15.10.2026 – Kraków, Zaścianek (wydarzenie)
16.10.2026 – Poznań, 2 Progi (wydarzenie)

Kto widział tegoroczne występy Misþyrming, chociażby na Brutal Assault (razem z Nergalem wykonując album “Sventevith”), czy Summer Dying Loud (zarówno z Nergalem, jak i w autorskim repertuarze) nie musi się zastanawiać ani chwili nad kupnem biletów!

Obok grupy zagrają Necrowretch, Profanation oraz Gorrch. Bilety można zakupić na:

Ticketclub.pl, Eventim.pl, Bilety.2progi.pl, kramagh.pl

Left Hand Sounds o koncertach i zespołach:

Left Hand Sounds prezentuje dwa polskie przystanki trasy “All Worlds In Decay” pod przewodnictwem czołowych przedstawicieli islandzkiego black metalu – Misthyrming! Wystąpią również Necrowretch, Profanation oraz Gorrch. Na koncerty zapraszamy z Goetia Productions, Klubem Zaścianek i Klubem 2Progi.

Gorrch (black metal, Włochy)
Włoski duet Gorrch to kakofoniczny i nieokiełznany black metal. Dzięki wydanej w Avantgarde Music drugiej płycie “Stillamentum” wypływają na szersze wody i są czarnym koniem tej trasy.

Artykuł Miesiąc do koncertów MISÞYRMING w Polsce pochodzi z serwisu KVLT.

Już w najbliższą niedzielę, 23 sierpnia 2026 roku, we wrocławskim klubie Łącznik wystąpi INTERNAL BLEEDING, jedna z najbardziej zasłużonych formacji nowojorskiego brutal death metalu i pionierzy charakterystycznego, miażdżącego slamu. Będzie to jedyny koncert zespołu w Polsce. Wieczór otworzy leszczyński MORRATH.

Informacja o wydarzeniu pojawiła się zaledwie kilka dni przed koncertem, dlatego organizatorzy apelują do fanów ekstremalnego grania o udostępnianie wydarzenia i przekazywanie wiadomości dalej. Czasu na promocję pozostało niewiele, ale skład wieczoru zdecydowanie zasługuje na to, aby w niedzielę pod sceną w Łączniku pojawił się solidny tłum.

Internal Bleeding, pionierzy nowojorskiego slamu

Założony w 1991 roku na Long Island INTERNAL BLEEDING należy do najważniejszych zespołów w historii slam death metalu. Grupa połączyła brutalność death metalu z potężnymi zwolnieniami, ciężkimi groove’ami i charakterystycznymi riffami, które z czasem zaczęto określać mianem „slamów”.

Internal Bleeding rozwijało swoją twórczość w tym samym nowojorskim środowisku co Suffocation i Pyrexia, wywierając ogromny wpływ na kolejne pokolenia zespołów poruszających się na styku brutal death metalu, slamu i deathcore’u.

Formacja zadebiutowała w 1995 roku albumem Voracious Contempt. Jej najnowszym wydawnictwem jest płyta Settle All Scores z 2025 roku.

Morrath otworzy wieczór

Przed amerykańską legendą wystąpi MORRATH, deathmetalowa formacja z Leszna. Zespół łączy inspiracje klasycznym death metalem z brutalnym uderzeniem amerykańskiej sceny, technicznymi partiami oraz elementami thrash metalu

Na koncie grupy znajdują się między innymi EP-ka Inhumanity Enthroned, album Centuries of Blindness oraz wydana w 2026 roku EP-ka Obscure Abominations. Mocne, bezpośrednie granie MORRATH będzie idealnym otwarciem przed głównym uderzeniem wieczoru

Koncert ogłoszony na ostatnią chwilę

Do wydarzenia pozostały zaledwie dwa dni. Organizatorzy liczą więc na mobilizację fanów i pomoc w nagłośnieniu koncertu. Każde udostępnienie wydarzenia, zaproszenie znajomych oraz przekazanie informacji dalej może pomóc w zapełnieniu klubu.

Jeżeli mieszkacie we Wrocławiu lub możecie dotrzeć do miasta w niedzielę, nie przegapcie tej okazji. Wizyta zespołu o takim znaczeniu dla rozwoju slam death metalu, w dodatku na jedynym koncercie w Polsce, nie zdarza się często.

