<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Mick Wall - KVLT</title>
	<atom:link href="https://kvlt.pl/tag/mick-wall/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://kvlt.pl/tag/mick-wall/</link>
	<description>Niezależny magazyn muzyczny (od rocka przez wszystkie odmiany metalu)</description>
	<lastBuildDate>Wed, 29 Jul 2026 10:26:24 +0000</lastBuildDate>
	<language>pl-PL</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	

<image>
	<url>https://kvlt.pl/wp-content/uploads/2020/11/cropped-kvlt-2020-logo_square-32x32.png</url>
	<title>Mick Wall - KVLT</title>
	<link>https://kvlt.pl/tag/mick-wall/</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
	<item>
		<title>MICK WALL – „Guns N&#8217; Roses. Ostatni giganci z rockowej dżungli” (2017)</title>
		<link>https://kvlt.pl/muzyka/ksiazki/mick-wall-guns-n-roses-ostatni-giganci-z-rockowej-dzungli-2017/</link>
					<comments>https://kvlt.pl/muzyka/ksiazki/mick-wall-guns-n-roses-ostatni-giganci-z-rockowej-dzungli-2017/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Paweł Lach]]></dc:creator>
		<pubDate>Thu, 04 Jan 2018 15:36:30 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Książki]]></category>
		<category><![CDATA[Muzyka]]></category>
		<category><![CDATA[Axl Rose]]></category>
		<category><![CDATA[Duff McKagan]]></category>
		<category><![CDATA[giganci rocka]]></category>
		<category><![CDATA[Guns N' Roses]]></category>
		<category><![CDATA[Hard Rock]]></category>
		<category><![CDATA[Izzy Stradlin]]></category>
		<category><![CDATA[książka]]></category>
		<category><![CDATA[Mick Wall]]></category>
		<category><![CDATA[muzyczne biografie. Slash]]></category>
		<category><![CDATA[recenzja książki]]></category>
		<category><![CDATA[rock]]></category>
		<category><![CDATA[rock and roll]]></category>
		<category><![CDATA[Steven Adler]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://kvlt.pl/?p=121629</guid>

					<description><![CDATA[<p>Swego czasu na kanale Discovery można było obejrzeć serię dokumentalnych filmów, prezentujących najtrudniejsze i najbardziej znojne zawody świata. Niestety w żadnym odcinku&#8230;</p>
<p>Artykuł <a href="https://kvlt.pl/muzyka/ksiazki/mick-wall-guns-n-roses-ostatni-giganci-z-rockowej-dzungli-2017/">MICK WALL – „Guns N&#8217; Roses. Ostatni giganci z rockowej dżungli” (2017)</a> pochodzi z serwisu <a href="https://kvlt.pl">KVLT</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Swego czasu na kanale Discovery można było obejrzeć serię dokumentalnych filmów, prezentujących najtrudniejsze i najbardziej znojne zawody świata. Niestety w żadnym odcinku nie było ani słowa o profesji, która wiąże się chyba z najwyższym ryzykiem zawału serca oraz wystąpieniem szeregu nerwic. Mowa oczywiście o posadzie menadżera najbarwniejszego rockowego zespołu swoich czasów. <strong>Alan Niven</strong>, choć na współpracy z <strong>Guns N’ Roses</strong> zarobił krocie, nie miał łatwego życia – ratowanie heroinistów zastrzykiem prosto w serce mieściło się w szerokim wachlarzu obowiązków w takiej samej mierze, co dopinanie logistyki wielkich tras koncertowych. Tylko jak tu umawiać się na milionowe stawki, kiedy nie wiadomo, czy frontman w ogóle się pojawi na koncercie, a jeśli nawet, to czy nie przerwie występu z byle powodu? Sam <strong>Niven</strong> po latach miał stwierdzić: <em>Jedno z czego jestem dumny, to fakt, że żaden z członków nie zmarł, kiedy nimi się zajmowałem</em>. Albowiem żeby znaleźć się w samym centrum rock and rollowego cyrku, trzeba mieć końskie zdrowie. I sporo szczęścia.</p>
