„Good In Goodbye” jest jednym z najbardziej osobistych i emocjonalnych utworów w dotychczasowym dorobku zespołu. Kompozycja opowiada o bólu związanym z nieuniknionym rozstaniem, ale jednocześnie podkreśla konieczność pogodzenia się ze zmianą i skoncentrowania na przyszłości.

Muzycy wyjaśniają, że tekst można interpretować jako osobiste pożegnanie Hannesa Brauna z pozostałymi członkami zespołu, fanami oraz koncertowymi scenami.

„Good In Goodbye jest prawdopodobnie najbardziej emocjonalnym utworem, jaki kiedykolwiek wydaliśmy. Opowiada o bólu nieuniknionego rozstania, jednocześnie jasno dając do zrozumienia, że nie ma już odwrotu ani żadnej siatki bezpieczeństwa. Od tego momentu liczy się wyłącznie patrzenie przed siebie.”

Aby możliwie bezpośrednio oddać emocjonalny charakter utworu, zespół zdecydował się rozpocząć go od oszczędnej i refleksyjnej aranżacji. Wraz ze wzrostem determinacji obecnej w tekście rozwija się także warstwa instrumentalna. Początkowo delikatna kompozycja stopniowo nabiera intensywności, prowadząc do rozbudowanego finału.

Klip do singla „Good In Goodbye”

Według muzyków „I’ll Be” można interpretować jako utwór o miłości, głębokiej przyjaźni, a także szczególnej więzi łączącej zespół z jego fanami.

„Nasz singiel I’ll Be jest o bezwarunkowym wsparciu i obietnicy, że będziemy przy sobie bez względu na wszystko, szczególnie gdy życie staje się trudne. Przesłanie utworu można rozumieć na wiele sposobów: jako wyraz miłości, głębokiej przyjaźni lub wyjątkowej więzi między nami a naszymi fanami. W tym sensie I’ll Be idealnie wpisuje się w emocjonalny świat naszego albumu.”

Pod względem muzycznym kompozycja łączy melancholijny nastrój z przesłaniem nadziei, tworząc rozbudowany utwór o stadionowym charakterze.

„Muzycznie I’ll Be łączy odrobinę melancholii z niezachwianą nadzieją. Z tego połączenia powstał, naszym zdaniem, potężny, głęboko emocjonalny i prawdziwie stadionowy hymn.”

Pierwszą zapowiedzią był singiel „Glory Days”

Promocję nowego albumu Kissin’ Dynamite rozpoczął utwór „Glory Days”. Pełna pozytywnej energii kompozycja jest celebracją dwudziestoletniej przyjaźni muzyków, ich wspólnych marzeń oraz historii zespołu.

Singiel pokazał bardziej bezpośrednie i przebojowe oblicze nadchodzącego wydawnictwa. Kolejne utwory, „I’ll Be” oraz „Good In Goodbye”, odsłoniły jego bardziej osobistą i refleksyjną stronę.

Klip do singla „Glory Days”

Album „Kissin’ Dynamite” ukaże się we wrześniu

Dziewiąty album studyjny zespołu ukaże się 18 września 2026 roku. Będzie to pierwsze wydawnictwo w historii grupy opublikowane całkowicie samodzielnie za pośrednictwem jej własnej wytwórni Kissin’ Dynamite Records.

Na płytę trafi sześć premierowych kompozycji oraz siedem nowych wersji utworów pochodzących z dwóch pierwszych albumów zespołu. W odświeżonych nagraniach pojawią się zaproszeni goście, wśród których znaleźli się między innymi Saltatio Mortis, Amaranthe, Anna Brunner, Primal Fear, Sam Totman oraz Eklipse.

