• ZMARŁYM: niektórzy mówią, że Zmarłym to czwarta fala black metalu, mówią o naleciałościach cold wave, post punka i hard rocka. Pewnie mają rację. My wiemy, że Zmarłym to potężny, zaraźliwy klimat siejący pomór nie oszczędzający nikogo, kto ma choć trochę wrażliwości muzycznej. Zmarłym to też kolejna horda ze stajni Godz ov War przekraczająca wytyczone dawno granice, łamiąca skostniałe konwenanse.
• DOMINANCE: to działające od 2019 r. black/thrashowe trio oprawców ze Szczecina, grające pieśń o masakrze podbitych narodów gdy miłość umiera, a jedynym bogiem jest siła.
• MORRATH: pięcioosobowy twór z bagien południowej Wielkopolski, muzycznie niosący śmierć i zniszczenie. Ich death metal jest inspirowany ikonami gatunku z Florydy i Nowego Jorku lat 90’ z dodatkiem thrashu i grindu.
• HADESALIA: gliwicki zespół serwujący mieszankę death i thrash metalu rodem z końcówki lat 80.
• BELITH: to zespół grający black/thrash metal z Brochocinia. Ostatnio podpisał papierki na wydanie swojego debiutanckiego materiału „Hounds Of Hell”, z Godz ov War Productions. Będzie to ich trzeci koncert który zagrają. Nie możecie tego przegapić!

04.04.2026 – Katowice, Korba (wydarzenie)
Bilety w cenie 50 zł

Artykuł MORRATH zagra na Czarna Wielkanoc Vol. 2 pochodzi z serwisu KVLT.

05.09.2025 – Poznań, 2 Progi (wydarzenie)

Obok grupy zagrają Symbolical, Dominance oraz Baalzagoth.

Bilety:
89 zł – I pula
99 zł – II pula
119 zł – III pula
150 zł – w dniu koncertu

Bilety można zakupić na:

Ticketshow.pl

Artykuł BELPHEGOR zagra koncert w Polsce pochodzi z serwisu KVLT.

Dominance

Odium Humani Generis

Akhlys

Artykuł Dominance, Odium Humani Generis, Akhlys – Katowice (29.07.2024) pochodzi z serwisu KVLT.

Rozpoczęta 26 czerwca wyprawa na Stary Kontynent jest głównym elementem promocji nowego wydawnictwa Akhyls, House of the Black Geminus (nasza recenzja tutaj). Podczas klubowych koncertów Amerykanów wspierają lokalne kapele. W przypadku dwóch polskich gigów – w Katowicach i Poznaniu – zaszczyt ten przypadł grupom Dominance oraz Odium Humani Generis. To właśnie ta pierwsza formacja miała za zadanie rozruszać publikę przed wycieczką w koszmary, jaką w poniedziałkowy wieczór gotowi byli zaserwować muzycy pod wodzą Naasa Alcametha.

DOMINANCE (PL)

Pochodząca ze Szczecina kapela Dominance to przedstawiciele gatunku z pogranicza thrash i black metalu. W 2023 roku nakładem Putrid Cult ukazał się ich debiutancki album zatytułowany Slaughter of Human Offerings in the New Age of Pan. W tym roku ekipa zaprezentowała jeszcze EP-kę In Ghoulish Cold. Rozentuzjazmowani uczestnicy koncertu otrzymali właśnie wybuchową mieszankę numerów z dotychczasowych wydawnictw szczecińskiej grupy.

Niedawno nasz redakcyjny kolega Synu pozostał nie do końca usatysfakcjonowany występem Dominance podczas Unholy Blood Fest III. Choć nie mam porównania, bo poczynania tego zespołu pieśni i tańca widziałem po raz pierwszy, to jednak w trakcie ich koncertu odniosłem nieco lepsze wrażenie niż wywołany do tablicy redaktor.

Półgodzinny set w zupełności wystarczył, żeby wyrobić sobie pozytywne zdanie o szczecińskiej kapeli i dodać ją do „obserwowanych”. W Katowicach goście ze Szczecina nie ulegli presji grania przed gwiazdą wieczoru, dostarczając solidnej porcji wściekłego grania, które mogło wprawić w dobre samopoczucie przed kolejnym gigiem tego wieczoru.

ODIUM HUMANI GENERIS (PL)

Z Pomorza Zachodniego przesunęliśmy się do Centrum, gdy na deskach Piątego Domu zaprezentowała się łódzka kapela Odium Humani Generis. Doświadczeni muzycy działają od roku 2015, mając na swym koncie bardzo udanego długoraja – Przeddzień (2020). 27 września bieżącego roku premierę będzie miał ich drugie LP pod tytułem Międzyczas.

