Zanim jednak gwiazda wieczoru zajęła miejsce na scenie, czekały na mnie występy trzech nie byle jakich supportów. Na pierwszy ogień poszedł łączący post-punka z zimną falą skład Wieże Fabryk, który odpuściłem na ubiegłorocznej edycji Summer Dying Loud, jak się okazało – niestety. Panowie byli rewelacyjni – ich energiczne granie błyskawicznie wpadło mi w ucho i szybko pobudziło licznie zgromadzoną publiczność do żwawej zabawy pod sceną. Pochwalić należy też nagłośnienie, które dało radę – zarówno wokal Tomka Kaczkowskiego, jak i poszczególne instrumenty były doskonale słyszalne.

Tego samego nie mogłem powiedzieć w trakcie występu Grief Circle, podczas którego momentami jedynie dzięki znajomości ich debiutanckiego albumu Weightless mogłem wychwycić, co się działo. Mając fantastyczne wspomnienia z ubiegłorocznej Gruzilli obiecywałem sobie po występie Sosnowiczan wiele (w zasadzie to byli oni głównym powodem mojej obecności na wydarzeniu), niestety ściana dźwięku, w jaką zamieniał się ich koncert w tych cięższych fragmentach, wraz z niezbyt obfitym czasem scenicznym jaki dostali (około pół godziny), zostawiły mnie ze sporym niedosytem. Nieco lepiej pod tym względem wypadła kolejna sosnowiecka ekipa na piątkowym rozkładzie jazdy, czyli zdobywający coraz większą popularność w black metalowych kręgach (co zresztą było bardzo dobrze widać w piątek pod sceną) Pleń, którego występ nie tylko był trochę dłuższy, ale też słychać było zdecydowanie więcej, chociaż do poziomu zapamiętanego przeze mnie z poprzednich wizyt w Piątym Domu wciąż sporo brakowało. Jeśli zaś o performance chodzi, to szczególnego skoku jakościowego od czasu mojego grudniowego pierwszego spotkania z zespołem na żywo nie doświadczyłem, trudno jednak poprawiać coś, co jest bardzo dobre, mając do dyspozycji dokładnie ten sam materiał. Zauważyłem za to, że członkowie zespołu dysponują teraz o wiele większym luzem niż pół roku temu, nie boję się więc powiedzieć, że w przypadku Plenia wszystko zmierza w dobrym kierunku.

Wieczór kończył wrocławski skład Guantanamo Party Program, którego wybuchowa mieszanka sludge’u i post-hardcore’u była mi już znana (szybko nadrobiłem ich album II przed koncertem). Panowie bezproblemowo unieśli ciężar bycia headlinerem (chociaż Darek Liboski nie był zbyt zachwycony zapętlonym wzywaniem do „napierdalania”, jakie można było usłyszeć w początkowej części występu zespołu), dając ciężki i łapiący za jądra koncert, a nagłośnienie wypadło nagle o dziwo o wiele lepiej niż podczas dwóch poprzednich artystów. Koncert GPP był tak dobry, że obowiązkowo nabyłem po nim ich dwa ostatnie pełniaki i wszelkim miłośnikom tego typu rytmów gorąco polecam skorzystanie z okazji i zobaczenie ich na żywo.

Koniec końców moja trzecia wizyta w Piątym Domu była trzecią udaną, choć tym razem niestety nie obyło się bez drobnych zgrzytów w środkowej części wieczoru. Zamiast narzekać, postaram się potraktować je jednak jako bodziec do wypatrywania kolejnego koncertu Grief Circle w okolicy. Nadrobię również studyjne dokonania formacji otwierającej wieczór – Wieże Fabryk w mojej opinii okazały się największym wygranym całego wydarzenia.

Artykuł Guantanamo Party Program, Pleń, Grief Circle, Wieże Fabryk – Katowice (14.06.2024) pochodzi z serwisu KVLT.

Eyehategod

Guantanamo Party Program

Artykuł Eyehategod, Guantanamo Party Program – Kraków (14.05.2024) pochodzi z serwisu KVLT.