Tracklista albumu „Kissin’ Dynamite”

1. 1. Glory Days
   2. I Salute You (feat. Saltatio Mortis)
   3. Heart Attack
   4. Night Is Calling
   5. Out In The Rain (feat. Amaranthe)
   6. Love Me Hate Me
   7. Lie For Me (feat. Anna Brunner)
   8. I’ll Be
   9. Steel Of Swabia (feat. Primal Fear & Sam Totman)
   10. Against The World (feat. Eklipse)
   11. Nothing Breaks Like A Heart
   12. Only The Good Die Young
   13. Good In Goodbye

Przedsprzedaż nowego albumu KISSIN’ DYNAMITE

Album „Kissin’ Dynamite” będzie dostępny w kilku formatach (pre-order):

• CD Digipak
• CD Boxset
• MC (kaseta)
• LP Black (gatefold)
• LP Red Transparent (gatefold)
• LP Splatter (gatefold)
• Bundles CD + T-shirt
• Bundles LP + T-shirt

Artykuł KISSIN’ DYNAMITE prezentuje emocjonalny singiel „Good In Goodbye” pochodzi z serwisu KVLT.

Mötley Crüe od 45 lat pozostają jednym z najważniejszych zespołów hardrockowych świata. Grupa sprzedała ponad 100 milionów albumów, zgromadziła blisko 10 miliardów streamów i stworzyła klasyki gatunku, takie jak „Kickstart My Heart”, „Home Sweet Home” czy „Live Wire”. W 2026 roku zespół świętuje 45-lecie działalności trasą The Return Of The Carnival Of Sins Tour oraz wyjątkową reedycją swojego debiutu.

Mötley Crüe świętują 45 lat albumu Too Fast For Love

Z okazji 45. rocznicy wydania przełomowego debiutu Too Fast For Love, Mötley Crüe przygotowali limitowaną edycję deluxe albumu. Wydawnictwo ukaże się 30 października nakładem BMG i będzie najobszerniejszą odsłoną krążka w historii.

Album Too Fast For Love, pierwotnie wydany własnym sumptem w 1981 roku, uznawany jest za jeden z najważniejszych debiutów w historii hard rocka i jedno z wydawnictw, które pomogły zbudować scenę glam metalową Los Angeles lat 80.

Co znajdzie się w boxie?

Limitowany box set deluxe zawiera m.in.: oryginalną wersję Leathür Records z 1981 roku, wersję Elektra Records z 1982 roku, koncertowe nagrania z Perkins Palace z 1982 roku, niepublikowane wcześniej dema z marca 1981 roku, replikę kasety demo, replikę singla 7”, 100-stronicową książkę ze zdjęciami oraz kolekcjonerskie dodatki.

Tracklista limitowanego box setu deluxe z okazji 45. rocznicy „Too Fast For Love”

1981 Leathür Records Version LP & CD (tylko w boxie)
Side A
1. Live Wire
2. Public Enemy #1
3. Take Me To The Top
4. Merry-Go-Round
5. Piece Of Your Action
Side B
1. Starry Eyes
2. Stick To Your Guns
3. Come On And Dance
4. Too Fast For Love
5. On With The Show
1982 Elektra Records Version
Side A
1. Live Wire
2. Come On And Dance
3. Public Enemy #1
4. Merry-Go-Round
5. Take Me To The Top
Side B
1. Piece Of Your Action
2. Starry Eyes
3. Too Fast For Love
4. On With The Show
Live At Perkins Palace 1982 2LP (tylko w boxie)
Side A
1. Take Me To The Top
2. Looks That Kill
3. Public Enemy #1
Side B
1. Starry Eyes
2. Piece of Your Action
3. Shout At The Devil
4. Red Hot
Side C
1. Merry-Go-Round
2. Running Wild In The Night
3. Hotter Than Hell
Side D
1. Live Wire
2. Knock ‘Em Dead, Kid
3. Helter Skelter
March 1981 Demo (tylko w boxie)
Side A
1.Nobody Knows What It’s Like To Be Lonely
2. Public Enemy #1
Side B
1. Take Me To The Top
2. Tonight
3. Stick To Your Guns
Stick To Your Guns/Toast Of The Town 1981 7” Single (tylko w boxie)
Side A
1. Stick To Your Guns
Side B
1. Toast Of The Town
Original Demo Cassette 1981 (tylko w boxie)
Side A & B
1. Public Enemy #1
2. Take Me To The Top
3. Stick To Your Guns
4. Toast Of The Town

