Tracklista:
01.From Formless Depths…
02.Altar of Storms
03.Cold Stone and Broken Earth
04.Greybound
05.Crossing the Funeral Plain…
06.A Path Apart
07.The Cloak
08.The Way of the Forgotten… The Passage III

Artykuł Nowe wideo od ARCTOS pochodzi z serwisu KVLT.

Tracklista:
01. Umbral Nocturne Part I
02. Elegy for the Sun
03. Requiem for the Forgotten
04. When Silence Speaks
05. Nocturne in Gray
06. The Void’s Lament
07. Beneath Frozen Skies
08. Umbral Nocturne Part II

Artykuł NORDICWINTER – streaming albumu A Hopeless Dawn pochodzi z serwisu KVLT.

O nowej płycie „Symphonique”

„Symphonique” to 73-minutowa, filmowa podróż przez 12 utworów z repertuaru VOIVOD, zarejestrowana na żywo 4 czerwca 2025 roku w Grand Théâtre w Québec. Projekt pokazuje kultowe kompozycje zespołu w zupełnie nowej odsłonie – połączonej z brzmieniem orkiestry symfonicznej, co nadaje całości monumentalny, niemal filmowy charakter. Album został opatrzony grafiką autorstwa Michela „Away” Langevina, wieloletniego perkusisty i współtwórcy wizualnej tożsamości zespołu.

Wraz z zapowiedzią premiery, VOIVOD udostępnił pierwszy singiel z albumu – „Forgotten In Space (Symphonique)”. Kompozycja pochodzi oryginalnie z albumu „Killing Technology” i w nowej wersji została rozbudowana o symfoniczną aranżację autorstwa Hugo Begin. Jak podkreśla zespół, utwór przenosi słuchacza w dystopijny świat science fiction, łącząc metalową energię z filmową orkiestracją. Utworowi towarzyszy wizualizer przygotowany przez Cloud Motion Design.

Album „Symphonique” jest już dostępny w pre-orderze, a ukaże się w następujących formatach:

• CD Jewelcase + O-Card
• wersja cyfrowa
• czarny 2LP gatefold (edycja standardowa)
• limitowane winyle:
  • żółty (300 szt., Sony Music Canada Shop / EMP)
  • pomarańczowy (300 szt., sklep zespołu)

Tracklista:

1. Experiment (Symphonique)
2. Holographic Thinking (Symphonique)
3. The Unknown Knows (Symphonique)
4. The End Of Dormancy (Symphonique)
5. Into My Hypercube (Symphonique)
6. Forgotten In Space (Symphonique)
7. Cosmic Drama (Symphonique)
8. Pre-Ignition (Symphonique)
9. Nuclear War (Symphonique)
10. Fall (Symphonique)
11. Tribal Convictions (Symphonique)
12. Astronomy Domine (Pink Floyd Cover Version)

W najbliższym czasie zespół VOIVOD wystąpi na koncertach:

04.06.26 – IS – Stykkishólmur, Satan Fest
06.06.26 – NL – Emmen, Pitfest
08.06.26 – UK – London, The Underworld
09.06.26 – UK – Southampton, The 1865
10.06.26 – UK – Bristol, Thekla
11.06.26 – UK – Nottingham, Rescue Rooms
12.06.26 – UK – Manchester, Rebellion
13.06.26 – UK – Glasgow, Slay
15.06.26 – UK – Belfast, Limelight 2
16.06.26 – IE – Dublin, Whelans
17.06.26 – IE – Limerick, Dolans Warehouse
19.06.26 – ES – Vitoria-Gasteiz, Azkena Rock Fest
10.07.26 – IT – Milan, Frantic Fest Warm-Up
11.07.26 – IT – Cagliari, Cueva Rock
13.07.26 – HR – Zagreb, Vintage Industrial
14.07.26 – HU – Budapest, Analog Music Hall
15.07.26 – AT – Vienna, Arena
16.07.26 – CZ – Vizovice, Masters of Rock Fest
18.07.26 – AT – Leoben, Area 53 Fest
20.07.26 – AT – Salzburg, Rockhouse
21.07.26 – DE – Munich, Feierwerk
22.07.26 – DE – Weinheim, Cafe Central
23.07.26 – DE – Essen, Turock
25.07.26 – DE – Brande-Hörnerkirchen, Headbangers Open Air Fest
27.07.26 – PL – Gdańsk, Drizzly Grizzly
28.07.26 – PL – Warsaw, Hydrozagadka
29.07.26 – SK – Bratislava, Randal Club
30.07.26 – RS – Belgrade, Zappa Barka
31.07.26 – RO – Brasov, Rockstadt Extreme Fest
02.08.26 – BG – Sofia, Mixtape 5
03.08.26 – GR – Thessaloniki, Eightball Club
04.08.26 – GR – Athens, Gazarte Ground Stage
07.08.26 – PT – Ancora, Sonic Blast Fest
09.08.26 – BE – Kortrijk, Alcatraz Fest
10.08.26 – DE – Trier, Mergener Hof
11.08.26 – CH – Aarau, Kiff
14.08.26 – IT – Francavilla Al Mare, Frantic Fest
16.08.26 – FR – Carhaix, Motocultor Fest

Artykuł VOIVOD zapowiadają „Symphonique” – koncertowy album z Quebec Symphony Orchestra pochodzi z serwisu KVLT.