Pochodzący z Wrocławia zespół zagra w trzech polskich miastach:
14.06 – Katowice, Piąty Dom (wydarzenie) +  wieże fabryk + Pleń + Grief Circle
15.06 – Płock, Rock 69 (wydarzenie) – w ramach X-lecia Necro Crew
16.06 – Poznań, Pod Minogą (wydarzenie) + Hegemone + Asteriæ

Artykuł Trzy koncerty GUANTANAMO PARTY PROGRAM pochodzi z serwisu KVLT.

Koncerty odbędą się:

14.05.2024 – Kraków, Zaścianek (wydarzenie)
15.05.2024 – Warszawa, Hydrozagadka (wydarzenie)

Bilety:
– 109,00 PLN w regularnej sprzedaży
– 120,00 PLN w dniu koncertu

Bilety do nabycia na:
– soulstonegathering.pl

Artykuł EYEHATEGOD zagra dwa koncerty w Polsce pochodzi z serwisu KVLT.

Organizatorzy ogłosili pełny line-up wydarzenia:

• Guantanamo Party Program – zespół powstał pod koniec 2006 roku we Wrocławiu. Muzyka GPP jest wypadkową różnych stylów – można w niej odnaleźć echa post hard-core’a, sludge, noise rocka i doom metalu. Dyskografia GPP obejmuje 4 albumy i 4 splity. Ostatnią pozycją jest płyta zatytułowana „IV”, która została wydana jesienią 2022 roku nakładem Arcadian Industry. Zespół ma na swoim koncie blisko 200 występów w Polsce i Europie. Pojawiał się zarówno na małych scenach klubów i niezależnych centrów kultury, jak i na większych festiwalach (m.in. AsymmetryFestival, FluffFest, UltraChaosPiknik, PodwodnyWrocław).

• Hegemone – Powstały w 2012. Tylko w jednym celu. By zwalczać hałas. Hałasem. Jesteśmy miażdżącą falą sludge’u, doomu, blackgaze i post-black metalu wprost z zimnych zakamarków centralnej Polski. Niszczycielska podróż stworzoną z rozpaczy, chaosu i straty. Głos anihilacji, dźwięki umierającego świata. We wrześniu 2022 roku nakładem Brucia Records ukazał się nasz trzeci album „Voyance”. Sięgaj wzrokiem, poprzez niebo. Przemiń, wprost do ziemi. Nie pokażemy Ci drogi. Nie wskażemy Ci celu. Po prostu znikniemy.

• Datûra – to mieszanka post-metalu, progresji i dark-folku; to hipnotyczne melodie i opowieści z pogranicza snu i jawy; dzikie rytmy i krzyki rozpaczy otulone kojącymi śpiewami i atmosferycznymi gitarami. Skład powstał w Warszawie w 2020 r., a w grudniu 2022 r. wydał debiutancki mini-album zatytułowany Datûra. Obecnie zespół jest w trakcie nagrywania materiału na album długogrający, który ukaże się jeszcze w tym roku.

• MiR – Post Black Metalowy projekt utworzony w 2018 roku przez gitarzystów zespołów lokalnej Wrocławskiej sceny: Spaceslug i 71tonman. Po roku skład uzupełnił perkusista z The Burning Hands oraz basista Spaceslug/Palm Desert. 31.03.2023 ukazał się pierwszy długograj pt. „Season Unknown”. W piekarniku już kolejne wydawnictwo, które prawdopodobnie ukaże się jesienią 2023.

02.06.2023 – Toruń, NRD (wydarzenie)

Bilety – GoOut.net

Artykuł POST MORTEM #14 – znamy pełny skład imprezy pochodzi z serwisu KVLT.

Kamil Downarowicz: Kiedy rozmawiamy, odbywacie akurat mini-trasę po Polsce z zespołami O.D.R.A. i Guantanamo Party Program. Poznaliście się podczas tej trasy czy już wcześniej mieliście ze sobą kontakt?

