Disharmonic Orchestra

Kublai Khan TX

Damnation

Six Feet Under

Thrown

A.A. Williams

Ice Nine Kills

Neptunian Maximalism

Artykuł Mystic Festival 2026 – Warm Up – Gdańsk (3.06.2026) pochodzi z serwisu KVLT.

Event otworzyła Dola, występująca przed własną publicznością po raz drugi w przeciągu kilkunastu miesięcy. Tym razem jednak w zmienionej lokalizacji oraz z nieco zmodyfikowaną setlistą – z uwagi na charakter gigu zespół postanowił zdecydowanie wyraźniej zaakcentować swoje blackmetalowe oblicze. Zaczęło się wprawdzie nieco niemrawo i z drobnymi problemami technicznymi, lecz kiedy w końcu grupa poczuła właściwy wiatr w żaglach, rozdane zostało po profesorsku. Przyznać trzeba, że wybór otwieracza był ze strony organizatorów dość ryzykownym pomysłem – Dola jest już dziś marką, zespołem, który coraz śmielej rozpycha się nie tylko na krajowej scenie metalowej, oferując – zarówno studyjnie, jak i scenicznie – muzykę niezwykle intrygującą i pełną emocjonalnego rozedrgania. Pewne było więc, że już na samym początku poziom koncertu zostanie podniesiony na zauważalnie wysoki pułap. Co jednak warto odnotować – z siłą oddziaływania muzyki zespołu ujmująco kontrastuje wciąż wyraźna trema i skrępowanie, jakie artyści zdradzają w przerwach między utworami. Wszystko to dodaje twórczości Doli wyraźnego uroku i sprawia, że bardzo trudno nie poczuć do zespołu szczerej sympatii i przychylności.

Drugi akt wieczoru należał do reprezentantów Łodzi. Odium Humani Generis to jeden z tych zespołów, które potrafią dostarczyć wysokiej jakości rozrywki nawet przy całkowitym braku znajomości ich dokonań studyjnych. Duża w tym zasługa bardzo przystępnego, melodyjnego stylu, który charakteryzuje twórczość grupy. Widziałem ich trzy razy w przeciągu kilkunastu miesięcy i za każdym razem bawiłem się naprawdę znakomicie. Dynamiczny i treściwie skomponowany materiał, z gustownym nawiązaniem do klasycznego brzmienia drugiej fali, po raz kolejny wypadł na żywo bardzo satysfakcjonująco.

Przyszedł w końcu czas na gospodarzy, którzy – wyraźnie zmotywowani występowaniem przed własną publicznością – kompleksowo zaprezentowali materiał z nowej płyty Złudnia. Byłem bardzo ciekaw, jak premierowa muzyka wypadnie w konfrontacji z warunkami koncertowymi (nie ukrywam, że studyjnie album niezwykle celnie trafił w mój gust), chciałem też przekonać się, czy grupie uda się odtworzyć dynamikę, surowość i siłę rażenia nowego krążka. Nie wiem, czy przy okazji nie stałem się ofiarą własnych oczekiwań, bo choć generalnie nie mogę podnieść wobec Angrrsth poważniejszych zarzutów, daleki jestem od stwierdzenia, że koncert poraził mnie tak jak Złudnia w wydaniu studyjnym. Trochę nie dowiozło nagłośnienie, trochę w oczy rzucało się statyczne i stonowane zachowanie muzyków (może poza wokalistą, który wyraźnie krzesał z trzewi), trochę nie pomogła w uzyskaniu właściwego impaktu publika, przyjmująca koncert z odczuwalnie pohamowanym entuzjazmem. Źle z pewnością nie było, jednak wychodząc z sali koncertowej czułem gdzieś w środku lekki niedosyt.

Nie powiem, że koncertowa premiera nowego albumu Angrrsth była imprezą nieudaną. Przy odrobinie szczęścia i kilku nieco bardziej sprzyjających elementach miała jednak szansę na dużo trwalszy zapis w mojej pamięci. Wracam tymczasem do Złudni w wersji studyjnej, każdorazowo utwierdzając się w przekonaniu, że to naprawdę znakomity materiał.

