Singiel „Look At Us” to pierwszy utwór zapowiadający album – energetyczny, pełny siły i napędzany nieustępliwym gitarowym riffem – jak mówi lider , Darius Keeler: „Look At Us to po prostu sztos! Z ponurym tekstem, który interpretuję jako odbicie naprawdę wypaczonego świata, w którym żyjemy, uważam, że to jeden z naszych najlepszych singli do tej pory.”

„Glass Minds” to następca wydanego w 2022 roku potrójnego albumu „Call to Arms & Angels„, który trafił do pierwszej dziesiątki list przebojów w wielu krajach Europy i doprowadził zespół do największych koncertów w karierze, zwieńczonych występem w paryskiej Accor Arenie przed 15-tysięczną publicznością w listopadzie 2023 roku.

Album stanowi potężny krok w 30-letniej ewolucji zespołu. Zainicjowany przez podstawowy kwartet album opiera się na minimalistycznym, nastrojowym brzmieniu, pełnym przestrzeni i emocji. Pojawienie się rapera z Essex, Jimmy’ego Collinsa, wnosi mroczną, intensywną energię do utworu „Heads Are Gonna Roll„, podczas gdy wokalistka Lisa Mottram błyszczy między innymi w „Glass Minds” oraz nastrojowym „The Love The Light„.

Różnorodność albumu rozciąga się od surowych, perkusyjnych rytmów w „When You’re This Down„, przez elektropopowe akcenty w „Wake Up Strange„, aż po motoryczne brzmienie Look At Us. Emocjonalne centrum płyty stanowi ośmiominutowy So Far From Losing You, łączący rap i wokale, odzwierciedlający osobiste doświadczenia Dariusa Keelera. Napędzani pragnieniem tworzenia bez granic, Archive wciąż rzucają wyzwania i inspirują fanów, udowadniając, że ich twórcza iskra płonie jaśniej niż kiedykolwiek.

Tracklista:
01. Broken Bits
02. Glass Minds
03. Patterns
04. Look At Us
05. When You’re This Down
06. So Far From Losing You
07. Wake Up Strange
08. City Walls
09. The Love The Light
10. Shine Out Power
11. Heads Are Gonna Roll
12. Where I Am

Formacja opublikowała również trasę koncertową, podczas której promowane będzie najnowsze wydawnictwo. Archive wystąpi w Polsce na jednym koncercie, który odbędzie się:

08.04.2026 – Warszawa, COS Torwar (wydarzenie)

Bilety:

• przedsprzedaż Ticketmaster rozpoczyna się 11.09.2025 o godz. 11.00
• sprzedaż ogólna rozpocznie się 12.09.2025 o godz. 11.00

Artykuł ARCHIVE: singiel zapowiadający nową płytę, koncert w Polsce w 2026 roku pochodzi z serwisu KVLT.

Przyznaję się bez bicia, że supportu pierwszy raz słuchałam dopiero przed koncertem.
Szeroko pojęta alternatywa w wydaniu Blokowiska łączy cold wave’ową melancholię i garść rockowych riffów, na tle których wokal przybiera momentami formę melorecytacji.
Zgodnie ze słowami wokalisty Maćka, był to ich pierwszy koncert w VooDoo. Podejście samych artystów do występu sprawiło dobre wrażenie – niewymuszona konferansjerka, z dużym dystansem do siebie, obyło się bez dłużyzn i spiny.
Blokowisko zdawali się stawiać raczej na muzyczną imersję i klimat, który niespiesznie budowano za pomocą wokalu, dwóch gitar oraz sekcji rytmicznej. Zespół stanowił ciekawy kontrast do żywiołowego, zachęcającego do tańca repertuaru Sextile, i choć publikę pewnie porządniej rozruszałby zespół stylistycznie bardziej podobny do headlinera, to chłopakom nie można odmówić kawału dobrej roboty i oczywiście umiejętności gry. Zwłaszcza sekcja rytmiczna spisała się na medal, perkusja wybrzmiała z należytą mocą, a linia basu akcentowała najcięższe momenty w repertuarze Blokowiska.

