać fanom przyzwolenie na zatracenie się w występie. Chcę, by czuli siebie, kochali siebie poprzez muzykę. By pamiętali, że jestem z nimi, a ich wsparcie jest tym, co mnie napędza. Bardzo ich kocham i nie mogę doczekać się, kiedy zobaczę przed sobą ich piękne, spocone twarze. Minęło cholernie dużo czasu.

Na koniec chciałabym zapytać, kim jest Chris Corner w czerwcu 2022 roku. Jaką osobą, jakim artystą? Co planujesz w bliższym i dalszym czasie?

Jak wspominałem, to dla mnie czas nauki. Próbuję zrozumieć, jaki może być mój następny ruch zawodowy. Świat jest trudnym miejscem dla niezależnych artystów, więc muszę zadać sobie wiele pytań. Kocham moją muzykę i wizualizacje, i kocham fanów, ale droga naprzód może być trochę wyboista.

Zdjęcie: https://www.facebook.com/IAMXOFFICIAL

Artykuł IAMX: „Bernadette zawsze będzie miłością mojego życia” pochodzi z serwisu KVLT.

17.06.2022 – Warszawa, Progresja (wydarzenie)

Artykuł IAMX na koncercie w Warszawie pochodzi z serwisu KVLT.

„Zawsze pragnąłem stworzyć akustyczny album. Wszystkie moje piosenki zaczynają się od gitary albo pianina, a dopiero później stają się potworami, które słyszysz na płytach. Teraz chcę je rozebrać i wrócić do korzeni songwritingu,” mówi Corner o Echo Echo, którego premiera zaplanowana jest na marzec 2020. Album powstał we współpracy z wielokrotnym zdobywcą Grammy, Davidem Bottrillem (Tool, Peter Gabriel, Muse). Efektem jest potężna, lecz osobista i często łamiąca serce kolekcja rearanżacji dorobku IAMX.

IAMX wystąpi na wyjątkowym, kameralnym koncercie w Polsce, który odbędzie się:

28.04.2020 – Warszawa, Progresja (wydarzenie)

Bilety w cenach od 129 do 169 zł będą dostępne od 31 stycznia przez fource.pl, GoOut.pl, Eventim.pl, Going.pl i w Empikach.

źródło: Fource.pl

Artykuł IAMX zagra akurstyczny koncert w Polsce pochodzi z serwisu KVLT.

Jeśli lubisz koncerty, podczas których trudno ustać w miejscu, artyści niemal spadają ze sceny miotani szaleńczym tańcem, a publika tańczy doładowana turbobasami, musisz kiedyś wybrać się na występ IAMX. Chris Corner i muzycy towarzyszący mu podczas koncertów zagrali ostatnio 23 marca w warszawskiej Progresji, pozostawiając po sobie bardzo dobre wrażenie, masę brokatu i apetyt na więcej.

Był to dziewiętnasty koncert w Polsce w czternastoletniej karierze solowego projektu Brytyjczyka. Obecna trasa promuje album Alive In New Light, który ukazał się 2 lutego. Nie dziwi więc, że na piętnaście utworów zaprezentowanych w Progresji aż siedem stanowiły piosenki z nowej płyty. Sprawdziły się one w wersji koncertowej, tradycyjnie zabrzmiały mocniej niż na płycie, a dopełnienia dodały perfekcyjnie dobrane wizualizacje. Nowością były lasery przeszywające mrok sceny niczym miecze świetlne lub pioruny. Efekt był potęgowany przez ustawione na scenie lustra. Po odbijające światło tafle sięgał też co jakiś czas sam Corner, łącząc dwa promienie w jeden.

Koncert rozpoczął się punktualnie o 20.30 i trwał niemal półtorej godziny. Nie zawiodła publika, która stawiła się tłumnie, w dość szerokim przekroju wiekowym. Wielu fanów stojących w pierwszych rzędach trzymało w rękach róże, wiele twarzy zdobił brokat. Śpiew, skoki, oklaski, skandowanie „IAMX” zagrzewały zespół do jeszcze bardziej żywiołowego występu. Nie obyło się bez niespodzianek. Wokalista, który swoją energią mógłby obdzielić kilka zespołów, podczas pierwszego z trzech bisów – kultowego The Alternative – strącił ze sceny konsolę muzyczną. Zespół techniczny szybko podniósł ją i położył na scenie, ale nie udało się jej szybko ustawić, więc Chris Corner przez dwa ostatnie utwory miał trochę utrudnioną pracę, to wstawał, to nachylał się nad instrumentem. Być może ten fakt poskutkował zagraniem w Polsce piętnastu utworów i tylko jednego setu bisów. Na trasie część koncertów miało szesnasto-utworową setlistę.

