Poniżej prezentujemy odsłuchu utworu Insanity.

Tracklista:
1. Entrance
2. Insanity
3. Black Schizophrenic Metal
4. Kingdom of Rats
5. Ærie Descent  (Thorns cover)

Artykuł Illness wyda mini album z okazji 20-lecia istnienia pochodzi z serwisu KVLT.

Źródło: A.H.P.

Artykuł Nowy singiel polsko-norweskiej hordy A.H.P. pochodzi z serwisu KVLT.

Cześć. Na początku pogadajmy o przeszłości i poprzednim wydawnictwie, czyli debiutanckim albumie Against Human Plague, wydanym nakładem Via Nocturna. Czy dwa lata po jego premierze uważasz, że nadal porządnie kopie słuchacza po uszach? Czy po dwóch latach uważasz, że proporcje blacku i ambientu są odpowiednie? Czy jednak coś byś zmienił?

Hail. Uważam, że debiut ma takiego samego kopa jak miał dwa lata temu. Nie minęło aż tak wiele czasu. Scena też jakoś drastycznie się nie zmieniła. Jednak nie o samego kopa tu chodzi. Ja w AHP zawsze stawiam na klimat. Pierdolnięcie jest  tylko częścią. Pewnym fragmentem całości. Tu nie chodzi tylko o młóckę. Klimat jest na pierwszym miejscu. Nie zastanawiałem się specjalnie co bym zmienił, bo nie słucham zbyt wiele tego, co już wcześniej nagrałem. Wolę skupić się na nowych rzeczach. Oczywiście zawsze można coś poprawić albo zrobić lepiej, choć ja byłem generalnie zadowolony z ostatecznego efektu. Jeśli chodzi o proporcje, to te również bym zachował, bo ten album miał tak właśnie wyglądać. Utwory black metalowe miały przeplatać  się z ambientowymi.

Jak Twoim zdaniem sprawiła się Via Nocturna przy debiucie? Nowy materiał ukaże się pod włoską banderą, więc naturalnie nasuwa się pytanie, skąd ta zmiana?

Via Nocturna zrobiła bardzo dobrą robotę. Były wywiady, recenzje, streamingi, szeroko dostępne info w Polsce i zagranicą. Nie było problemu z komunikacją. Nie było cwaniactwa i tanich obietnic. Generalnie wszystko, czego zespół może oczekiwać od wytwórni, zostało zapewnione. Jednak kolejny materiał AHP planowaliśmy wydać w większej wytwórni, która zdoła przyciągnąć jeszcze więcej słuchaczy, i  która będzie potrafiła nas  jako zespół jeszcze lepiej wypromować. Via Nocturna jest stosunkowo młodym labelem. Avantgarde Music ma ugruntowaną pozycję w świecie metalowym. To szanowana i znana wytwórnia, która ma w swoim katalogu kultowe pozycje, jak np. „Live in Leipzig” czy choćby „Through Chasm, Caves and Titan Woods”.  Myślę, że to naturalne podejście, jeżeli chce się rozwijać zespół.

Chciałbym również zapytać o sam pomysł wydania EPki na winylowym nośniku. Czyja to inicjatywa? Faktem jest, że sprzedaż muzyki na fizycznym nośniku maleje, więc zakładam, że wypuszczenie EPki na czarnym placku skierowane jest głównie do najtrwalszych fanów tego projektu.

To inicjatywa wytwórni oczywiście. Masz sporo racji, mówiąc, że sprzedaż na fizycznym nośniku maleje. Jednak mówimy tu głównie o CD. Musisz zwrócić uwagę na fakt, że sprzedaż samych winyli wzrasta cały czas.  Płyty wychodzą w różnych kolorach i kształtach. Wiele albumów zostaje wyprzedanych już w pre-orderze. Podobnie jest z kasetami, które również wróciły. Avantgarde perfekcyjnie zdaje sobie z tego sprawę. Roberto to doświadczony człowiek, który doskonale wie, co robi, stąd też taki wybór formatu a nie inny. Poza tym cała EPka jest do kupienia również w formie digital na bandcampie, zarówno naszym, jak i Avantgarde. Najpopularniejsze kanały z muzyką metalową na Youtube  również wrzuciły „Forakt, Hat og Død” w całości, więc dostęp do tego materiału ma każdy.