Formaty wydania

• Deluxe Box Set 45th Anniversary zawierający:
  • 1 LP na czarnym winylu – zremasterowana, 10-utworowa wersja wydana przez Leathür Records z 1981 roku,
  • 1 LP na czarnym winylu – zremasterowana, 9-utworowa wersja wydana przez Elektra Records z 1982 roku,
  • 2 LP na czarnym winylu – rzadkie nagrania koncertowe z legendarnych występów w Perkins Palace z 1982 roku,
  • 1 LP na czarnym winylu – pierwsza w historii sesja studyjna zespołu, zarejestrowana w marcu 1981 roku,
  • 100-stronicowa książka w twardej oprawie zawierająca rzadkie i wcześniej niepublikowane fotografie zespołu z początków działalności,
  • Replika oryginalnej kasety demo,
  • Replika oryginalnego singla 7-calowego,
  • CD z 10-utworową wersją Leathür Records z 1981 roku,
  • Replika plakatu,
  • Książeczka z tekstami utworów (lyric book)
• CD
• LP
• Wersje kolekcjonerskie dostępne u wybranych partnerów detalicznych.

Pre-order oraz niepublikowane dotychczas wersja demo utworu

Przedsprzedaż wydawnictwa już trwa i jest dostępna pod tym linkiem. Po raz pierwszy w historii wersja Too Fast For Love – Leathür Records Version trafi również do serwisów streamingowych. Fani mogą już posłuchać niepublikowanego wcześniej demo „Nobody Knows What It’s Like To Be Lonely” z marca 1981 roku.

Premiera zaplanowana jest na  30 października 2026.

Artykuł MÖTLEY CRÜE świętują 45-lecie albumu „Too Fast For Love” pochodzi z serwisu KVLT.

Green Lung – „Necropolitan”

Jedna z najgłośniejszych rockowo-metalowych premier tego tygodnia. Brytyjski Green Lung na albumie „Necropolitan” ponownie sięga po mieszankę stoner metalu, doom metalu, psychodelicznego rocka i charakterystycznej dla zespołu okultystyczno-folkowej atmosfery. To płyta dla słuchaczy ceniących ciężkie, ale jednocześnie bardzo chwytliwe riffy, wyraziste melodie i klimat rodem z brytyjskiego horroru. Bez wątpienia jeden z najważniejszych punktów dzisiejszych odsłuchów.

Archgoat – „Nightbringer, Lightbringer”

Fiński Archgoat od wielu lat zajmuje szczególne miejsce w świecie ekstremalnego metalu. „Nightbringer, Lightbringer” to propozycja przeznaczona dla fanów brutalnego połączenia black i death metalu, surowego brzmienia oraz bezkompromisowej atmosfery. Album przypomina, dlaczego Archgoat pozostaje jednym z najbardziej rozpoznawalnych zespołów black/deathmetalowego podziemia.

Tygers of Pan Tang – „Electrifyed”

Weterani brytyjskiego heavy metalu wracają z nowym albumem. Na „Electrifyed” muzycy Tygers of Pan Tang stawiają na cięższe i bardziej agresywne riffy, nie rezygnując przy tym z melodyjności, która od dekad pozostaje jednym z najważniejszych elementów ich stylu. To propozycja dla fanów klasycznego heavy metalu, tradycji NWOBHM oraz energetycznych, opartych na gitarach kompozycji.

