Wieczór otworzyła black/thrashowa Garota, zespół mocno powiązany z Czerniną (dwie trzecie składu). Groźnie wyglądający muzycy nie tracili czasu i dostarczyli licznie zgromadzonemu towarzystwu 30-40 minut gnającej na złamanie karku galopady – dokładnie takiej, jakiej można było się spodziewać po przyklejonej do zespołu gatunkowej łatce. Trio z roli otwieracza wywiązało się doskonale i choć nie nabrałem ochoty, żeby sprawdzić ich studyjne krążki (sądząc po wymachującym zakupionym merchem tuż przed twarzami członków formacji uczestniku koncertu, mają przynajmniej dwa), to na klubowe koncerty wymagające pierdolnięcia zespół nadaje się w punkt.  

Nie da się ukryć, że od wejścia do Piątego Domu czekałem na mój gwóźdź programu, czyli wspomniane we wstępie Above Aurora, które dość mocno zmieniło klimat wieczoru, a zamiast jazdy na pełnym gazie dostaliśmy więcej grania utrzymanego w średnim, czasem nawet wolnym tempie, choć przyłożenia też nie brakowało. Studyjnie trio to dla mnie krajowa pierwsza liga, koncertowo zresztą również – wykonawczo zespół wypadł świetnie, prezentowany materiał był na tyle zróżnicowany, aby utrzymać zainteresowanie przez cały występ, no i ten klimat… Oczekiwania miałem wysokie, panowie bezproblemowo je spełnili i sprawili, że wieczór już w tym punkcie mogłem uznać za udany. 

No a zostało jeszcze Owls Woods Graves, zespół bardzo lubiany w naszym kraju, czego dowodem była zapełniona po brzegi sala koncertowa Piątego Domu. Tak jak wspominałem w relacji z Silesian Noise, na którym również występowali – nie złapałem się na hype na OWG, a twórczość zespołu nieszczególnie mnie rusza. Chlubnym wyjątkiem jest tu utwór Idzie diabeł, jedyny, który w stu procentach do mnie trafia, na szczęście będący koncertowym pewniakiem. Był to dla mnie oczywiście najlepszy moment występu zespołu – pozostała część została przeze mnie w zasadzie odbębniona i choć na żywo energia artystów i kop ich kompozycji może się podobać (i się podoba), to umieszczone bliżej końca seta Idzie diabeł i Antichristian Hooligan w moich oczach trochę uratowały sytuację i zażegnały lekkie znużenie, które powoli zaczynało już we mnie kiełkować. Zdecydowanie inne wrażenia miała przeważająca większość zebranych w klubie metaluchów, na których ten podszyty punkiem black (a może podszyty blackiem punk?) działał jak płachta na byka, powodując szaloną młóckę pod sceną. Zachęcana przez The Falla do wspólnego skandowania wszelkich „oooo” i niektórych refrenów (pod tym względem oczywiście wymiótł Antichristian Hooligan) publiczność jadła frontmanowi zespołu z ręki i bawiła się znakomicie. Czy nie o to chodzi w koncertach? 

Setlista:
They Come Again
On the Swamps We Dance
The Aura of Knives
Return of Satan
This Spirit Follows Me Till the End of My Journey
The Cliff Dance
Anarcho-Occultism
Antichristian Hooligan
Idzie diabeł
Bats in the Belfry
Do You Deny the Evil?
Winged they Come 

Udany wieczór w Piątym Domu – to hasło mógłbym właściwie na ślepo wklejać do każdej relacji z odbywających się w tym miejscu eventów. Czwartkowy koncert w niczym od tego nie odbiegał i patrząc na zadowolone twarze opuszczającej klub publiki, nie jestem w tej opinii odosobniony. Wielkie dzięki dla niezawodnego HappyDying Productions (oraz tym razem Left Hand Sounds) za ściągnięcie tej trasy do Katowic. Dla mnie była to ostatnia wizyta tutaj w tym roku – widzimy się na pewno w 2026! 

