Po dobrze przyjętym powrocie za sprawą albumu „Fremmede Toner”, Norwegowie kontynuują rozwijanie swojego charakterystycznego stylu, łączącego elementy folk rocka, rocka progresywnego oraz metalu progresywnego z nordycką tradycją opowiadania historii. Na nowym wydawnictwie muzycy sięgnęli po twórczość norweskiego poety Tora Jonssona (1916-1951), którego utwory stały się fundamentem całej koncepcji albumu.

Według zespołu „Einsemda” ma być materiałem jeszcze bardziej emocjonalnym, spójnym i bezpośrednim niż jego poprzednik. Muzyka została skomponowana tak, aby podkreślić napięcie, melancholię, piękno i mrok obecne w poezji Jonssona, znanej z kontrastów pomiędzy nadzieją i rozpaczą, życiem i śmiercią czy bliskością i samotnością.

O pierwszym singlu „Daudmannhaugen” muzycy mówią:

„Za pomocą singla ‘Daudmannhaugen’ prezentujemy pierwszą zapowiedź naszego piątego albumu, gdzie teksty Tora Jonssona i nasza muzyka odnajdują się w mrocznym i pięknym krajobrazie. Nadchodzący album pokazuje wyraźną ewolucję zespołu pod względem różnorodności i złożoności kompozycji, przy jednoczesnym zachowaniu charakterystycznego stylu Lumsk.”

Materiał będzie oparty na siedmiu wierszach Jonssona, w tym „Einsemda”, „Vona”, „Mogning”, „Haust på Torget”, „Å Dikte”, „Eg er liv av ei kvinnes død” oraz „Daudmannhaugen”.

Zespół dodaje:

„W poezji Tora Jonssona jest emocjonalna intensywność, która natychmiast do nas przemówiła. Chcieliśmy, aby muzyka pozostała blisko tego nerwu, nie łagodząc go, lecz pozwalając mu wybrzmieć w pełni.”

„Po ‘Fremmede Toner’ wiedzieliśmy, że chcemy pójść jeszcze dalej w tym kierunku. ‘Einsemda’ jest bardziej spójna, bardziej podatna na zranienie i bardziej bezpośrednia emocjonalnie. Jesteśmy niezwykle dumni z tego albumu i podekscytowani możliwością podzielenia się nim ze słuchaczami.”

Za kompozycje odpowiada głównie Espen W. Godø, z wyjątkiem utworu „Å Dikte”, którego autorem jest gitarzysta Roar Grindheim. Album powstawał przede wszystkim w domowych studiach członków zespołu, natomiast partie wokalne, organy, fortepian i dodatkowe gitary nagrano w Autumnsongs Recording Studio. Produkcją i miksami zajęli się Rhys Marsh, Espen W. Godø oraz Espen Hammer. Autorem okładki jest Per Spjøtvold.

Tracklista:
1. Daudmannhaugen
2. Eg er Liv av ei Kvinnes Død
3. Haust på Torget
4. Å Dikte
5. Vona og Mogning
6. Einsemda

Artykuł LUMSK zapowiada nowy album „Einsemda”, pierwszy singiel już dostępny pochodzi z serwisu KVLT.

Taake zapowiada dziewiąty album studyjny „En Skog av Nidstang”

Po ponad trzech dekadach działalności Taake pozostaje jednym z najważniejszych i najbardziej charakterystycznych przedstawicieli norweskiej sceny blackmetalowej. Projekt kierowany przez Hoesta od lat konsekwentnie podąża własną ścieżką, łącząc przywiązanie do gatunkowej tradycji z nieustannym poszukiwaniem nowych środków wyrazu.

Nowy album, „En Skog av Nidstang”, będzie dziewiątym pełnowymiarowym wydawnictwem w dyskografii zespołu. Materiał rozwija idee obecne na świetnie przyjętym przez fanów i krytyków krążku „Et Hav av Avstand” z 2023 roku, oferując cztery rozbudowane kompozycje będące efektem kolejnego intensywnego okresu twórczego w życiu Hoesta.

Szczegóły nowej płyty Taake

Nadchodzący album powstał w okresie twórczej izolacji, z dala od współczesnych trendów oraz zewnętrznych wpływów muzycznych. Nagrania zrealizowano na południe od Bergen, w porośniętych mchem lasach otaczających wyspę Borgøy – miejscu kojarzonym z twórczością norweskiego malarza Larsa Herterviga.

Jak podkreśla zespół, podczas pracy nad materiałem większy nacisk położono na intuicję, kreatywność i tradycyjne podejście do procesu tworzenia niż na wykorzystanie nowoczesnych technologii czy studyjnych udogodnień. Efektem ma być album brzmiący bezkompromisowo, a jednocześnie wierny charakterystycznemu stylowi Taake.

