Sprawdzamy, jak wyglądało widowisko w Teatrze Szekspirowskim i czy spełniło oczekiwania fanów.

Po niedawnej wizycie na Śląsku i spotkaniu z Metalliką, pod koniec ubiegłego tygodnia wybrałem się do Gdańska na spotkanie.. ze Śląskiem. To właśnie w stolicy Pomorza, w miejscowym Teatrze Szekspirowskim miałem okazję wziąć udział w jednej z odsłon mini-trasy, organizowanej pod szyldem Furia Gra KINO, będącej odpryskiem wydarzenia zrealizowanego w zeszłym roku z okazji 25-lecia Filmoteki Śląskiej.

Pominę w tym miejscu opis tego, jak wyjątkowym zespołem jest Furia, jak niepowtarzalną i własną gra muzykę oraz jak oryginalną koncepcję od lat, nieustannie na siebie wymyśla. Na ten temat powiedziano i napisano już niemal wszystko, przejdę więc od razu do sedna, skupiając się na wrażeniach, których dostarczyło mi gdańskie widowisko.

Czym jest projekt Furia Gra Kino?

Po eksploracji teatru i zaaranżowaniu mezaliansu muzyki metalowej ze sztuką dramatu, grupa postanowiła uzupełnić swoje artystyczne portfolio o kino. Zapożyczyła w tym celu z archiwów Filmoteki Śląskiej wiekowe produkcje dokumentalne, wzbogaciła je autorskimi animacjami i podjęła się zaprezentowania ich miksu przy akompaniamencie muzyki pochodzącej z dwóch ostatnich płyt studyjnych – Księżyc Milczy Luty i Huty Luna (umyślnie nie wliczam w ich poczet w Śnialni).

Katowicki kwartet zawsze była zespołem emanującym śląskością, jednak do tej pory dziedzictwo społeczne, kulturowe, historyczne i przemysłowe tego regionu nie było w jego sztuce tak bezpośrednio wyeksponowane. Bo, czy ktokolwiek przed seansem spodziewał się, że film dokumentalny, relacjonujący budowę katowickiego Spodka, może być w swoim wydźwięku tak black metalowy?

Karkołomna na pozór idea zestawienia muzyki metalowej z filmami dokumentującymi życie Śląska sprzed kilku dekad, bardzo szybko przerodziła się w zjawiskowo zazębiający się spektakl. Kluczem do udanej percepcji widowiska było poddanie się czemuś w rodzaju podświadomej synchronizacji, pozwalającej doszukać się zgodności kształtów, symboli i znaczeń w niezależnych od siebie (lecz współwystępujących) elementach. Dokładnie takiemu muzyczno-wizualnemu testowi Rorschacha poddał zgromadzonych w gdańskim teatrze, pochodzący z Katowic „zespół pleśni i końca”.

Wrażenia po widowisku w Gdańsku

Pręty zbrojeniowe, beton, smar, ogień hutniczego pieca, kopalnie, hałdy i nasypy kolejowe. I w samym środku człowiek – z jednej strony jakby siłą uwięziony w tym przemysłowo zdegradowanym i wrogim świecie – z drugiej żyjący z nim w przedziwnej, ścisłej i niepowtarzalnej symbiozie.
Poprzez wzbogacenie wyświetlanych filmów o fantazyjne animacje, udało się twórcom wywołać też efekt surrealizmu i błądzenia na granicy jawy i snu – niczym w lynchowskiej Głowie do wycierania, podczas której widz nie ma pewności, czy wydarzenia ekranowe są tylko wytworem zmęczonej wyobraźni bohatera, przemierzającego przemysłowo-fabryczne labirynty, czy też elementem obiektywnego świata.

Organizacja i przebieg koncertu

Zachwalając treść nie mogę przejść jednak obojętnie obok formy – i tutaj niestety muszę wspomnieć o kilku zawadzających elementach. Myślę tu przede wszystkim o niefortunnie zaprojektowanych balkonach Teatru Szekspirowskiego, których drewniane filary w zasadzie uniemożliwiały znalezienie miejsca, pozwalającego na bezproblemowe oglądanie gdańskiego koncertu. Uczestnicy pomorskiej odsłony tour mogli też jedynie pozazdrościć tym, którzy zdecydowali się na udział w wydarzeniu w krakowskim Studiu, nagłośnionym z wykorzystaniem innowacyjnego, „immersyjnego” systemu dźwiękowego. Szkoda, że nie udało się zapewnić podobnych warunków w większej liczbie miast na trasie.

Jeśli zaś chodzi o przebieg samego koncertu, to zmieniłbym w nim na pewno wyważenie akcentów między utworami, a (miejscami zbyt długimi) fragmentami czytanymi w przerwach przez lektora. Skrócenie tych drugich pozwoliłoby moim zdaniem zwiększyć ich impakt, podkręcając przy okazji dynamikę spektaklu.

