„Expeditio” to jego druga podróż w głąb kosmicznej pustki, gdzie człowiek staje się czymś nowym. Co odnajdzie? Czym się stanie? Co utraci bezpowrotnie?

Na płycie gościnnie partie solowe zagrał Hubert „Hub” Więcek znany z Banisher i Dieth, a partie wokalne zaśpiewał Michał Piaszczyński. Za okładkę i layout płyty odpowiada Michał „Xaay” Loranc. Premiera płyty odbywa się dzisiaj, a wytwórnia Via Nocturna wydała ten materiał na CD, który można zakupić tutaj.

Zapraszamy do odsłuchu płyty.

Tracklista:
01. Metanowe chmury (Methane Clouds)
02. Krio-sen (Cryo-Sleep)
03. Zeta Reticuli (Zeta Reticuli)
04. Ogrody w Orionie (Gardens of Orion)
05. Żagiew (Torch)
06. Rubieże galaktyki (Frontiers of the Galaxy)
07. Kraken (Kraken)
08. Transfer (Transfer)
09. Nocne Niebo (Night Sky)

Artykuł Inspirowany science-fiction STELLAR SILENCE wydał nowy album „Expeditio” pochodzi z serwisu KVLT.

Ordh to horda pochodząca ze Stanów Zjednoczonych. Skład powstał na bazie prog metalowego Barishi, po jego rozpadzie głównodowodzący Graham Brooks postawił na świeży start i zebrał nowy skład, wymyślił nową nazwę oraz przebudował swoje podejście do hałasu. Efektem tego jest debiut Ordh, który oczarował mnie od pierwszego odsłuchu. Blind In Abyssal Realms to podróż i wyzwanie. Pięć kompozycji składających się na ponad czterdzieści minut muzyki to nie jest łatwy chleb –aby poznać w pełni zawartość płyty trzeba poświęcić sporo czasu i uwagi. Metal tu nagrany jest złożony, urozmaicony, oparty na przeciwstawnościach. Przegryzienie się przez zawiłe aranże nie jest łatwe, ale mi dawało przyjemność. W czasach, gdy większość muzyki pozbawiona jest duszy i drugiego dna, rzadko się trafia perełka, w którą trzeba włożyć energię, by ją poznać, a potem poczuć satysfakcję.
Utwory w swej złożoności mieszczą wiele wpływów, wiele odmiennych klimatem partii, które się przeplatają bardzo płynnie. Odnajdziemy tu miks brutalnego, zgruzowanego death metalu z akustycznymi partiami, doom metalem, progresywnymi melodiami i solówkami, oraz wszędobylskim klimatem. Nad całością unosi się mroczny klimat, który charakteryzuje i spina całość w jeden, potężny monolit. Ciężko mi tę muzykę do czegoś bezpośrednio porównać, czasami słyszę tu echa brutalnych partii Opeth, niektórzy pewnie usłyszą tu również Blood Incantation. Ja głównie słyszę muzykę, której oryginalny styl bez problemu jest w stanie zainfekować umysł słuchacza.
Album świetnie się zaczyna – rozbudowanym i stopniowo narastającym Apis Bull. Myślę, że byłem już kupiony po około trzech pierwszych minutach. Album rozpoczynający się w taki sposób nie ma szans okazać się słabeuszem. Klimat, głębia, piękne melodie, a potem agresja i głęboki growl Jonathana Héberta. Muszę przyznać, że muzycy Ordh to mistrzowie przeciwstawiania piękna z blastowaniem i chaotycznymi riffami. Gdzieś w tym pozornym chaosie odnajduję totalny spokój.

Świetnym wykończeniem płyty jest też jego okładka, która dobrze nastraja do odsłuchu. Wykonał ją Paolo Girardi, który w moim uznaniu dobrze utkał w swoim dziele wspomniany chaos i piękno.

Blind In Abyssal Realms to krążek optymalny, pozbawiony według mnie słabości. Jest to start z poziomu, który ciężko będzie zespołowi przebić. Płyta na pewno daje wiele możliwości rozwoju, ale zrobienie kolejnego kroku z takim sukcesem, jak na debiucie, będzie wyzwaniem ogromnym.

Artykuł ORDH – „Blind In Abyssal Realms” (2026) pochodzi z serwisu KVLT.

Na płycie „Behind Us All”, formacja GRAIN OF PAIN wynosi swój charakterystyczny miks doomu i death metalu na nowy, emocjonalny poziom. Łącząc miażdżącą ciężkość z melodyjną intensywnością i mroczną, wciągającą atmosferą.

Album „Behind Us All” został nagrany, zmiksowany i zmasterowany przez Juho Räihä w SoundSpiral Audio (Kalmah, Omnium Gatherum, To/Die/For). Premiera płyty odbyła się 27 marca 2026 roku i ukazała się w formie cyfrowym i nośniku fizycznym nakładem Noble Demon.

