Zespół powstał w roku 2010 z inicjatywy niejakiego Adolfo Bejarano (tak, tego od Alastor Sanguinary Embryo, wydawanego również przez Satanath Records). Przez siedem lat działalności zespół nagrał dwie EPki i dwa longplaye. Pierwszy z nich wydany przez zespół siłami własnymi jest chyba poza zasięgiem, natomiast In Conspiracy with the Night można nabyć w cywilizowany sposób.

Jeśli miałbym określić treści zawarte na In Conspiracy with the Night jednym słowem, powiedziałbym, że jest prosto, wtórnie lub mało odkrywczo (tak, umiem liczyć do jednego). Intro jest nic nieznaczącym szumem. Kolejne utwory przynoszą proste i powtarzalne linie melodyczne w tempach – jak na ten gatunek – umiarkowanych. Partie gitar można by nawet ochrzcić mianem rockowych. Na szczęście wokal z rockiem nic wspólnego nie ma i przedstawia się na krążku pod postacią klasycznego, mocnego i dobrze nagranego growlu. Na szczególną uwagę zasługują utwory Ethereal (jest całkiem prędki), Lord of the Morbid Ritual (za dzwony, które mnie nieco obudziły) oraz Serkes i Sand of Oblivion (również za iskierkę życia w utworze). Reszta nie wyróżnia się z tłumu aż piętnastu kawałków na płycie niczym. Co gorsza, nie wyróżnia się również niczym na tle tysiąca innych utworów setek innych kapel nurtu czarnego metalu. W zasadzie trudno jest nawet na czymś zawiesić ucho lub napisać o czymś nieco bardziej charakterystycznym czy zapadającym w pamięć. Po przesłuchaniu płyty człowiek czuje się jak sitko, przez które przez godzinę lała się woda. Trochę wilgoci, parę kropel i tyle. Ech…

Reasumując te moje wodolejstwa powiem niewiele. Album jest oczywiście nagrany poprawnie, klimat i koncepty na poszczególne utwory są także poprawne. Płyta jest w gruncie rzeczy nie najgorzej wyprodukowana. Całość niestety jedzie na kilometr zwyczajnością. A dla black metalu to po prostu śmierć. I nie mam na myśli death metalu.

Artykuł ANCIENT SPHERES – „In Conspiracy with the Night” (2015) pochodzi z serwisu KVLT.

Kostaryka to „kraik” wielkości Słowacji, z populacją na poziomie Norwegii. Niemniej znalazło się tam pięciu gringo, którzy postanowili dorzucić swoje trzy grosze do dyskusji na temat walki dobra ze złem. I choć do wydanej przez Satanath Records płyty podszedłem z pewną dozą niedowierzania i lekkim lekceważeniem, postanowiłem zmierzyć się z jej zawartością.

Szydło wyszło z worka bardzo szybko. Solidna godzina bardzo solidnej muzyki już podczas pierwszego kawałka kazała mi stwierdzić, że do tej produkcji należy podejść ze znacznie większym szacunkiem.

Już od początku pierwszego kawałka jest kąśliwie, jad kipi z głośników, a złość i furia wylewa się z odtwarzacza. Perkusja działa z prędkością silnika Hondy CBR. Wokal to growl czystej próby niczym dźwięk z sześciolitrowego HEMI, a gitary choć riffów używają prostych, to sypią nimi niczym wydech Lambo iskrami. Niemniej jednak o dziwo cała ta nawałnica dźwięków, pozorny chaos instrumentów i tornado pomysłów składa się w niezmiernie harmonijną i do szpiku czarną całość. Wszystko idealnie do siebie pasuje, wszystko współgra i to w tak niespotykany sposób, że nie sposób pomylić Alastor Sanguinary Embryo z jakimkolwiek innym zespołem grającym czarny metal. Nie wiem na czym polega fenomen ich wielobarwności, bo na pozór grają tak, jak tysiące innych. A jednak jest zupełnie niecodziennie. Szczyptę symfoniki i klawiszowego spokoju wprowadzają dopiero utwory Immolate the Bethlehem Son i trzy części Black Dysangelion. I co? I pięknie się te kawałki wpisują w album. Nadają mu nieco różnorodności, dają odetchnąć od tej, prawie godzinnej,  dźwiękowej kakofonii. A jednocześnie nic a nic nie zmieniają klimatu płyty. Album kończy utwór najmniej ciekawy, ale jest to chyba jedyny słabszy element w całej tej czarnej jak smoła układance.

Alastor Sanguinary Embryo, choć nazwę ma do wymówienia trudną, wart jest zapamiętania z dwóch co najmniej powodów. Po pierwsze, jest to jeden z bardzo nielicznych przedstawicieli black metalu kostarykańskiego. A po drugie – i pewnie nawet ważniejsze – jest to kawał naprawdę świetnego materiału, którego nie powstydziłby się żaden z uznanych światowych zespołów. Panowie, muchas gracias!

Ocena 8,5/10,0. 

Artykuł ALASTOR SANGUINARY EMBRYO – „For Satan and the Ruin of the Divine” (2015) pochodzi z serwisu KVLT.