Internal Bleeding + Morrath: szczegóły koncertu

23.08.2026 – Wrocław, Łącznik (wydarzenie)

Bilety w cenie 80 zł (osoby poniżej 18. roku życia -50%), płatność gotówką oraz BLIKiem.

Rozpiska godzinowa koncertu:
🕖 Otwarcie bram: 19:00
🔥 MORRATH: 19:30
💀 INTERNAL BLEEDING: 20:45

Artykuł W niedzielę legenda slamu, INTERNAL BLEEDING zagra jedyny koncert w Polsce! pochodzi z serwisu KVLT.

VARMIA wydała dotychczas cztery albumy: „Z mar twych” (2017), „W ciele nie” (2018), „bal Lada” (2021), pierwszy we współpracy z amerykańską wytwórnią M-Theory Audio, oraz „Nie Nas Widze” (2023).

Nowy album zatytułowany „Lauks” to znacznie bardziej bezpośrednie i intensywne wydawnictwo, które szaleje w mrocznym, surowym, pierwotnym black metalu, wciąż wiernie nawiązującym do bałtyckich korzeni, wzmocnionym przez dodanie perkusji i tradycyjnej instrumentacji. Album jest już dostępny w przedsprzedaży na limitowanej edycji 300 sztuk krwistego winylu (z wkładką i kodem do pobrania), płycie CD w pudełku z 12-stronicową książeczką lub w wersji cyfrowej. Album można zamówić już teraz na www.m-theoryaudio.com/store lub www.varmiaband.bandcamp.com

„Ten album jest kwintesencją naszego rozumienia naturalnej, surowej intensywności, balansującej na granicy chaosu” – stwierdza Lasota. „Jak zawsze, nagraliśmy go na żywo – tym razem wśród ruin jednego z wielu zamków, które wciąż stoją na naszej ziemi. W jego pustych, opuszczonych salach odkryliśmy nowy wymiar muzycznego naturalizmu. Aura tego miejsca jest osadzona w brzmieniu, rozbrzmiewając w wolniejszych uderzeniach instrumentów. Tytuł „lauks” odnosi się do sposobu, w jaki nasi przodkowie współistnieli w grupach komun lub osad. W kontekście tego albumu oznacza on tożsamość, instynkt terytorialny i ostrą granicę między nami a nimi”.

W ramach promocji nowego wydawnictwa w sieci ukazały się teledyski do dwóch singli: „der tot Adalbert” oraz „Zwykli Zmarli„.

Tracklista:
1. czarne drogi Xsiężyca
2. zwykli zmarli
3. niekrwi
4. stēisan azzaran waks
5. dzień, pół nocy
6. der tot Adalbert
7. korona
8. …po widok za

Black To The Roots oraz Left Hand Sounds zapraszają na krajową trasę koncertową zespołów Varmia, Three Eyes Of The Void i Drowned In Silver. Plan trasy przedstawia się następująco:

09.04.2026 – Lublin, Graffiti (wydarzenie)
10.04.2026 – Rzeszów, Piwnice (wydarzenie): BaarRa zagra zamiast Drowned In Silver
11.04.2026 – Kraków, Żaczek (wydarzenie)
12.04.2026 – Wrocław, Łącznik (wydarzenie)
16.04.2026 – Gdańsk, Drizzly Grizzly (wydarzenie)
17.04.2026 – Olsztyn, Stage Baza (wydarzenie)
18.04.2026 – Łódź, Warkot (wydarzenie)
19.04.2026 – Warszawa, Mechanik (wydarzenie)

Bilety można kupić na platformie Stage24.

Artykuł Wkrótce VARMIA wyda płytę „lauks”, a w kwietniu wyruszy w trasę koncertową pochodzi z serwisu KVLT.

Wieczór otworzyła black/thrashowa Garota, zespół mocno powiązany z Czerniną (dwie trzecie składu). Groźnie wyglądający muzycy nie tracili czasu i dostarczyli licznie zgromadzonemu towarzystwu 30-40 minut gnającej na złamanie karku galopady – dokładnie takiej, jakiej można było się spodziewać po przyklejonej do zespołu gatunkowej łatce. Trio z roli otwieracza wywiązało się doskonale i choć nie nabrałem ochoty, żeby sprawdzić ich studyjne krążki (sądząc po wymachującym zakupionym merchem tuż przed twarzami członków formacji uczestniku koncertu, mają przynajmniej dwa), to na klubowe koncerty wymagające pierdolnięcia zespół nadaje się w punkt.  