Tracklista:
01. Shattered Peace
02. To Burn Inside (feat. Pekka Olkkonen)
03. The Offering (feat. Eemeli Bodde)
04. Ruins Of The Heart
05. The House
06. Dance With Me
07. Bless You With Sorrow
08. If Morning Never Comes (feat. Kirsten Jørgensen)

Artykuł Fiński GRAIN OF PAIN razem z Noble Demon wydał nowy „Behind Us All” pochodzi z serwisu KVLT.

Synapsa

Corruption

Vltimas

Autorem zdjęć jest karpiu.

Artykuł Vltimas, Corruption, Synapsa – Kraków (01.02.2026) pochodzi z serwisu KVLT.

Tetramorphe Impure to jednoosobowy projekt Damiena Dell’ Amico, który wspierał przez lata kilka projektów, a tym najbardziej znanym był Mortuary Drape. Pod szyldem Tetra działa już od 2006 roku, lecz do czasu debiutu stworzył jedynie demo w 2008 i uczestniczył w splicie z Black Oath. Nie jest więc niczym dziwnym, że The Sunset of Being jest moim pierwszym kontaktem z tą nazwą. Album został nagrany na przełomie lat 2023/24 przez Damiena, jedynym gościnnym muzykiem jest tu sesyjny perkusista Samuel Bassani, który bardzo solidnie wywiązał się ze swoich obowiązków. Materiał zmiksował i zmasterował Alex Sedin i trzeba przyznać, że zrobił tu dużo dobrej roboty. Płyta brzmi mocno, mięsiście i przestrzennie. Wszystkie walory utworów zostały odpowiednio wyeksponowane, producent wycisnął z nich tak zwanego maksa i świetnie się jej słucha nie tylko na sprzęcie stereo, ale i na słuchawkach (mam wrażenie, że tu dopiero jestem w stanie wyłapać całą potęgę klimatu zawartego w kompozycjach).

Muzyka, jaką nam Damien przygotował, to mieszanka doom/death metalu, rozbudowanego i bogatego w wiele wpływów. Artysta nie ucieka od przyśpieszeń, zdarza mu się czasami blackowy riff, aczkolwiek głównym daniem jest ciężar, wolne wbijanie gwoździ depresyjnymi melodiami oraz malowanie pięknych obrazów smutkiem. Wokalem dominującym są niskie growle kojarzące mi się z najlepszymi wymiataczami w gatunku, na przykład z Aaronem Stainthorpem (ex My Dying Bride) czy z Maciejem Pasińskim (Sirrah). Oprócz potężnych ryków pojawiają się tu partie mówione oraz niskie, melancholijne zaśpiewy, które mieszczą się w konwencji w bardzo klasyczny sposób. Bogactwo kompozycji jest ogromne, liczba świetnych motywów niezliczona, a cztery, długie kompozycje co rusz zaskakują dobrem.

Słuchając The Sunset of Being, ciężko nie wspomnieć My Dying Bride. Jest to bardzo wyraźna inspiracja Damiena z naciskiem na pierwsze dwa albumy angoli. Jednakże chciałbym dać tu wyraźnie do zrozumienia, że nie jest to bezmózgie naśladownictwo, tylko czerpanie z najlepszych tradycji tego lekko zapomnianego gatunku. Nie jestem w stanie rozbić utworów na części pierwsze, ale zaufajcie mi, że całość robi pozytywne wrażenie. Grobowy dół, atmosfera, klimat i ciężar współistnieją tu w naturalnej koegzystencji, a stare miesza się z nowym. Duża ilość syntezatorów robiących tła praktycznie przez całą długość albumu nadaje mu głębi, drugiego dna, a okołoblastowe zrywy wyrywają z melancholii, by skopać nasze tyłki. Naprawdę polecam tę pozycję wszystkim tym, którzy pamiętają wielkość gatunku zwanego klimatycznym death/doom metalem. Polecam też tym, którzy najzwyczajniej uwielbiają w metalu smutne piękno, bo jest go tu ogrom.

Artykuł TETRAMORPHE IMPURE – „The Sunset of Being” (2025) pochodzi z serwisu KVLT.

Co zaskakuje na tym albumie, to nie nowe podejście do metalu, nie jakieś parcie na przekuwanie stali na nowo czy łączenie elementów różnych gatunków w poszukiwaniu nowych szlaków w muzyce. Na Lost in Grief mamy do czynienia z klasyką, z korzennym podejściem do gatunku i właśnie wybór gatunku jest dla mnie tak pozytywnie zaskakujący. Mówię tu o klasycznym, starym melodic death/doom metalu, jaki znam z połowy lat 90. Duet muzyków z Arouse the Darkness stylistycznie stawia się tam, gdzie gatunek się skończył, czyli w okresie jego najlepszej prosperity i krótko przed upadkiem. Muzyka na krążku jest przepełniona nostalgią, obowiązkowym smutkiem i pięknymi melodiami, które walczą w konfrontacji z ciężkimi gitarami, podwójną stopą, krótkimi blastami i jadowitymi growlami. Kompozycje nie są najkrótsze, artyści dają sobie czas na rozwinięcie swoich pomysłów, korzystając w każdej z nich z dużej ilości motywów i szastając ciężarem i atmosferą w taki sposób, by utrzymać możliwie optymalną atrakcyjność odsłuchu. Motywy są bardzo chwytliwe, co przedkłada się to, iż szybko zapadają w pamięć na dłużej. Nie są to jednowymiarowe strzały, co samo w sobie nadaje płycie więcej wartości.