O ile support widownia oglądała z dość bezpiecznego dystansu, to na Sextile przybyła już dość tłumnie i wypełniła miejsca pod sceną. Doskonale wspominam poprzednią wizytę Amerykanów w stolicy, kiedy grali w Hydrozagadce, wybierałam się więc do VooDoo z wysokimi oczekiwaniami którym zespół sprostał z łatwością.
Choć przed Warszawą grali w Berlinie, skąd przecież do nas nie jest jakoś specjalnie blisko, to po artystach w ogóle nie było widać zmęczenia. Wręcz przeciwnie – Amerykanie doskonale wiedzieli, jak sprzedać żądnej wrażeń widowni swoje charakterystyczne brzmienie i zmienić VooDoo Club w ożywiony, pulsujący rytmem parkiet.

Krótkie, ale za to energetyczne i chwytliwe – tak określiłabym utwory Sextile, które znakomicie wypadają w warunkach koncertowych. Ich występy na żywo kojarzę z fenomenalną energią sceniczną, która udziela się wszystkim zebranym niezależnie od tego, który numer jest akurat grany.
Wiadomo jednak, że fan favorites z marszu zjednają sobie widownię i tak było również tym razem. Bez zbędnego przedłużania zespół zabrał się za bezdyskusyjny hit w postaci Disco, który skutecznie rozruszał publikę. Utwór dosłownie poszedł na pierwszy ogień – pod sceną zrobiło się gorąco, a muzykę czuć było w całym ciele (te basy!).
Syntezator, automat perkusyjny oraz okazjonalne sięganie po gitarę stanowiły wystarczającą siłę napędową, którą dopełniały wokale Melissy oraz Brady’ego.

Poza samą chwytliwością i punkową energią Sextile bezbłędnie zawierają w swojej twórczości także elementy o bardziej transowym, „kwasowym” brzmieniu (Freak Eyes czy No Fun znakomicie to pokazały), jak również kipiące energią utwory, które aż się proszą o mały rave pod sceną – do nich można śmiało zaliczyć Rearrange. A ponieważ gitarowe granie i nieskrępowaną energię zwykło się kojarzyć z metalem, to na koncercie żywiołowego Sextile doczekaliśmy się nawet pogo.

Podczas nośnego Lost Myself Again, z refrenem idealnym do wykrzykiwania, Brady nie tylko zszedł ze sceny (zresztą nie po raz pierwszy w czasie koncertu), ale nawet dołączył do młyna pod sceną, rzucając się w pogo bez porzucania obowiązków wokalnych.

Kolejny wielki plus należy się za to, że nieco wolniejsze kawałki (oczywiście jak na standardy bandu), takie jak Kiss czy Penny Rose, bujały aż miło i stanowiły fantastyczną równowagę do najbardziej „wybuchowych”, porażających dynamiką utworów. Widownia dosłownie falowała w tańcu niezależnie od tego, który utwór grano. Ponadto po dobrze znanym numerze Hazing publiczność doczekała się wyrażonej po polsku wdzięczności, gdy Melissa wykrzyknęła do tłumu całkiem dobrze wypowiedziane „dziękuję”. Fani nie pozostali dłużni, skandując nazwę zespołu i żywiołowo reagując na kolejne utwory.

Koncert, choć ostatecznie trwał około godziny, nie pozostawił chyba nikogo z niedosytem. W VooDoo zrobiło się tak gorąco, a tańce były tak intensywne, że wracałam z poczuciem świetnie spędzonego czasu.
Po Winiary Bookings niezmiennie można się spodziewać zarówno wysokiego poziomu samych wydarzeń, jak i – bardzo często – różnorodnego składu prezentowanych imprez. Ja z kolei niezmiennie uważam, że Sextile ze swoją charyzmą sceniczną i zróżnicowanym repertuarem zasługują na wyprzedane w stu procentach koncerty i tego właśnie im życzę.

Setlista:
Intro
Disco
Freak Eyes
No Fun
Kiss
S is for
Push ups
Contortion
Kids
Crash
Hazing
Penny Rose
Lost Myself
Crassy Mel
Rearrange
Women Respond to Bass
Resist
NYC

Artykuł Sextile, Blokowisko – Warszawa (28.06.2025) pochodzi z serwisu KVLT.

