Formacja zaprezentowała w sieci kolejny videoklip promujący to wydawnictwo. Razem z firmą Rumburak powstał teledysk do utworu The Sleeping Prophet.

Płyta A Philosopher At the End of the Universe ukazała się: w Polsce (Szataniec), w Japonii (Spiritual Beast), w Rosji (Kattran Records), w Meksyku (Gravis Records), w USA i Kanadzie (MVD), a pozostałych krajach dzięki greckiej wytwórni Sleaszy Rider Records. Wydawnictwo to ukazało się w następujących formatach:
– jako CD digibook wraz z 20 stronicową książeczką,
– limitowane i kolekcjonerskie wydanie na winylu w trzech kolorach z 8 stronicowym bookletem,
– wyjątkowy box, w którym oprócz CD i winyla znajdzie się także kilka gadżetów związanych z zespołem.

Tracklista:
01. Reminiscence
02. A Philosopher at the End of the Universe
03. Running in the Dark
04. Thoughts to Weigh on Farewell Day
05. The Tearful Game
06. The Sleeping Prophet
07. Clouds, Clouds, Darkening All
08. The Great Blaze
09. The Kaleidoscope of Retreat

Źródło: Darzamat, Szataniec
Zdjęcie: Astashow Photography

Artykuł Nowy teledysk zespołu Darzamat pochodzi z serwisu KVLT.

15 grudnia 2020 roku ukażą się wznowienia kultowych wydawnictw:

• Darzamat „Transkarpatia” w formie jewelcase CD wraz ze slipcase (wersja winylowa jest zaplanowana na pierwszy kwartał 2021 roku)
• Faust „Król Moru i Perła„: pierwsze europejskie wydanie wzbogacone o demo z 1998r oraz niepublikowany wcześniej utwór” Wiedźma”.

Pre-order obydwu wydawnictw zostanie uruchomiony 01.12.2020 na www.szataniec.pl.

Jesienią br. debiutancki album grupy Faust został wydany na winylu, który jest obecnie dostępny w sklepie internetowym wytwórni Szataniec.

Artykuł Grudniowe premiery wytwórni Szataniec pochodzi z serwisu KVLT.

A Philosopher ath the End of the Universe został przez Flaurosa, głównodowodzącego Darzamat, pomyślany jako album totalny. Muzyce opartej na lirycznym koncepcie towarzyszy nawet fragment „klasycznej gotyckiej powieści” autorstwa samego Flaurosa oraz Jesiona Kowala. Doceniam holistyczne podejście do twórczości, ale nie mogę o nim wiele napisać – o powieści i koncepcie liryczno-filozoficznym wiem jedynie z informacji prasowej dołączonej do plików. Załóżmy jednak, że – zdaje się wbrew idei – głównym daniem jest tu muzyka i porozmawiajmy o zawartości krążka.

Zanim jeszcze zespół rozpędzi się na płycie (a o tym za chwilę) będzie wam dane zwrócić uwagę na świetne brzmienie. Zaryzykuję, że w słabszych momentach albumu to właśnie dźwięk jest głównym bohaterem. Darzamat brzmi współcześnie i odważnie, znajdując świetny balans między klasycznymi momentami spoglądania w kierunku ekstremalnego atmosferycznego metalu, a lekkim przechyłem w stronę bardziej komercyjnych form. Dźwięk jest pełny i czysty, ze znakomicie wyprodukowanymi bębnami i gitarami, które prowadzą słuchacza niemal za rękę. Co ciekawe, z muzyki zniknęły kompletnie klawisze, wcześniej zawsze bardzo wyraźne. Darzamat jednak radzi sobie doskonale bez nich, budując atmosferę albumu wyłącznie klasycznie rockowym instrumentarium i aranżacjami. To, że zabrakło jednego instrumentu, nie sprawiło, że oblicze zespołu się jakoś spektakularnie zmieniło. Zarówno Nera, jak i Flauros brzmią jak oni, fani bez wątpienia będą zadowoleni, a są to przecież bardzo sprawni i charakterystyczni wokaliści. Całość jest ładna, bez spieszenia się, bez prób imponowania najprostszymi metodami. Czuć, że toczy się tutaj pewna opowieść, nawet jeśli jest ona pełna zakrętów i nie zawsze trzyma w napięciu. I tutaj wracamy do rozpędzania się Darzamat na A Philosopher at the End of the Universe: odniosłem wrażenie, że pełen kształt Darzamat AD 2020 uzyskują dopiero na trzecim regularnym utworze (wyłączywszy intro) – Thoughts to Weigh on Farewell Day. To dopiero tutaj, po ciekawym, ale nieco zachowawczym utworze tytułowym i słabszym, bardziej gotyckim Running in the Dark grupa rozwija skrzydła. Oczywiście mamy tu wszędzie yin i yang. Tam, gdzie zespół skłania się ku bardziej przystępnym i komercyjnym tworom z okolic atmosferycznego metalu, jak we wspomnianym Running in the Dark czy Clouds, Clouds, Darkening All wszystko równoważy Flauros. Są to jednocześnie moim zdaniem nieco słabsze fragmenty na albumie, jakby grupie służyło jednak brnięcie w większą ekstremę. I właśnie: tam, gdzie grupa ciągnie w bardziej ekstremalne tony (Thoughts to Weigh… lub The Great Blaze) świetną robotę w wygładzaniu szorstkości robi Nera i jej melodyjne, jak zawsze świetnie wykonane partie. W moim odczuciu idealnym obrazem tego balansowania na linie jest The Sleeping Prophet, w którym znajdziecie po trochu wszystkiego.