Nie da się ukryć, że od wejścia do Piątego Domu czekałem na mój gwóźdź programu, czyli wspomniane we wstępie Above Aurora, które dość mocno zmieniło klimat wieczoru, a zamiast jazdy na pełnym gazie dostaliśmy więcej grania utrzymanego w średnim, czasem nawet wolnym tempie, choć przyłożenia też nie brakowało. Studyjnie trio to dla mnie krajowa pierwsza liga, koncertowo zresztą również – wykonawczo zespół wypadł świetnie, prezentowany materiał był na tyle zróżnicowany, aby utrzymać zainteresowanie przez cały występ, no i ten klimat… Oczekiwania miałem wysokie, panowie bezproblemowo je spełnili i sprawili, że wieczór już w tym punkcie mogłem uznać za udany. 

No a zostało jeszcze Owls Woods Graves, zespół bardzo lubiany w naszym kraju, czego dowodem była zapełniona po brzegi sala koncertowa Piątego Domu. Tak jak wspominałem w relacji z Silesian Noise, na którym również występowali – nie złapałem się na hype na OWG, a twórczość zespołu nieszczególnie mnie rusza. Chlubnym wyjątkiem jest tu utwór Idzie diabeł, jedyny, który w stu procentach do mnie trafia, na szczęście będący koncertowym pewniakiem. Był to dla mnie oczywiście najlepszy moment występu zespołu – pozostała część została przeze mnie w zasadzie odbębniona i choć na żywo energia artystów i kop ich kompozycji może się podobać (i się podoba), to umieszczone bliżej końca seta Idzie diabeł i Antichristian Hooligan w moich oczach trochę uratowały sytuację i zażegnały lekkie znużenie, które powoli zaczynało już we mnie kiełkować. Zdecydowanie inne wrażenia miała przeważająca większość zebranych w klubie metaluchów, na których ten podszyty punkiem black (a może podszyty blackiem punk?) działał jak płachta na byka, powodując szaloną młóckę pod sceną. Zachęcana przez The Falla do wspólnego skandowania wszelkich „oooo” i niektórych refrenów (pod tym względem oczywiście wymiótł Antichristian Hooligan) publiczność jadła frontmanowi zespołu z ręki i bawiła się znakomicie. Czy nie o to chodzi w koncertach? 

Setlista:
They Come Again
On the Swamps We Dance
The Aura of Knives
Return of Satan
This Spirit Follows Me Till the End of My Journey
The Cliff Dance
Anarcho-Occultism
Antichristian Hooligan
Idzie diabeł
Bats in the Belfry
Do You Deny the Evil?
Winged they Come 

Udany wieczór w Piątym Domu – to hasło mógłbym właściwie na ślepo wklejać do każdej relacji z odbywających się w tym miejscu eventów. Czwartkowy koncert w niczym od tego nie odbiegał i patrząc na zadowolone twarze opuszczającej klub publiki, nie jestem w tej opinii odosobniony. Wielkie dzięki dla niezawodnego HappyDying Productions (oraz tym razem Left Hand Sounds) za ściągnięcie tej trasy do Katowic. Dla mnie była to ostatnia wizyta tutaj w tym roku – widzimy się na pewno w 2026! 

Artykuł Owls Woods Graves, Above Aurora, Garota – Katowice (27.11.2025) pochodzi z serwisu KVLT.

08.01.2026 – Kraków, Zaścianek (wydarzenie | bilety)
09.01.2026 – Gdańsk, Drizzly Grizzly (wydarzenie | bilety)
10.01.2026 – Poznań, 2 Progi (wydarzenie | bilety)

Obok grupy na koncertach Krakowie i Gdańsku zagrają również Pralaya oraz Upon The Altar, zaś w Poznaniu tylko Upon The Altar.

Bilety:
110 zł – przedsprzedaż
130 zł – w dniu koncertu

Artykuł Mini trasa koncertowa zespołu TERRESTRIAL HOSPICE po Polsce pochodzi z serwisu KVLT.

