Epicor to polsko-ukraiński zespół, który powstał z inicjatywy Maksyma Komara (wokal) w 2006 roku, ale obecny skład uformował się w 2012 roku. Tak naprawdę już okładka albumu i jego tytuł nakierowują na klimaty jakich możemy się spodziewać na płycie. Wprowadzają nas klawisze nadające gotycko-baśniowego charakteru. Następnie dołączają gitary z rytmicznymi i porywającymi gitarami, a także melodeklamacje/scream wokalisty, które bardzo przypominają stylistycznie Daniego z Cradle of Filth. Z kolei damskie partie w tle tworzą oniryczny klimat jak na tytuł utworu przystało. W War In My Mind słychać powiew nowoczesnego brzmienia w tym nurcie. Wszystko za sprawą stylu gitar i wokali, które sprawiają, że kawałek nie jest sztampowy. Poza tym, mimo dość krótkich kompozycji, które wydają się proste, sporo się w nich dzieje. Głównie dzięki zróżnicowanemu sposobowi śpiewania Maksyma, jego rozległej linii wokalnej, ale także urozmaiconym riffom oraz okraszającym wszystko klawiszom. Klawiszom, które niejednokrotnie przypominały mi Vesanie, a mam tu na myśli ich ostatni album. Zagadka została rozwiązana, gdy przeczytałam, że From Nightmares to Dreams powstało we współpracy z Heinrich House, czyli studiem Heinricha z Vesani właśnie. I tutaj śmiało mogę przytoczyć Shadow Slave, w który charakteryzuje się trochę takim teatralnym, niespokojnym klimatem – jak najbardziej popieram takie patenty w tej muzyce.

Są też elementy, które mnie zraziły. Saksofon, a może solówka gitarowa z takim efektem w Cry. Nie rozgryzłam tego. W każdym razie brzmi to jak saksofon, który odebrał cały urok i tajemniczość temu utworowi. Muszę się też przyczepić do wokalu, bo chociaż sprawia, że kawałki nie są monotonne, to w bardzo niskich (śpiewanych, a nie deklamowanych) i przede wszystkim wysokich tonach brakuje mu dynamiki, a momentami mam wrażenie jakby był poza muzyką. Najbardziej słychać to w Shine Like Sun i Prince From Tale. Niestety wtedy muzyka nabiera tej słodkości, o której wspominałam na samym początku tekstu.

Jak dla mnie Epicor z swoim nadchodzącym albumem jest czymś świeżym na polskiej scenie metalowej, bo nie słyszałam drugiego zespołu tutaj, który brzmiałby jak CoF albo Oomph!. A przede wszystkim kompozycje byłyby naprawdę zgrabne i słuchało się ich przyjemnie. Jest kilka potknięć, które można naprawiać przy okazji kolejnych płyt, na które już czekam. Jeżeli szukacie czegoś melodyjnego, prostego i chwytliwego, to śmiało możecie sięgnąć po From Nightmares to Dreams.

Artykuł EPICOR – „From Nightmares to Dreams” (2015) pochodzi z serwisu KVLT.