Grzegorz Napora: Jako Dom Zły znamy się z GPP kilka ładnych lat i grywaliśmy z nimi już wspólne koncerty w przeszłości. Z kolei osobiście poznałem chłopaków, kiedy występowałem jeszcze w projekcie o nazwie Panacea. Było to mniej więcej przed dekadą. O.D.R.Ę. mieliśmy przyjemność poznać w 2017 roku, kiedy mieliśmy wspólny koncert w Olsztynie. Zadzwonił do nas Jarek Jazienicki, który współpracuje z Core-poration, i zaprosił nas do wspólnego objazdu po największych miastach, na co oczywiście ochoczo przystaliśmy. Jesteśmy więc wszyscy „kolegami po fachu”.

Mówi się, że jesteście zespołem black metalowym, ale z hardcore’owym zacięciem. Zgadzacie się z tą opinią? Bo mi ona nie do końca pasuje.

Grzegorz Napora: Powiedziałbym bardziej, że jesteśmy kapelą „postową” (śmiech). Dokładniej rzecz biorąc, post-metalową z naleciałościami black metalowymi.

Anna Truszkowska: Ogólnie strasznie trudno określić, co dokładnie gramy, bo trochę wyskakujemy z tych wszystkich stylistycznych szufladek i lądujemy na nieco nieznanym terenie. Sama miałam z początku problem, żeby określić, jaki gatunek muzyczny uprawiamy…  Wydaje mi się, że gramy post-hardcore wymieszany z odrobiną black metalu czy crust. Na pewno nie jesteśmy grupą black metalową sensu stricto.

Grzegorz Napora: To prawda. Sam zresztą zawsze mówię, że jedną nogą stoję na scenie punkowej, a drugą na scenie metalowej.

A propos black metalu – mówi się, że obecnie to właśnie ten odłam szeroko pojętej muzyki metalowej jest najbardziej kreatywny. Też tak myślicie?

Anna Truszkowska: Na pewno o black metalu najwięcej się teraz słyszy. Gatunek mocno się wybił, ale czy jest najbardziej kreatywną odmianą metalu? Ciężko powiedzieć. Mnie osobiście od zawsze urzekały w nim melodie i riffy. Wiesz, to wszystko pięknie płynie. Dlatego choćby zwróciłam uwagę na Dom Zły jeszcze zanim do nich dołączyłam. Grali mocno, brutalnie, ale jednocześnie melancholijnie. Byłam wielką fanką zespołu (śmiech).

Grzegorz Napora: Jest hype na black metal, który trwa już sześć lat. Spowodowały go takie grupy jak Mgła, Furia, i jeszcze parę innych składów zza granicy. Z drugiej strony takie zjawiska działają często na zasadzie wahadła, które raz jest po lewej, raz po prawej stronie. Ta „moda” również przeminie. Już teraz daje się odczuć pewien przesyt. Pewnie za jakiś czas przyjdzie coś nowego albo coś, co jarało ludzi kilkanaście lat temu wróci do łask.

Bartek Krysiuk z Batushki wymienił Was wśród najważniejszych polskich zespołów, które są wyznacznikami jakości, papierkiem lakmusowym światowego metalu. Co sądzicie o tej opinii?

Grzegorz Napora: Nie słyszałem wcześniej tej opinii.

Anna Truszkowska: Też pierwsze słyszę, ale z drugiej strony jakoś nieszczególnie chyba wyszukujemy informacji na swój temat w Internecie.

Wasza muzyka ma moim zdaniem coś z dźwiękowej apokalipsy. Myślicie, że żyjemy w czasach, na krótko poprzedzających prawdziwą apokalipsę? Mówię o zbliżającej się katastrofie ekologicznej czy coraz liczniejszych głosach, jakoby miała niedługo wybuchnąć III Wojna Światowa.

Anna Truszkowska: Myślę, że ten klimat, jaki obecnie panuje na świecie, jest bardzo niepokojący. Praktycznie cały czas czujemy oddech na karku, że oto zbliża się coś groźnego, coś, co może zniszczyć rzeczywistość, jaką znamy w dzisiejszej formie.

Grzegorz Napora: Żeby było ciekawiej, to my nie tworzymy tej „dźwiękowej apokalipsy” w sposób świadomy. Nie usiedliśmy sobie w sali prób i nie stwierdziliśmy, że będziemy starali się oddać w riffach atmosferę zagłady i zagrożenia. To wszystko wypływa z nas bardzo naturalnie.