Projekt ten tworzą:

• Łukasz Myszkowski – głos, teksty, syntezatory, gitara, koncept projektu. Znany chociażby jako wokalista math/grindcore’owego zespołu Antigama,
• Sebastian Zusin – gitara, produkcja, syntezatory, głosy dodatkowe, koncept. Niegdyś gitarzysta formacji Rootwater.

SUBSTANCJA tak pisze o tym projekcie: „W obecnym czasie w dobie AI wile zespołów naprawdę jest tylko wirtualnymi bytami, i nie istnieją ani nie tworzą naprawdę. Jako SUBSTANCJA zadbaliśmy aby każdy aspekt produkcji był spójny i podkreślał naszą muzykę i teksty we własny, organiczny i niepowtarzalny sposób. Dlatego nasz Live nie mógł być nagrany w sterylnych warunkach studia tylko w organicznej przestrzeni apokaliptycznego obiektu.
Do tego celu wybraliśmy niesamowite miejsce, opuszczony fort wojskowy FORT BENIAMINÓW, dawną bazę wojskową i miejsce składowania materiałów wybuchowych. Mroczne schrony idealnie komponowały się z naszym przekazem #apocalypticPOP. Żyjemy tuż przed końcem świata i to właśnie to miejsce i jego akustyka zdominowały pomysł na realizację SUBSTANCJI_na_żywo.”

Następnie artyści dodają: „Całość Live to organiczne dźwięki płynące z naszych gardeł i instrumentów wspomagane posłuszna nam kreatywna elektronika. Tak jak i na scenie występ wspiera SUB czyli Video_monument dzięki czemu jesteśmy nie tylko dźwiękiem ale pełną wizją z ruchomym autorski obrazem. Nie ma tu autotune, równania instrumentów. Postawiliśmy na organiczność SUBSTANCJI a utwory w wersjach live prezentują się ostrzej. Do realizacji zaprosiliśmy wytrawnych specjalistów od światła: Blitza wraz z jego niesamowita ekipa świetlików oraz doskonały team DOP od Steadicamu. Także doskonały żywy i impulsowy dźwięk którego realizacją zajął się HEINRICH HOUSE STUDIO w osobie Filipa Hałuchy posiada jedyny w swoim rodzaju charakter. Kwestią postprodukcji zajęliśmy się osobiście. Nasze doświadczenie pozwala nam realizować wizje dokładnie tak jak chcemy, bo SUBSTANCJA to dźwięk, obraz i słowo.”

Artykuł SUBSTANCJA, czyli Łukasz Myszkowski w duecie grający apokaliptyczny pop pochodzi z serwisu KVLT.

Premiera „Behind the Mask (The Remixes)” zaplanowana jest na Halloween, czyli 31 października 2024 roku i ukaże się w formie cyfrowej oraz na płycie CD nakładem wytwórni Via Nocturna. (pre-order).

Za mastering całości odpowiada Arkadiusz „Aro” Jabłonski z Monroe Sound Studio, natomiast okładkę stworzył Pawel Kuranda.

Tracklista:
1. The End (Nightrun87 Remix)
2. I Live Again (Favorit89 Remix)
3. F.E.A.R. (Regression Remix)
4. A Touch of Evil (Aro Remix)
5. Return to the Other Side (Cassetter Remix)
6. The Lurkin Fear (Arkadiosh Remix)
7. I Am Moloch (Johny Yul Remix)
8. Voices (Paranoia Inducta Remix)

Artykuł DOCTOR VISOR wyda album z remiksami w Halloween pochodzi z serwisu KVLT.