20.11.2025 – Kraków, Hype Park
21.11.2025 – Warszawa, Proxima
22.11.2025 – Łódź, Browar Warkot
23.11.2025 – Poznań, Pod Minogą
24.11.2025 – Gdańsk, Drizzly Grizzly
25.11.2025 – Toruń, NRD
26.11.2025 – Wrocław, Centrum Kultury Agora
27.11.2025 – Katowice, Piąty Dom
28.11.2025 – Opole, Wyjście Awaryjne
30.11.2025 – Lublin, Fabryka Kultury Zgrzyt

Obok formacji wystąpią Above Aurora oraz Garota.

Bilety:
79 zł – bilety promocyjne
89 zł – przedsprzedaż
100 zł – w dniu koncertu

Bilety trafią do sprzedaży 17 września.

Artykuł OWLS WOODS GRAVES na trasie koncertowej po Polsce pochodzi z serwisu KVLT.

Wtorkowy wieczór spod znaku black metalu w poznańskim klubie 2Progi zapowiadał się naprawdę interesująco. W roli głównej Can Bardd, Imperium Dekadenz, In The Woods… oraz danie główne w postaci Saor. „Skład zacny, ale czy oczekiwania będą miały swoje potwierdzenie w koncertowym secie?” – właśnie z taką niewiadomą i nieświadomością wchodziłem do klubu. A na koniec wyszedłem z niego w stu procentach zadowolony.

Nieznany mi dotąd Can Bardd pozytywnie nastroił mnie na danie główne wieczoru. Chłopcy zagrali atmosferyczną wersję black metalu, znakomicie dopasowaną klimatem do Saor. Żeby nie wyjść na kompletnego ignoranta i wczuć się w atmosferę występu, posłuchałem wcześniej kilku nagrań Szwajcarów. Duet na scenie wspomagany był przez doświadczonych muzyków, gitarzystę Nicolasa Bise (występującego również jako koncertowy gitarzysta Saor) oraz drugiego gitarzystę Matthieu Favre i tak naprawdę to dzięki nim ten koncert był udany. Muzycznie nie było jakichś niespodzianek. Ot, rzetelnie odegrane utwory w wersji live. Podczas niemal godzinnego setu Can Bardd zagrali sześć utworów, będących retrospekcją trzech wydanych dotąd albumów. Pojawił się A Gift for Nature z debiutu, pełen ptasich treli, które nastroiły poznańską publiczność na leśne klimaty. Był też m.in. Celestial Horizon, który skutecznie poruszył zebranych.

Kontakt publiczności z muzykami zasługuje na szczególną wzmiankę. Nie było szerokiej fosy, a jedynie bliska i stosunkowo niska scena oraz mizerne barierki, wytyczające granicę. Dzięki temu dialog z publicznością okazał się niezwykle okazały.

Po krótkiej przerwie na scenie zainstalował się zespół, na który ja osobiście czekałem – niemiecki Imperium Dekadenz. Pięcioosobowy skład ledwo się tam mieścił, ale zdecydowanie pozamiatał poznańską publicznością. Mroczne intro, a po nim jazda bez trzymanki. Zaczęli ostro od Bis ich Bin z niesamowitej When We Are Forgotten i to był doskonały początek destrukcji, jaką zaserwowali nam niemieccy blackmetalowcy. Wściekłe riffy, potężna perkusja i niestety ginące w tle klawisze, które miały być podkładem, a były jedynie ledwie słyszalne, i ktoś, kto nie znał do tej pory muzyki Imperium Dekadenz, mógł się tylko domyślać, że w wolniejszych momentach “to coś w tle” to także element muzyki. Niestety, takie są uroki muzycznych podkładów, które kompletnie nie zdają egzaminu w wersji live. Po krótkim wypadzie w stronę przedostatniej płyty zespół zaserwował Awekened Beyond Dreams oraz Aurora z ostatniej najwyżej cenionej przeze mnie Into Sorrow Evermore. W międzyczasie wokalista szalejący na scenie przywitał polską publiczność i z ekscytacją oznajmił, że to ich pierwszy koncert w Polsce, i że nie spodziewał się tak ciepłego przyjęcia. Na koniec Imperium Dekadenz zaserwowali nam Memories… A Raging River oraz kapitalny starszy kawałek Schwarze Walder, a następnie żegnani gromkimi brawami i okrzykami radości zeszli ze sceny, obiecując szybki powrót do Polski. Moim skromnym zdaniem był to najlepszy występ wieczoru i sądząc po reakcji publiczności, nie tylko ja tak uważałem.