Na nowym materiale zrezygnowałeś użyczania swojego wokalu na korzyść Armagoga, znanego chociażby z kvltowej Arkony czy też zespołu Taran. Lubię Twój głos plujący nienawiścią i złem, więc muszę spytać skąd ta zmiana?

Jak wspominałem wcześniej w trakcie promocji debiutu – ja nigdy nie chciałem być wokalistą w AHP W przeszłości  korzystałem z innych wokalistów i tylko pewien „wypadek przy pracy” sprawił, że tak to określę, że to ja zrobiłem wokale na „Against Human Plague„. Armagog jest świetnym wokalistą. Pasuje idealnie do AHP. Poza tym  ja robię wokale w kilku innych projektach. Co za dużo, to nie zdrowo (śmiech).

W naszym poprzednim wywiadzie zaznaczałeś, że granie koncertów to głównie kwestia składu, a ten – jakby nie patrzeć – właśnie się wykrystalizował. Czy szanse na występy na żywo właśnie drastycznie wzrosły?

Skład jest  gotowy i zwarty do ataku. Jeżeli pojawią się jakieś ciekawe propozycje, na pewno będziemy się starać , żeby jak najszybciej doprowadzić do pierwszego gigu A.H.P.

Zapytam więc o szczegóły. Słuchając nowego utworu Among the Dead, już na samym początku uderzyła mnie pewna kolosalna różnica – brzmienie. Nie jest tak agresywne i brudne, jak na debiucie. Dlaczego? Co wpłynęło na tę zmianę?

Oba materiały różnią się od siebie, więc nie mogą brzmieć tak samo. Ponadto pierwsza płyta powstawała przez okres około trzech lat. Praca nad „Forakt, Hat og  Død” zajęła mi jakieś 4 tygodnie. Oczywiście mówię tu tylko o stworzeniu i nagraniu podstawowej wersji. Zmieniła się również struktura utworów, więc automatycznie zmieniło się brzmienie. Kompozycje z debiutu były uboższe instrumentalnie, dlatego mogliśmy pozwolić sobie na taką ilość brudu, jaką słyszałeś. Jak wspominałem wcześniej, wszystko opiera się na stworzeniu odpowiedniej atmosfery. Debiut był bardziej intensywny. „Forakt….” jest  bardziej mroczny. Zbyt duża ilość brudu spowodowałaby, że muza stałaby się nieczytelna. Przy takiej ilości instrumentów musieliśmy go trochę zredukować.

Również chylę czoła przed tą kilkunastominutową kompozycją, w której nie czuć i nie słychać nudy. Muszę przyznać, że masz sporą umiejętność do tworzenia długich kompozycji.

Dzięki. W zasadzie to pierwszy taki długi song, jaki w całości zrobiłem sam. Jako że to ponad 18 minut, moim głównym celem było nagranie utworu, który opierał się będzie na klimacie,  i który przede  wszystkim nie będzie nudny. Nie problem zrobić trzydziestominutowy kawałek, którego będziesz miał dość po trzech minutach. Planowałem stworzyć długi utwór, w  którym sporo  będzie się działo i w miarę trwania będzie wciągał słuchacza. Kolejny materiał AHP będzie utrzymany w podobnej konwencji.

W zasadzie przeprowadziłem analizę i podzieliłbym go na trzy części gatunkowe: 0-11:20 (black), 11:20-15:07 (ambient) i 15:07-18:48 (black). Co o tym sądzisz?

A.H.P. to black/ambient więc wszystko się zgadza.

Drugim utworem na EPce jest cover – utwór kvltowego Burzum. Jak zareagowałeś na niedawne wieści o zakończeniu przez Varga muzycznej działalności?

Kiedyś, gdzieś słyszałem, że kończenie biznesu to najlepsza reklama, więc nie traktowałbym tego tak poważnie. Grishnakh w przeszłości wielokrotnie zmieniał zdanie w wielu sprawach. Starsi czytelnicy z pewnością się ze mną zgodzą, ale jeżeli to prawda, to bez większej szkody. Najlepsze muzyczne lata ma już za sobą.