IAMX zagrał bez supportu, a zespół stawił się na scenie punktualnie, ku zachwytowi fanów zebranych pod klubem już na dobre kilka godzin przed otwarciem drzwi.
Zaczęło się od mocnego uderzenia wraz z pulsującym, spowitym mrokiem Disciple. Chris ze swoją ekspresją sceniczną od razu zdobył publikę i zaskarbił sobie zachwyt zebranych (a chwilami wręcz adorację, sądząc po pełnej zachwytu wrzawie pośrodku pierwszego rzędu). Zasiadający za perkusją Jon Siren dawał z siebie wszystko, a Sarah Pray zastępująca Janine za syntezatorem, klawiszami oraz mikrofonem stanęła na wysokości zadania i poradziła sobie świetnie.
Artyści szli jak burza przez przekrojową setlistę, prezentując widowni kolejno The X ID, rozpoczęte zaraźliwym beatem Sailor oraz świetne Aphrodisiac, które dodatkowo rozruszało widownię. Już wraz z pierwszymi utworami publiczność wpadła w rytm, wykrzykiwała teksty utworów i zmieniała Tamę w istny parkiet do tańca. Z jednej strony reakcje publiki nie powinny dziwić (zwłaszcza, że IAMX występowali w Polsce już dwudziesty piąty raz), z drugiej strony energia zespołu udzieliła się zebranym w mgnieniu oka. Artyści bez wątpienia należą do grup, które najszybciej podkręcają atmosferę na swoich koncertach.
Nie zabrakło również licznych podziękowań i wielu słów uznania skierowanych do widowni, a konferansjerka Chrisa świadczyła o tym, że na scenie jest w swoim żywiole. Koncert zasługiwał w zasadzie na miano artystycznego/estetycznego/duchowego przeżycia (niepotrzebne skreślić) – wszystko za sprawą stosunkowo prostych elektronicznych aranżacji, które na żywo okazały się niesamowicie chwytliwe, zwłaszcza w połączeniu z basami rozchodzącymi się echem po całym ciele. Ponadto możliwości wokalne zarówno frontmana (sięgającego czasem wyższych i bardziej wymagających rejestrów), jak i Sarah można określić jedynie mianem imponujących.
Klimatu dopełniało również oświetlenie – przez większość trwania koncertu było dość oszczędne, zaznaczające sylwetki muzyków bez przesadnego rozjaśniania ich twarzy. Czasem chciało się zobaczyć ich reakcje, jednak i takie oświetlenie miało swoje plusy – nic nie przeszkadzało w tym, żeby chwilami zamknąć oczy i stuprocentowo wczuć się w ich muzykę. Uwierzcie mi, że było warto.

Po wyjściu zespołu na bisy Chris doczekał się nawet bukietu białych róż od jednej z fanek (stałam tuż obok koncertowiczki, która przekazała kwiaty na scenę – pozdrawiam!), a sam zespół spotkał się z przyjęciem tak entuzjastycznym i głośnym, jakby widownia nie miała za sobą ponad godziny koncertu. Rzecz miała się zresztą podobnie z samym zespołem – art.yści byli w znakomitej formie, a sam Chris nie oszczędzał sobie schodzenia aż na barierki (w pewnym momencie połączonego z crowdsurfingiem).

Dzięki ekipie Winiary Bookings odpowiedzialnej za organizację całego przedsięwzięcia wrześniowy gig IAMX należał do bardzo udanych. Artyści uraczyli widownię elektroniką wysokiej próby i trwającym niemal półtorej godziny koncertem, z którego ciężko było wyjść z niedosytem. Całe szczęście, że już w dniu poznańskiego koncertu znane były już ich następnych wizyt– w maju następnego roku IAMX zagrają w Krakowie i Warszawie.

Setlista:
Disciple
The X ID
Sailor
Aphrodisiac
After Every Party I Die
Break the Chain
I Come With Knives
Neurosymphony
Fault Lines
Spit It Out
The Alternative

Happiness
No Maker Made Me
Bernadette
Mercy

Artykuł IAMX – Poznań (09.09.2024) pochodzi z serwisu KVLT.

Pobieżne przesłuchanie twórczości Pastry, choć dobrej na poziomie technicznym i dość przyjemnej dla ucha, pozwoliło mi stwierdzić, że ich koncert nie będzie dla mnie obowiązkowym punktem wieczoru. Kwestie logistyczne w dużej mierze zdecydowały i koniec końców przyszłam do klubu dopiero na drugi występ wieczoru (pozdrawiam wszystkich, którzy podobnie jak ja upchnęli w jeden weekend trzy koncerty w różnych miastach).