W tak wyważonym albumie trudno jest doszukać się powrotu na siłę. Nie ma tu tanich zagrań pod publiczkę, nie jest to powrót w stylu „potrzymaj mi piwo”. Darzamat nigdzie się tu nie spieszą i raczej nie szukają taniego przyklasku. Trzeba jednak zwrócić uwagę, że mimo tego jest to album przystępny, pełen po prostu przyjemnych momentów, dynamicznych przeskoków i zwyczajnie ładnych, a czasami pełnych ognia melodii. Po prostu dopieszczony. Grupa nie zaimponuje tym razem tym, którzy szukają bardziej bestialskiej strony Darzamat, ale też nie ma tu przesadnej porcji sera (trochę go jest, ale kto nie lubi rozsądnej porcji?). Muzycznie – bardzo miła i dość emocjonująca wycieczka po rubieżach atmosferycznego metalu spod znaku środkowych dokonań Moonspell czy pozbawionego niepotrzebnej pompy Dimmu Borgir, ale także i klasykach rocka tu i ówdzie, czasami zahaczająca o klasyczny black, innymi razy poszukująca mniej oczywistych rozwiązań. Mam wrażenie, że za jakąś chwilę okaże się, że był to bardzo potrzebny powrót.

Artykuł DARZAMAT – „A Philosopher at the End of the Universe” (2020) pochodzi z serwisu KVLT.

Za post-produkcję nowego wydawnictwa odpowiada Maurycy „Mauser” Stefanowicz (ex-Vader), natomiast finalnego kształtu muzyce nadał Jarek „Jaro” Baran z Gorycki & Sznyterman Studio w Krakowie. Miksami zajął się Jarosław Baran. Partie perkusji zarejestrowali muzycy sesyjni: Łukasz „Icanraz” Sarnacki (Corruption, ex-Devilish Impressions) oraz Kamil Bagiński.
Koncept albumu uchwycony w nietuzinkowej idei filozoficzno-lirycznej. Do płyty został także dołączony fragment opowiadania rodem z klasycznej powieści gotyckiej, napisanego przez wokalistę i lidera zespołu, Rafała „Flaurosa” Górala wraz z jego przyjacielem poetą, prozaikiem i lingwistą Jesionem Kowalem.

Płyta zatytułowana A Philosopher At the End of the Universe jest udostępniona do odsłuchu między innymi na zespołowym profilu Bandcamp.
Poniżej prezentujemy również teledyski do tytułowego utworu oraz kompozycji The Great Blaze.

Tracklista:
01. Reminiscence
02. A Philosopher at the End of the Universe
03. Running in the Dark
04. Thoughts to Weigh on Farewell Day
05. The Tearful Game
06. The Sleeping Prophet
07. Clouds, Clouds, Darkening All
08. The Great Blaze
09. The Kaleidoscope of Retreat

Źródło: Darzamat, Szataniec
Zdjęcie: Astashow Photography

Artykuł Darzamat: streaming płyty A Philosopher At the End of the Universe pochodzi z serwisu KVLT.

Za post-produkcję nowego wydawnictwa odpowiada Maurycy „Mauser” Stefanowicz (ex-Vader), natomiast finalnego kształtu muzyce nadał Jarek „Jaro” Baran z Gorycki & Sznyterman Studio w Krakowie. Miksami zajął się Jarosław Baran. Partie perkusji zarejestrowali muzycy sesyjni: Łukasz „Icanraz” Sarnacki (Corruption, ex-Devilish Impressions) oraz Kamil Bagiński.
Koncept albumu uchwycony w nietuzinkowej idei filozoficzno-lirycznej. Do płyty został także dołączony fragment opowiadania rodem z klasycznej powieści gotyckiej, napisanego przez wokalistę i lidera zespołu, Rafała „Flaurosa” Górala wraz z jego przyjacielem poetą, prozaikiem i lingwistą Jesionem Kowalem.

Materiał zostanie wydany:
– w wersji cyfrowej,
– jako CD digibook wraz z 20 stronicową książeczką,
– limitowane i kolekcjonerskie wydanie na winylu w trzech kolorach z 8 stronicowym bookletem,
– wyjątkowy box, w którym oprócz CD i winyla znajdzie się także kilka gadżetów związanych z zespołem.

Dzisiaj ruszył pre-order na www.szataniec.pl, a premiera wydawnictwa odbędzie się:

• 27.10.2020 – wersja cyfrowa,
• 18.11.2020 – CD oraz winyl.

“The Great Blaze” to utwór, który jak i reszta płyty opowiada o potrzebie budowania i pielęgnowania wewnętrznej siły. Taki wewnętrzny płomień posiada każdy z nas, to on pcha nas do
przodu. Dzięki niemu poszukujemy i rozwijamy się i to dzięki niemu robimy rzeczy, które często w pierwszej chwili wydają się nam niemożliwe do realizacji – dodaje Agnieszka „Nera” Górecka, wokalistka Darzamat.

Tracklista:
01. Reminiscence
02. A Philosopher at the End of the Universe
03. Running in the Dark
04. Thoughts to Weigh on Farewell Day
05. The Tearful Game
06. The Sleeping Prophet
07. Clouds, Clouds, Darkening All
08. The Great Blaze
09. The Kaleidoscope of Retreat

Źródło: Darzamat, Szataniec
Zdjęcie: Astashow Photography

Artykuł Darzamat: nowy teledysk oraz start pre-orderu A Philosopher At the End of the Universe pochodzi z serwisu KVLT.

Za post-produkcję odpowiada Maurycy „Mauser” Stefanowicz (ex-Vader), natomiast finalnego kształtu muzyce nadał Jarek „Jaro” Baran z Gorycki & Sznyterman Studio w Krakowie. Miksami zajął się Jarosław Baran.

