Kontekst znany, pora na muzykę. Nie miałem wątpliwości, że będzie to black metal, pozostawało tylko pytanie – jaki. Demo szwajcarskiego tria to pięć surowych, gęstych, zahartowanych w piekielnym ogniu wyziewów grozy i nienawiści. Duszne, śmierdzące piwnicą brzmienie nawiązuje do muzyki niedoścignionego rodaka, odpowiedzialnego m.in. za Paysage D’Hiver, i ma w sobie posmak atmosferycznej odmiany black metalu. Oczywiście tej ze sznurem na szyi i żyletką w ręku, bo O.T.S. nie idzie w żadną przyrodę, raczej w zlodowacenie po katastrofie nuklearnej. A jeśli gdzieś pojawią się jakieś szczątki lasu, to łypie z nich najbardziej klasyczne oblicze Darkthrone. Cała reszta to piekło i siarka, bez żadnych udziwnień i kompromisów. Tremolowe, brudne riffy mieszają się z opętanymi blastami, do tego lekko growlujący skrzek wokalisty, który jest trochę za bardzo schowany, ale to niedociągnięcie można złożyć na karb braku doświadczenia w nagrywaniu. Jeśli ktoś koniecznie potrzebuje odniesień do bardziej znanych hord, to w gronie inspiracji można wymienić niemiecki Katharsis, (choć nasi bohaterowie brzmią nieco ciężej) czy francuski S.V.E.S.T. (oczywiście w skondensowanej formie).

W przypadku muzyki o takiej sile rażenia, doszukiwanie się nawiązań i rozkładanie jej na czynniki pierwsze raczej nie ma sensu. To się odpala i tego się słucha, ale przedtem prosi się kogoś w pobliżu, by przygotował zmiotkę i szufelkę, żeby po tych dziewiętnastu minutach pozamiatał resztki, które ze słuchacza zostaną. To jest najczarniejszy, najbardziej zjadliwy black metal, jaki można sobie wyobrazić w dzisiejszych czasach. O.T.S. nagrał demo właściwie idealne, jeśli zespół nie straci formy w przyszłości to wszelka konkurencja już może zwijać żagle.

Artykuł O.T.S. – „Demo” (2019) pochodzi z serwisu KVLT.