Na szczęście zdążyłam na występ Moriah Woods. Twórczość Amerykanki, na żywo grana na gitarze i klawiszach oraz wzbogacona samplami, wprowadziła do klubu mistyczną aurę.
Wyjątkowy, niesamowicie klimatyczny repertuar Moriah Woods od razu zjednał sobie widownię – niektórzy sprawiali wręcz wrażenie, jakby byli w transie. Minimalistyczna, ale efektowna oprawa świetlna zapewniła na poły mistyczny, na poły medytacyjny klimat repertuaru osadzonego w dark folku z elementami rocka, elektroniki i americany.
Ponadto artystka chętnie zagadywała publikę, wspominając również o tym, że Poznań należy do jej ulubionych polskich miast. Po tak dobrym występie pozostaje mieć nadzieję, że wkrótce do niego powróci!

Przerwa między supportem a głównym zespołem nie trwała długo i już wkrótce ponowne zgaszenie świateł zapowiedziało wejście Kælan Mikla na scenę.
Na przekrojowej setliście zagościły głównie utwory z ich najnowszego albumu Undir Köldum Norðurljósum, a sam zespół grał ponad godzinę, ciężko więc było opuścić klub z niedosytem. Od hipnotyzującego koncertowego otwieracza aż po kawałek grany na bis, koncert Islandek porywał i oczarowywał.
Obok pewników i fan favourites, takich jak Draumadís, Kalt czy Næturblóm znalazły się melodyjne numery typu Stormurinn czy znakomite, elektryzujące Andvaka, które na żywo wprost hipnotyzuje. Artystki nie zwalniały tempa i przedstawiały publice kolejne chwytliwe utwory, podczas których trudno było po prostu stać w miejscu. Momentami przestrzeń pod sceną zmieniała się niemalże w parkiet taneczny, poruszający się zupełnie tak, jakby występujące rzuciły na słuchaczy zaklęcie.

Choć wokalistka Laufey wielokrotnie dziękowała widowni, to poza podziękowaniami konferansjerka pozostała dość ograniczona. Nie uważam tego za wadę ich występu – przeciwnie, pozwoliło to jeszcze lepiej skupić się na muzyce. Tę zaś można było docenić w pełni, dzięki dobremu nagłośnieniu – jak zwykle w 2Progach. Dzięki temu i tak już świetne utwory zespołu zabrzmiały jeszcze lepiej – Örlögin z mocnym brzmieniem basu dosłownie wbijało w ziemię, nośny motyw przewodni w Draumadís należycie bujał, z kolei oparte na syntezatorach Ósýnileg wypadło wprost fenomenalnie. To się nazywa klasa.
Do swoich ulubionych kawałków muszę również zaliczyć wciągające Svört Augu z najnowszego albumu – ten mariaż mrocznej elektroniki z pulsującym, dodającym muzyce głębi basem okazał się na żywo strzałem w dziesiątkę i dodatkowo rozruszał żywiołową widownię. Jednocześnie był to utwór, który zapoczątkował drugą połowę setu Kælan Mikla, w co ciężko było uwierzyć. Kolejne numery prezentowane przez trio z Reykjavíku mijały bowiem błyskawicznie, a każdy z ich klasyków (bo chyba tak już można nazwać inspirowane post-punkiem i zimną falą Kalt czy Næturblóm) spotykał się z głośnym uznaniem ze strony widowni. Z podobnym entuzjazmem przyjęto zresztą Nornalagið, które zagrano na bis – ten numer można śmiało określić mianem magii w czystej postaci (co jest nieprzypadkowe – w wolnym tłumaczeniu tytuł oznacza „Piosenkę czarownicy”).

W repertuarze Kælan Mikla znalazło się tak naprawdę wszystko, czego potrzeba na współczesnym darkwave’owym koncercie – przeszywający chłodem dźwięk syntezatorów, bas nadający muzyce odpowiedniego ciężaru i wyrazisty wokal (u nich dodatkowo bardzo zróżnicowany, a w pewnych momentach akcentowany chórkami).
Odkąd zobaczyłam zespół po raz pierwszy ponad cztery lata temu, niezmiennie oglądam ich koncerty z ciekawością i nieskrywanym zachwytem – w końcu nie każdy band tak prężnie się rozwija. Kælan Mikla należy się wielki plus za nieustanne podwyższanie poziomu swoich koncertów, a tym samym zachęcanie coraz liczniejszej widowni do wzięcia udziału w tym specyficznym sabacie zaprawionym dźwiękami syntezatorów.

