Po dobrze przyjętym powrocie za sprawą albumu „Fremmede Toner”, Norwegowie kontynuują rozwijanie swojego charakterystycznego stylu, łączącego elementy folk rocka, rocka progresywnego oraz metalu progresywnego z nordycką tradycją opowiadania historii. Na nowym wydawnictwie muzycy sięgnęli po twórczość norweskiego poety Tora Jonssona (1916-1951), którego utwory stały się fundamentem całej koncepcji albumu.

Według zespołu „Einsemda” ma być materiałem jeszcze bardziej emocjonalnym, spójnym i bezpośrednim niż jego poprzednik. Muzyka została skomponowana tak, aby podkreślić napięcie, melancholię, piękno i mrok obecne w poezji Jonssona, znanej z kontrastów pomiędzy nadzieją i rozpaczą, życiem i śmiercią czy bliskością i samotnością.

O pierwszym singlu „Daudmannhaugen” muzycy mówią:

„Za pomocą singla ‘Daudmannhaugen’ prezentujemy pierwszą zapowiedź naszego piątego albumu, gdzie teksty Tora Jonssona i nasza muzyka odnajdują się w mrocznym i pięknym krajobrazie. Nadchodzący album pokazuje wyraźną ewolucję zespołu pod względem różnorodności i złożoności kompozycji, przy jednoczesnym zachowaniu charakterystycznego stylu Lumsk.”

Materiał będzie oparty na siedmiu wierszach Jonssona, w tym „Einsemda”, „Vona”, „Mogning”, „Haust på Torget”, „Å Dikte”, „Eg er liv av ei kvinnes død” oraz „Daudmannhaugen”.

Zespół dodaje:

„W poezji Tora Jonssona jest emocjonalna intensywność, która natychmiast do nas przemówiła. Chcieliśmy, aby muzyka pozostała blisko tego nerwu, nie łagodząc go, lecz pozwalając mu wybrzmieć w pełni.”

„Po ‘Fremmede Toner’ wiedzieliśmy, że chcemy pójść jeszcze dalej w tym kierunku. ‘Einsemda’ jest bardziej spójna, bardziej podatna na zranienie i bardziej bezpośrednia emocjonalnie. Jesteśmy niezwykle dumni z tego albumu i podekscytowani możliwością podzielenia się nim ze słuchaczami.”

Za kompozycje odpowiada głównie Espen W. Godø, z wyjątkiem utworu „Å Dikte”, którego autorem jest gitarzysta Roar Grindheim. Album powstawał przede wszystkim w domowych studiach członków zespołu, natomiast partie wokalne, organy, fortepian i dodatkowe gitary nagrano w Autumnsongs Recording Studio. Produkcją i miksami zajęli się Rhys Marsh, Espen W. Godø oraz Espen Hammer. Autorem okładki jest Per Spjøtvold.

Tracklista:
1. Daudmannhaugen
2. Eg er Liv av ei Kvinnes Død
3. Haust på Torget
4. Å Dikte
5. Vona og Mogning
6. Einsemda

Artykuł LUMSK zapowiada nowy album „Einsemda”, pierwszy singiel już dostępny pochodzi z serwisu KVLT.

Album z 1999 roku doczekał się nowego miksu przygotowanego przez Bruce’a Soorda (The Pineapple Thief). Materiał został zremiksowany zarówno w stereo, jak i w formatach przestrzennych 5.1 Surround oraz Dolby Atmos.

Nowe życie albumu „J-Tull Dot Com”

Wydany pierwotnie w 1999 roku album „J-Tull Dot Com” dokumentował okres zmian zarówno w świecie muzyki, jak i rozwijających się technologii przełomu tysiącleci. Zespół połączył wówczas charakterystyczne dla siebie elementy folk rocka i rocka progresywnego z bardziej współczesnym podejściem do produkcji.

Na płycie usłyszymy skład tworzący wówczas Jethro Tull: Ian Anderson, Martin Barre, Andrew Giddings, Doane Perry oraz Jonathan Noyce.

Zapowiedzią reedycji jest nowa wersja utworu „Spiral”, otwierającego oryginalne wydawnictwo.