Już dziś możemy sprawdzić przedsmak płyty przesłuchując dwa poniższe single:

Tracklista:
01. Moirae
02. Fates
03. Degrade
04. Loss
05. Atropos

Artykuł Niebawem nowy album HELL IS OTHER PEOPLE pochodzi z serwisu KVLT.

Warto przypomnieć, że Death Worship już 11 i 12 grudnia zagra w Gdańsku i Katowicach, więcej szczegółów tutaj.

Tracklista:
1. Reaped Through Violence
2. Mass Murder Majesty
3. Superion Rising
4. Slaughtersiege
5. Holocaust Altar
6. The Poisoned Chalice

Artykuł Zapowiedź nowego materiału DEATH WORSHIP pochodzi z serwisu KVLT.

Pochodzące ze stolicy Kolumbii Brytyjskiej trio, pod koniec listopada 2020 roku wypuściło w świat swoje pierworodne dziecko, zawierające niemal godzinę muzyki, utrzymanej w stylistyce atmosferycznego, pełnego melodii i klimatu black metalu.

Jest tu oczywiście (jak przystało na gatunek) sporo podróży po leśnych gęstwinach i poszukiwania spokoju oraz równowagi w samotności i odosobnieniu. Nastrój ten wzmacniany jest dodatkowo przez specyficzną melodykę, która zbliża muzykę Liminal Shroud do popularnych przedstawicieli nurtu post black/blackgaze (Alcest, Harakiri for the Sky, czy Deafheaven). Myślę, że to właśnie w tym elemencie należy dopatrywać się największej wartości tej płyty.

Zdarzają się co prawda podczas słuchania Through the False Narrows momenty znużenia (kawałki trwają średnio 7-8, niekiedy nawet 11 minut), w ostateczności jednak wynagradzane są fragmentami, w których słychać ponadprzeciętny potencjał zespołu do tworzenia ciekawych i chwytających za trzewia melodii.

Choćby z tego powodu warto debiut Liminal Shroud sprawdzić. Ja nie żałuję.

Artykuł LIMINAL SHROUD – „Through the False Narrows” (2020) pochodzi z serwisu KVLT.

Warto wspomnieć, że wyżej wspomniane wydawnictwo jest drugim pełnym krążkiem, które ukazało się w tym roku od Sanctuaire. Albowiem w kwietniu swoją premierę miał limitowany album Songe-Creux.

Tracklista:
01. Les runes ont parlés…
02. Spectre de mondes passés
03. Le Sang et la Sève
04. La Crue Mystique
05. Triskelion
06. Sidhgard, Triomphale!
07. Chevalier au coeur glacé
08. Lumière du Nord

Artykuł Sanctuaire – odsłuch krążka Spectre de Mondes Passés pochodzi z serwisu KVLT.

Hexenklad poprzednio opublikował teledysk do tytułowego utworu Heathenheart.

Tracklista:
01. Heathenheart
02. Cold Beauty of Winter
03. Huginn and Muninn
04. Dark Moon in Capricorn
05. Rootbound
06. The Raven Returns to the Knoll
07. A Thousand Paths to Wisdom
08. Olde Gods Awaken
09. Beware the Outstretched Hand
10. A Forest of Dead Trees
11. Upon the Wings of Valkyries
12. A Moment of Silence
13. We Raise a Horn

Artykuł Hexenklad – odsłuch albumu Heathenheart pochodzi z serwisu KVLT.

Kanada to dobre miejsce na poszukiwanie inspiracji do grania inspirowanego obumierającą naturą, atmosferycznego black metalu. Z takiego założenia wyszedł Adrien Blosse, ukrywający się pod pseudonimem Noctis. Stworzył kilka projektów, przeważnie jednoosobowych, m.in. Nachteule, by za pomocą muzyki oddawać się depresyjnemu obliczu czarnego metalu. Nachteule zdążył już dać światu demówkę, album Vaste Inconnu i split z polską Nyctophilią. Przyszła pora na drugą pełną płytę, która ukaże się (podobnie jak poprzednie wydawnictwa) pod szyldem rodzimej Wolfspell Records.