Artykuł Owls Woods Graves, Above Aurora, Garota – Katowice (27.11.2025) pochodzi z serwisu KVLT.

Na całej trasie w rolę wsparcia wcieliła się młoda wrocławska kapela Odyum, mająca w składzie muzyków formacji takich jak Rtęć czy Las Trumien, a na wydawniczym koncie jedynie demo. Nie będę kłamał – ani ich nie słyszałem, ani wcześniej nie znałem, zaprezentowali się jednak na tyle dobrze, że postaram się mieć ich na swoim radarze. Muzycznie ta mieszanka sludge’u, punku i hardcore’a znakomicie nakreślila klimat wieczoru, agresji zdecydowanie nie brakowało, a ponadto było do czego się pokołysać. Zespół przez swój około półgodzinny set (choć nie dam sobie ręki uciąć, że nie grali ciut dłużej) przeszedł szybko, sprawnie i bez zbędnych pogaduch. Samo mięcho, również pod względem nagłośnienia, które było tip top. 

O Lesie Trumien powiedziałem już swoje w recenzji promowanego na trasie splitu. Okazja do przekonania się, czy rzeczywiście nowe numery zespołu dobrze wypadają na żywo, nadarzyła się bardzo szybko, bo dzień po skończeniu tamtego tekstu. Weryfikacja przebiegła pomyślnie – Las Trumien na żywo to nadal zupełnie inna bestia niż na płytach. Być może bierze się to z faktu brzmienia, które zespołowi udaje się osiągnąć w klubach (na którym zyskuje zarówno sama muzyka, jak i wokal), może odbiór jest inny, kiedy widać sceniczną energię Wojtka Kałuży? Nie pierwszy raz się nad tym zastanawiam, jednak nadal nie potrafię udzielić odpowiedzi na to pytanie. Tak czy owak, zespół dał bardzo dobry koncert, prezentując przekrojowy materiał, zahaczający chyba o każdą pozycję w dyskografii. Zabrakło niestety Synodu trupiego, nad czym ubolewam, mimo tego było jednak bardzo porządnie i spore nagromadzenie ludu w Piątym Domu w trakcie show zespołu było dla mnie całkowicie zrozumiałe.  

Nie byłem za to w stanie uzasadnić odpływu publiki przed wieńczącym wieczór występem O.D.R.Y. Nie kojarzę w ostatnim czasie zbyt wielu okazji do zobaczenia grupy na żywo, a to przecież krajowi sludge’owi klasycy. Ci, którzy przedwcześnie opuścili Piąty Dom, mają czego żałować, bo zespół po prostu zmiótł mnie z planszy. Dałem się ponieść całemu temu brudowi i plugastwu, o którym tak emocjonalnie krzyczy Tomasz Osiński, i o którym tak dobitnie opowiadają tłuste riffy grane przez Andrzeja Walochnika. W klubowych realiach ten blues z obszczanej bramy (określenie zapożyczone z sociali zespołu) jeszcze bardziej zyskał na ciężarze, co zapewniło naprawdę niesamowicie intensywne doznania, a taki Zero niczego z Breslau Spleen urósł w moich oczach do rangi absolutnego, totalnego bangera. Podobało się również tym koneserom sludge’u, którzy zostali do końca (kłaniam się) – niewielkie, ale dzikie pogo pod sceną jest tego ostatecznym dowodem. 

Sladżowy wieczór w Katowicach był bardzo udany. Każda z trzech występujących w piątkowy wieczór kapel stanęła na wysokości zadania i mogę szczerze polecić zetknięcie się z nimi na żywo – niezależnie od tego, co sądzi się o ich studyjnym dorobku (oczy mam właśnie zwrócone wiadomo w czyją stronę). Mam wielką nadzieję, że O.D.R.A szybko wróci na krajowe (i oczywiście nie tylko) sceny, najlepiej z kolejną porcją nowego materiału. 