Fluisteraars – „Jacht der mysteriën”

Holenderski Fluisteraars prezentuje jeden z najbardziej nieoczywistych albumów dzisiejszego zestawienia. „Jacht der mysteriën” łączy post-blackmetalową intensywność z przestrzennymi, psychodelicznymi i niemal filmowymi fragmentami. To materiał wymagający skupienia, ale jednocześnie oferujący znacznie więcej niż standardowo rozumiany black metal.

Space Chaser – „Razorblade Bay”

Fani szybkiego i bezpośredniego thrash metalu powinni zwrócić uwagę na nowy album niemieckiego Space Chaser. „Razorblade Bay” opiera się na ostrych riffach, wysokiej dynamice i połączeniu klasycznego niemieckiego thrashu z punkową energią oraz elementami speed metalu. Całość uzupełnia charakterystyczna dla zespołu fascynacja fantastyką naukową i kosmicznym horrorem.

Harlott – „Exsequiis”

Australijski Harlott wraca z pełnowymiarowym albumem. „Exsequiis” rozwija wysokoenergetyczne podejście grupy do thrash metalu, dodając do niego więcej melodii, rozbudowane partie gitarowe oraz elementy wykraczające poza prostą rekonstrukcję brzmienia lat osiemdziesiątych. To jedna z najmocniejszych propozycji tego tygodnia dla zwolenników szybkiego i technicznie dopracowanego grania.

Gammacide – „Toxic Mercenaries”

Premiera materiału Gammacide może być jednym z największych zaskoczeń dla miłośników amerykańskiego thrash metalu. „Toxic Mercenaries” powinien zainteresować słuchaczy poszukujących agresywnego, surowego i zakorzenionego w starej szkole teksańskiego thrashu.

Whispered – „Honorbound”

Fiński Whispered powraca z albumem „Honorbound”, łącząc melodyjny death metal, symfoniczne aranżacje oraz inspiracje japońską muzyką ludową i kulturą samurajską. To efektowna propozycja dla fanów epickiego, melodyjnego grania, w którym agresywne gitary spotykają się z rozbudowaną orkiestracją i orientalnym instrumentarium.

Terrestrial Hospice – „Omnicide – Chapter I”

Polski akcent w dzisiejszym zestawieniu zapewnia Terrestrial Hospice. Na albumie „Omnicide – Chapter I” zespół konsekwentnie rozwija swoją wizję surowego, ponurego i intensywnego black metalu. Materiał tworzy zwartą całość opartą na lodowatych melodiach, gwałtownej pracy perkusji i wszechobecnej atmosferze nihilizmu. To jedna z najważniejszych propozycji tego piątku dla fanów polskiej ekstremy.

Killer – „The Grand Finale”

Belgijska formacja Killer, działająca od początku lat osiemdziesiątych, prezentuje album „The Grand Finale”. Zgodnie z tradycją zespołu materiał porusza się pomiędzy klasycznym heavy metalem a szybszym, bardziej zadziornym graniem. Album powinien przypaść do gustu słuchaczom ceniącym tradycyjne riffy, mocne refreny i bezpretensjonalnego ducha europejskiego metalu.

To oczywiście jedynie wycinek premier przypadających na 11 września 2026 roku. Tego samego dnia ukazują się również nowe wydawnictwa takich wykonawców jak Horizon Ablaze, Discouraged, Filth, Vulgar Mephitis, Wintering Grounds, Cartilage, Shrineburner, Bocc, Epitaphe, Hate Meditation, Vingulmork, Funus, Offernat, Godslave czy Winds of Winter.
Jak zawsze warto przejrzeć pełną listę premier, ponieważ nawet poza najbardziej rozpoznawalnymi nazwami każdy piątek przynosi wiele interesujących metalowych odkryć.

Artykuł Piątkowe Premiery Płytowe (11.09.2026): GREEN LUNG, ARCHGOAT, TYGERS OF PAN TANG i siedem innych płyt, których warto posłuchać pochodzi z serwisu KVLT.