Noctis nie proponuje niczego nowego, nie wyważa otwartych drzwi. Stawia na klimat, góry, las i przepełniony przygnębieniem black metal. Raczej nie znajdzie się tu nic, czego byśmy już wcześniej nie słyszeli u bardziej zasłużonych w tej niszy, ale nie zmienia to faktu, że płyty słucha się dobrze. Po akustycznym wprowadzeniu w postaci L’Aube, atakuje nas dość melodyjna ściana hałasu, podparta średnim tempem. Brzmienie niczym z zamkniętej piwnicy, przytłumione bębny, rzężące gitary i wyrazisty wokal. Niby typowe lo-fi, ale poprzez przeplatające się tu i ówdzie akustyczne fragmenty i odgłosy natury (Autour Du Foyer Rouge), całość wychodzi z jaskini i hasa sobie po śniegu. Momentami czuć wyraźne inspiracje kultowym w pewnych kręgach, szwajcarskim Paysage D’Hiver, ale oczy i uszy Nachteule są też skierowane na nasze podwórko – w takim A Grand Pas nie sposób nie wychwycić patentów charakterystycznych dla Mgły. Przewija się też przez ten materiał stara Norwegia, no ale umówmy się – trudno, żeby nie było w takiej muzyce choćby delikatnych odniesień do Hvis Lyset Tar Oss. Słychać, że Kanadyjczyk traktuje stare nagrania Varga Vikernesa jak podręcznik, a muzykę Tobiasa Möckla niczym prawdę objawioną, ale czerpie też z polskiej szkoły. Od siebie dodaje sporo zimowego klimatu, przemycając w gitarowym jazgocie akustykę i dźwięki przyrody. Dla jednych to plus, dla innych minus, ale wplecione w Les Yeux De La Foret piszczenie fletu to już trochę za mocny odjazd.

Bergdorf to płyta fajna, ale jednak dość przeciętna. Jest bo jest, raczej nigdy nie stanie się klasyką gatunku, nie będzie odnośnikiem, do którego można równać. Zdeklarowanym fanom atmosferycznego, wywodzącego się z lasu blacku na pewno zrobi dobrze, ale cała reszta jednym uchem ją wpuści, a drugim wypuści.

 

Artykuł NACHTEULE – „Bergdorf” (2018) pochodzi z serwisu KVLT.

Już w pierwszych sekundach albumu pomyślałem sobie, że jeśli całe czterdzieści minut muzyki i wszystkie siedem kawałków będą stanowiły tak intensywną połajankę, to ja z tego labiryntu wyjdę co najmniej skołowany.

Perkusja to w zasadzie jeden niekończący się blast. Co prawda w chwilach wytchnienia (bardzo krótkich) perkusista pokazuje, że potrafi grać cokolwiek wolniej (choćby w utworze To Glimpse the Absolute czy na początku To See Beyond the Mask, albo zamykającego album utworu tytułowego), niemniej jednak prawie całość albumu to pulsacyjne napierdalanie w perkę, ile fabryka dała. Partie gitarowe zachowują się na tej płycie jak lemingi i próbują dotrzymać kroku sekcji rytmicznej. Tym samym, jeśli w ogóle ktoś miał jakikolwiek zamysł dotyczący linii melodycznej na płycie, to ta dziedzina życia muzyków leży na łopatkach i nawet we wspomnianych chwilach oddechu nie próbuje się podnieść. A co na to frontman, zapytacie? Ano co ma biedny zrobić? Śpiewa, jak mu grają. To znaczy wykrzykuje swe partie klasycznym dość growlem i co gorsza nie próbuje zróżnicować utworów pod kątem melodyki partii wokalnych.

Jedyny kawałek, który w miarę da się posłuchać, to zamykający album utwór tytułowy. Ale zresztą sam już nie wiem, bo fakt, że jest on nieco wolniejszy (przynajmniej w pierwszej części) i zagrany z większym rozmysłem i ideą niż poprzedzające go 6 utworów, wcale nie oznacza, że jest dobry. No dobra, klimat i jakiś pomysł są, ale to tyle.

Nie podoba mi się taki black metal. Brak w nim klimatu, myśli przewodniej, pomysłu, uczuć i zaskoczenia. To bardziej death, i gdyby nie utwór Labyrinth of Bridges, byłby to death kiepski. Bo dla mnie sama rżniętka dla rżniętki to po prostu strata czasu.

Czyli że we mnie obudził się inżynier pragmatyk. I zamiast mostowego labiryntu wolę chyba jeden większy, piękniejszy, ale na skróty.

Artykuł BURIAL SHRINE – „Labyrinth of Bridges” (2018) pochodzi z serwisu KVLT.