Myślisz, że faktycznie to koniec czy to raczej tymczasowe, powiedzmy, wakacje? Co myślisz o tzw. wielkich powrotach po takich medialnych historiach z końcem kapel? W końcu co chwila słyszy się o reaktywacjach…

Jak wspomniałem wcześniej, nie bardzo w to wierzę. Biorąc pod uwagę fakt, że sam mówi ile zarabia na Burzum. Nie zarzyna się kury, która znosi złote jajka, ale tak naprawdę to nie zaprzątam sobie głowy losem pana Vikernesa i jego projektu, bo i po co. Cenię muzę, którą robił w latach 90., bo jestem z nią związany emocjonalnie, ale to wszystko. A co do reaktywacji czy powrotów, to z tym bywa różnie. Medialnie zawsze wygląda to średnio. Do tego zawsze podobne tłumaczenie, że… musieliśmy odpocząć,  ale teraz wracamy ze zdwojoną siłą. Jeśli potrzebuje się przerwy, to się ją robi bez trąbienia o tym naokoło, bo potem trzeba się głupio tłumaczyć. Reklamowe tricki dla tych, którzy nie wiedzą o co chodzi.

Można powiedzieć, że w muzyce nie jesteś biernym człowiekiem, oprócz działalności Illness niedawno dołączyłeś do Deep-pression. Jak doszło do zacieśnienia znajomości i samego faktu dołączenia do tego projektu?

Tak, staram się być cały czas aktywny. Illness jest zawsze moim numer jeden, ale poza tym działam też w innych projektach. Jednym z nich jest właśnie Deep-pression.  Pracuję  z nimi od 2013 roku. Pierwsze utwory dla DP robiłem sesyjnie/gościnnie. Później Rh- zaproponował mi stały „angaż” i tak pod koniec 2017 roku dołączyłem do składu.  Współpracę nawiązaliśmy jeszcze w  2011 roku, kiedy byłem członkiem innego projektu ambientowego, który nagrał split z DP. W trakcie rozmów z Rh- okazało się, że mamy podobne spojrzenie na pewne sprawy i tak się zaczęło.

Jakie teraz macie plany w Deep-pression?

Promujemy właśnie singiel „Earth Quencher” i album „Deadwater„, który powstawał przez 10 lat. To interesująca wyprawa dla ludzi, którzy lubią dark ambient pomieszany z różnymi innymi gatunkami. Na płycie znalazło się wielu ciekawych gości. Płyta jesienią ukaże się na CD dzięki Valse Sinstre.  To jest ostatni pełnowymiarowy album Deep-pression.  Od kilku lat projekt nagrywa tylko EPki, które są udostępniane tylko na bandcampie i nie planuje nagrywać więcej pełnych albumów.

Poprzednio zdradzałeś pierwsze szczegóły nowego materiału AHP oraz postępy nad nowym materiałem Illness. Bandcamp zdradza informacje, że szukasz wydawcy. Jakie warunki musi spełnić wytwórnia, żebyś chciał z nią pracować? Czy w tym przypadku Avantgarde Music brałeś pod uwagę?

Nowa płyta Illness pt. „Mental Carnage” jest gotowa i szukamy wydawcy, który chciałby ją wydać. Warunkiem jest chęć zainwestowania pieniędzy i czasu, czyli wydanie na fizycznym nośniku i reklama. Niby niewiele a zarazem tak dużo. O ile znalezienie kandydata na wykonanie pierwszej części zadania nie stanowi tak dużego problemu, o tyle drugi aspekt wydaje się dla niektórych nie do przeskoczenia. Mieliśmy już do czynienia z  ludźmi,  którym wydaje się, że słowo „reklama” oznacza wysłanie promówek do kolegów z facebook’a i już jest po sprawie. Nie o to nam chodzi. Szukamy wytwórni, której będzie zależało, żeby promować zespół, a nie tylko wydać CD czy winyl. Illness istnieje od 17 lat i uważamy, że zasługuje na coś więcej niż tylko płyta do szuflady, jeśli wiesz o co mi chodzi. Poza tym to nasz najlepszy materiał, który powstawał blisko 3 lata, więc chcemy, żeby zajął się tym ktoś odpowiedzialny. Avantgarde Music wydaje na razie AHP, nie rozmawiałem z Roberto na temat wydania Illness.