Utwór „Tęsknota” to nowy singiel zespołu Młot Na Czarownice, który jest heavy metalową balladą. Ten rodzaj kompozycji w metalu jest niezmiernie rzadko uprawiany, stanowi więc prawdziwą gratkę dla fanów gatunku i nie tylko.

Kompozycja utworu „Tęsknota” zbudowana została wokół motywu dążenia do wolności, intensywności doświadczeń i przełamania schematów narzucanych przez uporządkowaną codzienność. Utwór przedstawia konfrontację między potrzebą autentycznego życia a ramami socjalizacyjnymi i społecznymi oczekiwaniami.

Singiel „Tęsknota” zapowiada nowy album zespołu Młot Na Czarownice, którego premiera zaplanowana została na październik.

Artykuł Heavy metalowa ballada zespołu MŁOT NA CZAROWNICE pochodzi z serwisu KVLT.

Vader

Deafheaven

Wardruna

Satyricon

Artykuł Brutal Assault Dzień 4. – Jaromer (08.08.2026) pochodzi z serwisu KVLT.

Eivor

Misþyrming & Nergal play Behemoth’s Sventevith

Artykuł Brutal Assault Dzień 3. – Jaromer (07.08.2026) pochodzi z serwisu KVLT.

Death Angel

Kittie

Psychonaut

Artykuł Brutal Assault Dzień 2. – Jaromer (06.08.2026) pochodzi z serwisu KVLT.

Fit For An Autopsy

Solstafir

Triptykon

Batushka

Witch Club Satan

Artykuł Brutal Assault Dzień 1. – Jaromer (05.08.2026) pochodzi z serwisu KVLT.

Dzieło Lake’a to skrupulatny (w założeniu) przegląd stanu amerykańskiego black metalu, od jego zarania na przełomie lat 80. i 90. po najnowsze dokonania. Szczęśliwie autor unika tutaj pułapki kreślenia zbyt daleko idącej genezy stylu, albo ciągłego odnoszenia się do jego peryferii i sąsiedztwa. Po wprowadzeniu Lake skupia uwagę na kapelach stricte blackowych (definicje stylu pozostawiamy purystom), rozpoczynając opowieść słusznie od kultowego VON, oddając dalej głos członkom Absu, Grand Belial’s Key, Masochist czy Profanatica – i tak dalej, i dalej, przemierzając prerie, bagna, pustynie amerykańskiego kontynentu, a przy okazji dziesięciolecia. Całość jest bowiem ułożona względnie chronologicznie, co pozwala dobrze prześledzić pewne przeobrażenia i trendy, jakim poddawał się black metal na amerykańskiej ziemi.

Pomysł na książkę jest zatem prosty, a jej forma klarowna – autor przepytał muzyków tworzących amerykańską scenę i oddał im głos. Poszczególne rozdziały, poza paroma wyjątkami, to po prostu prezentacje poszczególnych formacji na bazie cytowanych wywiadów. Taki format ma też wady. W dłuższej perspektywie okazuje się bowiem miejscami nużący, zwłaszcza gdy czytamy książkę ciągiem i chcemy się uwinąć w kilka wieczorów. Nie oszukujmy się: historie o tym, jak to się wszystko zaczęło i jak rozwijało – od piwnicy po większy festiwal – bywają bliźniaczo podobne do siebie. Jowialni i pełni pasji interlokutorzy spotykają się tu z nudziarzami, a rzetelni świadkowie z bufonami, którzy ubarwiają rzeczywistość – i trzeba mieć to na względzie.

Czasem do głosu dochodzą też ludzie z wytwórni płytowych, wydawcy zinów czy właściciele sklepów, ale to margines przytaczanych tu treści. Niewiele też w Rewolucji tożsamości prób ogólnych syntez czy zacięcia socjologicznego. Lake jest konsekwentny – oddaje głos swym bohaterom i czasem tylko dorzuca swoje przysłowiowe trzy grosze, w lapidarny sposób ujmując sedno opisywanego zjawiska. Potrafi również scharakteryzować styl omawianych kapel dosadnie i obrazowo.