Zespół udostępnił właśnie klip do tytułowej kompozycji A Philosopher at the End of the Universe, za powstanie którego odpowiada Stanisław Nolywajko z Rumburak Film Production.

„Utwór A Philosopher At The End Of The Universe to utwór o walce o samego siebie, o poszukiwaniu, podróżowanie i nie lękaniu się, twardo broniąc tego, w co wierzysz.”

Tracklista:
01. Reminiscence
02. A Philosopher at the End of the Universe
03. Running in the Dark
04. Thoughts to Weigh on Farewell Day
05. The Tearful Game
06. The Sleeping Prophet
07. Clouds, Clouds, Darkening All
08. The Great Blaze
09. The Kaleidoscope of Retreat

Źródło: Darzamat
Zdjęcie: Astashow Photography

Artykuł Teledysk do singla z nowej płyty zespołu Darzamat pochodzi z serwisu KVLT.

Tracklista:
01. Reminiscence
02. A Philosopher at the End of the Universe
03. Running in the Dark
04. Thoughts to Weigh on Farewell Day
05. The Tearful Game
06. The Sleeping Prophet
07. Clouds, Clouds, Darkening All
08. The Great Blaze
09. The Kaleidoscope of Retreat

Źródło: Darzamat
Zdjęcie: Astashow Photography

Artykuł Darzamat wydaje nową płytę pochodzi z serwisu KVLT.

DORO

Królowa heavy metalu, Doro, a właściwie Dorothee Pesch, jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych kobiet w muzyce metalowej. Ta pochodząca z Niemiec szalenie utalentowana i piękna wokalistka stawiała swoje pierwsze kroki w heavy metalowym zespole Warlock, później rozwinęła skrzydła w solowej karierze. Jej wkład w muzykę ciężką zainspirował wiele innych kobiet. Posłuchaj Doro tutaj.

LITA FORD

Lita Rossana Ford to jedna z lepszych heavy metalowych wokalistek. Piękna, charyzmatyczna, utalentowana gitarzystka i wokalistka rozpoczęła swoją karierę w wieku 16 lat w hard rockowym zespole The Runaways. Po jego rozpadzie rozpoczęła solową karierę. W 1985 roku została nominowana do nagrody Grammy dla najlepszej rockowej wokalistki. Dzięki pomocy Sharon Osbourne, jej ówczesnej menadżerki, udało jej się zyskać rozpoznawalność i uznanie. Posłuchaj Lity Ford tutaj.

NANCY WILSON

Nancy Lamoureaux Wilson jest uważana za jedną z najlepszych żeńskich gitarzystek wszech czasów. Uzdolniona artystka – wokalistka, autorka tekstów, kompozytorka i producentka wraz ze swoją siostrą Ann Wilson założyły rockowy zespół Heart, który odniósł ogromny sukces w latach 70. Posłuchaj Heart tutaj.

ANGELA GOSSOW

Angela to kobieta, która łamie wszelkie stereotypy. Ta niemieckiego pochodzenia, obdarzona niesamowitym głosem i urodą wokalistka znana jest przede wszystkim ze swoich występów w szwedzkim zespole death metalowym Arch Enemy, a wcześniej udzielała się w niemieckich formacjach Asmodina i Mistress. Choć większości fanów kojarzy się z potężnym death growlem, potrafi również śpiewać pięknym mezzosopranem. Pomimo iż obecnie nie zajmuje się już śpiewaniem, Angela nadal inspiruje inne wokalistki. Posłuchaj Angeli tutaj.

TARJA TURUNEN

Tarja Soile Susanna Turunen-Cabuli skradła serca słuchaczom swoim wyjątkowym głosem. Pochodząca z mroźnej Finlandii wokalistka według Wikipedii obdarzona jest sięgającym ponad trzech oktaw sopranem lirycznym. Znana przede wszystkim ze swoich występów w Nightwish, udzielała się również jako solistka w operach oraz baletach. Od 2005 roku skupiła się na karierze solowej i wydała kilka albumów. Tarja jest pionierką symfonicznego metalu. Jej postać zainspirowała wiele wokalistek i zespołów, ponoć to dzięki niej Simone Simons podjęła decyzję o rozpoczęciu lekcji śpiewu klasycznego i dołączyła później do formacji Epica. Posłuchaj Tarji tutaj.

CADAVERIA

Pierwsza kobieta, która wkroczyła na black metalową i ekstremalną metalową scenę, obdarzona niesamowitym głosem i nietypową gotycką urodą, Cadaveria. Od 1992 roku związana z symfonicznym black metalowym zespołem Opera IX, gdzie udzielała się jako wokalistka i klawiszowiec. W 2001 roku wraz z perkusistą Marçelo Santosem założyli formację CADAVERIA, w której do dziś jest wokalistką. Niedawno wraz z zespołem uchyliła rąbka tajemnicy i zapowiedziała powrót do studia celem nagrania nowego materiału. Posłuchaj CADAVERIA tutaj.

ANNEKE VAN GIERSBERGEN

Anneke van Giersbergen zaczęła rozwijać swój warsztat wokalny w młodym wieku. Gdy miała 12 lat dołączyła do szkolnego chóru, a wkrótce do swojej pierwszej rockowej kapeli. Współpracowała z wieloma grupami, ale to dzięki występom w The Gathering, jednym z pionierów i prekursorów gothic metalu, zyskała sławę i stała się rozpoznawalna. Pomimo iż Anneke nie współpracuje już z The Gathering, nadal rozwija swoją karierę i jest muzą dla wielu wokalistek. Posłuchaj The Gathering tutaj.

