Ano może, na szczęście w przypadku wydanego przez Deformeathing Production krążka o wpadce nie ma mowy. Widząc wymienione przeze mnie wyżej nazwy zapewne z góry umieściliście Ultra Fiction w post-metalowej szufladce i słusznie, chociaż tutaj ten post został pożeniony z industrialem. Prawdą jest, że elektronika często pełni tutaj rolę ozdobnika (choć jednocześnie jest fundamentem nieco futurystycznego klimatu całości), jednak właśnie to industrialne zacięcie wyróżnia Agima Sun na tle wszelakich post-metalowych projektów. Bazę oczywiście stanowi tutaj to, co dla fanów takiego grania jest chlebem powszednim (ciężkie riffy, dudniąca sekcja, łagodne przejścia, miłośnicy krajowych przedstawicieli tego nurtu szybko powinni rozpoznać też wokal Rafała Kwaśnego). I to bazę niezwykle udaną – kawałki takie jak Glitch Engel, Lvster Lvx, Illusion City czy Stormlords Hex zrobiły na mnie naprawdę duże wrażenie, dwie pozostałe kompozycje (Ghost Assembly oraz Deliverance) również niewiele od nich odstają. To właśnie te wszystkie syntezatory i sample stanowią najbardziej wyróżniającą Agima Sun z tłumu kwestię i szczerze powiedziawszy mam nadzieję, że w przyszłości Panowie będą jeszcze odważniej po nie sięgać. 

Telegraficzny skrót? Ultra Fiction to kolejne udane dzieło zaprawionych w bojach muzyków. Z takimi nazwiskami lipy być nie mogło i z prawdziwą radością potwierdzam, że jej nie ma, dzięki czemu polska post-metalowa scena wzbogaciła się o kolejny bardzo udany i ciekawy projekt. Piszę to dość często, ale tym razem nie będą to słowa rzucone na wiatr – będę śledził dalszą działalność tej kapeli i z niecierpliwością wyczekiwał kolejnych wieści z ich obozu. Wam również polecam – warto, tym bardziej jeśli lubujecie się w tego typu dźwiękach.

Artykuł AGIMA SUN – „Ultra Fiction” (2023) pochodzi z serwisu KVLT.