Artykuł Angrrsth, Odium Humani Generis, Dola – Toruń (18.12.2025) pochodzi z serwisu KVLT.

W październiku i listopadzie grupa wybierze się w trasę koncertową po Polsce. Grupa zagra:

25.10.2025 – Olsztyn, Zajezdnia Trolejbusowa
20.11.2025 – Gdańsk, Drizzly Grizzly
21.11.2025 – Warszawa, VooDoo
22.11.2025 – Poznań, Pod Minogą
28.11.2025 – Łódź, Wooltura
29.11.2025 – Kraków, Confession
30.11.2025 – Katowice, Piąty Dom

Na koncertach wystąpią Mag oraz Baarra, zaś w Olsztynie – Dola oraz Kryształ.

Artykuł GORYCZ: teledysk do utworu Tańczy pochodzi z serwisu KVLT.

Jedyny koncert zespołu Imperial Triumphant odbędzie się:

07.08.2025 – Wrocław, Łącznik (wydarzenie)

Zapraszamy do wzięcia udziału w konkursie, w którym mamy do wygrania dwa podwójne bilety.
Aby wziąć udział w konkursie należy:

1) Być fanem KVLT Magazine.
2) Polubienie i publiczne udostępnienie konkursowego postu nie jest niezbędne, ale mile widziane i wykonanie tych czynności może zwiększyć szanse na wygraną.
3) Na konkursy@kvlt.pl wysłać mail o tytule IMPERIAL TRIUMPHANT_WAW_2025 dołączając link do profilu FB wraz z imieniem i nazwiskiem celem weryfikacji wymogów konkursu oraz pod konkursowym postem w komentarzu wkleić link do ulubionego utworu zespołu Imperial Triumphant lub Dola. Na zgłoszenia czekamy do wtorku (05.08.2025) do godziny 18:00.

Zwycięzca otrzyma wiadomość mailową ze strony redakcji, a informacja o tym fakcie zostanie opublikowana pod postem konkursowym.
Biorąc udział w konkursie, akceptujesz regulamin strony internetowej www.KVLT.pl.

Artykuł Wygraj bilet na wrocławski koncert zespołu IMPERIAL TRIUMPHANT pochodzi z serwisu KVLT.

07.08.2025 – Wrocław, Łącznik (wydarzenie)

Obok grupy zagra Dola.

Bilety można zakupić na:

knockoutmusicstore.pl, Ebilet.pl

Knock Out Productions o zespole:

Na tegorocznym „Goldstar” goszczą m.in. Dave’a Lombardo i Tomasa Haake. Muzycznie są absolutnymi bestiami, które do swojego pełnego dysonansów, dziwnego i przerażającego świata awangardy biorą death metal, black metal oraz tonę jazzowych impresji. Imperial Triumphant grają we własnej lidze. Z płyty na płytę robią się tylko lepsi.

IMPERIAL TRIUMPHANT (USA) dissonant death metal, avant-garde metal, jazz:

Jak zdobywać rozgłos, grając najbardziej rozstrajającą muzykę? Bierzcie przykład z Imperial Triumphant. Uprawiają ekstremalny, awangardowy metal ścięty równie awangardowym jazzem. To masa dysonansów z masą innych dziwactw. Brzmią w tym idealnie. Docenia to coraz większa grupa słuchaczy.

Artykuł Polski zespół supportem na koncercie IMPERIAL TRIUMPHANT pochodzi z serwisu KVLT.

25.10.2025 – Olsztyn, Zajezdnia Trolejbusowa
20.11.2025 – Gdańsk, Drizzly Grizzly
21.11.2025 – Warszawa, VooDoo
22.11.2025 – Poznań, Pod Minogą
28.11.2025 – Łódź, Wooltura
29.11.2025 – Kraków, Confession
30.11.2025 – Katowice, Piąty Dom

Na koncertach wystąpią Mag oraz Baarra, zaś w Olsztynie – Dola oraz Kryształ.