Artykuł O.D.R.A, Las Trumien, Odyum – Katowice (14.11.2025) pochodzi z serwisu KVLT.

29.10.2025 – Warszawa, Mechanik
10.10.2025 – Toruń, NRD (wydarzenie)
11.10.2025 – Koszalin, Plastelina
01.11.2025 – Katowice, Piąty Dom (wydarzenie)

Na trasie koncertowej wystąpi również Devoid Of Thought.

Organizatorem koncertu w Toruniu jest Piranha Music, zaś w Katowicach –  HappyDying Productions.

Bilety na koncert w Toruniu można zakupić tutaj.

Artykuł ARTIFICIAL BRAIN oraz SUFFERING HOUR na czterech koncertach w Polsce pochodzi z serwisu KVLT.

03.10.2025 – Kraków, Zaścianek (wydarzenie)
04.10.2025 – Rzeszów, Pub Spółdzielczy (wydarzenie)
05.10.2025 – Wrocław, Łącznik (wydarzenie)
14.11.2025 – Katowice, Piąty Dom (wydarzenie)
15.11.2025 – Łódź, Wooltura (wydarzenie)
16.11.2025 – Warszawa, Chmury (wydarzenie)

Obok kapel wystąpi Odyum.

Bilety:
50 zł – przedsprzedaż
70 zł – w dniu koncertu

HappyDying Productions o zespołach:

To musiało się stać. O.D.R.A. i Las Trumien na wspólnym wydawnictwie. Krew i pot. Łzy i smród. Breslau Spleen. Aby uczcić to podniosłe wydarzenie, oba zespoły wyruszają na trasę po kraju, biorąc ze sobą debiutujących na scenie Odyum.

Zagrają:

O.D.R.A. – wrocławscy pionierzy nowoorleańskiego sludge’u na polskiej ziemi, którzy od 2008 sieją spustoszenie na scenach w całym kraju. Grali u boku takich tuzów jak Eyehategod, Bongzilla, czy -(16)-, na koncie mają sześć dużych płyt, dwa splity i EP-kę, a także tak kanoniczne tytuły utworów, jak „Zdziczały lump”, „Lament starej kurwy” i „Malina manifest”. Smród rynsztoka w formie zespołu muzycznego, polecamy.

LAS TRUMIEN – katowicko-wrocławska kolaboracja, skupiająca się na wszelkim złu, jakiego dopuścił się człowiek. Piwniczny sludge wymieszany z doomem plus polskie teksty bazujące na prawdziwych zbrodniach dokonanych przez najgorsze kreatury, jakie zrodziła nasza planeta. Na koncie mają pięć wydawnictw sygnowanych nazwą Piranha Music, a ostatnim z nich jest album „Budowniczowie grozy”, wydany we wrześniu 2024.

ODYUM – nowy zawodnik na wrocławskiej scenie hc/sludge/punk, w składzie muzycy Lasu Trumien i Rtęci. Na razie na koncie debiutanckie demo, ale już zapowiadają nową muzykę.

Artykuł Wspólna trasa koncertowa zespołów O.D.R.A. oraz LAS TRUMIEN po Polsce pochodzi z serwisu KVLT.

Wieczór rozpoczął się bardzo stonerowo, bo od półgodzinnego opóźnienia, po którym na scenie wreszcie pojawili się dżentelmeni z Astral Nomad. Pojawili i z miejsca porwali mnie w kosmos, czym zapewnili sobie u mnie status „wygranych wieczoru”. Niespieszne tempa, srogo gruzujące uderzenia, niemała dawka psychodeli, transowości i riffów tak pięknych, jak na stoner przystało – idealne granie do dryfowania w przestrzeni i naprawdę wysokich lotów. Chciałem od razu po wydarzeniu nabyć ich EPkę NOMAD-1, z różnych powodów mi się nie udało, mam nadzieję, że kolejnym razem (oby szybko) uzupełnię swoją kolekcję.

