Dostajemy zatem na Celestial Revelations black metal, często w klasycznym ujęciu, niemniej jednak bez retro-sentymentalnej otoczki, do tego wzbogacony o różne elementy. Bo są tu riffy nieco odbiegające od tradycyjnej, skandynawskiej konwencji, czasem lekko „rwane” (The Engulfing Void) lub bliższe death metalowym rozwiązaniom. Każdy z kawałków opiera się na paru pomysłach, dość zgrabnie złączonych. Z drugiej strony nie zawsze udaje się zbudować jakąś dramaturgię. Raczej mamy do czynienia z pewnym zlepkiem riffów i zagrywek.  Od blackowego, szalonego wrzasku po growling. Od blastów po zwolnienia. Z krain hałasu po nieliczne momenty wyciszenia – jak w interesującym, melodyjnym momencie w Disintegrate. Dzieje się tu dużo, dość, by nie wrzucać materiału do ściśle określonej szufladki.

Jeśli miałbym jakiś zarzut, to jedynie taki, że Celestial Revelations nie wyróżnia się w szczególny sposób. Owszem, proporcje i sposób zmieszania już jest jakąś autorską wizją, ale brak na albumie momentów, które zapisywałyby się w pamięci – przynajmniej w mojej, bo może ktoś oszaleje i wciągnie się bez reszty. Z drugiej zaś strony Ashes For The Mute nie zawodzą jednak, nie odpuszczają, nie schodzą na manowce. To soczyste granie, bez mielizn i wypełniaczy. Zważywszy że mamy do czynienia z pełnowymiarowym studyjnym debiutem, chciałbym wierzyć, że młodzi muzycy z USA są dopiero na progu świątyni zniszczenia i mroku. Śmielej zatem, zamaszysty krok do przodu, panowie, a dołączycie do rodzimej czołówki, bo czemu by nie?

Ja włączyłem Celestial Revelations do swej kolekcji na kasetowym nośniku. Niby nic, a ładnie wydane. Kolor przybrudzonego złota na samej MC ładnie współgra z białą grafiką na czarnym tle w książeczce. Warto nabyć w takiej formie – jeśli jeszcze taka możliwość istnieje.

Artykuł ASHES FOR THE MUTE – „Celestial Revelations” (2021) pochodzi z serwisu KVLT.