Byłem ciekaw, jak pochodzący z Łodzi zespół poradzi sobie na scenie, bo nie ukrywam, że ich studyjne poczynania obserwuję z dużą satysfakcją. Formę grupy udało się zweryfikować, a ta okazała się być na naprawdę dobrym poziomie. Grupa doskonale zna się na rzeczy i widać, że artyści świetnie czują się w swoim repertuarze.

Twórczość ta eksploruje black metalowe pustkowia, natrafiając przy tym na połamane tempa, atmosferyczne wstawki, a także pełne furii przyspieszenia. Muszę przyznać, że występu Odium Humani Generis słuchało się naprawdę dobrze. Na plus wypadło też dobre nagłośnienie, o które często tak trudno na metalowych sztukach. OHG było świetnym wyborem na „przystawkę”.

AKHLYS (US)

Prawdziwa uczta miała jednak dopiero nadejść. Chwilę przed tym, jak dzwony wybiły godzinę 22:00, Piąty Dom opanowały nocne mary, których nie brakuje w twórczości formacji Akhlys. Zamaskowany kwartet (który ze względu na ubogie zaplecze klubu integrował się z publicznością przed swoim występem) wprowadził na scenę niepowtarzalny klimat, będący ich atrybutem rozpoznawczym.

Trwająca około 60 minut (za krótko!) sztuka stała się swoistym pomostem pomiędzy światem realnym a potwornymi wizjami, jakie nachodzą niejednego człowieka w trakcie snu. Koszmarny lejtmotyw jest czymś, co potrafi przyciągać, tworząc unikalną aurę całej dotychczasowej dyskografii zespołu z USA. Zgromadzeni w katowickim klubie entuzjaści Akhlys otrzymali dokładnie to, czego oczekiwali: oniryczne potworności opakowane w przygniatającą warstwę muzyczną, która na albumach jest przecież tak genialnie wyprodukowana.

Zespół zaserwował nam nocny lot do dalekich krain marzeń sennych, które przebijają się przez płyty The Dreaming I (2015), Melinoë (2020) i w końcu House of the Black Geminus (2024). Audytorium mogło zatem zasmakować nie tylko najnowszego wydawnictwa Naasa Alcametha i spółki, ale również numerów z poprzednich krążków. Fani ostatniej płyty nie mogli poczuć się zawiedzeni, bowiem koncertowe wersje numerów (w tym wybitne Sister Silence, Brother Sleep) wypadły znakomicie. Publiczność żywiołowo zareagowała na kawałki Ephialtes, a także The Dreaming Eye, które w wersji live brzmią fantastycznie.  Choć mogły wybrzmieć jeszcze lepiej, gdyby nie fakt, że sala koncertowa tego dnia była stosunkowo niewielka i wąska. Pod samą scenę dźwięk zlewał się w ścianę, która – jestem o tym przekonany – wynagrodziła uczestników piszczeniem w uszach odczuwalnym jeszcze przez wiele godzin. Wystarczyło jednak odsunąć się parę metrów dalej, aby rozpłynąć się w melodiach gitarowych, jakie serwował Nox Corvus.

Awaken in dreams…

Tegoroczny album Akhlys House of the Black Geminus z pewnością trafi do podsumowań topowych wydawnictw 2024. Doświadczenie utworów z tej płyty na żywo to coś więcej niż koncert – to przeżycie, które na długo pozostaje w pamięci. Podziękowania za organizację lecą do Left Hand Sounds, Chroma Music i Parasite Gallows Booking. Mam tylko nadzieję, że jeśli Amerykanie zaszczycą nas jeszcze kiedyś swoją obecnością na Górnym Śląsku, to na nieco większej scenie.

Artykuł Akhlys, Odium Humani Generis, Dominance – Katowice (29.07.2024) pochodzi z serwisu KVLT.

Wczesna pora rozpoczęcia imprezy nie przeszkodziła zainteresowanym w tłumnym stawiennictwie, już podczas koncertu tarnowskiej Hordy, usytułowany w centrum toruńskiej Starówki klub był całkiem solidnie napakowany. I dobrze, bo pierwszy występ wieczoru zawiesił poprzeczkę naprawdę wysoko – małopolski kwintet zagrał prosto z wątroby, prezentując rasowy, siarczysty, wysoce intensywny, przesycony nienawiścią do świata black metal. Szczególnie dobrze oglądało się sceniczne poczynania frontmana grupy, którego zachowanie (oraz wyraźnie widoczne szaleństwo w oczach) było szczerze przejmujące. Znakomity start.