Po tak rewelacyjnym starcie katowickiego przystanku trasy Taxi Caveman i Neon Müd, przed zadaniem przeskoczenia wysoko zawieszonej poprzeczki stanęli ci drudzy – a przynajmniej tak myślałem, gdy wchodzili na scenę. Szybko jednak porzuciłem kwestię porównywania obu formacji, gdyż Neon Müd stoner postanowili ugryźć od innej, zdecydowanie bardziej rockandrollowej strony. Było więc szybko i bardzo energicznie, muzyka ta wycelowana jest przynajmniej w tupanie nogą oraz ewentualne machanie głową – i wypadło to bardzo przyjemnie. Nawet fakt, że nie zawsze docierał do mnie trochę odstający poziomem od warstwy muzycznej wokal przyjąłem z zadowoleniem. Doceniam też wyjątkową prezencję sceniczną zespołu – jeśli Astral Nomad byli największymi wygranymi sobotniego wieczoru, to Neon Müd zdecydowanie zostali królami stylówy.

Taxi Caveman widziałem na jednej z edycji Summer Dying Loud i przyznaję, że chyba zapamiętałem ich albo trochę inaczej, albo po prostu niewystarczająco (ach te festiwale…), bo urwanego łba od pierwszych uderzeń w struny gitar się kompletnie nie spodziewałem. Choć trio zaprezentowało też kilka nieco bardziej przestrzennych i wolniej płynących numerów (te akurat najbardziej przypadły mi do gustu), to większość ich setu była gruzowaniem na pełnej petardzie. Świetne, wciągające granie, przy którym nie tylko nóżka chodzi, doskonale dopasowane do sobotniego towarzystwa – to w telegraficznym skrócie. Formacja wyróżniła się na pewno drobnymi rekwizytami scenicznymi (dwa świecące koguty „TAXI”) oraz niesamowicie płynnym i profesjonalnym poradzeniem sobie z problemami technicznymi trapiącymi ich w początkowej części występu – szacun. A, no i coverem School Nirvany zagranym na zakończenie wieczoru, niestety dosyć wiernym oryginałowi, liczyłem na jakiś stonerowy odjazd.

Głupio mi się powtarzać, jednak jak po każdej wizycie w Piątym Domu, zobowiązany jestem napisać to ponownie – opuszczałem katowicki klub bardzo zadowolony. Do mojej listy obserwowanych kapel dołączył Astral Nomad, który po prostu przyćmił znacznie bardziej doświadczonych kolegów. Chętnie ponownie spotkam się z tą grupą, podobnie zresztą jak z pozostałymi występującymi w sobotę zespołami. W chwili gdy to piszę, trasa nadal trwa – jeśli jeszcze się zastanawiacie, czy kupić bilety na któryś z pozostałych koncertów, to mocno zachęcam.

Artykuł Taxi Caveman, Neon Müd, Astral Nomad – Katowice (22.03.2025) pochodzi z serwisu KVLT.

Składy poszczególnych koncertów były dość zróżnicowane, otwarcie ostatniego z ośmiu przystanków na rozpisce przypadło w zaszczycie zespołowi Mary, określającego swoją twórczość jako „czarny punk”. Całkiem trafny termin, jak się okazało. Umalowani lepiej niż niejedna blackmetalowa kapela panowie zapewnili ponad pół godziny dość prostego, ale za to bardzo energicznego grania, tym samym odpowiednio wywiązując się z roli otwieracza. Nie ukrywam jednak, że tę wycieczkę na polską wieś zakończyli w odpowiednim momencie – ich występ pod koniec zaczynał mnie już lekko nużyć, jeszcze kilka minut mogłoby skutecznie zatrzeć pozytywne wrażenia.