Posłuchaj „Spiral” (2026 Remix):

Niepublikowane utwory i koncert z Katowic

Największą atrakcją wydawnictwa będzie bogaty zestaw materiałów dodatkowych. W limitowanym wydaniu znajdą się aż sześć wcześniej niepublikowanych nagrań studyjnych oraz trzy utwory koncertowe zarejestrowane podczas trasy Jethro Tull w 2000 roku.

Szczególne zainteresowanie polskich fanów może wzbudzić fakt, że koncertowe bonusy pochodzą z występu zespołu w Katowicach.

Pierwsze wydanie albumu na winylu

„J-Tull Dot Com: Another Cast Of The Net” będzie również pierwszą w historii okazją do nabycia tego materiału na winylu. Wydawnictwo ukaże się w formacie 180-gramowego podwójnego winyla w rozkładanej okładce (gatefold), zawierającego remix z 2026 roku oraz dodatkowy materiał studyjny.

Zawartość wydawnictwa

Limitowana edycja 3CD + Blu-ray zawiera:

• CD1 – oryginalny miks albumu „J-Tull Dot Com”
• CD2 – remix 2026 autorstwa Bruce’a Soorda
• CD3 – materiały dodatkowe i utwory koncertowe
• Blu-ray – Dolby Atmos, 5.1 Surround Sound oraz miks stereo 24-bit
• 36-stronicową książeczkę z komentarzami Martina Webba i archiwalnymi zdjęciami

Bonusy na CD3

• Aborted Soliloquy (niepublikowany wcześniej utwór)
• Dot Com Acoustic (niepublikowany wcześniej utwór)
• It All Trickles Down
• Recollection No 5 (niepublikowany wcześniej utwór)
• Pipes (Close To You) (niepublikowany wcześniej utwór)
• Sad Suit (niepublikowany wcześniej utwór)
• Stigmata (niepublikowany wcześniej utwór)
• The Secret Language of Birds (2026 Remix)
• Hunt By Numbers (Live in Katowice, 2000) (niepublikowany wcześniej utwór)
• Dot Com (Live in Katowice, 2000) (niepublikowany wcześniej utwór)
• AWOL (Live in Katowice, 2000) (niepublikowany wcześniej utwór)

Zobacz trailer wydawnictwa

Przedsprzedaż

Wydawnictwo można już zamawiać w przedsprzedaży pod tym adresem.

Artykuł JETHRO TULL zapowiada rozszerzoną reedycję „J-Tull Dot Com” z niepublikowanymi nagraniami pochodzi z serwisu KVLT.

Jedynym minusem koncertu Whalesong była (początkowo) dość niska frekwencja, gdyż w poniedziałkowy wieczór klub zapełniał się powoli. Na nic innego nie można było jednak narzekać – od kakofonicznego początku setu do równie efektownego outro, Whalesong zadbali o poruszające, wprawiające w trans show. Choć ich najnowszy materiał przyprawia o ciarki już w wydaniu studyjnym (recenzja tutaj), to na żywo ciężar ich muzyki dosłownie miażdży. Atmosfera rezygnacji mieszała się z nutą nadziei, a metalowa moc z melodyjnymi partiami, co zapewniało twórczości Whalesong hipnotyczny klimat, a nawet pewien pierwiastek szaleństwa. Ciężko było się oprzeć mocy ich muzyki zwłaszcza podczas końcowego, skróconego na potrzeby koncertu From the Ashes.
Występujący tego wieczoru we trójkę artyści zafundowali zebranym iście katartyczne przeżycie, po którym szczękę trzeba było zbierać z podłogi.