SHIRLEY MANSON

Shirley, od 1994 roku związana jest z zespołem Garbage grającym alternatywną odmianę rocka. Jej wyjątkowy i niekonwencjonalny styl bycia oraz niesztampowe teksty piosenek przyniosły jej popularność na całym świecie. Posłuchaj Garbage tutaj.

L7

Buntowniczki i feministki z L7 przetarły szlaki dla wielu późniejszych wokalistek, gitarzystek i perkusistek. Ich śmiałe, punkowe i szokujące niegdyś utwory zwróciły uwagę nie tylko kobiet, ale też męskiej części słuchaczy. Panie na pewno zostawiły ślad po sobie, a ich rewolucyjny styl bycia można uznać za symbol kobiecego sprzeciwu. Posłuchaj L7 tutaj.

PATTI SMITH

Patricia Lee 'Patti’ Smith jest ikoną i żywą legendą, uważaną za jedną z najważniejszych kobiet w historii rocka. Jej poetycki punkt widzenia wniósł powiew świeżości do muzyki punkowej i rockowej. Zyskała sławę, wydając swój debiutancki album Horses, a jej najpopularniejszy utwór Because The Night do dziś jest hitem. Wkład Patti w muzykę rockową został doceniony na różne sposoby, m.in. w 2007 roku została nominowana do Rock and Roll Hall of Fame. Posłuchaj Patti Smith tutaj.

JANIS JOPLIN

Jej charakterystyczny i wszędzie rozpoznawalny głos oraz ogromny wkład w szeroko pojętą muzykę rockową i bluesową jest wciąż komentowany. Mimo iż kariera Janis Joplin nie trwała długo, przeszła do legendy jako jedna z najbardziej wpływowych kobiet współczesnej kultury. W 2004 roku magazyn Rolling Stone umieścił ją na swojej liście Największych Artystów Wszech Czasów. Posłuchaj Janis Joplin tutaj.

BURNING WITCHES

Piękne i utalentowane panie z Burning Witches także udowodniły, że w niczym nie ustępują męskim kapelom. Ich wydany 6 marca br. album Dance with the Devil już stał się bardzo popularny i dobrze przyjęty przez fanów heavy metalu. Jeanine, Lala, Romana, Sonia i Laura urzekną każdego słuchacza i na pewno będą natchnieniem dla innych artystek. O Burning Witches pisaliśmy tutaj. Posłuchaj Burning Witches tutaj.

TATIANA SHMAILYUK

Charyzmatyczna a przy tym skromna, utalentowana i piękna Tatiana Shmailyuk, wokalistka formacji Jinjer, podbija scenę metalową od 2009 roku. Na swoim ostatnim albumie Macro udowadnia, że ma w zanadrzu jeszcze wiele do pokazania i zapewne na tym się nie skończy. O Jinjer pisaliśmy tutaj. Posłuchaj Jinjer tutaj.

AMALIE BRUUN

Równie piękna, co utalentowana, Amalie, choć znana jest przede wszystkim z występów w swoim jednoosobowym projekcie Myrkur założonym w 2013 roku, zajmowała się muzyką już dużo wcześniej. Swój pierwszy debiutancki album wydała w 2006 roku. Współpracowała z wieloma muzykami i projektami, a jej talent i pasja do muzyki przyciągnęły słuchaczy z całego świata. O Myrkur pisaliśmy tutaj. Posłuchaj Myrkur tutaj.

DANIELLE EVANS

Ta niepozorna na pierwszy rzut oka dziewczyna niejednego fana black metalu zaskoczy swoim warsztatem wokalnym. Danielle związana jest z zespołem Automb, gdzie odpowiada za wokal, bas i instrumenty klawiszowe. Już niedługo, bo 27 marca br., zespół wydaje swoją drugą płytę Chaosophy. Więcej na ten temat znajdziecie tutaj. Posłuchaj Automb tutaj.

DAGNY SUSANNE

Dagny, liderka jednoosobowego projektu muzycznego Nachtlieder, jest kolejną kobietą, która udowadnia, że black metal nie jest tylko i wyłącznie męską domeną. Utalentowana artystka o niecodziennej urodzie zaprezentowała 29 lutego br. swoje ostatnie wydanie zatytułowane Views from the North vol. I. Więcej na ten temat przeczytacie tutaj. Posłuchaj Nachtlieder tutaj.

ANJA ORTHODOX

Znana przede wszystkim z występów w zespole Closterkeller, Anja Orthodox swego czasu została okrzyknięta „pierwszą damą polskiego metalu i gotyku”. Jej charakterystyczny wokal, gotycka uroda oraz ogromna charyzma przyniosły jej sławę i uznanie. Postać Anji nadal inspiruje kobiety. Posłuchaj Closterkeller tutaj.

MEDEAH

Gotycka kapela Artrosis może pochwalić się jedną z najbardziej utalentowanych wokalistek na polskiej scenie metalowej. Jest nią oczywiście Magdalena Stupkiewicz, szerzej znana jako Medeah, związana z zespołem od początku jego istnienia. Artrosis można będzie zobaczyć w tym roku na Castle Party, o czym pisaliśmy tutaj. Posłuchaj Artrosis tutaj.

NERA

Nera, a właściwie Agnieszka Górecka, zastąpiła Kate na wokalach w 2003 roku w polskiej kapeli Darzamat grającej symfoniczny black metal, nadając tym samym nowy kierunek formacji. Zespół odniósł sukces swoim krążkiem zatytułowanym Transkarpatia w 2005 roku i stał się jednym z lepiej rozpoznawalnych w polskiej muzyce black metalowej. Nera prowadzi również swój projekt o nazwie NaraNature. O wokalistce pisaliśmy tutaj. Posłuchaj Darzamat tutaj.