Nie kończyć się mógłby za to występ Szwedów z Horndal, gościa specjalnego drugiej części trasy. Sludge’owy walec przetoczył się przez Piąty Dom i z miejsca zgarnął ze sobą niewielką publiczność zgromadzoną w klubie. Grupa w swojej setliście skupiła się na opartym na prawdziwych wydarzeniach albumie Head Hammer Man i jeśli na krążku brzmi to choć w połowie tak dobrze, jak podczas niedzielnego koncertu, a wy sami lubicie prog/sludge’owe klimaty, to płyta ta jest dla was pozycją obowiązkową. Mocne uderzenia, sporo naprawdę dobrych i klimatycznych melodii – kiedy ich słuchałem, w głowie dzwonił mi przede wszystkim wczesny Mastodon. Dla tych, którzy zainteresowani byli historią opisywaną przez zespół, na pewno miłym smaczkiem było przybliżanie jej przez wokalistę w trakcie zapowiadania utworów. Co tu dużo mówić – Szwedów wcześniej nie znałem, więc wzięli mnie z zaskoczenia, ale takie niespodzianki lubię najbardziej.

Setlista:
Head Hammer Man
Rossen
Exiled
Fuck the Scabs
Calling: Labor
Famine
Wasteland
Horndal’s Blodbad
Blacklisted

Poprzeczka dla gwiazdy wieczoru została więc zawieszona wysoko, ani przez chwilę jednak nie miałem wątpliwości, że trio sobie z nią poradzi. Był to czwarty koncert Doli, na którym byłem, i według mnie najlepszy – ale też Tabernakulum wydaje mi się najwdzięczniejszym koncertowo materiałem grupy, a promowany na trasie krążek został w Piątym Domu zagrany w całości. W bardzo dobrze nagłośnionym klubie utwory z grudniowej premiery zyskały na ciężarze, co poskutkowało naprawdę solidnym łupnięciem, szczególnie w tych brutalniejszych fragmentach, których na trzecim LP zespołu przecież nie brakuje. Kiedy patrzę na rozwój Doli, robi mi się ciepło na sercu i choć frekwencja w Katowicach niestety nieszczególnie dopisała, to widzę ich ogrywających większe miejscówki już w niedalekiej przyszłości. Jeśli jednak miałbym doszukiwać się jakichś minusów, to na pewno byłby nim czas trwania ich występu – całość Tabernakulum wzbogacona o Nową jesień z Czasów to jednak trochę niewiele, myślę że nikt nie obraziłby się o dodanie do seta jeszcze jednego czy dwóch numerów (owszem, boli mnie przede wszystkim brak uwielbianego nie tylko przeze mnie Tam mnie nie ubijesz z debiutu). No ale to jedyny zarzut, pewnie spowodowany po prostu moim życzeniowym myśleniem.

Setlista:
Tabernakulum
Tysiąc razy
Nowa jesień
Chimera
Oszust
I nawet nie usłyszysz, kiedy to się stanie
A światłem jest gniew

Zorganizowany przez Piranha Music i HappyDying Productions niedzielny wieczór w Piątym Domu, jak to zazwyczaj bywa, mogę zaliczyć do udanych, choć nieco zbyt krótkich. Energiczne Mary, świetny i ciekawy Horndal wraz z jak zawsze celującą Dolą zapewniły trzy godziny mocnych wrażeń i mam nadzieję, że te dwie ostatnie kapele będę mógł już wkrótce ujrzeć ponownie.

Artykuł Dola, Horndal, Mary – Katowice (16.02.2025) pochodzi z serwisu KVLT.

Niestety minimalnie spóźniłem się na początek występu Angrrsth – gdy dotarłem do klubu, panowie od kilku minut zajmowali już scenę. Widziałem ich już w trakcie ubiegłorocznego Soulstone Gathering Festival, gdzie zostawili po sobie bardzo dobre wrażenie. W niedzielny wieczór nie było inaczej – skąpany w mistycznej wręcz atmosferze black torunian wybrzmiał w niewielkim klubie jakby ze zdwojoną siłą rażenia i został bardzo ciepło przyjęty przez całkiem liczną jak na otwierający wieczór koncert publiczność. Dla fanów zespołu sporą gratką okazały się na pewno numery z nadchodzącej płyty Angrrsth, które stanowiły jej ekscytującą zapowiedź.