Czy warto było wziąć udział?

Wszystkie te spostrzeżenia są jednak didaskaliami, które w żadnym stopniu nie umniejszają temu, że wraz z projektem Furia gra KINO, katowicki zespół przekroczył kolejny próg, dzielący formy jego artystycznego wyrazu. Dopisując do swojego magicznego, muzycznego świata aspekt kinowy, a do wykutego przez siebie określenia „nekrofolk” przymiotnik „industrialny”.

Setlista Furia gra Kino – Gdańsk 2026

• Za ćmą, w dym
• Swawola, niewola
• Na koń!
• Grzej
• Spanie polskie
• Idź!
• Wyjcie psy
• Maska masce
• Ciało
• Zamawianie wirujących Sarmatów (czwarte)
• Gore!
• Zwykłe czary wieją

P.s – słowa uznania należą się całej ekipie, zaangażowanej w prace nad projektem – napisy końcowe wyeksponowały, jak wiele liczy ona osób i jaki ogrom wysiłku kosztowało ją przygotowanie tak kompleksowego przedsięwzięcia.

Autorką zdjęć jest Wiktoria Wójcik, a do pełnej galerii z koncertu w Krakowie zapraszamy poniżej.

Furia gra KINO – Kraków (24.05.2026)

Artykuł Furia gra KINO – relacja z koncertu, Gdańsk (22.05.2026) pochodzi z serwisu KVLT.

Artykuł Furia gra KINO – Kraków (24.05.2026) pochodzi z serwisu KVLT.

W minionym roku w ramach współpracy z Instytucją Filmową Silesia Film w Katowicach, z okazji 25. urodzin Filmoteki Śląskiej, jedynego regionalnego archiwum filmowego, narodził się projekt „Furia Gra Kino„. Niewielu fanów zespołu miało okazję doświadczyć tego wyjątkowego projektu, gdyż wydarzenia wyprzedały się na pniu, bez wzmianki o szansie na powtórkę. Aż do tej pory. Przed Wami jedyna możliwość, by obejrzeć to nieprzeciętne widowisko koncertowe, w równie wyjątkowych przestrzeniach, wyselekcjonowanych w pięciu miastach w Polsce.

„Furia Gra Kino” to coś znacznie więcej niż koncert na żywo połączony z projekcją filmu – w trakcie tego unikalnego wydarzenia obraz i dźwięk przeplatają się, oferując niezwykłą podróż w przeszłość Śląska. W maju tego roku, przy klasycznym secie zespołu wzbogaconym o partie improwizowane, obrazy filmowe ze Śląska ożyją i wypełnią duchami sale kinowe i teatralne w całej Polsce.

Dodatkowo, na finałowy koncert trasy, w Krakowie zostanie nagłośniony z wykorzystaniem systemu dźwięku immersyjnego & . To system immersyjny audio, którego głównym zadaniem jest stworzenie przestrzennego i w pełni realistycznego obrazu dźwiękowego. Immersja zmienia odbiór sztuki przez publiczność – widzowie i słuchacze mają możliwość usłyszeć kompletny, pełnowartościowy, wielowymiarowy miks z zachowaniem proporcji i kierunkowości instrumentów i głosów na scenie. Soundscape pozwala także na wybór sygnatur akustycznych z najbardziej znanych sal koncertowych na świecie (takich jak Mozart Hall w Wiedniu, czy Alighieri Theatre w Rawennie), które można zastosować w dowolnym środowisku, także w krakowskim Klubie Studio, miejscu, które od lat wyznacza nowe standardy jakości jeśli chodzi o muzykę na żywo w Polsce.

Na trasie „Furia Gra Kino” nie wystąpi żaden zespół towarzyszący. Film prezentowany w trakcie koncertu uzupełni narracja prowadzona przez Krzysztofa Zawadzkiego, a za live-montaż obrazu i jego wizualną interpretację odpowiada Bogna Przewoźniak, artystka wizualna od lat współpracująca z zespołem.

15.05.2025 – Poznań, CK Zamek (wydarzenie)
21.05.2025 – Warszawa, Palladium (wydarzenie)
22.05.2025 – Gdańsk, Teatr Szekspirowski (wydarzenie)
23.05.2025 – Łódź, Monopolis (wydarzenie)
24.05.2025 – Kraków, Klub Studio (wydarzenie)

Bilety są dostępne w sprzedaży tutaj.
Organizatorem trasy jest Iron Realm Productions.

Artykuł FURIA Gra Kino – immersyjny pokaz w Krakowie pochodzi z serwisu KVLT.