European Paganism jest na swój sposób wyjątkowym wydawnictwem. Album trwa 42 minuty i składa się z zaledwie trzech utworów. Otwierający płytę The Mountain trwa aż 27 minut. Jest to monumentalna kompozycja, w której black metal przeplata się z dźwiękami inspirowanymi rockiem progresywnym z lat 70. Majestatyczny obraz tytułowej góry i mistyczny klimat kawałka budowany jest wyłącznie poprzez umiejętnie zaaranżowane gitary i partie perkusji. Chłodne black metalowe riffy poprzeplatane są melodyjnymi, epickimi solówkami. Zmienne tempo buduje w wyobraźni zarówno sceny mozolnej pielgrzymki na jakiś szczyt, jak i gwałtownego załamania pogody – prawie da się odczuć wiejący w oczy wiatr czy zacinający deszcz, by potem znaleźć się na w trakcie odbywającego się rytuału na rzeczonej górze. Kolejny utwór A Burning Idols jest muzyczną kontynuacją poprzedniego, chociaż trwa „zaledwie”  9 minut. Ponownie szybsze partie przerywane są wolniejszymi fragmentami i wplecionymi pomiędzy nie nastrojowymi solówkami. Na podobnych patentach opiera się zamykający płytę Rites At Dawn. To podobieństwo w konstrukcji utworów nie dziwi, ponieważ ten album jest tworem koncepcyjnym, obracającym się wokół pogańskich tradycji Europy, i mającym przypomnieć o zapomnianych duchach kontynentu.

Przyznam się, że widząc adnotacje pod tytułem pogański black metal, podchodziłem do European Paganism z pewną rezerwą. Tymczasem propozycja Nordland pozytywnie mnie zaskoczyła. W dobry nastrój wprowadził mnie już początek The Mountain, w którym słychać wpływy Bathory. Podobają mi się harmonijne, dźwięczne riffy skomponowane przez Vorha oraz fakt, że cały klimat jest zbudowany bez zagrania ani jednego dźwięku na klawiszach.

 

Artykuł NORDLAND – „European Paganism” (2017) pochodzi z serwisu KVLT.