A Ty odpoczywasz w ogóle od muzyki? Co wtedy lubisz robić? Wakacje spędzasz w Norwegii czy kierujesz się w ciepłe rejony naszej planety?

Ja nie odpoczywam od muzyki. Muza pochłania cały mój cały czas. Jeżeli sam nie gram, to praktycznie słucham non stop. Oczywiście lubię film czy dobrą literaturę, ale generalnie ze względu na ilość zespołów i projektów, w których gram, nie za bardzo mam czas na cokolwiek innego. Wakacje spędzam różnie, czasem w Norwegii, czasem w Polsce, a czasem jadę zupełnie gdzieś indziej. Staram się jednak wybierać te chłodniejsze miejsca, bo upały mi nie służą.

Na koniec coś tendencyjnego – za co lubisz Norwegię (oczywiście oprócz black metalu) ?

Norwegia to mój dom. Mieszkam tu blisko jedną trzecią swojego życia. Tu mam wszystko, co jest mi potrzebne. Kocham ten kraj za przyrodę, za wszystkie możliwości, które stwarza, za to, jaki jest. Nie wyobrażam sobie mieszkać nigdzie indziej.

Dzięki za Twój czas.

Ja również dziękuję. Dzięki za support. Wszystkich zainteresowanych nowa EPką A.H.P. zapraszam na nasz bandcamp.

A.H.P.: Facebook | bandcamp
Avantgarde Music: Facebook | www | bandcamp
Illness: Facebook | www | bandcamp
Deep-pression: Facebook | bandcamp

Artykuł A.H.P.: „zawsze stawiam na klimat” pochodzi z serwisu KVLT.

A ostatnio naczelny podrzucił mi ich ostatnią EPkę (wydaną nakładem włoskiego Avantgarde Music) z lekkim ostrzeżeniem, że może być ciężko, bo co napisać o albumie po jednym kawałku (nawet jeśli trwa prawie 20 minut) i coverze Burzum. Ja też sceptycznie podszedłem do tego materiału, ale po kilku taktach stwierdziłem, że biorę. I wziąłem.

O ile wspomniany wyżej album pełnowymiarowy wzbudził we mnie uczucia nijakie, tym razem poszedłem z kontemplacją w zupełnie inną stronę. Wtedy pomyślałem, że muzykanci nie mając sprecyzowanego pomysłu na kawałki, zagrali średniej jakości blackmetalową sieczkę, o tyle tutaj koncept jest wyraźny i klarowny. Co prawda kawałek czuć Mgłą na mniej więcej kilometr, ale trudno skarżyć się na taki smrodek. Czyli wiecie już jak jest – ostra perkusja, ostre gitary i powolny growl odbijający się dalekim i słabo słyszalnym echem. Ale wszystko to zgrane świetnie, z klimatycznym interwałem gdzieś w drugiej połowie utworu.

Cover Burzum – jak to cover. W dodatku Gulnar (krajan nasz, tak nawiasem) wybrał do swoich celów sławetny utwór Tomhet z Hvis Lyset Tar Oss, który może i był swego rodzaju zjawiskiem, ale w czasach Født til å herske, a nie w wieku dwudziestym pierwszym. Z tego rodzaju muzyki wycofał się nawet sam Mortiis. Tak więc choć oryginalny Tomhet kocham z serca całego, cover (choć udany i z ciekawymi aranżami) przeleciał mi jak myśl o kolejnym piwie.

Faktycznie EPka jest krótka i w utwory uboga, a Tomhet jest po prostu jej etno wypełniaczem (tak przy okazji posłuchajcie sobie tego utworu w wykonaniu francuskiej formacji Ulfberht). Niemniej jednak utwór Amonf the Dead powalił mnie na kolana i właśnie wracam do płyty Against Human Plague. Może ja coś w niej przeoczyłem?

Artykuł A.H.P. – „Forakt- Hat og Død” (2018) pochodzi z serwisu KVLT.