Za nagranie, miks i produkcję odpowiada Bjørnar Erevik Nilsen (Vulture Industries), natomiast mastering przygotował Øystein G. Brun (Borknagar).

„Einstoeingen og Eg” – pierwszy singiel z albumu

Wraz z ogłoszeniem szczegółów nowego wydawnictwa Taake udostępnił pierwszy singiel zatytułowany „Einstoeingen og Eg”. Utwór stanowi przedsmak tego, czego można spodziewać się po całym albumie – agresywnych blackmetalowych riffów, chłodnych melodii, niepokojącego klimatu oraz charakterystycznej dla zespołu równowagi pomiędzy dzikością a melancholią.

Według zapowiedzi nowy materiał ma łączyć gwałtowne, thrashujące partie gitarowe z mrocznymi i refleksyjnymi momentami, tworząc kolejne wydawnictwo potwierdzające unikalną pozycję Taake na ekstremalnej scenie metalowej.

Singla można posłuchać na platformach streamingowych.

Tracklista nowej płyty„En Skog av Nidstang”

1. Einstoeingen og Eg
2. Et Dyr tok min Hud
3. Engler
4. Av Guds ville Naade

Przedsprzedaż i dostępne formaty

„En Skog av Nidstang” ukaże się w formatach jewel case CD, digipak CD, kasety magnetofonowej, winyla oraz cyfrowo. Pierwsze tłoczenie LP będzie zawierało plakat w formacie A2. Do sprzedaży trafią także limitowane edycje na białym i transparentnym winylu, ograniczone do 500 egzemplarzy każda. Album można już zamawiać w przedsprzedaży w sklepie internetowym Karisma Records.

Artykuł TAAKE zapowiada nowy album „En Skog av Nidstang” i udostępnia singiel „Einstoeingen og Eg” pochodzi z serwisu KVLT.

Tracklista:
1. New Lords of Light
2. Saturn Devouring His Young
3. This Hell is Mine
4. Deeper
5. Right Here in the Dark
6. A Strangers Curse
7. Tyrants Weep Alone

Artykuł Odsłuch nowego albumu formacji VULTURE INDUSTRIES pochodzi z serwisu KVLT.

Już debiut kwartetu, zatytułowany po prostu Lucy In Blue, zdradzał spore umiejętności i wrażliwość muzyków zasłuchanych w Pink Floyd przede wszystkim, ale nie tylko, bo muzycznych tropów można było znaleźć w ich nagraniach całkiem sporo. Być może poprzednia płyta była bardziej efektowna niż In Flight, pozornie bogatsza w pomysły, mocniejsza pod względem zastosowanych środków, jednak niektóre z zawartych na niej nawiązań mogły nieco razić zbytnią dosłownością – jakby zespół nieco cynicznie kopiował pewne patenty (inna sprawa, że momentami w sposób mistrzowski). Tym razem mamy do czynienia z większą subtelnością działań.

Owszem, wciąż rozpoznamy w twórczości Lucy In Blue floydowskie klimaty – już wstęp do pierwszej części otwierającej płytę kompozycji Alight, Pt. I bliski jest kołyszącym, sennym dźwiękom Breath (In the Air) z Dark Side Of The Moon, a praca sekcji rytmicznej w pewnym fragmencie tytułowego In Flight mogłaby być wzięta z albumu Wish You Were Here. Znajdziemy tu też pewną baśniową zwiewność propozycji Camel albo Genesis, słyszalną przede wszystkim w analogowych, klawiszowych plamach, które przenoszą nas myślami do innych wymiarów. Z kolei gitara Gíslasona pod koniec znakomitego Respire zabrzmi bardzo „frippowsko” (duch King Crimson także jest obecny na tym albumie, zwłaszcza w melodyce). Niemniej poprowadzone to wszystko z taką finezją, wyczuciem, lekkością, jakąś mistyczną, podskórną tajemnicą, że zwyczajnie In Flight przykuwa uwagę i czaruje słuchacza, a pewne słyszalne inspiracje nie zabierają przyjemności obcowania z propozycją Islandczyków.

Zespół stawia na prostotę środków, podaną jednak w formalnie rozbudowanych kompozycjach. Można odnaleźć w nich sporo klimatu i raczej nastrojowych pejzaży, ale muzycy potrafią też pobawić się rytmiką, nieco bardziej poszaleć, ciut odpłynąć, może nawet zaniepokoić, albo po prostu podać dźwięki z większym nerwem (jak w Matricide albo w Tempest). In Flight to jednak płyta bardzo oniryczna (ale nie usypiająca), pełna melodii, snująca się z pozoru leniwie, ale jednocześnie zanurzająca słuchacza w oceanie intensywnych, lekko psychodelicznych doznań, które zmuszają do uwagi. Potrafią na tym wydawnictwie zachwycić detale – a to prosta melodia (motyw przewodni z początku Respire czy tytułowego In Flight), a to interesujące harmonie wokali (Alight, Pt. II), albo rozedrgana gitara akustyczna (początek Núverandi), czy w końcu bogactwo klawiszowych rozwiązań (od dźwięków fortepianu, poprzez hammondowe zagrywki, po niemal meletronowe ściany dźwięku) serwowanych przez Jónssona.