Jaki obraz sceny wyłania się z opowieści muzyków? Pierwsze z blackowych kapel spod gwiaździstego sztandaru nie zdążyły się jeszcze zachłysnąć miłością do Skandynawii, bo wyrastały z innych korzeni. Kiedy powiew drugiej fali z Norwegii dotarł do USA, ścieżka ta stała się na jakiś czas bardziej odtwórcza. Ale nie ma co się oszukiwać – był taki moment w historii metalu, że każdy chciał być jak Emperor. Rodzi się tu zatem pewien wewnętrzny konflikt między poszukiwaniem oryginalnego języka, a ograniczającą fascynacją tym, co na Starym Kontynencie można było usłyszeć. Z biegiem lat amerykański black metal zaczął ponownie poszukiwać własnych dróg, odrzucając konwenanse – zaczęło się to na szerszą skalę od Agalloch, a kontynuatorami tej wolnościowej myśli są chociażby Deafheaven czy Imperial Triumphant – inna sprawa, że nie wszyscy zaakceptowali te poszukiwania. Ale trudno mu dziś odmówić wpływowej roli. Black metal z USA nie jest już ciekawostką, bywa punktem odniesienia.

Książka Lake’a to również historia brzydkiego kaczątka, które z czasem rozwinęło czarne skrzydła. Ci muzycy, którzy nie pasowali do sceny thrashowej czy deathmetalowej (czasem po prostu z powodu mniejszej biegłości technicznej) zaczynali tworzyć coś swojego. A to „coś” bywało zazwyczaj bardziej odpychające, złowrogie, obrazoburcze – na pokaz lub z przekory. Kapele z innych nurtów metalowych w Stanach podpisywały kontrakty z dużymi wytwórniami, pokazywano je w Headbangers Ball, niektóre nawet przygrywały psiemu detektywowi na ekranach kin, a amerykański black metal pozostał na długo w prawdziwej niszy, przyciągając uwagę prawdziwych maniaków, najczęściej nielicznych. W Europie w którymś momencie i o black metalu stało się głośno (choć w dużej mierze za sprawą ekscesów pozamuzycznych), a w Wyoming czy Teksasie nigdy.

Rewolucja tożsamości przedstawia czytelnikom w dużej mierze portrety indywidualistów, odszczepieńców pragnących kroczyć własną ścieżką, zagubionych w mrokach życia, zmagających się z nałogami, niezrozumieniem, czasem błądzących ideologicznie. Sporo znajdziemy w tej książce opowieści o samotnikach, którzy w zaciszu swych pokojów i rodzinnych piwnic zaczynali swoje projekty muzyczne, tyleż ciekawe, co efemeryczne. Trudno zresztą mówić tu o jednolitej scenie. W końcu nawet zespoły z Kaskadii – to mój ulubiony rozdział w tej książce – rozrzucone są na przestrzeni paru stanów i kontakty między nimi można uznać za znikome. W USA mieliśmy i mamy też do czynienia z wieloma ośrodkami, a czasem i samotnymi wyspami, gdzieś pomiędzy sekwojowymi lasami, polami bawełny i kukurydzy lub na krańcu zagubionej autostrady.

Jak czytać książkę Rewolucję tożsamości? Ambitnym czytelnikom proponuję sposób „die hard”: od deski do deski, dawkując sobie zawartość, sprawdzając jednocześnie wnikliwie dyskografie omawianych kapel. To zajmie długie tygodnie, być może miesiące, nie musi jednak odbyć się jednym ciągiem. Taka lektura pozwoli zdobyć przynajmniej tytuł Bachelor of Arts na Yale czy Princeton z omawianego w książce tematu. To jednak wyzwanie dla nielicznych. Ale jeśli lubicie stare ziny i opowieści z dawnych czasów, to będzie to dla Was lektura satysfakcjonująca, bez względu na poziom zaangażowania.