Moc występu wynagrodziła jednak wszystko. Chris Corner nie szczędził publice miłych słów, tańczył niczym szaman podczas magicznych rytuałów i świetnie radził sobie nawet z wysokimi partiami wokalnymi, których sporo w nowych utworach. Świetna i zawsze w punkt była perkusja pod pałeczkami Jona Sirena, Janine Gezang raz basem, raz klawiszami sprawdzała wytrzymałość głośników, wspierała Cornera także wokalnie; śpiewała i grała na klawiszach także Sammi Doll. Koncert brzmiał bardzo dobrze, po początkowych problemach z mikrofonem, wszystko zostało dobrze dostrojone i ruszyło pełną parą.

Obok nowych utworów zabrzmiały również piosenki z czterech innych płyt artysty – Metanoi (2015), The Unified Field (2013), The Alternative (2006) i Kiss + Swallow (2004). Większość setlisty stanowiły szybkie kawałki, jak No Maker Made Me czy North Star. Całość zwieńczyła jednak ballada – The Power and the Glory. IAMX sięgnął też po utwory Stalker, Body Politics i wspomniane The Power and the Glory, w których na płycie Alive In New Light wspiera go śpiewem tatuażystka Kat von D. Na koncercie jej partie wykonywał sam Corner lub Janine i Sammi. IAMX podsumował występ wpisem na Instagramie: Warszawa pozostawiła mnie oniemiałego. Co za kochający wyjątkowy tłum.

Autorem zdjęć jest Paweł Brześciński.

Artykuł IAMX – Warszawa (23.03.2018) pochodzi z serwisu KVLT.

Już sam tytuł wskazuje, że mamy do czynienia z dodatkiem, uzupełnieniem płyty Metanoia (2015). W jednym z wywiadów wokalista wyjaśnił, że piosenki, które znalazły się na Addendum, zostały napisane na Metanoię, jednak ostatecznie na nią nie weszły. Wydał je jednak jako EP-kę, ponieważ jest z nimi bardzo związany, a nie chciał przenosić ich do innego okresu muzycznego. Są dla niego symbolem jego siły i zwycięstwa nad czasem, w którym zmagał się z depresją. Siedmioutworowy minialbum wzbogacono dziewięcioma interesującymi remiksami piosenek z Metanoi, które odświeżają je i jednocześnie zachęcają do ponownego odsłuchania oryginałów. Twórczość IAMXa na warsztat wzięli tacy artyści, jak Gary Numan czy Mr.Kitty, o ponowne interpretacje pokusił się też sam Corner.

Addendum stanowi uzupełnienie Metanoi. Jest jak wyciszenie po burzy, wytchnienie po pełnym szybkości i ciężaru poprzedniku. Ostateczne zwycięstwo i uśmiech na twarzy. To płyta, gdzie obok trzech mocniejszych utworów mamy też cztery bardziej przypominające ballady, ale takie w stylu Chrisa Cornera, z muzyką, która nie chce być tylko tłem do wokalu, która musi przypominać o swojej obecności i cudaczności. Tempo wszystkich siedmiu piosenek jest zrównoważone, nie ma tutaj galopady, która pojawiła się np. w utworze North Star na Metanoi, ani kontrolowanej wściekłości, jak w No Maker Made Me. Ale są ciężkie bity i dużo naprawdę ładnych, napawających optymizmem melodii. Trochę wyważonego gniewu, trochę strachu, trochę polityki, ale i dużo nadziei, i wyciszenia. Addendum jest dla Chrisa Cornera ostatecznym wyzwoleniem i pożegnaniem z okresem depresji i bezsenności, o którym wspominał w wielu wywiadach.