To samo chciałbym powiedzieć o gościach z Pomorza Zachodniego, lecz występ Dominance (na który, nie ukrywam, liczyłem najbardziej ze wszystkich zaproszonych gości) pozostawił we mnie lekki niedosyt. Nie wykluczam, że moje wrażenia były po części podyktowane sporymi oczekiwaniami, mając jednak na uwadze fakt, że muzyka z debiutanckiego pełniaka i ostatniej EPki zespołu urywa głowę przy samych biodrach, spodziewałem się po występie Dominance licującej z nią zaciekłości, zwierzęcej agresji i bezwzględnego zacięcia. Zamiast tego szczecińskie trio zagrało pozbawioną szczerej chęci mordu, co najwyżej poprawną, jednak trochę zbyt statyczną i zachowawczą jak na mój gust sztukę. Ciekawiej zrobiło się wprawdzie pod koniec, kiedy hojnie popijana przez muzyków flaszka nieco opustoszała (co pomogło kapeli popuścić lejce i docisnąć gaz wyraźnie mocniej), jednak ostatecznie nie wpłynęło to zdecydowanie na moje pokoncertowe wrażenia. Źle nie było, ale obiecywałem sobie po tych harcownikach dużo więcej.

Karuzelę emocjonalną na powrót rozkręcił za to Yfel1710. Liczyłem się co prawda z występem na poziomie, jednak strzał w skroń, który dostałem już przy pierwszym numerze, wziął mnie mocno z zaskoczenia. Co jak co, ale pod kątem charyzmy i umiejętności utrzymania uwagi (która w przypadku Klimorha jest dodatkowo wprost proporcjonalna do jego bezpretensjonalności i szczerej skromności) Yfel1710 wygrał sobotnie zawody w przedbiegach. Lider Non Opus Dei i Narrenwind pokazał młodzieży, jak powinien wyglądać diabelski taniec w świetle księżyca. Cios gonił cios, kapitalne riffy sypały się jeden za drugim, polskie teksty nabrały na żywo odpowiedniego impaktu – słowem, zagrało w koncercie olsztynian absolutnie wszystko. Nie mogło też więc dziwić wyraźne domaganie się ze strony publiczności bisu. Ten z uwagi na sztywny rozkład czasowy nie doszedł do skutku, Klimorh obiecał jednak rychły powrót do Torunia, którego sam będę bacznie wyczekiwał.

Zgodnie z wieczorną prawidłowością, przyszedł czas na spadek napięcia, jednak Kurgaall wziął ją sobie aż nadto do serca, bo zaprezentowana przez Włochów sztuka była (delikatnie rzecz ujmując) słabiutka. Lubię agresywny, nienawistny i prujący szaty zbawiciela black metal, jednak by grać go w interesujący sposób, nie wystarczy zawieszony ostentacyjnie na szyi, 30-centymetrowy krucyfiks i karwasze z aluminiowymi kolcami. Trzeba jeszcze umiejętnie dyrygować wycyzelowaną nienawiścią, bez tego bowiem pozostaje jedynie teatrzyk kukiełkowy, zabarykadowany za kakofoniczną ścianą dźwięku. I tak mniej więcej prezentowała się sztuka, którą Kurgaall zafundował słuchaczom w sobotę w Toruniu. Nie mam zamiaru szczególnie pastwić się nad Włochami, tym bardziej, że części osób występ mimo wszystko się podobał (świadczyły o tym choćby wdzierające się na scenę, dobrze zaprawione już w tym czasie jednostki), możemy więc równie dobrze uznać, że się po prostu na muzyce black metalowców z Italii nie poznałem. Fair enough.

Przyszedł w końcu czas na występ gwiazdy wieczoru, którym był niderlandzki Asagraum. Holenderki dały się mocno we znaki organizatorom, bo przybyły do Torunia (co było logistycznie ryzykowane) w zasadzie na ostatnią chwilę, nie wpłynęło to jednak znacznie ani na poziom koncertu, ani zaprezentowaną przez artystki formę. Występ bronił się głównie od strony muzycznej (szczególnie w momentach, gdy grupa skręcała w stronę occult rockowych melodii) oraz ciekawej atmosfery (choć od siebie dorzuciłbym na pewno więcej rekwizytów, świec i kadzideł). Nie do końca dojeżdżał za to niestety wokal, przez większość koncertu Obscura korzystała z dość beznamiętnej i pozbawionej wyrazistości barwy, przez co w występ wkradała się miejscami lekka monotonia. Na szczęście instrumentalnie było dużo ciekawiej (tu szczególne ukłony należą się  odpowiedzialnej za partie perkusji A. Morthaemer), dzięki czemu koncert, jako całość, okazał się finalnie całkiem przyjemnym doświadczeniem.

Mimo jednego dużego i kilku pomniejszych mankamentów, ostateczny bilans Unholy Blood Fest III należy ocenić pozytywnie – zarówno frekwencja, jak i odbiór imprezy pozwalają być absolutnie spokojnym o kolejną edycją wydarzenia, na której także, z diabelską chęcią, się pojawię.