HEKTE ZAREN

Ta „soniczna terrorystka”, jak sama siebie określa, związana jest z black metalową formacją Adaestuo. Swojego wokalnego szaleństwa użyczyła również w wielu innych projektach, m.in. Hoarfrost, Crever, Karma-Sutra, Corona Barathri, Norss, Hexenwolf, Sinful Eternity, a ostatnio wcieliła się w rolę Śmierci na albumie Non Opus Dei Głód. Jako Hekte Zaren publikuje także swoje solowe utwory.O Adaestuo pisaliśmy tutaj. Posłuchaj Hekte Zaren tutaj.

WERA

Weronika 'Wera’ Zbieg zasłynęła swoimi występami w metalcore’owej formacji Totem, z którą związana jest od 2002 roku. Nie jeden słuchacz zaskoczony był siłą ekspresji jej potężnego głosu. Wokalistka udzielała się również w Sceptic, Hedfirst, Doctrine X i Huge CCM. Wera poza działalnością muzyczną interesuje się również robotyką, którą studiowała na Wydziale Inżynierii Mechanicznej i Robotyki Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie i kontynuowała naukę w ICAM w Nantes, otrzymując tytuł magistra. Zdecydowanie łamie stereotypy wątłej kobiety i inspiruje, by sięgać po więcej.

MARTA GABRIEL

Marta jest wokalistką polskiej formacji heavy metalowej Crystal Viper, założonej w 2003 roku w Katowicach. Swój debiutancki album wydali w 2007 roku. Ta utalentowana i śliczna wokalistka pokazała, że polskie dziewczyny mają sporo do powiedzenia w muzyce ciężkiej. O Crystal Viper poczytacie m.in. tutaj i tutaj. Posłuchaj Crystal Viper tutaj.

Źródła zdjęć: Doro, Lita Ford, Angela Gossow, Closterkeller, Anneke Van Giersbergen, Automb, Burning Witches, CADAVERIA, Nachtlieder, Garbage, Shirley Manson, Janis Joplin, Jinjer, L7, Heart, Nightwish, Tarja Turunen, Patti Smith, Totem, Myrkur, Crystal Viper, Darzamat, Artrosis, Hekte Zaren, Lina Glasir Photography

Artykuł O kobietach w muzyce metalowej pochodzi z serwisu KVLT.

Artykuł Sicphorm: teledysk do utworu New Order pochodzi z serwisu KVLT.

Jako, że brakuje szerszych informacji o Was, nie sposób zapytać o podstawową rzecz. Jak powstał zespół?

Pure: Zespół powstał ponieważ szczęśliwym trafem na początku 2012 roku poznało się dwóch młodych chłopaków, którzy w tym okrutnym świecie dość podobnie postrzegali jego okropieństwa. Mowa tu o mnie i Vargnacie. Nigdy wcześniej nie spotkałem człowieka, który interesował się podziemnym black metalem dlatego od razu dobrze się zrozumieliśmy i polubiliśmy. Wiesz…przeważnie tacy jak my napotykali w tym okresie rówieśników którzy dzielili się na słuchaczy Slayera, albo Metalliki. Nie żeby mi to przeszkadzało, ale zgodnie stwierdziliśmy z Vargnattem, że trochę nas dziwi, że jest tyle fajnych kapel na świecie, a ludzie i tak słuchają tego co jest popularne. Oboje chcieliśmy założyć kapelę i pierwsze próby robiliśmy w dwójkę. Po jakimś czasie nagraliśmy demo ,,The Solitary Elect of Darkness”, no i w dużym skrócie rozrośliśmy się do kwintetu po jakimś czasie. Mój ojciec Taurus przejął rolę basisty, Oskar z zespołu The No-Mads garowego, a Sköll wskoczył na drugą gitarę. Weszły nowe kompozycje, które opanowaliśmy na tyle, żeby nagrać płytę. I w międzyczasie zaczęły się nasze pierwsze koncerty.

Zapewne na tym etapie działalności kapeli, Lęk to hobby. Co porabiacie na co dzień?

Pure: No, słowo hobby nie jest może odpowiednie, ale prawdą jest, że na prywatny śmigłowiec nas jeszcze nie stać. Robimy to co każdy musi robić. Jeden się uczy, drugi pracuje, trzeci jedno i drugie no i tak to wygląda. Niestety.

Lęk – wytłumaczcie się co przyświecało Wam przy wyborze takiej a nie innej nazwy kapeli?

Pure: Nazwa to pomysł Vargnatta, więc zostawiam mu głos w tej sprawie.
Vargnatt: Czym jest Lęk chyba każdy dobrze wie. Dla mnie to bardzo silny stan emocjonalny, o negatywnym zabarwieniu, dodatkowo dotyczący nas wszystkich.
Najbardziej człowieczym i najstarszym lękiem ludzkim jest lęk przed śmiercią, która jest nieodłączną partnerką black metalowych hymnów, jednym z bardziej zagadkowych tematów ludzkiej egzystencji, a także częścią naszego życia.
Drugim ludzkim lękiem i tematem naszych pieśni jest bóg, którego ludzie boją się chyba nieraz bardziej niż samej śmierci.
Lęk wiąże się ściśle z tematami, które są najbardziej niepoznane i dotyczą ogółu ludzkości…
Ogólnie rzecz biorąc – ludzie czują lęk przed tym, co jest dla nich niepojęte (bóg, katastrofy, śmierć).
Za tymi trzema literami kryje się ogromna siła, dlatego też wybrałem taką nazwę.