<p><strong>Mick Wall</strong>, brytyjski dziennikarz muzyczny, autor wielu poczytnych książek o rockowych gigantach (m.in. <strong>Black Sabbath</strong>, <strong>AC/DC</strong>, <strong>Iron Maiden</strong>), próbuje ukazać nam <strong>Guns N’ Roses</strong> jako najbardziej niebezpieczny zespół świata, kwintesencję hasła <em>Sex, Drugs &amp; Rock and Roll</em>. I wiecie co? Jestem mu w stanie uwierzyć, choć jednocześnie nie mam wątpliwości, że w tego typu publikacjach – dla skuteczniejszego podnoszenia dawki adrenaliny u czytelników – koloryzuje się tu i tam, coś przemilcza, inne fakty uwypukla. Autor <em><strong>Ostatnich gigantów z rockowej dżungli</strong></em>, który towarzyszył<strong> Gunsom</strong> niemal od samego początku, wywiadując muzyków i przyjaźniąc się z nimi prywatnie (zwłaszcza z <strong>Axlem</strong>), wydaje się osobą kompetentną do dorzucenia swoich przysłowiowych trzech groszy. A czy one fałszywe, czy nie – dla mnie to sprawa drugorzędna. Owszem, nie brakowało kontrowersji przy wcześniejszych książkach <strong>Walla</strong>, niemniej jednak wolę pisaną z polotem biografię, pełną subiektywnych odczuć (jedyne, co można zarzucić autorowi, to chyba zbyt wyrozumiała ocena płyty <em><strong>Chinese Democracy</strong></em>) niż silące się na obiektywizm kroniki, które są zlepkiem dat i nazwisk, tyleż interesujących dla historyków rocka, co nudnych dla czytelnika.</p>
<p>Sukcesem autora jest to, że przez cały czas utrzymuje żywy ton opowieści, nawet gdy akcja rozgrywa się w kulisach sławy, czyli miejscu pozornie cichym i bezpiecznym. Trudno tu się nudzić, poszczególni muzycy z biegiem lat popadają na naszych oczach w marazm, a <strong>Guns N’ Roses</strong> zaczynają przypominać własną karykaturę. <strong>Wall</strong> ma dar do trafnej syntezy i umiejętnego, obrazowego przedstawiania pewnych zjawisk z muzycznego światka. Doskonale, w lapidarnych słowach potrafi ująć choćby burzliwe początki: <em>Byli głodni i śmierdziało od nich – jakoś im się jednak udało, w poczuciu triumfu, dotrzeć do celu, czyli do <strong>Gorilla Gardens</strong>, gdzie dali pierwszy koncert poza <strong>LA</strong>. Oglądało ich zaledwie dziesięć osób, ale to nie miało znaczenia. Był alkohol, trawa i punkowi kumple <strong>Duffa</strong>, z którymi mogli imprezować. Ale najważniejsze, że im się udało. Dotarli tam razem, podróżując tysiąc mil ciężarówkami, sypiając na poboczach, umierając z głodu, trzęsąc się z zimna, zmęczeni i wyglądający, według <strong>Duffa</strong>, jak „wygłodniałe wilki”. Byli teraz zespołem</em>. Z taką samą zaś pasją i zrozumieniem kulturowych zjawisk, autor książki trafnie oddaje charakter fenomenu, jakim było niewątpliwie zdobycie przez zespół show biznesowego Parnasu. Sukces <em><strong>Use Your Illusion</strong></em> miał być kulminacją procesu, <em>który zawarł w sobie całe hedonistyczne szaleństwo i żądzę nieśmiertelności, napędzającą tamtą epokę. Tym samym wszyscy ci nadęci krytycy i obrońcy dobrego smaku, uważający, że jest to gorsza odmiana rocka, coś w rodzaju powieści sprzedawanych na lotniskach, musieli teraz ją zaakceptować, choćby ze względu na skalę zjawiska</em>.</p>
<p>No właśnie, w tym rzecz – skala zjawiska była i jest ogromna. Można <strong>Guns N’ Roses</strong> lubić lub nie, ale trudno nie wpaść w osłupienie na widok liczby sprzedanych płyt i zarobionych na trasach koncertowych milionów dolarów. Nie są one być może wyznacznikiem artystycznego sukcesu, ale przecież rock to też oddziałujący na różne zmysły spektakl, niepozbawiona szaleństwa telenowela, z której nie wycięto ostrych scen seksu i przemocy, szalona karuzela, na której trudno się utrzymać. A skoro album <em><strong>Appetite For Destruction</strong></em>, początkowo nie poparty jakąś oszałamiającą promocją, stał się z czasem najlepiej