Witaj Gulnar, dzięki za możliwość wywiadu z Tobą. Pomijając fakt, że jestem fanem black metalu, to jestem również wielkim miłośnikiem kraju w którym mieszkasz – Norwegii. Powiedz, czy życie, przebywanie tam, wpływa na Twoją muzyczną twórczość?
Hail Jasne ze wpływa. Przyroda, depresyjny klimat (w Bergen pada średnio 300 dni w roku) mają na mnie olbrzymie oddziaływanie. Zajebiste miejsca, które lubię odwiedzać, do tego świadoma izolacja…Wszystkie te czynniki wpływają na moją twórczość w oczywisty sposób, choć oczywiście ja sam już nie postrzegam tak samo Norwegii, jak wtedy kiedy mieszkałem w Polsce.

Against Human Plague, czyli ?
Pogarda, nienawiść i mrok przedstawione za pomocą dzwięku

Dość może banalne pytanie. Ale czy ksywka „Gulnar” ma jakieś ukryte znaczenie? Jaką ma genezę?
Nie doszukiwałbym się dosłownego tłumaczenia mojego „imienia”. Pomysł na swoja ksywkę zaczerpnąłem 19 lat temu z dość popularnego angielskiego serialu i wywodzi się ona bardziej z Normandii niż Norwegii. Ekranowy Gulnar był przebiegły, posiadał wiedzę magiczną i był bezgranicznie zły. Dlatego wybrałem to imię i dla mnie właśnie to oznacza.

Gdy tylko ujawniono informację o wydaniu przez Via Nocturna debiutanckiego materiału AHP, w mojej głowie powstało pytanie. Czym się różni Illness od A.H.P.? A co za tym idzie dlaczego ten materiał nie wyszedł pod szyldem Illness?
Różnica jest zasadnicza. W A.H.P. robię wszystko sam, natomiast w Illness robimy muzę razem z Carrionem. Materiał na Against Human Plague powstał bardzo spontanicznie i szybko, bez specjalnego analizowania. Z kolei w Illness wszystko musi być przemyślane, sprawdzone. Zatwierdzone zostaje tylko wtedy, kiedy oboje mamy poczucie że to jest optymalne rozwiązanie na daną chwilę. W końcu sama muzyka jak i koncept liryczny są zupełnie inne, dlatego musiał być to osobny projekt. Niebawem skończę produkcje dema Disorder. To projekt Carriona i pomimo, że to jest muzycznie również Black Metal, to różni się od Illness  czy A.H.P. Robienie kolejnych projektów z taką samą muzą jest bez sensu i świadczy tylko o chęci zaistnienia za wszelką cenę.

Pierwsze co przykuło moją uwagę podczas odsłuchu materiału to brzmienie. Nie jest to wyczyszczone do granic możliwości dźwięk (sorry Hertz Studio). Kto był pomysłodawcą pracy na analogowym sprzęcie?
Nie do końca tak to wyglądało. Przy realizacji postawiliśmy sobie pewne ograniczenia. Rejestrujemy do komputera, ale reszta to obróbka tylko sprzętem analogowym. Przesterowaliśmy ślady perkusji, gitar i wokali preampami, przesterami z kostek, czy np pogłos wokali nagrany został używając starego VOX’A z lat 70’. Echa nagrywane mikrofonami i tego typu akcje. Equalizacja z konsolety mixerskiej Wszystko zmixowane na konsoli i przetwornikami zgrane do pliku audio. Chcieliśmy żeby ten album zabrzmiał niechlujnie, brudno, odrażająco. Brzmieniowo bardzo zależało nam na latach 90’tych. Dlatego takie podejście do realizacji tej płyty.