In The Woods… to jedni z prekursorów norweskiego black metalu, którzy do formy tej muzyki dorzucili swego czasu niejedną cegiełkę. Jednak tego wieczoru nie spodziewałem się po nich black metalu. Anders Kobro i spółka to starzy sceniczni wyjadacze i doskonale już znają polską publiczność, dlatego nie zdziwił nikogo fakt, że zaczęli mocno od Heart of the Ages z debiutu sprzed 30 lat. To tylko podkręciło atmosferę i publiczność zebraną pod sceną. Na szczególną uwagę zasługiwał wokalista Bernt Fjellestad, który znakomicie dyrygował tłumem zebranym w klubie. Poza tym czyste wokale wychodziły mu zacnie i nie miałem prawa się do niczego przyczepić. Później zespół powrócił na chwilę do albumu Diversum i z niego mogliśmy usłyszeć A Wonderful Crisis oraz magiczny Moments. Resztę występu zajęła promocja ostatniej płyty Otra, z której nad wyraz świeżo zabrzmiały singlowy A Misrepresentation of I i The Crimson Crown. Występ zwieńczył powrót do przeszłości i sprawdzający się niemal zawsze …in the Woods. I tak godzinne przedstawienie dobiegło końca. Czas zatem przyszedł na danie główne – Saor.

Mimo ciepłego przyjęcia, miałem wrażenie, że to nie Andy Marshall z zespołem byli gwiazdą wieczoru. Nie zmienia to jednak faktu, że koncert był naprawdę dobry, bardzo energetyczny i pełen znakomitych smaczków. Piewcy szkockiej natury rozpoczęli mocno, tytułowym utworem z ostatniej Amidst the Ruins, podczas którego pojawiła się zjawiskowa Ella Zlotos z anielskim wokalem i figlarnym fletem. Znakomicie współgrało to z ciężkimi riffami i pulsem bębnów. Pierwszy kawałek łagodnie przeszedł w Echoes of the Ancient Lands i Glen of Sorrow. Magia koncertu trwała w najlepsze, a muzycy dwoili się i troili, by zadowolić polską publiczność. I z pewnością im się udało. Na zakończenie udanego wieczoru Saor zaserwował nam swój klasyk Aura, a ja, zmęczony i wypruty z emocji, opuściłem klub.

zdjęcia Adam Pilachowski

Artykuł Saor, In The Woods…, Imperium Dekadenz, Can Bardd – Poznań (22.04.2025) pochodzi z serwisu KVLT.

Rozpoczęta 26 czerwca wyprawa na Stary Kontynent jest głównym elementem promocji nowego wydawnictwa Akhyls, House of the Black Geminus (nasza recenzja tutaj). Podczas klubowych koncertów Amerykanów wspierają lokalne kapele. W przypadku dwóch polskich gigów – w Katowicach i Poznaniu – zaszczyt ten przypadł grupom Dominance oraz Odium Humani Generis. To właśnie ta pierwsza formacja miała za zadanie rozruszać publikę przed wycieczką w koszmary, jaką w poniedziałkowy wieczór gotowi byli zaserwować muzycy pod wodzą Naasa Alcametha.

DOMINANCE (PL)

Pochodząca ze Szczecina kapela Dominance to przedstawiciele gatunku z pogranicza thrash i black metalu. W 2023 roku nakładem Putrid Cult ukazał się ich debiutancki album zatytułowany Slaughter of Human Offerings in the New Age of Pan. W tym roku ekipa zaprezentowała jeszcze EP-kę In Ghoulish Cold. Rozentuzjazmowani uczestnicy koncertu otrzymali właśnie wybuchową mieszankę numerów z dotychczasowych wydawnictw szczecińskiej grupy.