Artykuł GORYCZ zapowiada nową płytę oraz jesienną trasę koncertową po Polsce pochodzi z serwisu KVLT.

Składy poszczególnych koncertów były dość zróżnicowane, otwarcie ostatniego z ośmiu przystanków na rozpisce przypadło w zaszczycie zespołowi Mary, określającego swoją twórczość jako „czarny punk”. Całkiem trafny termin, jak się okazało. Umalowani lepiej niż niejedna blackmetalowa kapela panowie zapewnili ponad pół godziny dość prostego, ale za to bardzo energicznego grania, tym samym odpowiednio wywiązując się z roli otwieracza. Nie ukrywam jednak, że tę wycieczkę na polską wieś zakończyli w odpowiednim momencie – ich występ pod koniec zaczynał mnie już lekko nużyć, jeszcze kilka minut mogłoby skutecznie zatrzeć pozytywne wrażenia.

Nie kończyć się mógłby za to występ Szwedów z Horndal, gościa specjalnego drugiej części trasy. Sludge’owy walec przetoczył się przez Piąty Dom i z miejsca zgarnął ze sobą niewielką publiczność zgromadzoną w klubie. Grupa w swojej setliście skupiła się na opartym na prawdziwych wydarzeniach albumie Head Hammer Man i jeśli na krążku brzmi to choć w połowie tak dobrze, jak podczas niedzielnego koncertu, a wy sami lubicie prog/sludge’owe klimaty, to płyta ta jest dla was pozycją obowiązkową. Mocne uderzenia, sporo naprawdę dobrych i klimatycznych melodii – kiedy ich słuchałem, w głowie dzwonił mi przede wszystkim wczesny Mastodon. Dla tych, którzy zainteresowani byli historią opisywaną przez zespół, na pewno miłym smaczkiem było przybliżanie jej przez wokalistę w trakcie zapowiadania utworów. Co tu dużo mówić – Szwedów wcześniej nie znałem, więc wzięli mnie z zaskoczenia, ale takie niespodzianki lubię najbardziej.

Setlista:
Head Hammer Man
Rossen
Exiled
Fuck the Scabs
Calling: Labor
Famine
Wasteland
Horndal’s Blodbad
Blacklisted

Poprzeczka dla gwiazdy wieczoru została więc zawieszona wysoko, ani przez chwilę jednak nie miałem wątpliwości, że trio sobie z nią poradzi. Był to czwarty koncert Doli, na którym byłem, i według mnie najlepszy – ale też Tabernakulum wydaje mi się najwdzięczniejszym koncertowo materiałem grupy, a promowany na trasie krążek został w Piątym Domu zagrany w całości. W bardzo dobrze nagłośnionym klubie utwory z grudniowej premiery zyskały na ciężarze, co poskutkowało naprawdę solidnym łupnięciem, szczególnie w tych brutalniejszych fragmentach, których na trzecim LP zespołu przecież nie brakuje. Kiedy patrzę na rozwój Doli, robi mi się ciepło na sercu i choć frekwencja w Katowicach niestety nieszczególnie dopisała, to widzę ich ogrywających większe miejscówki już w niedalekiej przyszłości. Jeśli jednak miałbym doszukiwać się jakichś minusów, to na pewno byłby nim czas trwania ich występu – całość Tabernakulum wzbogacona o Nową jesień z Czasów to jednak trochę niewiele, myślę że nikt nie obraziłby się o dodanie do seta jeszcze jednego czy dwóch numerów (owszem, boli mnie przede wszystkim brak uwielbianego nie tylko przeze mnie Tam mnie nie ubijesz z debiutu). No ale to jedyny zarzut, pewnie spowodowany po prostu moim życzeniowym myśleniem.