Studiując wkładkę, dowiedziałem się, że partie perkusji zostały zaprogramowane. Niektórych może to zniechęcać, aczkolwiek ostateczny miks i mastering wykonany przez Mariusza Wołosza w Sound-Online.pl zniwelował uczucie obcowania z syntetykiem do minimum i jeżeli mam być szczery, to słyszałem albumy z żywymi garami, które były tak zbramkowane, że brzmiały sztuczniej. Całość brzmi mocno, selektywnie, może nie wybitnie, ale jak na dzisiejsze realia poprawnie, i mimo że stawiam ostatnio na żywe brzmienia, to nie mam żadnego problemu z odsłuchem.

Lost in Grief mogę z czystym sumieniem polecić fanom Tower, Theatre of Tragedy, wczesnego My Dying Bride czy Cemetary of Scream. Muzycy Arouse the Darkness z sukcesem stworzyli album sięgający najlepszych tradycji death/doom, wkładając weń jednocześnie coś swojego. Słuchając go i patrząc jednocześnie za okno na oszronione drzewa i biały krajobraz, czuję spokój, przyjemność oraz namiastkę klimatu, gdy w wieku czternastu lat zasłuchiwałem się w Turn Loose the Swans, Irreligious czy Wildhoney. Polecam.

Artykuł AROUSE THE DARKNESS – „Lost in Grief” (2025) pochodzi z serwisu KVLT.

Khirki

1000mods

Soen

Paradise Lost

Autorem zdjęć jest karpiu.

Artykuł Rock The Square Festiwal 2025 Pt.2 – Lublin (21.06.2025) pochodzi z serwisu KVLT.

Za mastering odpowiedzialny jest M. (No Solance), okładkę stworzył M (Demonic Temple).

Tracklista:
1. Marcowy
2. Kosy ostrze
3. Transformacja
4. Pożeracz czasu

Artykuł NIHILVM – odsłuch debiutanckiego albumu Life-Death-Empty pochodzi z serwisu KVLT.

Kilka słów o albumie:

Debiutancki album studyjny Static Abyss, „Labyrinth of Veins”, przedstawia niepokojącą, wielowarstwową, upiorną miksturę brudnej zagłady i śmierci, w tym motywy eksplorujące echa szaleństwa manifestowanego przez ludzką egzystencję. Wynik; złowrogi atak czasami powolnego i brutalnego brutalnego metalu, podczas gdy innym razem wpadał w burzę chaotycznej, wstrętnej histerii. Duch Autopsy jest czasami obecny w prawdziwie tytanicznych riffach spowitych mrożącymi, atmosferycznymi solówkami, podczas gdy pozornie bezdenna otchłań chorobliwej inspiracji Chrisa z mrocznych i pokręconych zakątków życia przenika to wydawnictwo z jego wysoce wyróżniającym się przekazem, aby dalej schodzić w głąb. szaleństwo.

Tracklista:
01. Feasting On Eyes
02. Nothing Left To Rot
03. You Are What You Kill
04. Mandatory Cannibalism
05. Labyrinth of Veins
06. Jawbone Ritual
07. Contort Until Death
08. Tectonic Graveyard
09. Morgue Rat Fever
10. Clawing To The Top Of The Dead

Artykuł Streaming debiutanckiego albumu duetu Static Abyss pochodzi z serwisu KVLT.

Kilka słów o albumie:

Debiutancki album studyjny Static Abyss, „Labyrinth of Veins”, przedstawia niepokojącą, wielowarstwową, upiorną miksturę brudnej zagłady i śmierci, w tym motywy eksplorujące echa szaleństwa manifestowanego przez ludzką egzystencję. Wynik; złowrogi atak czasami powolnego i brutalnego brutalnego metalu, podczas gdy innym razem wpadał w burzę chaotycznej, wstrętnej histerii. Duch Autopsy jest czasami obecny w prawdziwie tytanicznych riffach spowitych mrożącymi, atmosferycznymi solówkami, podczas gdy pozornie bezdenna otchłań chorobliwej inspiracji Chrisa z mrocznych i pokręconych zakątków życia przenika to wydawnictwo z jego wysoce wyróżniającym się przekazem, aby dalej schodzić w głąb. szaleństwo.

Wcześniej kapela udostępniła lyric video do numeru Jawbone Ritual.

Tracklista:
01. Feasting On Eyes
02. Nothing Left To Rot
03. You Are What You Kill
04. Mandatory Cannibalism
05. Labyrinth of Veins
06. Jawbone Ritual
07. Contort Until Death
08. Tectonic Graveyard
09. Morgue Rat Fever
10. Clawing To The Top Of The Dead

Artykuł Static Abyss: lyric video do utworu Labyrinth Of Veins pochodzi z serwisu KVLT.