USBM. Amerykański Black Metal: Rewolucja tożsamości nie jest pozycją pozbawioną mankamentów. Nie jestem wszak ekspertem w dziedzinie, ale mogę wymienić parę kapel, które powinny się znaleźć w tym dziele, a próżno ich szukać. Gdzie na przykład Akhlys? Pewne zespoły zasłużyły na dłuższe teksty, innym należała się być może jedynie wzmianka. Ale ogrom pracy autora i ilość zebranej wiedzy, muszą budzić respekt. Pytanie tylko, jak wiele osób w Polsce ma potrzebę tak wnikliwego zapoznania się ze sceną zza Wielkiej Wody? Dla amerykańskiego czytelnika zainteresowanego tematem to na pewno kategoria „musisz mieć”, a co ma powiedzieć Jan Kowalski wychowany na Gromie Behemotha? Opinie mogą być różne, ale pewien duch, bez względu na kontynentalne różnice, podobny, więc Lake operuje językiem uniwersalnym dla fanów podziemia.

Neill Jameson z formacji Krieg, pytany przez Lake’a o amerykańską scenę, stwierdza: To nie jest piękna historia. To nie Norwegia, nikt się tu nie zabija, ale zdecydowanie są ludzie, którzy mają mocne opinie. Są różne wersje tego, jak pewne rzeczy wyglądały naprawdę, niekoniecznie prawdziwe. Otrzymujecie nasze historie, które nie kroczą prostą drogą. To nie jest czysta opowieść. I sądzę, że to dobre podsumowanie zarówno fenomenu amerykańskiej sceny, jak i książki Daniela Lake’a.

Tom uzupełniają główne czarno-białe fotografie i takież reprodukcje wybranych okładek płyt. Na początku rozdziałów w tle pojawiają się loga zespołów, co dodaje całości podziemnego sznytu, podobnie jak oldschoolowa okładka Artura Rudnickiego. Brakuje chyba listy wydawnictw, pewnego kanonu, od którego warto zacząć swoją przygodę z USBM – wnikliwy czytelnik musi sam sobie wypisać najważniejsze tytuły do sprawdzenia. Twarda odkłada i dobry papier to już standard w publikacjach wydawnictwa In Rock – i tym razem edytorsko wszystko wygląda porządnie. Za to wstęp napisany przez Toma G. Warriora nie wnosi nic ciekawego – ale jak wiadomo, to przede wszystkim zabieg marketingowy. Znane nazwisko miało przyciągnąć uwagę i tyle.

USBM. Amerykański Black Metal: Rewolucja tożsamości to książka od fana dla fanów. Tak to się zwykle w podziemiu odbywało. Wymiana kaset, wymiana wiedzy, wzajemne wtajemniczanie się. Tego właśnie oczekiwałem od tej pozycji. Maniacy black metalu nie powinni się zastanawiać. Kolekcjonerzy metalowych biografii dostaną na półkę ładnie prezentujący się tom. Reszta przed zakupem musi rozważyć wszystkie za i przeciw.

Oficjalna strona wydawnictwa In Rock na Facebooku

Artykuł DANIEL LAKE – „USBM. Amerykański Black Metal: Rewolucja tożsamości” (2026) pochodzi z serwisu KVLT.

Brutal Assault Dzień 1. – Jaromer (05.08.2026)

Dzień 2

Brutal Assault Dzień 2. – Jaromer (06.08.2026)

Dzień 3

Brutal Assault Dzień 3. – Jaromer (07.08.2026)

Dzień 4

Brutal Assault Dzień 4. – Jaromer (08.08.2026)

Pozostałe zespoły

Festiwal

Artykuł Brutal Assault – Jaromer (05-08.08.2026) pochodzi z serwisu KVLT.