Setlista:
Tabernakulum
Tysiąc razy
Nowa jesień
Chimera
Oszust
I nawet nie usłyszysz, kiedy to się stanie
A światłem jest gniew

Zorganizowany przez Piranha Music i HappyDying Productions niedzielny wieczór w Piątym Domu, jak to zazwyczaj bywa, mogę zaliczyć do udanych, choć nieco zbyt krótkich. Energiczne Mary, świetny i ciekawy Horndal wraz z jak zawsze celującą Dolą zapewniły trzy godziny mocnych wrażeń i mam nadzieję, że te dwie ostatnie kapele będę mógł już wkrótce ujrzeć ponownie.

Artykuł Dola, Horndal, Mary – Katowice (16.02.2025) pochodzi z serwisu KVLT.

Krzta

Soma

fot. Natalia Krymska

Artykuł Dola, Krzta, Soma – Gdańsk (06.02.2025) pochodzi z serwisu KVLT.

Pierwszy, podczas piątkowego wieczoru, zameldował się na scenie NRD zespół Kryształ. Odbiegający stylistycznie (co jest już małym znakiem rozpoznawczym imprez organizowanych przez Piranhę) od reszty stawki kwartet widziałem przed zaledwie dwoma tygodniami w Warszawie, jednak tym razem, zarówno warunki koncertowe, jak i ogólne wrażenia z występu okazały się znacznie pozytywniejsze. Na korzyść przemówił tu na pewno bardziej kameralny charakter toruńskiej sztuki, dzięki któremu band zdawał się lepiej czuć na scenie, a jego utwory nabrały zdecydowanie większego kolorytu. Wciąż nie zostałem może zadeklarowanym szalikowcem kapeli, na pewno jednak poczucie bycia zaproszonym do intymnego i refleksyjnego świata jej muzyki zadziałało na mnie skuteczniej niż poprzednio.

Oliwy do ognia (choć biorąc pod uwagę intensywność, efektom bliżej było do rozbicia butli z benzyną) dolała druga załoga line-upu, którą była warmińska Krzta. Hałaśliwe, sludge’owo-noisowe trio z Olsztyna postawiło sobie za cel przetestowanie wytrzymałości narządów słuchowych zgromadzonych w piątkowy wieczór w NRD, stawiając przed fanami masywną i gęstą ścianę dźwięku. Podobnie, jak w przypadku Kryształu, atutem koncertu była na pewno nieduża przestrzeń toruńskiego klubu, dzięki której energia sceniczna wyraźnie rezonowała z reakcjami pobudzonej publiki. Z głową zaplanowana była też sama długość występu. Te 40 minut pozwoliło nasycić się w pełni muzyką grupy, nie prowadząc jednocześnie do znużenia, czy przebodźcowania (o co, w kontekście prezentowanej stylistyki przecież nietrudno).

Przed zgromadzonymi w Toruniu pozostał już tylko występ bohaterów wieczoru, którzy od wejścia na scenę byli dzielnie dopingowani przez grupę dobrze już doprawionych znajomków (co wprowadziło do występu wyraźny element humorystyczny). Pierwszą rzeczą, która rzucała się w oczy, była rezygnacja ze znanego z poprzednich koncertów image’u, na rzecz całkowicie casualowego ubioru. Trochę szkoda, bo muzyka Doli wręcz prosi się o ciekawe uzupełnienie wizerunkowe, tymczasem można było mieć bardziej wrażenie uczestnictwa w zespołowej próbie, niż przygotowanym i przemyślanym wizualnie występie. Na szczęście muzycznie było już tylko z serducha i wątroby. Nowy materiał (sam w sobie znakomity), na żywo jeszcze zyskał – umiejętnie wprowadzone i utrzymane w rozsądnych ryzach elementy post i awangardy, wymieszane z black metalem (mocno przypominającym mi późną Furię i wygaszone przed kilku laty Kły), zrobiły na scenie wypakowanego po brzegi NRD znakomite wrażenie. Poza premierowymi kompozycjami, nie zabrakło też akcentów z poprzednich płyt, w tym wywołującego widoczną aprobatą Tam Mnie Nie Ubijesz. Energia publiczności wyraźnie udzieliła się zresztą samym muzykom, którzy mocno poruszeni znakomitym przyjęciem, składali po występie ręce w szczerych gestach wdzięczności i uznania.

