Witajcie. Pojawiliście się znienacka i nieźle namieszaliście swoim debiutem Axis Mundi. Co kryje się za nazwą MuN i jak się zaczęło wasze granie?
Jankes: Zaczęło się na warm-upie Soulstone Gathering w 2015 r. (pozdrowienia Jacek). Grał na nim Pedro (basista – dop.red )  razem z Black Smoke, z którym kojarzyliśmy się z widzenia. Po koncertach zaczęliśmy gadać o muzyce i wspólnym graniu, Pedro zaproponował Gniewka na perkusję i tak powstał MuN. A co do nazwy, teraz już dokładnie nie pamiętam, ale był to aztecki, mongolski albo jakiś inny bóg leśnictwa i zielarstwa…
Pedro: …a tak dokładnie, to jeden z bogów urodzaju w mitologii Majów.

Lubicie „kosmiczne” brzmienie pomieszane z bardzo fajnymi riffami. Jak powstaje Wasza muzyka? Co Was najbardziej inspiruje?
Pedro: Dużo jammujemy na próbach, stąd bierzemy podstawy utworów…
Gniewko: …spośród wielu patentów i motywów wyciągamy to, co najlepsze, i układamy, szlifujemy, aż powstaje coś, co nam pasuje. Inspiruje nas dużo dziwnych, nieoczywistych i pojebanych rzeczy. Nieokiełznane wizje Wszechświata, jak i samego świata.
Jankes: Jednej recepty na powstawanie muzy nie ma. Niektóre kawałki są gotowe na jednej próbie, a inne trzeba dopracowywać. Tip dla wszystkich grających. Bardzo pomaga zielone światło i dymiarka na próbach.

Postawiliście na instrumentalne granie. Nie widzicie żadnego wokalisty w przyszłości na Waszym pokładzie?
Gniewko: Wokalista mógłby być jak najbardziej, ale moim zdaniem znalezienie takiego, który rzeczywiście wpasowałby się wokalnie w cały klimat raczej szybko nie nastąpi.
Jankes: Póki co się nie zapowiada, żebyśmy w najbliższym czasie mieli zacząć grać z wokalem…
Pedro:… Chyba, że Maynard zechce pośpiewać do naszej muzy 🙂

Jak jest z koncertami i odbiorem Waszej muzyki w Polsce? Jakie jest Wasze największe marzenie koncertowe?
Jankes: Zagraliśmy kilkanaście koncertów póki co. Mam wrażenie, że cały czas się jeszcze zgrywamy, ale z koncertu na koncert synteza przychodzi coraz łatwiej. Co do odbioru muzyki, to raczej pytanie do osób przychodzących na koncerty, ale jak na razie nikt nam nic brzydkiego po koncercie nie powiedział, więc chyba nie jest źle 😉
Pedro: Odbiór jest adekwatny do jakości tego, co prezentujemy na scenie. Myślę, że nie mamy powodów do narzekania. Z marzeń..hmm…chyba nie jesteśmy marzycielami.

Muzyka to jedno, a oprawa graficzna co innego. Kto zaprojektował okładkę Axis Mundi?
Pedro: Wszystko podane jest w opisówce na naszej płycie 😉 (Michał Nabzdyk – dop.red )

Udzielacie się w innych projektach. Jesteście wierni stoner rockowi czy gracie i słuchacie innej muzyki?
Pedro: Jesteśmy wierni jedynie samym sobie 😉 Każdy z nas słucha szerokiego spektrum muzyki, wspólnym mianownikiem jest muzyka psychodeliczna i – nazwijmy to – „okołostonerowa”, i na tej płaszczyźnie muzycznej najlepiej się rozumiemy, taką też staramy się tworzyć.
Jankes: MuN, to aktualnie mój jedyny zespół. Muzycznie łykam wszystko, co w moim mniemaniu jest dobre. Jeśli chodzi o zespoły, które zrobiły na mnie duże wrażenie ostatnio, to Lee Van Cleef i Jeremy Irons and the Ratgang Malibus (bardzo polecam sprawdzić). Z klasyki najczęściej w napędzie lądują Floydzi, Zeppelini i Sabbaci, ostatnio nawet czasem Tool. Z polskich zespołów bardzo lubię Riverside.
Gniewko: Tworzymy z Pedrem także sekcję rytmiczną w Black Smoke. Sam słucham różnej muzyki, ale jestem typem, na którym rzadko cokolwiek robi ogromne wrażenie, przez co kapel, które rzeczywiście lubię i uznaję za wybitne jest dla mnie bardzo mało. Jednakże szczególnie kocham dwa zespoły – Tool oraz Om.

