Przez blisko godzinę Jamun umila czas dosyć tradycyjnym i w sumie mało odkrywczym hard rockiem oraz odniesieniami do prog rocka. Sięgają do dziedzictwa lat 70., w cięższych momentach brzmią niczym stary, dobry Black Sabbath, nie brakuje też zerkania przez ramię w kierunku Uriah Heep. Te cięższe nagrania, takie jak Day By Day, przetykane są dosyć nastrojowymi, onirycznymi wręcz balladami. Jedna z najlepszych na płycie to Miejsce, która z czasem nabiera pędu i mocy. Jednak gdy spojrzymy uczciwie na całość, mamy wrażenie, że to wszystko już było. Sporym minusem jest też produkcja tego albumu. Taki hard rock grany przez ścianę, bez dynamiki i czadu, który tak bardzo potrzebny jest w tej muzyce.

W sumie jak na weterana, jakim jest Jarosław Szczudłowski, album na kolana nie rzuca. Ot, całkiem zręczna porcja muzyki głównie dla fanów rocka lat 70., a że takich nie brakuje, mogą śmiało sięgnąć po Jamun.

Autorem recenzji jest Robert Moczydłowski.

Artykuł JAMUN – „In Rock We Trust” (2018) pochodzi z serwisu KVLT.