Światełka w ponurym, andersenowskim świecie

Zaczyna się mocnym uderzeniem Everything is burning i wyliczanką One, two, three i force myself to be still. Sporo szumu na początku, później ciężki jednostajny rytm, wokale – od śpiewu tenorowego, po niskie, zmienione komputerowo dźwięki. Tekst tutaj, podobnie jak przy innych utworach z tego albumu, jest prosty, ale jednocześnie bardzo rytmiczny i dobrze współgrający z muzyką. Kolejny utwór, Dead In This House, w warstwie tekstowej przepełnia również niepokój, jest on przy tym bardziej zrównoważony, jeśli chodzi o rytm. To utwór-podsumowanie i spokojne wezwanie do działania.

Jako ciekawostkę warto dodać, że zanim znalazł się na płycie, został wykorzystany w trochę innej (przez część fanów uznawanej za lepszą) wersji w amerykańskim serialu Sposób na morderstwo.

Triggers to kolejne podsumowanie i gorzka refleksja nad konsumpcjonistycznym światem. I znów mamy spokojne, kojące tempo. O wiele łagodniejsze niż przy dwóch pierwszych utworach. Wokale są jednak pełne emocji, ale nie złości, więcej tutaj zgorzknienia przeplatanego smutkiem. Jest źle, ale tak po prostu jest.

Scars jest bardziej niespokojne. Dźwięki niczym z bajkowej pozytywki, pianino naciskane przez spieszącego się kota, który postanowił dobrze wykorzystać wszystkie swoje cztery łapy, historia Dzielnego ołowianego żołnierzyka, który nie wie, czy pali go ogień, czy miłość. To jedna z dwóch na tym albumie piosenek o miłości, które dają siłę. Drugą jest The Void z dzwoneczkami i tekstami pełnymi nadziei i spokoju. Piosenka ta, słuchana w okolicach grudnia, brzmi jak kolęda. Zaprzęg i św. Mikołaj już spieszą, gwiazdy świecą, płatki śniegu spadają na kominy londyńskich domów, a gdzieś w tle głos Chrisa Cornera i niemal anielskie chórki.

Gwiazdy uśmiechają się na pustyni

Majestatyczny i poważny nastrój powraca wraz Eternity. IAMX wzywa wieczność, by uzupełniła go. Gwiazdy i pustynia to jego sprzymierzeńcy, którzy podobnie jak rytm tego utworu, powolny, ale pewny, silny i majestatyczny, potrafią koić. Utwór ten, obok otwierającego album Everything is burning, zdecydowanie się wyróżnia, jest najlepszy. Obydwa łączy siła i przestrzenność.

Pianino powraca wraz z ostatnią piosenką – Turning Crimson, doskonale akompaniując zwielokrotnionemu głosowi wokalisty. Wielogłosowość powtarza się w tym utworze kilka razy, czasem grając pierwsze skrzypce, a czasem oddając palmę pierwszeństwa wokalom, delikatniejszym, bardziej śpiewnym lub przesterowanym komputerowo. To utwór, który mimo pesymistycznego tekstu przemienia się z każdą minutą w kołysankę. I feel nothing – głosi ostatnia fraza, którą można zrozumieć. Później następują fragmenty słów, które brzmią trochę jak mieszanka ludzkiego i kociego języka. To kolejna ładna piosenka, bo ten album właśnie taki jest – „ładny”. To słowo nielubiane ostatnio, wręcz unikane. Wszystko jest „wspaniałe”, „świetne” czy „złe” lub – o zgrozo – „epickie”. Duże wielkie słowa, a tutaj mały, uroczy album.

Artykuł IAMX – „Metanoia Addendum” (2016) pochodzi z serwisu KVLT.

Wybór 11 listopada na datę koncertu w stolicy był dość problematyczny. Można rzec, że był to sprawdzian oddania fanów, a nawet ich odwagi. Rozmaite marsze związane ze Świętem Niepodległości, mecz reprezentacji Polski i pośrodku tych wydarzeń, w samym centrum Warszawy, w klubie Palladium, koncert IAMX.