Powiedzcie, co Waszym zdaniem jest najciekawsze w kulturze stoner/doom?
Jankes: Jak w każdej kulturze, ludzie…
Gniewko: …bo bez ludzi nie byłoby żadnej kultury.
Pedro: Bardzo istotny jest też klimat i aura, jaka otacza tę – nazwijmy to – kulturę. Powiew hipisowskiej wolności.

Sprzęt. Czym niszczycie słuch swoich fanów?
Pedro: Kręcą nas starocie i technologia z czasów zimnej wojny…
Jankes:… wiesz, Unitry, Eltrony, Tonsile, Dynacordy i ruskie tranzystory.
Gniewko: Ja z kolei nadwyrężam słuch osób na koncertach, rytmicznie uderzając w bębny oraz blachy marki Polmuz…

Kiedy druga płyta i w jakim kierunku będziecie zmierzać?
Gniewko: Kolejny krążek się tworzy i będzie zmierzać w zupełnie innym kierunku niż Axis Mundi. Kosmos i Wszechświat dają niezmierzone pole eksploracji, ale mamy wiele niezbadanych terenów na Ziemi, a także w jej wnętrzu…
Pedro: A co do dat, to nie mamy jasno określonych ram czasowych. Myślę, że do końca 2017 roku coś się urodzi.

Dlaczego warto posłuchać Waszej muzyki? Trzy słowa zachęcające do kupna Axis Mundi, to…
Jankes: Nie kupujcie, ściągnijcie z torrentów 😉

Przyszłość MuN i ogólnie stoner rocka w Polsce i zagranicą Waszym zdaniem?
Gniewko: W przyszłości mamy zamiar nadal grać, tworzyć muzę, koncertować i wszystko, co z tymi przyjemnościami związane. Nad samym stonerem nie ma co się zastanawiać. Jest gatunek, są kapele, coś się dzieje, idzie to w dobrym kierunku.
Jankes: Nie wiem jak w innych gatunkach, ale mam wrażenie, że ludzie zaczynają coraz liczniej przychodzić na tego typu koncerty, co nie ukrywam jest dużą uciechą. Myślę, że ten trend utrzyma się jeszcze przez jakiś czas.

Dziękuję za rozmowę.

Artykuł MuN: „powiew hipisowskiej wolności” pochodzi z serwisu KVLT.

Okładka przedstawia sympatycznego pana z giwerą i przypomina mi to trochę klimat Church Of Misery, gdzie głównie poruszany był świat przestępczy. Muzycznie słychać echa tego, co robił i robi japoński zespół. Doomed City otwiera tą EPkę godnie i zacnie zmuszając do wejścia w świat bardzo nisko nastrojonych gitar. Bulgot wydobywający się z moich głośników brzmi fantastycznie. Na tej krótkiej EPce zostały umieszczone 4 utwory. Boję się pomyśleć, jak będzie brzmiał pełnowymiarowy album tej grupy. Osobiście do niczego nie mogę się przyczepić, słuchając tego, co robią muzycy z Legalize Crime. Nie ma żadnych kompromisów a jedynie szczera chęć wyrażenia swojego sprzeciwu i niechęci do otaczającego nas świata. Tak jak chłód murów starej wrocławskiej kamienicy, tak muzyka przesiąknięta jest zgnilizną i rozkładem. Kiedy kończą się dźwięki Doomed City jest czas na krótki sampelek i kolejny cios w postaci 50 Bags Of Cocaine wgniata nas w ziemię. Tego typu granie jest skierowane do dość wąskiego grona odbiorców. Jak sadze Panowie nie przejmują się krytyką i robią swoje. Warto dodać, że są też koncertową załogą i odwiedzają naszych niemieckich sąsiadów dość często. Gdzie jak wiadomo popyt na tego typu dźwięki, jest bardzo duży.

Ocena końcowa będzie wysoka, bo w kapeli widzę duży potencjał. Niecierpliwie czekam na pierwszy długogrający krążek.

Artykuł LEGALIZE CRIME – „Blues Of The Fallen World” (2014) pochodzi z serwisu KVLT.