Patrząc na rozwój zespołu na przestrzeni lat, myślę, że koncerty obecnej trasy mogą być ostatnią szansą na zobaczenie Doli na mniejszych scenach. Warto więc skorzystać z nadarzającej się okazji – na rozpisce tour jeszcze 6 przystanków. Nie przegapcie swojego!

Autorami fotografii są Aleksander Honc i Natalia Krymska. Zdjęcia pochodzą z występów w Warszawie (Kryształ) i Gdańsku (Krzta, Dola).

Artykuł Dola, Krzta, Kryształ – Toruń (31.01.2025) pochodzi z serwisu KVLT.

Muszę przyznać, że pierwsza część trzeciej płyty Doli nieco mnie rozczarowała. Tytułowe Tabernakulum oraz następujące po nim Tysiąc Razy to w zdecydowanie przeważającej większości po prostu mieszanka black metalu i sludge’u z obowiązkowym momentem wyciszenia oraz lekko jazzującą perkusją tu i ówdzie, przypominającą o poprzednich dokonaniach formacji. Skomponowane jest to dobrze, więc znajdziecie w tych numerach kilka naprawdę mocnych riffów, ale jednocześnie wyróżniają się one głównie ślicznym fragmentem w zakończeniu Tysiąca Razy. Zespół przyzwyczaił mnie do zdecydowanie odważniejszej gatunkowej żonglerki, stąd też mimo niezaprzeczalnej solidności tego materiału, podczas pierwszych dwóch pełnych kompozycji na Tabernakulum w mojej głowie pojawiały się lekkie obawy dotyczące reszty krążka.

Na szczęście od świetnej Chimery nagranej z gościnnym udziałem Patryka Rzeszutka z Biesów, sprawa ma się już zdecydowanie lepiej – dzieje się zdecydowanie więcej, a Doli udaje się nawiązać nawet nie tyle do poziomu Czasów, co wręcz do rewelacyjnego debiutu. Połamany rytm ogrywanego już przez zespół na koncertach utworu Oszust (tutaj z gościnnym udziałem Roberta Śliwki z zespołu Ugory) zawładnął mną już na żywo, z płyty działa równie dobrze. Niepokojąca, transowa wręcz trąbka intrygująco prowadzi I nawet nie usłyszysz, kiedy to się stanie do potężnego sludge’owego uderzenia, a następnie wiedzie do wyróżniającego się gitarami akustycznymi (których naprawdę na Tabernakulum brakuje) przejścia wprost do blackowej końcówki – elementy niby te same co wcześniej, jednak zrealizowane zdecydowanie bardziej „dolowo”. No i jeszcze A światłem jest gniew wieńczący album, z tą jego lekko niepokojącą przebojowością oraz świetną perkusją Stempola – znakomity kawałek z potencjałem do ciorania na żywo, szczególnie w końcówce.

No i znowu to zrobili i wzięli mnie z zaskoczenia. Po dobrym, choć jak na ten zespół dość bezpiecznym początku, pozostała część płyty wyrywa z butów i w dużej mierze stanowi w moich oczach o tym, że Tabernakulum koniec końców przebiło poprzednią płytę Doli. Z racji zauważalnego postawienia przede wszystkim na black oraz sludge, myślę, że to właśnie fanom tych gatunków nowa pozycja w dyskografii tria przypadnie do gustu najbardziej. Nie brak tu jednak tych tak zwanych „odjazdów”, za które pokochałem tych gości w 2020 roku. Sprawdźcie sami.

Artykuł DOLA – „Tabernakulum” (2024) pochodzi z serwisu KVLT.