Przed zadaniem przynajmniej doskoczenia do tak wysoko zawieszonej poprzeczki stanęli oldboje z North, którzy po długiej przerwie wrócili niedawno do nagrywania. Choć po ich stronie na pewno stało wieloletnie doświadczenie, to jednak występ jako całość absolutnie mnie nie porwał, kojarząc mi się bardziej z muzyką dla podstarzałych speców od oceniania czyjegoś gustu, jakich to nie brakuje na socialach. Było szybko, agresywnie i głośno, ale w porównaniu z poprzedzającym ich zespołem również nudno – i nawet rzucane ze sceny groźne miny nie potrafiły doprowadzić do szybszego bicia mojego serca.

Największymi wygranymi niedzielnego wieczoru w Piątym Domu według mnie zostali poznaniacy z Above Aurora – przed tym dniem kompletnie przeze mnie nie znani, teraz widniejący na szczycie listy zespołów do studyjnego sprawdzenia. Utrzymany przeważnie w średnich oraz wolnych tempach, flirtujący z post/doomem black zespołu był niesamowicie klimatyczny i szybko przeniósł mnie do innego wymiaru – i to nie takiego usłanego różami, a czegoś bardziej w stylu fikcyjnego miasteczka Silent Hill. Absolutnie rewelacyjny występ, którym panowie powinni zapisać się na radarach większej liczby zgromadzonych w klubie osób – no chyba, że byłem jedynym jeszcze niezaznajomionym z ich twórczością.

Na koniec została jeszcze gwiazda wieczoru, czyli Totenmesse, i chociaż zespół robił co mógł, to fragmentami nagłośnienie nie ułatwiało mu zadania – dziwne, biorąc pod uwagę, że wcześniej nie było do czego się w tej kwestii przyczepić. Zastrzeżenia mam głównie do kwestii wokalu Molda, który momentami ciężko było dosłyszeć, choć nierzadko wydawało mi się też, że pozostałe występujące w niedzielę zespoły zabrzmiały znacznie ciężej. Na szczęście mimo tych mankamentów, oparty w dużej mierze na zeszłorocznej płycie Fiktionlust set obronił się samą klasą odgrywanych przez zespół kompozycji, a szalejący na scenie Piotr Wujkowiecki kradł całą uwagę.

Małe blackmetalowe święto w Katowicach uważam więc za bardzo udany dowód świetnej kondycji polskiej sceny – nie żebym choć przez chwilę w tę kondycję wątpił. Niedzielny wieczór w Piątym Domu minął w oka mgnieniu, przyniósł mi jednak sporo radości oraz nową formację do priorytetowego obczajenia. Szkoda jedynie lekkiego niedomagania brzmieniowego w trakcie występu Totenmesse, bo wrażenia mogłyby być jeszcze lepsze.

Artykuł Totenmesse, Above Aurora, North, Angrrsth – Katowice (15.12.2024) pochodzi z serwisu KVLT.

Już 15 grudnia w Piątym Domu wystąpią zespoły Totenmesse, Above Aurora, North oraz Angrrsth.

15.12.2024 – Katowice, Piąty Dom (wydarzenie)

Bilety w cenie 80zł będą dostępne do nabycia na bramce w dniu koncertu.

Artykuł TOTENMESSE na wyjątkowym koncercie w Katowicach pochodzi z serwisu KVLT.