Jak już wspominałem na początku lubuję się w black metalu. Ambient potrafię strawić. No ale…..w otoczeniu tak agresywnych, chorych no i suicidal dźwięków. Nie! Słuchać mógłbym przez te 40 minut tylko black. No chyba, że to zamierzone działanie. Bałeś się o fanów, żeby Sobie krzywdy nie zrobili i dlatego wplotłeś te ambientowe utwory?
Ambientowe utwory doskonale podkreślają utwory gitarowe. Dodają całej płycie mroku i to że się tam znalazły jest jak najbardziej zamierzonym działaniem. Te utwory to „nie jakieś tam zapchaj dziury”. Wprost przeciwnie – To pełnoprawne utwory. Początkowo większość z nich była dłuższa. Jednak część z nich została skrócona podczas mixowania, żeby właśnie nie powodowały znudzenia u słuchacza. Ja uwielbiam taką muzę i powód dla którego m.in założyłem A.H.P. był taki żeby robić ambient. To również jeden z powodów przez który pożegnałem się ze swoim pierwszym wokalistą. Muza A.H.P. to nie DSBM , tylko Black Scar Ambient. Ja nie chce być identyfikowany z DSBM bo moja muza po prostu nie ma z tym nic wspólnego, o podejściu nie wspominając. Promocyjny utwór może sprawiać takie wrażenie, ale jeden utwór to tylko część całego konceptu i tak powinien być traktowany. Po przesłuchaniu całej płyty uzyskujesz pełen obraz i dochodzisz do podobnych wniosków. Zresztą dotychczasowe recenzje dowodzą że to nie tylko moje zdanie. Co do fanów jak ich określiłeś (choć ja wole mówić o słuchaczach bo fanów mają gwiazdy, a ja gwiazdą nie jestem i nigdy nie zamierzam nią być) to nie myślę o nich w trakcie tworzenia. Muzę robię głównie dla siebie. Zabrzmi to może dziwnie ale robiłem to od kilkunastu lat bez spektakularnych sukcesów, i nigdy się tym specjalnie nie przejmowałem. To wynika bardziej z wewnętrznej potrzeby niż chęci bycia sławnym. Poza tym ja zawsze powtarzam : Jak komuś się podoba to co robię to ok, jak nie to nie.

Dla mnie dźwięki to priorytet. No ale z ciekawości trudno byłoby mi się nie spytać o liryczną zawartość debiutanckiego albumu.
Teksty A.H.P. to w dużej części prawdziwe historie moje albo ludzi których znam. Większość z nich traktuje o nienawiści i pogardzie do głupich ludzi, ale są też takie które opowiadają o ciężarach, nałogach i przekonaniu o tym że i tak wszystko na dłuższą metę nie ma sensu. Liryki na Against Human Plague są dość osobiste, dlatego nie znajdziesz ich na wkładce.

Słuchając Twoich wokaliz, mam wrażenie, że emanujesz złością, wkurwieniem. Am I right? Z czego ona wynika?
Jesteś kolejną osobą, która zwraca na to uwagę. Agresja, wkurwienie, nienawiść i pogarda to uczucia które dominują na tej płycie. Nie wyobrażam sobie wokali które by tego nie oddawały. Głos to również instrument i jeżeli mamy do czynienia z agresywną muzyką to głos też musi być agresywny. Taki powinien być w moim przekonaniu Black Metal. W dzisiejszych czasach przy zastosowaniu kilku prostych tricków tzw. black metalowi wokaliści nie muszą już nawet krzyczeć. Ja po każdej sesji (pomimo że ćwiczę głos) nie mogę mówić przez kilka dni.

Teasery zapowiadające album, które ukazują się na Facebooku, totalnie mnie rozwalają, przyprawiając mnie o dreszcze. Sam je kręciłeś w norweskich lasach?
Tak, teasery robiłem sam. Kręciłem je na wyspie Osterøy, niedaleko Bergen.

Trzymając się kwestii video. Z Illness wypuściłeś mocno chory teledysk. Czy z A.H.P. planujesz coś podobnego?

Teledysk to trochę inna kwestia. Dużo łatwiej zrobić dobry teaser niż dobry black metalowy klip. Kilka złych scen jest w stanie zruinować i ośmieszyć cały obraz i wykonawcę. Początkowo myślałem o współpracy z tą samą osobą która robiła mi video do Trvmny Illness. Efekt i współpraca były zadowalające, ale ze względu braku czasu będę tym razem musiał zrobić to sam. Jeżeli wszystko wyjdzie tak jak planuję, to gdzieś w okolicach połowy marca klip będzie do obejrzenia na yt. Jeżeli natomiast okaże się że wyszło chujowo, wtedy będę myślał nad jakąś alternatywą. Przydałby się jakiś ciekawy obraz. Zamysł jest, zobaczymy czy będę w stanie przenieść go na ekran.