sprzedającym się debiutem w dziejach muzyki, to przecież nie mógł za tym stać przypadek, a talent i determinacja. Lektura <em><strong>Ostatnich gigantów z rockowej dżungli</strong></em> oddaje dramaturgię wydarzeń z festiwalu w <strong>Donnington</strong>, kiedy na dopiero wspinających się na szczyty <strong>Gunsów</strong> położył się cień tragedii (podczas ich koncertu zadeptanych zostało kilku fanów). Niemal podskórnie odczujecie zdenerwowanie, gdy przed zbliżającym się koncertem <strong>Axl Rose</strong> będzie pojawiał się w ostatniej chwili, jak to miało miejsce chociażby podczas występów razem z<strong> The Rolling Stones</strong>. Z pewnością fanów metalu zainteresują kulisy trasy z <strong>Metaliką</strong>, kiedy oba zespoły były na samym szczycie. Dowiecie się też dlaczego wielcy rocka bali się zapraszać<strong> Guns N’ Roses</strong> na trasy. A do tego dostaniecie barwny miks alkoholowych i narkotykowych przygód, obyczajowych ekscesów połączonych z powszednim mierzeniem się z cieniami kariery, których nie łagodził szmal liczony w milionach zielonych. Czego chcieć więcej? <strong>Axl</strong>, <strong>Slash</strong>, <strong>Duff</strong>, <strong>Steven</strong> i <strong>Izzy</strong> (a także plejada muzyków, przewijających się później przez skład) jawią się tutaj jako postaci z krwi i kości, które poprzez zakręty życia w pewnym momencie przemieniły się niemal w kościotrupy i duchy. Czy jednak opowieść wydawałaby się równie fascynująca, gdyby życie było – nomen omen – usłane jedynie różami?</p>
<p>Podczas lektury odświeżyłem sobie płyty <strong>Guns N’ Roses</strong>, które obrosły kurzem, biegałem po pokoju w rytm <em><strong>Paradise City</strong></em> i roniłem łzę na <em><strong>Don’t Cry</strong></em> jak za czasów, gdy byłem dzieciakiem. Czy to ostatni z prawdziwie rock and rollowych zespołów, wypełniający wielkie stadiony? Mam nadzieję, że nie. Chciałbym się też przekonać, że są w podobnej formie, co dekady temu. Bilet na koncert w Chorzowie już kupiony. A bez względu na to, czy ktoś z wypiekami na twarzy czeka, by zobaczyć <strong>Gunsów</strong> na żywo, czy obojętnie przygląda się obecnym dokonaniom grupy, powinien umilić sobie umilić czas lekturą książki <strong>Micka Walla</strong>. W biografii <em><strong>Ostatni giganci z rockowej dżungli</strong></em> znalazło się wszystko, czego można wymagać od takiej pozycji.</p>
<p><iframe src="https://www.youtube.com/embed/o1tj2zJ2Wvg" width="100%" height="420" frameborder="0" allowfullscreen="allowfullscreen" loading="lazy"></iframe></p>
<p>Artykuł <a href="https://kvlt.pl/muzyka/ksiazki/mick-wall-guns-n-roses-ostatni-giganci-z-rockowej-dzungli-2017/">MICK WALL – „Guns N&#8217; Roses. Ostatni giganci z rockowej dżungli” (2017)</a> pochodzi z serwisu <a href="https://kvlt.pl">KVLT</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://kvlt.pl/muzyka/ksiazki/mick-wall-guns-n-roses-ostatni-giganci-z-rockowej-dzungli-2017/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>MICK WALL &#8211; „Foo Fighters” (2016)</title>
		<link>https://kvlt.pl/muzyka/ksiazki/mick-wall-foo-fighters-2016/</link>
					<comments>https://kvlt.pl/muzyka/ksiazki/mick-wall-foo-fighters-2016/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Mikołaj]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 14 Nov 2016 18:11:03 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Książki]]></category>
		<category><![CDATA[Muzyka]]></category>
		<category><![CDATA[biografia]]></category>
		<category><![CDATA[Classic Rock]]></category>
		<category><![CDATA[Dave Grohl]]></category>
		<category><![CDATA[foo fighters]]></category>
		<category><![CDATA[grunge]]></category>