Zgodnie z opublikowanym harmonogramem koncert mistrza mrocznej elektroniki miał rozpocząć się o 20.30. Publika nie musiała długo czekać. Już o 20.32 czerwone światła zmieniły się na niebieskie, a ze sceny popłynęło No Maker Made Me, a tuż po nim Happiness. Dwa utwory z wydanej w 2015 r. płyty Metanoia. Album ten był przywoływany podczas koncertu jeszcze cztery razy.

We are one in the unified field

You fucking beautiful. It’s a pleasure to be here. We love you – mówił będący mózgiem projektu IAMX Chris Corner. Miłe słowa płynęły również od towarzyszących mu instrumentalistek – Janine Gezang (klawisze, bas, wokal) oraz Sammi Doll (klawisze, wokal). Wraz z nimi występował także perkusista Jon Siren. To stały skład koncertowy podróżujący z Cornerem po całym świecie podczas trasy Everything Is Burning Tour.

Trzecim utworem tego dnia było Nightlife z The Alternative (2006 r.). Podczas niego Janine zaprezentowała się ze świecącym neonowo basem. W tle na – jak zwykle świetnie przygotowanych – wizualizacjach wirowały płatki róż. Zespół wciąż utrzymywał kontakt z publiką, wokalista ze sceny przyznawał: It’s a celebration tonight. Po tych słowach zabrzmiały dźwięki The Unified Field. Kolejne było magiczne Everything Is Burning z wydanej w tym roku EP-ki Everything Is Burning (Metanoia Addendum). Scenę spowiły kłęby dymu, a światła przybrały pomarańczową barwę. Za murami Palladium mógł następować koniec świata lub nowy początek, jednak dla fanów liczyło się tylko tu i teraz. I choć nie było ich tak wielu jak w listopadzie ubiegłego roku w Stodole, to atmosfera była równie przesycona elektrycznymi impulsami.

If I have to switch the lights off, I wanna switch them off with you

Wyciszenie przyniosło niemal rzewne Screams, jednak szybki bit powrócił wraz z You Stick It In Me. Ten przebojowy utwór z pierwszej płyty projektu IAMX Kiss + Swallow (2004) wykonała wraz z Chrisem Cornerem Sammi Doll. Później zabrzmiało uwielbiane przez fanów spokojniejsze Spit It Out, a następnie jeszcze delikatniejsza Insomnia. Podróż po mocnych dźwiękach przyniósł utwór North Star, tempo przyspieszyło jeszcze mocniej wraz z Aphrodisiac, by osiągnąć kulminację na Kiss + Swallow. I scenę spowiły ciemności.

Brawa, brawa, brawa. Tradycyjny snop światła latarki płynący ze sceny i badający twarze publiki. Cztery minuty i IAMX wraz z zespołem znów zawładnęli klubem. Szybkie I Come With Knives i przypominające swinga wykonywanego przez roboty Oh Cruel Darkness Embrace Me.

I znów ciemność. I znów hit – Bring Me Back a Dog, a później wyciszające i bardziej rozbudowane niż na płycie This Will Make You Love Again. Podziękowania, rozdawanie playlist i pałeczek perkusyjnych, a nawet nieotwartych butelek wody. Intensywny spektakl dobiegł końca.

Artykuł IAMX – Warszawa (11.11.2016) pochodzi z serwisu KVLT.

11.11.2016 – Warszawa, Palladium (wydarzenie)
12.11.2016 – Wrocław, Zaklęte Rewiry (wydarzenie)

Zapraszamy do wzięcia udziału w konkursie, w którym można wygrać dwa bilety na wrocławski koncert. Aby wziąć w nim udział należy:

1) Być fanem KVLT Magazine.
2) Polubić i publicznie udostępnić konkursowy post na swojej ścianie na Facebooku.
3) Na konkursy@kvlt.pl wysłać mail o tytule IAMX_Wrocław dołączając link do profilu FB celem weryfikacji wymogów konkursu oraz odpowiedzieć na pytanie Gdzie i kiedy odbył się pierwszy koncert IAMX w Polsce?

Na zgłoszenia czekamy do środy (06.11.2016) do godziny 20:00. Zwycięzca otrzyma wiadomość mailową ze strony redakcji, a informacja o tym fakcie zostanie opublikowana pod postem konkursowym.

Artykuł Wygraj bilet na IAMX pochodzi z serwisu KVLT.