Setlista:
Kælan Mikla
Stormurinn
Draumadís
Andvaka
Örlögin
Kalt
Sírenur
Svört Augu
Nótt Eftir Nót
Hvernig kemst ég upp?
Næturblóm
Ósýnileg
Sólstöður
Hvítir Sandar

Nornalagið

Artykuł Kælan Mikla, Moriah Woods, Pastry – Poznań, 08.06.2024 pochodzi z serwisu KVLT.

Poniżej prezentujemy odsłuch tego wydawnictwa.

Jak komentuje sam muzyk:

„Meteorolodzy nazywają ją „najbardziej okrutną burzą stulecia”. Nawet nie wiedzą, jak bardzo mają rację!

Długo oczekiwany mini-album „Watch the Skies” rozpoczyna się w miejscu, w którym zakończyła się pierwsza płyta Doctor Visor – na Starym Cmentarzu w Arkham! Zagrożenie ze strony Przedwiecznych objawia się na niebie! Tylko Doktor wie, jak to powstrzymać. Ale aby tego dokonać, będzie musiał pokonać swoje lęki i stać się tym, kim było mu przeznaczone…

Możesz zapomnieć Stephena… (przepraszam, to było z innego filmu). Mam na myśli: zrób miejsce dla oryginalnych syntezatorów nasyconych heavy metalowymi riffami. Ten materiał jest elektroniczny, epicki i ekscytujący! Absolutny hit, który udowadnia, że na scenie nie ma drugiego takiego artysty jak Doctor Visor.”

Tracklista:
Strona A:
01. At the Old Cemetery
02. The Silhouette of Doom
03. Miskatonic Mysteries
04. Watch the Skies!
05. Out of Time
06. The Eclipse
Strona B:
01. Nightrun87 – The Destroyers are Coming (Doctor Visor Remix)
02. Sznur – Popłód (Doctor Visor Remix)

Artykuł DOCTOR VISOR: odsłuch EPki „Watch the Skies!” pochodzi z serwisu KVLT.

Miejscem piekielnej potańcówy tym razem, 9 listopada, była dla mnie Mała Scena gliwickiego PreZero, zapewniająca zarówno dobrą akustykę, jak i sporo miejsca – sala może pomieścić ponad 1000 osób.
O ile Carpenter Brut i Perturbator stanowią idealne połączenie, to Ho99o9 w roli supportu odstawał od tego repertuaru. Było to raczej trudne do sklasyfikowania (i do słuchania) połączenie sampli, rapu i wykrzykiwanych z zapałem wokali, co niestety nijak miało się do retrowave/synthwave granego przez headlinerów. Występ amerykańskiej grupy najtrafniej można określić jako chaotyczny, gdyż dwóch wokalistów nie oszczędzało sobie biegania i skakania po scenie, chwilami decydując się na coś w rodzaju szaleńczego tańca przy dźwiękach hip-hopu. Jeden z gardłowych zszedł nawet ze sceny i wskoczywszy między ludzi zadbał o to, by pogo pod sceną jeszcze bardziej się rozkręciło.
Ta pozornie niewyczerpalna energia muzyków była w zasadzie jedyną rzeczą, którą mogłabym zaliczyć do plusów występu. Po niecałych 40 minutach i licznych podziękowaniach dla publiki oraz zespołów Ho99o9 zwolnili miejsce dla Carpenter Brut.