Krótko przed 21, zgodnie z koncertową rozpiską, scenę przejęli Hexvessel, przynosząc ze sobą północny mrok i iście szamański mistycyzm. Nagłośnienie wypadło jak należy, a oszczędna oprawa świetlna sprawdziła się znakomicie i jedynie podkreśliła moc i surowość utworów.
O ile Whalesong pozwolili przemówić samej muzyce i z wyjątkiem końcowych podziękowań nie zwracali się do widowni, to Mat McNerney, charyzmatyczny założyciel Hexvessel, chętnie nawiązywał kontakt z publiką.
Nie obeszło się bez licznych podziękowań oraz miłego ukłonu w stronę polskich fanów, do których zgodnie ze słowami frontmana zespół uwielbia wracać już od wielu lat. Dodatkowo niektóre z utworów zostały poprzedzone słowem wyjaśnienia i doczekały się swoistego backstory – tym sposobem Eternal Meadow poprzedziła przemowa o zmarłym przyjacielu, którego pamięci poświęcony został ten utwór, a Joy of Sacrifice zapowiedziano jako kawałek, którego zespół nie grał jeszcze na żywo.

Setlista opierała się w większości na najnowszym albumie Polar Veil, przypominającym również na żywo „ublackowiony”, wzmocniony rockiem folk. Prezentowane przez grupę utwory okazały się strzałem w dziesiątkę i idealnie się wpisały w grudniowy wieczór. Chłód muzyki Hexvessel i mistyczna aura ich utworów – albumowego otwieracza The Tundra is Awake, pełnego mroku, transowego Ring czy mocnego singla A Cabin in Montana – wprost hipnotyzowały. Aż ciężko było uwierzyć, że koncert dobiegał końca, gdy frontman zapowiedział finałowy numer, czyli przepełnione tęsknotą Homeward Polar Spirit. Ostatni element setlisty mocno rezonował w dość kameralnej sali klubowej, a Hexvessel, mówiąc najkrócej, pozamiatali.
Fińsko-brytyjski kolektyw szamańskiej pieśni i tańca ponownie udowodnił, że na żywo zapewnia słuchaczom nie tylko koncert, ale również fantastyczne, niemal mistyczne doświadczenie.

Zdjęcia: Lilit Ghazareh
Pełna galeria

Artykuł Hexvessel, Whalesong – Poznań (11.12.2023) pochodzi z serwisu KVLT.

fot. Natalia Krymska

Artykuł Villagers of Ioannina City – Gdynia (27.11.2022) pochodzi z serwisu KVLT.

80tribe

Siksa

Kaśka Sochacka

Deadly Firend

Królówczana Smuga

Artykuł Soundrive Festival – Dzień 5 (14.08.2021) pochodzi z serwisu KVLT.

Poprzednio zespół udostępnił teledyski do takich utworów jak Meister der Minne i Malleus Maleficarum.

Tracklista:
01. Meister der Minne
02. Metfest
03. Das Elfte Gebot
04. Kampfzwerg
05. Im Bauch des Wals
06. Mission Eskalation
07. Schildmaid
08. Malleus Maleficarum
09. Lords of Powermet
10. Totentanz
11. Unter dem Drachenbanner

Artykuł Feuerschwanz – teledysk do utworu Kampfzwerg pochodzi z serwisu KVLT.

Pod względem scenicznym to osobliwy one man show, w trakcie którego kompozycje z pogranicza gatunków indie-folk oraz singer-songwriter przeplatane są licznymi anegdotami i ekscentrycznym filozofowaniem. Urozmaicone instrumentarium (gitara, ukulele, pianino, przeszkadzajki), nierzadko zapętlane przy pomocy loopera, tworzy wiele planów, a tym samym wrażenie jakby na scenie występowała więcej niż jedna osoba. Niektórzy odnajdują w tym spektaklu emocjonalność zbliżoną do takich wykonawców jak: Fink, Bon Iver czy Glen Hansard.

Artysta obecnie pracuje nad pierwszym albumem w języku polskim, którego premiera zapowiedziana jest na jesień 2021 roku.
Płytę promuje nowy singiel Wielkie nie wiem.

Aktualna lista koncertów:
24.04 – Pobiedna
25.04 – Wojcieszyce
05.05 – Obrzycko
06.05 – Poznań
07.05 – Krobia
08.05 – Ińsko
09.05 – Straduń
22.05 – Trzebieszów
26.05 – Żółtańce
27.05 – Harasiuki
29.05 – Dołżyca
Więcej informacji na Borówka Music.