Niedawno nasz redakcyjny kolega Synu pozostał nie do końca usatysfakcjonowany występem Dominance podczas Unholy Blood Fest III. Choć nie mam porównania, bo poczynania tego zespołu pieśni i tańca widziałem po raz pierwszy, to jednak w trakcie ich koncertu odniosłem nieco lepsze wrażenie niż wywołany do tablicy redaktor.

Półgodzinny set w zupełności wystarczył, żeby wyrobić sobie pozytywne zdanie o szczecińskiej kapeli i dodać ją do „obserwowanych”. W Katowicach goście ze Szczecina nie ulegli presji grania przed gwiazdą wieczoru, dostarczając solidnej porcji wściekłego grania, które mogło wprawić w dobre samopoczucie przed kolejnym gigiem tego wieczoru.

ODIUM HUMANI GENERIS (PL)

Z Pomorza Zachodniego przesunęliśmy się do Centrum, gdy na deskach Piątego Domu zaprezentowała się łódzka kapela Odium Humani Generis. Doświadczeni muzycy działają od roku 2015, mając na swym koncie bardzo udanego długoraja – Przeddzień (2020). 27 września bieżącego roku premierę będzie miał ich drugie LP pod tytułem Międzyczas.

Byłem ciekaw, jak pochodzący z Łodzi zespół poradzi sobie na scenie, bo nie ukrywam, że ich studyjne poczynania obserwuję z dużą satysfakcją. Formę grupy udało się zweryfikować, a ta okazała się być na naprawdę dobrym poziomie. Grupa doskonale zna się na rzeczy i widać, że artyści świetnie czują się w swoim repertuarze.

Twórczość ta eksploruje black metalowe pustkowia, natrafiając przy tym na połamane tempa, atmosferyczne wstawki, a także pełne furii przyspieszenia. Muszę przyznać, że występu Odium Humani Generis słuchało się naprawdę dobrze. Na plus wypadło też dobre nagłośnienie, o które często tak trudno na metalowych sztukach. OHG było świetnym wyborem na „przystawkę”.

AKHLYS (US)

Prawdziwa uczta miała jednak dopiero nadejść. Chwilę przed tym, jak dzwony wybiły godzinę 22:00, Piąty Dom opanowały nocne mary, których nie brakuje w twórczości formacji Akhlys. Zamaskowany kwartet (który ze względu na ubogie zaplecze klubu integrował się z publicznością przed swoim występem) wprowadził na scenę niepowtarzalny klimat, będący ich atrybutem rozpoznawczym.

Trwająca około 60 minut (za krótko!) sztuka stała się swoistym pomostem pomiędzy światem realnym a potwornymi wizjami, jakie nachodzą niejednego człowieka w trakcie snu. Koszmarny lejtmotyw jest czymś, co potrafi przyciągać, tworząc unikalną aurę całej dotychczasowej dyskografii zespołu z USA. Zgromadzeni w katowickim klubie entuzjaści Akhlys otrzymali dokładnie to, czego oczekiwali: oniryczne potworności opakowane w przygniatającą warstwę muzyczną, która na albumach jest przecież tak genialnie wyprodukowana.

Zespół zaserwował nam nocny lot do dalekich krain marzeń sennych, które przebijają się przez płyty The Dreaming I (2015), Melinoë (2020) i w końcu House of the Black Geminus (2024). Audytorium mogło zatem zasmakować nie tylko najnowszego wydawnictwa Naasa Alcametha i spółki, ale również numerów z poprzednich krążków. Fani ostatniej płyty nie mogli poczuć się zawiedzeni, bowiem koncertowe wersje numerów (w tym wybitne Sister Silence, Brother Sleep) wypadły znakomicie. Publiczność żywiołowo zareagowała na kawałki Ephialtes, a także The Dreaming Eye, które w wersji live brzmią fantastycznie.  Choć mogły wybrzmieć jeszcze lepiej, gdyby nie fakt, że sala koncertowa tego dnia była stosunkowo niewielka i wąska. Pod samą scenę dźwięk zlewał się w ścianę, która – jestem o tym przekonany – wynagrodziła uczestników piszczeniem w uszach odczuwalnym jeszcze przez wiele godzin. Wystarczyło jednak odsunąć się parę metrów dalej, aby rozpłynąć się w melodiach gitarowych, jakie serwował Nox Corvus.