W mojej ocenie debiut Sweven to kawał porządnie zagranego black metalu. Kto jest u Was odpowiedzialny za tworzenie numerów? Pełna demokracja?
Taurus: Zero demokracji. Całą muzykę tworzy Pure. Pisze nuty dla wszystkich pozostałych, a my musimy się ich tylko nauczyć. Wyjątkiem jest linia perkusji. W tym przypadku gramy (Pure i ja) nowy kawałek na próbie i razem z Oskarem wybieramy optymalne rytmy. Do tak stworzonego szkieletu garów – smaczki perkusista dodaje już sam.

Co jest dla Was ważniejsze: muzyka na wysokim poziomie czy jednak teksty, którymi chcecie przekazać więcej? A może teksty to tylko znikomy dodatek do opętanych dźwięków?
Pure: Jako kompozytor zwracam ogromna uwagę na muzykę. Zawsze pragnę stworzyć ciekawe melodie, które jednak pozostaną wmieszane w ciężkie i charakterystyczne dla black metalu brzmienie. Nie wiem czy przez powiedzenie ,,muzyka na poziomie” rozumiesz dobrą kompozycję utworu, czy wysoką jakość nagrania, ale dla nas w każdym razie to pierwsze jest najważniejsze, a drugie muszę przyznać, że też bardzo ważne. Jako black metalowcy lubimy też ,,brudne” brzmienia, ale w moim odczuciu akurat nasze utwory wymagają dobrej jakości nagrania ponieważ są tak, a nie inaczej, skomponowane. Dlatego następne płyty będziemy się starali nagrywać nadal czysto. Co do liryków, to oczywiście chcemy przekazać nimi bardzo wiele. Bez sensu jest śpiewać o niczym i spod naszej ręki nigdy nie wyszedł i nigdy nie wyjdzie tekst bez przesłania i bez duchowej zawartości przesiąkniętej naszymi prywatnymi przemyśleniami.

Trudno mi przypisać czy też porównać Was do innych zespołów. Więc może zdradźcie mi czym się inspirujecie grając „lękowy” black metal?

Jak zacząłem z Lękiem to dużo słuchałem fińskiej sceny. Słucham jej z przejęciem zresztą do dziś. Zespoły Sargeist, Horna, Behexen, Satanic Warmaster. Szczególnie podeszła mi płyta Let The Devil In zespołu Sargeist. Grali dokładnie tak jak lubiłem. W ich muzyce nie słychać bezsensownego i donikąd nie zmierzającego pustego napierdalania (niektórzy myślą, że właśnie tak powinno się grać black metal, a prawda jest taka, że wtedy to bardziej black metalowy death).
NIENAWIDZĘ CZEGOŚ TAKIEGO I DOSTAJĘ DEPRESJI KIEDY CZEGOŚ TAKIEGO SŁUCHAM!
Na Let The Devil In jest melodia. Riffy układają się tak dobrze, że człowiek jest w stanie zaroić się od łez. To jest piękne w black metalu: Melodia. Budowanie melodii zaczerpnąłem trochę właśnie od Sargeist, ale tak właściwie inspiruję się własnym wnętrzem. Każdy utwór wychodzi ode mnie i nie ma na to wpływu żaden inny zespół. Na okres pisania utworu wyłączam nawet wszelkiego rodzaju muzykę, żeby utwór powstał całkowicie ,,ode mnie”.

Gdzie nagrywaliście materiał oraz kto był odpowiedzialny za finalne brzmienie? Szczególnie podoba mi się wysunięty do przodu bas.

Taurus: Lęk jest młodą kapelą i dla większości ekipy jest pierwszym zespołem w życiu. Wyjątkiem jest oczywiście Oskar, który jako perkusista The No-Mads, gra już ponad 20 lat. Dlatego wszystkiego po prostu się uczymy – takie rozpoznanie w boju. Nie inaczej było z nagrywaniem płyty. Ścieżki zarejestrowaliśmy w prywatnym studio u wielce sympatycznego gentelmana, którego oczywiście ktoś nam polecił. Master wykonał Chris (Infernal War, Voidhanger, Darzamat).

Co oznacza tytuł Sweven oraz podtytuł Through the Mysterious Lands? Co się za tym kryje?

Pure: Myśleliśmy o odpowiedniej nazwie płyty, kiedy zebraliśmy już wszystkie utwory, które miały się na niej znajdować. Zorientowaliśmy się, że wszystkie poprzednie utwory (bo utwór Sweven na płycie jest ostatni), traktują mniej więcej jednym głosem o niezrozumieniu świata, melancholii, nienawiści do Boga i odstawaniu od reszty społeczeństwa. Sweven jest zwieńczeniem reszty utworów i opowiada o krainie, gdzie człowiek, który ma podobne przemyślenia trafia do krainy wolnej od boskich praw i może wreszcie być szczęśliwy. Takie trochę niebo tylko bez Boga: No bo jaki porządny black metalowiec chciałby iść do raju w którym rządzi morderca i kłamca! – Dlatego wymyśliliśmy coś na wzór raju, tylko po prostu lepszego. Własnego. Sam wyraz ,,sweven” jest staroangielskim określeniem śnienia, marzenia sennego. Wiadomo, że wizja raju to pewnego rodzaju marzenie, a kiedy lepiej się marzy jak nie we śnie? – Stąd nazwa płyty Sweven. Podtytuł Through the Mysterious Lands, czyli po polsku Poprzez Tajemnicze Krainy, Światy..), odnosi się do tego właśnie miejsca raju, gdzie dusza przemierza je doświadczając pełni szczęścia.

Debiutancki krążek wydała wytwórnia Wolfspell Records. Jak oceniacie współpracę z nimi?