Gliwicki koncert oraz zorganizowany dzień wcześniej gig w Warszawie były częścią trasy promującej nowy album Carpenter Brut o tytule Leather Terror, nie dziwił więc fakt, ze trzy pierwsze utwory z tej płyty rozpoczęły show. Opening Title po mistrzowsku zbudowało atmosferę przed mocniejszym Straight Outta Hell oraz zapewniającym konkretne dźwiękowe uderzenie The Widow Maker. To właśnie wtedy można było naprawdę odpłynąć przy potężnym nagłośnieniu basów wspieranych perkusją oraz nośnymi riffami, przy których ciało samo rwało się do tańca.
Towarzystwo pod barierkami bawiło się znakomicie, wkrótce wszyscy zostali też dodatkowo rozbujani hitem Roller Mobster. Gliwicka miejscówka niezwykle szybko zamieniła się w parkiet pełen podskakujących i pochłoniętych tańcem koncertowiczów entuzjastycznie reagujących na każdy utwór.

Jak to bywa z wieloma artystami, ogromny entuzjazm towarzyszył przede wszystkim Carpenterowym klasykom, przyjętym jeszcze lepiej, niż kawałki z najnowszego albumu. Turbo Killer został przywitany nie tylko przetaczającym się przez widownię rykiem zachwytu, ale też… chóralnym „napierdalać”, które wzbudziło z jednej strony totalne zaskoczenie, a z drugiej pewien rodzaj zachwytu i zadziwienia u francuskich artystów. Występujący nie zamierzali jednak jeszcze kończyć i dopiero po pewnym czasie Franck Hueso unosząc palec w górę pokazał, że został im już ostatni utwór. Jak na każdym koncercie był to dobrze znany cover Maniac, którego refren wykrzyczała przeważająca część publiczności. Fantastyczne zakończenie koncertu Carpenter Brut stało się jeszcze lepsze dzięki zaangażowanej, ogarniętej zachwytem widowni, której ciężko było się rozstać ze schodzącymi ze sceny muzykami.

Setlista Carpenter Brut:
Opening Title
Straight Outta Hell
The Widow Maker
Roller Mobster
Beware the Beast
Day Stalker
Night Prowler
Disco Zombi Italia
Imaginary Fire
Color Me Blood
Monday Hunt
Hairspray Hurricane
Leather Terror
Turbo Killer
5 118 574
Le Perv
Maniac

Godzina, jaką przeznaczono na występ Carpenter Brut, minęła w błyskawicznym tempie i nic dziwnego, że wielu odczuwało niedosyt. Tłum wciąż aż buzował od energii i nawet między koncertami był wyraźnie ożywiony. Rozmowy nie cichły, o 21:37 rozległa się nawet gromko odśpiewana Barka (mniej lub bardziej fałszującymi głosami).

Entuzjazm towarzyszący nadchodzącemu show Perturbatora dosłownie elektryzował powietrze. Na całe szczęście nie trzeba było zbyt długo czekać, aż techniczni przygotują scenę, na której pojawiła się zwieńczona świecącym pentagramem konstrukcja. Kiczowate? Dla niektórych może tak. Imponujące? Z całą pewnością tak. Z pełnym przekonaniem mogę stwierdzić, że w czwartkowy wieczór w PreZero Arenie sprawdziło się to znakomicie i uświetniło koncert. Warto też wspomnieć, że oprawa świetlna całego wydarzenia zasługuje na same słowa uznania – zarówno Carpenter Brut, jak i Perturbator (jak miało się wkrótce okazać) wystąpili we wprawiającym w zachwyt blasku strategicznie rozmieszczonych lamp.

Łezka się w oku kręci, gdy przypominam sobie swój pierwszy koncert Perturbatora w 2017 roku. Choć muzyka sama w sobie była nieziemska, to ciężko było nie odczuwać dystansu między umieszczoną za barierkami widownią i okutanym w zbyt dużą bluzę Jamesem Kentem, do połowy schowanym za zabudowanymi syntezatorami. Obrazek sprzed sześciu lat stanowi prawdziwy kontrast z charyzmatycznym, wytatuowanym mistrzem ceremonii potrząsającym długimi włosami i sięgającym od czasu do czasu po gitarę. Ponadto od 2018 Perturbator występuje z perkusistą Dylanem Hyardem, co zapewnia jego muzyce na żywo porażającą moc, niemającą sobie równych.
Bardzo mocnym wstępem było Excess pochodzące z najnowszego, promowanego na trasie albumu Lustful Sacraments. Okazało się istnym koncertowym niszczycielem, który urzekł widownię i dzięki zmianom tempa oraz zapadającym w pamięć breakdownom stanowił idealny koncertowy otwieracz.