Awaken in dreams…

Tegoroczny album Akhlys House of the Black Geminus z pewnością trafi do podsumowań topowych wydawnictw 2024. Doświadczenie utworów z tej płyty na żywo to coś więcej niż koncert – to przeżycie, które na długo pozostaje w pamięci. Podziękowania za organizację lecą do Left Hand Sounds, Chroma Music i Parasite Gallows Booking. Mam tylko nadzieję, że jeśli Amerykanie zaszczycą nas jeszcze kiedyś swoją obecnością na Górnym Śląsku, to na nieco większej scenie.

Artykuł Akhlys, Odium Humani Generis, Dominance – Katowice (29.07.2024) pochodzi z serwisu KVLT.

Jedynym minusem koncertu Whalesong była (początkowo) dość niska frekwencja, gdyż w poniedziałkowy wieczór klub zapełniał się powoli. Na nic innego nie można było jednak narzekać – od kakofonicznego początku setu do równie efektownego outro, Whalesong zadbali o poruszające, wprawiające w trans show. Choć ich najnowszy materiał przyprawia o ciarki już w wydaniu studyjnym (recenzja tutaj), to na żywo ciężar ich muzyki dosłownie miażdży. Atmosfera rezygnacji mieszała się z nutą nadziei, a metalowa moc z melodyjnymi partiami, co zapewniało twórczości Whalesong hipnotyczny klimat, a nawet pewien pierwiastek szaleństwa. Ciężko było się oprzeć mocy ich muzyki zwłaszcza podczas końcowego, skróconego na potrzeby koncertu From the Ashes.
Występujący tego wieczoru we trójkę artyści zafundowali zebranym iście katartyczne przeżycie, po którym szczękę trzeba było zbierać z podłogi.

Krótko przed 21, zgodnie z koncertową rozpiską, scenę przejęli Hexvessel, przynosząc ze sobą północny mrok i iście szamański mistycyzm. Nagłośnienie wypadło jak należy, a oszczędna oprawa świetlna sprawdziła się znakomicie i jedynie podkreśliła moc i surowość utworów.
O ile Whalesong pozwolili przemówić samej muzyce i z wyjątkiem końcowych podziękowań nie zwracali się do widowni, to Mat McNerney, charyzmatyczny założyciel Hexvessel, chętnie nawiązywał kontakt z publiką.
Nie obeszło się bez licznych podziękowań oraz miłego ukłonu w stronę polskich fanów, do których zgodnie ze słowami frontmana zespół uwielbia wracać już od wielu lat. Dodatkowo niektóre z utworów zostały poprzedzone słowem wyjaśnienia i doczekały się swoistego backstory – tym sposobem Eternal Meadow poprzedziła przemowa o zmarłym przyjacielu, którego pamięci poświęcony został ten utwór, a Joy of Sacrifice zapowiedziano jako kawałek, którego zespół nie grał jeszcze na żywo.

Setlista opierała się w większości na najnowszym albumie Polar Veil, przypominającym również na żywo „ublackowiony”, wzmocniony rockiem folk. Prezentowane przez grupę utwory okazały się strzałem w dziesiątkę i idealnie się wpisały w grudniowy wieczór. Chłód muzyki Hexvessel i mistyczna aura ich utworów – albumowego otwieracza The Tundra is Awake, pełnego mroku, transowego Ring czy mocnego singla A Cabin in Montana – wprost hipnotyzowały. Aż ciężko było uwierzyć, że koncert dobiegał końca, gdy frontman zapowiedział finałowy numer, czyli przepełnione tęsknotą Homeward Polar Spirit. Ostatni element setlisty mocno rezonował w dość kameralnej sali klubowej, a Hexvessel, mówiąc najkrócej, pozamiatali.
Fińsko-brytyjski kolektyw szamańskiej pieśni i tańca ponownie udowodnił, że na żywo zapewnia słuchaczom nie tylko koncert, ale również fantastyczne, niemal mistyczne doświadczenie.

Zdjęcia: Lilit Ghazareh
Pełna galeria

Artykuł Hexvessel, Whalesong – Poznań (11.12.2023) pochodzi z serwisu KVLT.

Witchmaster

Malevolent Creation

Artykuł Malevolent Creation, Witchmaster – Kraków (13.09.2023) pochodzi z serwisu KVLT.