Singiel Drowned. Muszę przyznać, że został wybrany chyba nie bez powodu. Hit! Jeśli można mówić w black metalu w tej konwencji. Sam wytypowałeś ten numer? Czy to sugestia wydawcy?
Drowned to najbardziej osobisty numer na płycie. Jest w 100% prawdziwy i wydaje mi się, że to się wyczuwa, dlatego wiele osób włączając w to Ciebie mówi o nim „hit”. Dla mnie ten utwór to ciężar, więc ja nie traktuje go w ten sposób. Fabian pewnie miał podobne odczucia do twoich i dlatego zdecydował, że to będzie utwór promocyjny. Zostawiłem mu w tej kwestii wolną rękę, ponieważ ja pewnie kierowałbym się innymi kryteriami w trakcie wyboru.

Na albumie znalazły się dwa covery. Nagrałeś „swoje” wersje utworów zespołów War oraz Beherit. Czy coś szczególnego łączy Cię z tymi kapelami?
Against Human Plague jest poświęcona w całości Blackmoon’owi, który był założycielem War, wiec wybór był oczywisty. Satan’s Millenium wytypowałem dlatego, że obok Total War to najlepszy numer na tym materiale. Początkowo chciałem wziąć na warsztat Storms of Armageddon Infernal (również projekt Blackmoona), ale zostałem przy War. Beherit to jeden z pierwszych zespołów metalowych jakie usłyszałem. Mając 10 lat zacząłem kupować pirackie taśmy (MG, Tact, Alf…. itp.) patrząc na okładki, dlatego The Oath of the Black Blood szybko znalazła swoje miejsce na tworzącej się półce. Ponadto Beherit robi zajebiste numery nie tylko black metalowe. Emotional Ecsatasy to wykurwiście klimatyczny utwór ambientowy, którego cover idealnie pasował na zakończenie mojej płyty. Spiął cały koncept. Wybrałem go również dlatego, że wszyscy coverują tylko „metalowe” kawałki Finów, jakby reszta była chujowa.

Niestety w obecnych czasach powstaje mnóstwo „jednoosobowych hord”. Słuchając Twojego debiutanckiego materiału aż się ciśnie na usta pytanie: Czy myślisz, że koncert A.H.P. jest możliwy do zrealizowania? Jeśli tak, to w Polsce czy Norwegii?
A.H.P. to nie miał być projekt solowy. Tak wyszło tylko dlatego ze nie mogłem znalezć odpowiedniego wokalisty i koniec końców wszystko musiałem zrobić sam. Ten materiał powstał między 2011 – 2013 rokiem. Nie było sensu tego przeciągać. Co do koncertów w Polsce jak i w Norwegii to jak najbardziej są możliwe do zrealizowania….tylko najpierw musze mieć pełen skład (hehe). Poważnie mówiąc , to gdybym się uparł, pewnie już teraz mógłbym to zrobić na siłę, z tym że ja nie lubię robić nic na siłę……poczekamy co przyniesie przyszłość

Debiut debiutem. Czy następne nagrania A.H.P. są uzależnione od finalnego wyniku zaprezentowania się w mediach Swojego hordu? Czy jednak będziesz to robił bez względu na poruszenie w metalowym świecie?
Tak jak pisałem wcześniej – ja robię muzę dla siebie od połowy lat 90-tych. Mnie nie zależy na rozgłosie. Gdybym patrzył na takie rzeczy to dawno by mnie tu już nie było. To bardziej leży w interesie wytwórni. To im musi zależeć na dobrej promocji, bo to przecież oni sprzedają płyty i jeżeli chcą cokolwiek na tym zarobić albo chociaż na tym nie stracić to muszą promować A.H.P. gdzie tylko się da. Oczywiście ja staram się wspomagać działania Fabiana. Jednak to czy ta płyta się sprzeda czy nie, nie będzie miało wpływu na przyszłość A.H.P. Zresztą materiał na mini płytę o roboczym tytule Forakt, Hat og Død jest już gotowy i w dużej części nagrany.