Artykuł Unholy Blood Fest III – Toruń (22.06.2024) pochodzi z serwisu KVLT.

14-15.06.2024 – Byczyna, Gród Rycerski (wydarzenie)

Black Silesia Productions ogłosiła pełny line-up imprezy. Podczas Black Silesia Open Air VII wystąpią:

Cruel Force, Gehennah, Bloody Vengeance, Venefices, Dragon, Abominated, Dominance, Massacre, Hellish Crosffire, Darkness, Omegavortex, Unpure, Night Demon, Adorior, Whiplash, Cirith Ungol

Bilety:
350 zł – pierwsza partia (100 biletów)
370 zł – regularna przedsprzedaż
400 zł – w dniu koncertu

Bilety można zakupić tutaj.

Organizatorzy udostępnili oficjalny plakat promujący imprezę, który zaprojektował Christophe Moyen.

Artykuł Oficjalny plakat BLACK SILESIA OPEN AIR VII pochodzi z serwisu KVLT.

Złożone z muzyków o bardzo wdzięcznych ksywach trio (Hellcult, Witchfucker oraz Impaler), mające w CV nazwy takie jak Raped Christ, Wishmaster, Czernina czy Garota, w żadne półśrodki się nie bawi. Redaktor Piotr porównał Slaughter of Human Offerings in the New Age of Pan do polskiego odpowiednika Marduk i podpisuję się pod tym obiema rękami – zespół od samego początku Battlefield leci na tak zwanej pełnej kurwie, kojarzącej się przede wszystkim z tym, co Szwedzi grali w czasach Legiona na wokalu. Tempo nie zwalnia ani na moment, nawet wtedy, kiedy obok strzelającej jak karabin maszynowy perkusji pojawia się też trochę melodii i heavy/thrashowych patentów. Do skandynawskich klasyków nawiązuje również podręcznikowy skrzek Impalera. Szkoda jedynie, że tak dobry krążek tak szybko się kończy – pół godziny to niewiele, chociaż dzięki temu o wiele łatwiej przyszło mi włączyć zapętlanie tej chłosty. 

Gdybym przygotowywał swoje muzyczne podsumowanie minionych 365 dni właśnie w tym momencie, to debiut Dominance na sto procent by się tam znalazł, stanowiąc kolejny dowód potwierdzający ubiegłoroczny urodzaj w polskim black metalu. Slaughter of Human Offerings in the New Age of Pan to rewelacyjny debiut, udanie hołdujący black metalowi z lat dziewięćdziesiątych. Jeśli jeszcze go nie sprawdziliście, to nadróbcie zaległości jak najszybciej – ja szczerze żałuję, że kisiłem to wydawnictwo na półce tyle czasu. 

Ocena: 9/10 

Dominance na Facebook

Artykuł DOMINANCE – „Slaughter of Human Offerings in the New Age of Pan” (2023) pochodzi z serwisu KVLT.

Muzyka na to wydawnictwo została zarejestrowana na przełomie maja i czerwca bieżącego roku w warszawskim Santa Studio. Za proces rejestracji, miksu i masteringu odpowiada Haldor Grunberg, który współpracował między innymi z Behemoth, Dopelord czy Witchmaster. Premiera płyty odbyła się 25 sierpnia 2023 roku i ukazała się w wersji cyfrowej oraz na płycie CD, która jest do nabycia w sklepie internetowym wydawcy. Okładkę jak i layout stworzył perkusista zespłu – Witchfucker.

Komentarz odnośnie płyty: „W drodze szamańskiej infuzji „Slaughter of Human Offers in the New Age of Pan” otwiera bramę do jungowskiego wymiaru w Howardowskim krajobrazie taśmy demo. Krótko i na temat, bo nie przedstawia kłótni, ale ostateczny i dobrze przygotowany akt tytułowego usunięcia zewnętrznych przeszkód na drodze do wewnętrznej harmonii.”

Poniżej prezentujemy odsłuch płyty, który się ukazał na kanale Black Metal Promotion.

Tracklista:
1. Battlefield
2. Blood Countess
3. Deadly Winter
4. Ritual
5. The Age of Pan
6. Human Holocaust
7. Vicious Circles
8. Carnage

Artykuł Polski DOMINANCE wydał kapitalny debiutancki album pochodzi z serwisu KVLT.

Tracklista:
01. Battlefield
02. Blood Countess
03. Deadly Winter
04. Ritual
05. The Age of Pan
06. Human Holocaust
07. Vicious Circles
08. Carnage

Artykuł Szczecińska formacja DOMINANCE publikuje odsłuch debiutanckiego materiału pochodzi z serwisu KVLT.