Jeśli ktoś chciał jednak posłuchać starszych dokonań Perturbatora, to już wkrótce Małą Arenę rozruszało hipnotyzujące Neo Tokyo oraz istny fan favourite Future Club. Wydłużone intro tego drugiego po mistrzowsku zbudowało napięcie, rozgrzewając tłum do czerwoności i zapewniając rozrywkę nie z tej ziemi. Potężne basy i elektryzujący beat, akcentowane uderzeniami perkusji, podbiły widownię na dobre i nie wydaje mi się, żeby pozostał ktokolwiek nieprzekonany do hitu Perturbatora w tak fantastycznym wydaniu. To właśnie mistrzowsko budowane napięcie i pewne niuanse w granych na żywo utworach sprawiały, że warto było się wybrać na ten koncert. Może to potwierdzić chyba każdy, kto usłyszał tego wieczoru Humans Are Such Easy Prey i finałowe mocne uderzenie, które dosłownie wgniatało w ziemię.
Rzecz miała się podobnie z moim absolutnym faworytem z najnowszego albumu, czyli Messalina, Messalina, który sam zespół lubi grać na żywo. Piekielnie efektowny, wprost miażdżący breakdown, jaki Perturbator zafundował słuchaczom pod koniec trwającej ponad siedem minut kompozycji, należy zaliczyć do najmocniejszych punktów wieczoru. Ciężko było uwierzyć, że koncert powoli dobiega końca, gdy mroczne, chłodne brzmieniowo Tactical Precision Disarray oraz Tainted Empire dokonywały dzieła zniszczenia.

Tak udanego czwartkowego wieczoru nie przeżyłam od dawna. Frekwencja dopisała, z kolei oba zespoły występujące w roli headlinerów stanęły na wysokości zadania i zafundowały zebranym pamiętny koncert. Publiczność nie pozostała im dłużna i doskonale się bawiła, skandując nazwy zespołów oraz zamieniając Małą Arenę w iście diabelski taneczny parkiet. Za wspaniały wieczór oraz ponowne sprowadzenie Perturbatora do Polski dziękuję Winiary Bookings.

Setlista Perturbator:
Excess
She Is Young, She Is Beautiful, She Is Next
Neo Tokyo
Future Club
Death of the Soul
She Moves Like a Knife
Diabolus Ex Machina (outro Weapons for Children)
Humans Are Such Easy Prey
Messalina, Messalina
Venger
Tactical Precision Disarray
Tainted Empire

Zdjęcia: Norbert Dorobisz

Artykuł Perturbator, Carpenter Brut, Ho99o9 – Gliwice (9.11.2023) pochodzi z serwisu KVLT.

08.11.23 – Warszawa, Progresja (wydarzenie)
09.11.23 – Gliwice, Arena Gliwice (wydarzenie)

Sprzedaż biletów na www.winiarybookings.pl, Going, Biletomat.pl, Empik Bilety, Ebilet, Eventim, Ticketmaster

Artykuł Wkrótce dwa koncerty PERTURBATOR i CARPENTER BRUT w Polsce pochodzi z serwisu KVLT.

Angielska trasa koncertowa z 22 lipca, podczas której wystąpili na trzech koncertach w londyńskiej O2 Academy Brixton, była ich pierwszą bez brata, legendarnego Keitha Flinta. Sposób, w jaki Liam H i Maxim włączyli i oddali hołd wiecznej spuściźnie Keitha podczas występu na żywo, był naprawdę niesamowity. Spotkało się to z ogromnym wsparciem i miłością rzeszy fanów w całym kraju.

Jedyny koncert w Polsce odbędzie się:

06.12.2023 – Poznań, MTP Hala 3a (wydarzenie)

Przedsprzedaż dla klientów Ticketmaster startuje 22 czerwca o godzinie 10:00
Sprzedaż regularna rozpoczyna się 23 czerwca o godzinie 10:00

Artykuł THE PRODIGY na koncercie w Polsce! pochodzi z serwisu KVLT.