Zanim jednak gwiazda wieczoru zajęła miejsce na scenie, czekały na mnie występy trzech nie byle jakich supportów. Na pierwszy ogień poszedł łączący post-punka z zimną falą skład Wieże Fabryk, który odpuściłem na ubiegłorocznej edycji Summer Dying Loud, jak się okazało – niestety. Panowie byli rewelacyjni – ich energiczne granie błyskawicznie wpadło mi w ucho i szybko pobudziło licznie zgromadzoną publiczność do żwawej zabawy pod sceną. Pochwalić należy też nagłośnienie, które dało radę – zarówno wokal Tomka Kaczkowskiego, jak i poszczególne instrumenty były doskonale słyszalne.

Tego samego nie mogłem powiedzieć w trakcie występu Grief Circle, podczas którego momentami jedynie dzięki znajomości ich debiutanckiego albumu Weightless mogłem wychwycić, co się działo. Mając fantastyczne wspomnienia z ubiegłorocznej Gruzilli obiecywałem sobie po występie Sosnowiczan wiele (w zasadzie to byli oni głównym powodem mojej obecności na wydarzeniu), niestety ściana dźwięku, w jaką zamieniał się ich koncert w tych cięższych fragmentach, wraz z niezbyt obfitym czasem scenicznym jaki dostali (około pół godziny), zostawiły mnie ze sporym niedosytem. Nieco lepiej pod tym względem wypadła kolejna sosnowiecka ekipa na piątkowym rozkładzie jazdy, czyli zdobywający coraz większą popularność w black metalowych kręgach (co zresztą było bardzo dobrze widać w piątek pod sceną) Pleń, którego występ nie tylko był trochę dłuższy, ale też słychać było zdecydowanie więcej, chociaż do poziomu zapamiętanego przeze mnie z poprzednich wizyt w Piątym Domu wciąż sporo brakowało. Jeśli zaś o performance chodzi, to szczególnego skoku jakościowego od czasu mojego grudniowego pierwszego spotkania z zespołem na żywo nie doświadczyłem, trudno jednak poprawiać coś, co jest bardzo dobre, mając do dyspozycji dokładnie ten sam materiał. Zauważyłem za to, że członkowie zespołu dysponują teraz o wiele większym luzem niż pół roku temu, nie boję się więc powiedzieć, że w przypadku Plenia wszystko zmierza w dobrym kierunku.

Wieczór kończył wrocławski skład Guantanamo Party Program, którego wybuchowa mieszanka sludge’u i post-hardcore’u była mi już znana (szybko nadrobiłem ich album II przed koncertem). Panowie bezproblemowo unieśli ciężar bycia headlinerem (chociaż Darek Liboski nie był zbyt zachwycony zapętlonym wzywaniem do „napierdalania”, jakie można było usłyszeć w początkowej części występu zespołu), dając ciężki i łapiący za jądra koncert, a nagłośnienie wypadło nagle o dziwo o wiele lepiej niż podczas dwóch poprzednich artystów. Koncert GPP był tak dobry, że obowiązkowo nabyłem po nim ich dwa ostatnie pełniaki i wszelkim miłośnikom tego typu rytmów gorąco polecam skorzystanie z okazji i zobaczenie ich na żywo.

Koniec końców moja trzecia wizyta w Piątym Domu była trzecią udaną, choć tym razem niestety nie obyło się bez drobnych zgrzytów w środkowej części wieczoru. Zamiast narzekać, postaram się potraktować je jednak jako bodziec do wypatrywania kolejnego koncertu Grief Circle w okolicy. Nadrobię również studyjne dokonania formacji otwierającej wieczór – Wieże Fabryk w mojej opinii okazały się największym wygranym całego wydarzenia.

Artykuł Guantanamo Party Program, Pleń, Grief Circle, Wieże Fabryk – Katowice (14.06.2024) pochodzi z serwisu KVLT.

25.10.2023 – Kraków, Pub Pod Ziemią
26.10.2023 – Katowice, Music Club
27.10.2023 – Warszawa, Chmury

Artykuł MARES OF THRACE oraz TARLUNG na koncertach w Polsce pochodzi z serwisu KVLT.