Jedno jest pewne – płyta In Flight to album, który miłośnicy art rocka i wintydżowych, lekko psychodelicznych klimatów muszą sprawdzić. Wierzę też, że muzyka Lucy In Blue może przypaść do gustu nie tylko fanom prog rockowych gigantów sprzed dekad, ale też tym, którzy zasłuchują się w nowszych dokonaniach Opeth – w końcu także spadkobiercach tamtej tradycji – czy miłośnikom retro klimatów przywoływanych przez Jacco Gardnera albo The Coral (zwłaszcza z okresu jednego z moich ulubionych albumów, The Curse Of Love).

Ktoś powie – no dobrze, wszystko się tu zgadza, tyle tylko, że szlaki wytyczali giganci, a młodzi muzycy poszli ich tropem. Może. Natomiast wiem na pewno, że będę do nagrań chłopaków powracał i z niecierpliwością wyczekiwał kolejnych albumów. Intuicja podpowiada mi, że Lucy In Blue stać na jeszcze więcej, a przebłyski genialności, które niewątpliwie słychać na In Flight można rozwinąć w coś, co pozwoli – zwłaszcza przy zwiększonej dawce oryginalności – zajść naprawdę daleko. Na razie nie padłem na kolana, ale przyklęknąłem przed nimi. Czy ocena jest zawyżona? Może ciut. No i nieładnie rozpieszczać tak młody zespół zbyt dużą ilością pochwał. Z drugiej strony warto odnotować pojawienie się płyty niosącej ze sobą całkiem sporą dawkę dźwiękowej magii.

Artykuł LUCY IN BLUE – „In Flight” (2019) pochodzi z serwisu KVLT.

Jednak większość zawartych na False Memory Archive utworów opiera się na dość delikatnych, zwiewnych dźwiękach, aczkolwiek niepozbawionych charakteru czy szczypty mroku. Muzyka tercetu snuje się spokojnie, ale nie nudzi, zwłaszcza jeśli poświęcimy jej trochę więcej czasu. Niektóre z kompozycji, jak na standardy piosenkowe, są naprawdę rozbudowane – najdłuższa The Lights, choć paradoksalnie wcale nie najbogatsza w zmiany muzycznych tematów i nastrojów, liczy sobie ponad 10 minut. W każdej z piosenek OAK dzieje się dosyć, by móc mówić o progresywnym zacięciu, jednocześnie próby rozbudowania formy są na tyle stonowane, że poszczególne utwory nie tracą popowego (choć szlachetnego) charakteru.

Może podobać się wokalna robota oparta też często na chórkach, dodające melodyki dźwięki fortepianu (Intermezzo czy Transparent Eyes), albo zwiewne gitary. Nie brakuje też na False Memory Archive odrobiny elektroniki (We, the Drowned) momentami kojarzącej się nawet z dark wave (Lost Causes), a przede wszystkim całkiem przyjemnych odpływów w oniryczne, rozmarzone rejony (Psalm 51 albo The Lights). A że tu i ówdzie pojawia się udane solo, w interesujący sposób wplecione w strukturę kompozycji smyki, a nawet ładny motyw saksofonu, nie można odmówić Norwegom pewnego polotu.

Zapewne nowa propozycja OAK nie oczarowała mnie na tyle, by do niej powracać ciągle, ale też doceniam kunszt aranżacyjny i umiejętność zamykania pewnych nastrojów w dźwiękach. Fani spokojniejszych klimatów na pewno powinni sprawdzić.

Oficjalna strona zespołu na Facebooku

Artykuł OAK – „False Memory Archive” (2018) pochodzi z serwisu KVLT.

Wcześniej kapela przedstawiła teledyski do utworów Sirens i Black Wandering sun.

Krążek minus możecie posłuchać tutaj.

Tracklista:
1. black wandering sun
2. sirens
3. the stranger
4. from fire from stone
5. minus
6. tidlaus

Źródło: Karisma Records

Artykuł Krakow: klip do utworu The Stranger pochodzi z serwisu KVLT.

9/10

wyd. Karisma Records

Sprawdź, jeśli lubisz: Blindead, Anciients, Enslaved, Rosetta, Entropia

Artykuł KRAKOW – „minus” (2018) pochodzi z serwisu KVLT.