Jakiś czas temu rozmawialiśmy w związku z premierą „Trvmna” Illness. Zdradziłeś, że większość muzyki na nowe wydawnictwo Illness jest zrobiona . Jak teraz przedstawia się sytuacja z materiałem na nowy Illness?
Proces tworzenia materiału na nowa płytę jest już prawie skończony. Został jeden utwór, który musimy „złożyć do kupy” kolokwialnie mówiąc. Reh wersja, pomijając wyżej wymieniony utwór i cover Profanum jest już zarejestrowana. Tym razem na płytę składać będzie się 5 około 7 min utworów plus wspomniany cover Profanum Descent Into Medieval Darkness. Nieco ponad 40 min muzyki utrzymanej w klimacie utworu Zaraza ze splitu Arkona/ Illness, tylko w jeszcze bardziej obskurnym, brutalnym i schizofrenicznym klimacie. Sesja nagraniowa zaplanowana jest na jesień 2016, oczywiście w Monroe Studio.

Wracając do Norwegii. Czy jakoś diametralnie różni się życie tam od tego w Polsce? Panuje stereotyp, że Norwedzy są zamknięci. Potwierdzisz to? Czy wręcz przeciwnie? Za przyjaciół masz Polaków czy Norwegów?
Różni nas wszystko. Począwszy od podejścia do życia, pracy, oczekiwań wobec siebie i np. państwa, pojmowania Black Metalu (zwłaszcza dziś), a skończywszy na choćby głupim imprezowaniu. Co do stopnia zamknięcia, bo sam fakt jego występowania jest nie zaprzeczalny, to jestem przekonany ,że wszystko zależy od regionu. Wbrew pozorom np. na północy ludzie są bardziej otwarci bo jest ich tam po prostu mniej i raczej chętniej witają nowych przybyszy, niż na przykład ludzie z zachodu, czyli tam gdzie ja mieszkam. Co do przyjaciół w pełni tego słowa znaczeniu to zasadniczo ich nie miewam. Znajomych i kolegów mam zarówno z Norwegii jak i z Polski, ale jako że nie przepadam za ludzmi ogólnie, zredukowałem ich liczbę do minimum.

Na koniec…..Co wg Ciebie jest trve i kvlt?
Długo by o tym pisać… Na status bycia kultowym trzeba długo pracować i bardzo szybko można go stracić. Nagrana muzyka to jedno, a postawa to zupełnie co innego. Pewna norweska horda (którą uwielbiałem za stare płyty i które będą dla mnie zawsze kultowe) stanowi idealny przykład. Nie będę się rozpisywał za bardzo, bo szkoda miejsca, ale zmiana stylu z unholy bm na chujowo brzmiący heavy metal/punk, podparta zawsze tą samą bajerą o Venom, Celtic Frost i starej scenie (bo to co nowsze to musi być gówno , zamiana skór na jeansowe kompleciki, albo swetry i gumiaki, roześmiane sesje zdjęciowe na tle zardzewiałych trabantów czy innych zaporożców itp… Wszystko to razem wzięte, to dla mnie nie jest już żaden kvlt, tylko czas na zmianę nazwy albo danie sobie na luz, jeżeli się już nic nie ma do pokazania. Po co (jeśli nie dla kasy) używać tej samej nazwy, nie mając już nic wspólnego z tym co robiło się kiedyś? Brak konsekwencji połączony z przekonaniem o tym, że ….”oni i tak to kupią bo to wciąż to samo logo”….Oczywiście – ktoś powie…ale to przecież ich zespół i mogą sobie robić co chcą. Ja się z tym w 100% zgadzam. Z tym, że to ja wydaje pieniądze na płytę, i jeżeli ona nie prezentuje pożądanego poziomu, to niezależnie od tego jakim oprawiona jest logiem i kto by jej nie nagrał, nie znajdzie się w mojej kolekcji i żadne pierdolenie o rozwoju i dojrzałości mnie nie przekona. Wręcz przeciwnie, tylko jeszcze bardziej zniechęci… Co do bycia the trve to moim zdaniem, bycie „The Trve” to podążanie własną drogą, oryginalność. Posiadanie pomysłu na siebie i swą twórczość wspierane wiedzą i doświadczeniem. To raczej ideał do którego się dąży, niż coś czym się jest.

Dzięki za wywiad. Hails!
Dzięki.

A.H.P. – Facebook
Illness – Facebook / WWW
Via Nocturna – kup CD

Artykuł A.H.P.: „pogarda, nienawiść i mrok…” pochodzi z serwisu KVLT.