Taurus: Michał z Wolfspell wyłonił się z mgły, zabrał Sweven i wydał. Tak po prostu, bez zbędnej gadki. Dla mnie Michał, to prawdziwy blackowy maniak w najlepszym tego słowa znaczeniu. No i miał bardzo pozytywny udział w grafice, bo zgrabnie oszlifował nasze projekty. Naprawdę spoko gość.

Czy podpisane papiery na wydanie debiutu wspominają coś o wydaniu drugiej płyty?

Taurus: Zrozum mnie dobrze, z Michałem łączy nas pasja do BM. On nie udaje, że jest szefem EMI, a my, że gramy jak Mayhem. To była pierwsza płyta i tylko ona się liczyła, jak nagramy następną, to się zastanowimy, co z nią zrobić. A tak przy okazji – Pure napisał już cały materiał na płytę nr 2 (to świetna informacja! – przyp. red).

Jak oceniacie śląską black metalową scenę ?

Vargnatt: Śląska scena black metalowa… Jest w czym wybierać… Mamy się czym pochwalić, bo śląskie kapele znane są na skalę całego kraju i jeszcze dalej. Nie będę jednak wymieniał z nazw.

Które polskie hordy są wg Was kvltowe i true?

Vargnatt: W moim odczuciu najbardziej na miano kultowych black metalowych hord zasługują te, które rozpoczęły w Polsce ten nurt. Do mnie osobiście najbardziej trafiają pomorskie hordy. Wydaje mi się, że właśnie na Pomorzu zrodziła się ta prawdziwość, którą owa muzyka zawdzięcza czystym lasom, wstęgom jezior i przede wszystkim historii! (stąd właśnie na Pomorzu na początku lat 90-tych tyle było pagan/black metalu i po dziś dzień jest tam tego ogrom). Moim zdaniem na miano najbardziej „kvltowej i trve” polskiej hordy, która w moich kolumnach wybrzmiewa prawie każdego dnia od już dobrych siedmiu lat zasługuje bytowskie Venedae, które nie tylko niesie w swojej twórczości wartości muzyczne, a wartości mentalne i duchowe, takie jak szacunek dla natury, przodków i spuścizny naszej ojczyzny. Teksty Venedae sięgają w dalekie pogańskie krainy, ocienione płaszczem lasu, w których czci się słowiańskich bogów, a życiem rządzi honor i miecz. Skupiają się także w bardzo dużej mierze na historii Pomorza, o czym świadczy np. (mój ulubiony kawałek) Retra 1068 czy Kaszubia. Cała warstwa liryczna przyodziana jest oczywiście w genialną wartwę muzyczną, które wraz ze sobą tworzą niepowtarzalny, magiczny klimat. Drugą „kvltową” (choć już nie pomorską) hordą bez zastanowienia mogę mianować Egaheer, który urzeka poetycznym podejściem i specyficznym blackowym graniem. W tekstach przewijają się poezje Jerzego Żuławskiego czy Leopolda Staffa, smutne, negatywne, turpistyczne. Egaheer na pewno należy do tych tworów, które do gustu przypadną bardzo niewielu, ale właśnie za to ten band lubię – za własny, niepowtarzalny i niepodrabialny mroczny klimat. Z reszty kvltowych (często już zapomnianych kapel) na pewno Memoria Vetus – o niespotykanej w tamtych latach tematyce dotyczącej Atlantydy, Xantotol, Kraina Wiecznego Mrozu, toruński My Infinite Kingdom (wielka szkoda, że skończyło się na jednej płycie), moja ulubiona z hord Trivialisa – Majestat, wejherowskie Sacrilegium, mysłowicki Morsun Diaboli – moja ulubiona śląska horda z tamtych lat, Hefeystos – przepiękne teksty, muzyka i wykonanie, klimat jednym słowem Magiczny; Perunwit, wrocławski Legion, gdyński Kohort, Łza Zeschniętej Róży, Stary Las, inowrocławskie Mysteries, chorzowski Fenriz, malborski Agalirept, cieszyński Nirnaeth – choć to w zasadzie nie black, ale za klimat; i może na koniec odbiegnę nieco od Metalu Czerni i przywołam death metalową bytomską hordę Amazeroth.
Każda z wyżej wymienionych przeze mnie kapel, czy projektów wnosi coś niepowtarzalnego i wartościowego. Coś specyficznego lub coś, co wniosła do gatunku jako pierwsza, i nieraz ostatnia. Każda muzyka ma swój czas i ewoluuje. Tak jak i Black Metal… Dziś gra się już zupełnie inaczej niż 20 lat temu. Przykłada się także więcej uwagi do produkcji muzyki, jej jakości, a często nie zwraca się uwagi na jej ducha i przekaz. W moim odczuciu dziś się muzykę głównie ocenia, a nie przeżywa, a to też w dużej mierze wpływa na to, jaka ona jest. Jednak mimo wszystko idzie się z tym duchem czasu, żeby trafić do ludzi.

Z kim chcielibyście wyruszyć na trasę koncertową. Taką powiedzmy na 10-15 miast?

Pure: Z kim się da. My możemy koncertować z tymi, którym to odpowiada. Nie jesteśmy wybredni i nie dzielimy też kapel na lepsze i gorsze. Wiadomo, że mamy świadomość tego, że niektóre kapele są bardziej rozpoznawalne i jeśli takowe chcą z nami grać to jest nam to na rękę, ale z drugiej strony nie zamierzamy kogoś na siłę błagać i się uniżać (bo wtedy z automatu skazujemy się na bycie kimś podrzędnym, a to jest dla mnie tchórzostwo i niedocenianie samego siebie. Człowiek, który naprawdę chce do czegoś dojść nie powinien tak robić). Trzeba tak prowadzić to wszystko, żeby ludzie przychodzili na nas a nie oglądali nas jako dodatek. Zdaję sobie sprawę, że też nie do końca o to pytałeś. Czy mam jakieś wymarzone kapele, z którymi chciałbym dać koncert? Nie wiem. Poważnie. Chyba nie.