Artykuł Henry No Hurry ujawnia singiel zapowiadając nową płytę pochodzi z serwisu KVLT.

Na początku 2022 roku Mono Inc zagra w Polsce jeden koncert, a supportem będzie chorwacka formacja Manntra grająca folk rock.

20.01.2022 – Warszawa, Progresja (wydarzenie)

Bilety będą dostępne w sprzedaży na Biletomat.pl, Going., empik bilety, ebilet.pl, EventimPolska oraz w sieci sklepów Media Markt.

Artykuł Mono Inc. na jedynym koncercie w Polsce pochodzi z serwisu KVLT.

Muzyczne trio tworzą: Wawrzyniec Dąbrowski, Maciej Rozwadowski i Michał Sepioło. Możecie ich kojarzyć z innych projektów takich jak Letters From Silence, Frozen Lakes, Henry No Hurry, Pragma czy Nocny SuperSam. Każdy z muzyków gra na kilku instrumentach. Henry David’s Gun to zespół z pogranicza gatunków singer-songwriter, indie-folk oraz folk-rock. Trio pozostaje wierne czemuś, co można określić jako „analogowo-akustyczne” podejście do muzyki.

Jesienią 2020 roku HDG wracają na pierwszą trasę po dwuletniej przerwie i zapowiada osiem wyjątkowych wieczorów przepełnionych piękną muzyką.

Koncerty odbędą się:
22.10.2020 – Pieszowola, Perehod
23.10.2020 – Rozalin, Muzeum Opowieści
24.10.2020 – Łańcut, Piktonówka
25.10.2020 – Kraków, klub Buda
05.11.2020 – Kopaniec, Dolina Harmonii
06.11.2020 – Kochłowy, Celinka (+Kathia)
07.11.2020 – Dłutówek, Chata M
08.11.2020 – Warszawa, Pracovnia

źródło: Borówka Music

Artykuł Henry David’s Gun wracają po 2 latach i ruszają w trasę po Polsce pochodzi z serwisu KVLT.

Nibykwiaty niosą spore pokłady spokoju. Nie oznacza to onirycznej nudy, choć kołyszących, zwiewnych klimatów znajdziecie tu sporo (Lotny, O słońcu). Krůk uderza w różnorodne tony. Jest tu miejsce na taneczne pląsy, jak w podanym z chwytliwym refrenem Ogniu. Delikatne wokale o folkowym klimacie, napędzane przez rockowy riff, godzą romantyzm z energią (Skała). Niektóre popowe wręcz ale jednak ambitne dźwięki, przyjemnie ukołyszą (Sercu) albo uniosą w świat niby słowiańskich mar (Nam, Zew). Działa tu synergia naturalności z konsekwencją wizji. Dużym atutem jest tutaj zwiewny, jasny, ale gdy potrzeba to i energiczny głos Kamili. A że muzycy doskonale dopełniają się i rozumieją, mamy do czynienia z dziełem domkniętym.

To balansowanie na granicy nieoczywistego i braku chęci wpisania się w jakieś klasyczne ramy, niesie oczywiście z sobą ryzyko odrzucenia przez część słuchaczy. Sądzę jednak, że Nibykwiaty przy całej swej różnorodności są pozycją przystępną. Przede wszystkim stanowią miłą odmianę od hałasu. Tchną żywą melodią strumienia, łąki, ptasich śpiewów. Wystarczy zamknąć oczy i się ukoić, a jednocześnie poczuć moc. Rzadko się zdarza, by coś pasowało do folkowego festiwalu i wielkomiejskiego klubu. Krůk wychodzi z propozycją uniwersalną a jednocześnie własną. Tacy jesteśmy zdaje się wołać zespół – z wiankiem na głowie, z syntezatorem pod pachą, w głową w chmurach, ze stopami w pląsach. Przyjmuję taką wizję z ochotą, może nie napajam się nią do syta, ale jednak pozostaję pod wpływem zwiewnych środków.

Artykuł KRŮK – „Nibykwiaty” (2020) pochodzi z serwisu KVLT.