Anna Truszkowska: Żyjemy w świecie pełnym napięć, które w nas rezonują i odciskają na nas swoje piętno, czy tego chcemy, czy nie. Musimy sobie jakoś z tym radzić.

Aniu, jesteś wokalistką Domu Złego od niedawna. Zadomowiłaś się już w zespole?

Grzegorz Napora: Ania zadomowiła się w „Domu”, tak (śmiech).

Anna Truszkowska: Mieszkam w Warszawie i za każdym razem, kiedy przyjeżdżam do Puław na próby, to czuję, jakbym serio jechała do kochanego i bezpiecznego domku. Wcale nie jest on zły! No, może trochę patologiczny. Ale w końcu, która rodzina nie jest trochę patologiczna? (śmiech). Z chłopakami czuję się naprawdę świetnie, super się dogadujemy, mamy luz w relacjach, jest sporo śmiechu i jesteśmy we wszystkim bardzo swojscy.

Grzegorz Napora: Tak, to wyszło bardzo naturalnie. Nie było tak, że „oho, teraz szukamy nowego głosu dla Domu Złego i to musi być totalnie dziewczyna”. Z Anią znaliśmy się już wcześniej. W Warszawie zamierzaliśmy stworzyć wspólny projekt hardcore’owy, który ostatecznie nie wypalił. Kiedy Krzysiek Dziak poinformował nas, że opuszcza zespół, jeszcze tego samego dnia zadzwoniłem do Ani i zaproponowałem jej dołączenie do składu. Zgodziła się od razu.

Dlaczego drogi Domu Złego i Krzyśka się rozeszły?

Grzegorz Napora: Chodziło o sprawy osobiste Krzysztofa, o których nie chciałbym się wypowiadać. Natomiast nie doszło między nami do żadnego konfliktu, nadal się kumplujemy, szanujemy i mamy ze sobą kontakt. Wiesz, ja z nim grałem w czterech zespołach w ciągu piętnastu lat, jesteśmy przyjaciółmi.

Anno, scena metalowa kojarzy się raczej z męską publiką. Czy jako wokalistka zauważyłaś seksistowskie zachowania ze strony publiki oraz tak zwanego środowiska ?

Anna Truszkowska: Absolutnie nie. Byłam wychowana przez bardzo silne damskie autorytety, dlatego zawsze jakoś tam lgnęłam do męskiego światka, w którym do dziś czuję się bardzo dobrze. Otoczenie facetów w ogóle mi nie przeszkadza, bardzo dobrze dogaduję się z „brzydszą płcią”. Nigdy w tzw. środowisku nie dano mi odczuć, że jestem gorsza, bo jestem kobietą. Nie mam też w związku z tym żadnych ulg. Normalnie targam wszystkie nasze graty, sprzęty (śmiech).

Zajmujecie się jeszcze czymś zawodowo oprócz grania w zespole?

Anna Truszkowska: Tak, ja pracuję w gamingu, zajmuję się marketingiem i z tego żyję.Grzegorz Napora: Ja pracuję w Grupie Azoty w Zakładach Azotowych Puławy. Jestem tam Aparatowym Procesów Chemicznych. Mam do czynienia z ciężką chemią w ciężkiej fabryce (śmiech).

Co po mini-trasie? Gdzie będzie można Was zobaczyć?

Grzegorz Napora: Na razie czekamy na propozycje. Coś jest na horyzoncie, ale nie mogę ci podać na tę chwilę żadnych konkretów.

Anna Truszkowska: Natomiast ten rok może okazać się dla nas okresem bardzo intensywnej pracy. Przygotowujemy nową EP-kę, zaczniemy nad nią pracować na wiosnę. Znajdzie się na niej kilka zupełnie nowych numerów. Już teraz zresztą gramy na koncertach jeden z nich.

Jak się nazywa ten utwór?

Grzegorz Napora: Jeszcze nie wymyśliliśmy dla niego nazwy, więc to taki „no name”, póki co.

Artykuł DOM ZŁY: „żyjemy w świecie pełnym napięć” pochodzi z serwisu KVLT.