A propos koncertów. Czy zamierzacie zagrać gdzieś dalej poza obszarem Górnego Śląska? Nie ukrywam, że chętnie bym Was zobaczył w akcji w Poznaniu.

Pure: Tak. Zamierzamy grać dalej i już niedługo zaczniemy wyjeżdżać trochę dalej. Choćby 24 października gramy na koncercie we Wrocławiu. W takim razie musimy pomyśleć też o Poznaniu hehe. Ja jestem za.

Po koncertowych zdjęciach widzę, że corpse painting jest nieodłącznym elementem Waszej prezencji. Na ile jest ona dla Was istotna? Długo trwa taki make-up?

Pure: Uważam, że corpse paint jest ważnym elementem u black metalowca. Dla mnie to swego rodzaju znak rozpoznawalny gatunku. Coś co nas łączy jako wykonujących ten rodzaj muzyki. Nie przeszkadza mi kiedy ktoś go nie ma, ale dla mnie jest to bardzo ważne i nigdy z tego nie zrezygnuję. Niezbyt jara mnie już norweska scena, przynajmniej jeśli chodzi o te kapele, które wszyscy znają, ale po dziś dzień pozostaję bardzo wielkim fanem Deada z Mayhem. To może trochę śmiesznie zabrzmieć, tym bardziej, że Dead stał się w pewnym sensie popularny i dokopało się do informacji o nim wiele osób, które często twierdzą, że wiedzą o nim wszystko, a nie wiedzą, że ziemia, przykładowo, krąży wokół słońca, ale czuję, że w wielu aspektach jestem do niego podobny (przynajmniej na tyle na ile mi się wydaje, bo ciężko ocenić podobieństwo do człowieka, który już od dawna nie żyje i z którym nigdy sie nie rozmawiało). On też tworzył niestworzone światy, myślał, że jest kimś innym niż jest, a na ziemi jest w pewnym sensie ,,za karę”. Wiesz o co chodzi. Nie twierdzę, jak jakiś psychicznie chory fan, że jestem taki jak on rzecz jasna. Na pierwszym miejscu jestem głównie sobą i tyle. No i wymyślił corpse paint jako pierwszy (no może niektórzy uważają inaczej twierdząc, że ten tam jakiś tam robił to już miesiąc wcześniej a jeszcze inny ktoś pięć lat przed tym tamtym, ale ja tak uznaję bo tak się nauczyłem i ma to dla mnie ogromną wartość). Dlatego chcę to kultywować. Poza tym fajnie się wtedy wygląda (śmiech).

Jeśli to nie tajemnica to jak w Waszym przypadku wygląda sprzedajność płyt CD? Lepiej schodzą na koncercie czy przez Internet też ludzie zgłaszają chęć jej pozyskania?

Pure: Różnie to bywa. Mniej więcej jest po równo zakupów internetowych i koncertowych.

Nie da się ukryć, ale wpływ Internetu raczej nie pomaga sprzedaży fizycznych nośników. Jak sądzicie, czy ludzie docenią fizyczne nośniki i wrócą czasy kiedy to płyty będą się rozchodzić w zdecydowanie większych nakładach?

Pure: Myślę, że teraz są takie czasy, że nie da się walczyć z piractwem, ale uważam, że kluczem do sukcesu jest to obrócić na swoja korzyść. Im więcej ludzi będzie piracić naszą muzykę, tym więcej będzie też o nas wiedzieć, a to oznacza, że liczba potencjalnych kupców według mnie wzrośnie a nie zmaleje. Sam nie kupiłbym nigdy płyty w ciemno. Zawsze robię tak, że najpierw czegoś przesłucham, a dopiero potem to kupię. Przykładowo kolekcjonuję płyty Kinga Diamonda, co jest teoretycznie bez sensu bo wszystkie już słyszałem po sto razy. Ja tak to postrzegam. Uważam, że piractwo może popchnąć muzyka do przodu. Przesłuchaj naszej płyty, a jeśli ci się spodoba to kup płytę. Dzisiaj tak się to robi i nic się na to nie poradzi.

Jak jesteśmy przy płytach, to jaką płytę ostatnio każdy z Was zakupił?

Pure: Haha. Z pytań potrafię wywnioskować, że jesteś zdecydowanym zwolennikiem kupowania płyt (zdecydowanie tak hehe, gdyby nie żona miałbym ich więcej – przyp. red.). To dobrze. Przy okazji dzięki za zakupienie naszej. Jak już mówiłem, kupuję od czasu do czasu płyty Kinga Diamonda. Jakiś czas temu kupiłem Them. Taurus jest wielkim fanem Mayhem i głosu Attili, więc obowiązkowo zakupił ich nową płytę.

Na koniec jeszcze reklamowy informator koncertowy. Gdzie Was w najbliższym czasie będzie można zobaczyć na żywo?

Czekają nas koncerty we Wrocławiu (Ciemna Strona Miasta), katowickiej Korbie, gliwickiej Cegle i w paru innych miejscach, o których z pewnością zatrąbimy na FB. Zapraszamy!

Dzięki za wywiad. Hails \m/

Dzięki! Hails!

Na zakup debiutanckiej płyty zespołu Lęk zapraszamy na stronę internetową wytwórni Wolfspell Records.

Artykuł LĘK: „za tymi trzema literami kryje się ogromna siła” pochodzi z serwisu KVLT.