		<category><![CDATA[Mick Wall]]></category>
		<category><![CDATA[Nirvana]]></category>
		<category><![CDATA[Wydawnictwo In Rock]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://kvlt.pl/?p=58977</guid>

					<description><![CDATA[<p>Mick Wall to taki typ dziennikarza, który jest prawdziwym skarbem dla fana i przekleństwem dla muzyka. Wszystko wygrzebie, do wszystkiego się dokopie,&#8230;</p>
<p>Artykuł <a href="https://kvlt.pl/muzyka/ksiazki/mick-wall-foo-fighters-2016/">MICK WALL &#8211; „Foo Fighters” (2016)</a> pochodzi z serwisu <a href="https://kvlt.pl">KVLT</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: justify;"><strong>Mick Wall</strong> to taki typ dziennikarza, który jest prawdziwym skarbem dla fana i przekleństwem dla muzyka. Wszystko wygrzebie, do wszystkiego się dokopie, znajdzie nawet twoją pierwszą dziewczynę z ogólniaka, wyciągnie z niej co się da, a następnie to opisze. Szczegółowo. I nie szczędząc docinków, bo <strong>Wall</strong> nie lubi wypisywać artystom laurek, za to ma dość ostre pióro. Krótko mówiąc, jest idealnym biografem „grubych ryb” muzycznej sceny rockowej. A do takich niewątpliwie należy lider <strong>Foo Fighters</strong> i były perkman <strong>Nirvany</strong> &#8211; <strong>Dave Grohl</strong>.</p>
<p style="text-align: justify;">Książka tytułuje się biografią <strong>Foo Fighters</strong>, ale nawet okładka nie pozostawia złudzeń, komu poświęcono najwięcej uwagi. Sam <strong>Wall</strong> również jest rozbrajająco szczery już na wstępie pisząc, że tak naprawdę prawdziwy „foo fighter” jest jeden, a reszta to mniej lub bardziej sympatyczni statyści, których można w razie czego zastąpić. To jest książka przede wszystkim o <strong>Grohlu.</strong> Od początków jego kariery, czyli występów ze <strong>Scream</strong> po zaplutych lokalach i spaniu w busie, po koncerty na Wembley z <strong>Foo Fighters,</strong> goszczeniu w pięciogwiazdkowych hotelach i jammowaniu z <strong>McCartneyem.</strong> Ot, takie klasyczne „od zera do bohatera”.</p>
<p style="text-align: justify;">Dużo miejsca poświęcono <strong>Nirvanie,</strong> co można zaliczyć zarówno na plus, jak i minus. Wielki fan <strong>Nirvany</strong> niczego nowego się raczej nie dowie, bo będą to dla niego informacje dość ogólnikowe, zaś wśród sympatyków <strong>Foo Fighters</strong> wielu ma dawną kapelę <strong>Grohla</strong> w głębokim poważaniu. Z drugiej strony, jeśli ktoś nie zachwyca się <strong>Nirvaną</strong> w takim stopniu, żeby kupować biografię, ale po prostu interesuje się historią muzyki, to będzie miał tutaj dwa w jednym. Zresztą decyzja o takim podejściu <strong>Walla</strong> do tematu jest moim zdaniem zupełnie logiczna. Dowodzi, że chociaż <strong>Grohl</strong> próbował się (zresztą całkiem skutecznie) odciąć od <strong>Nirvany,</strong> to jednak wywarła ona na niego &#8211; jako człowieka i muzyka &#8211; ogromny wpływ, bez którego albo fenomen <strong>Foo Fighters</strong> byłby niemożliwy, albo prędko dobiegłby końca.</p>
<p style="text-align: justify;">No i rzecz chyba najważniejsza – Dave ma reputację najsympatyczniejszego rockmana świata, więc z jednej strony przykro byłoby to rozpieprzyć, ale cóż bardziej kuszącego dla dziennikarza muzycznego? I tutaj <strong>Wallowi</strong> należą się ciepłe słowa za rzetelność i obiektywizm, z którym przybliża sylwetkę muzyka. Daleki jest od zbędnych zachwytów postacią <strong>Grohla</strong> &#8211; jemu też zdarzało się niefajnie potraktować pewnych ludzi, choćby i całkiem blisko z nim współpracujących, a <strong>Wall</strong> bez skrupułów to wyciąga. Nie ma tu jednak poszukiwania taniej sensacji. Wall analizuje to tak, jak dziennikarz powinien, mądrze, z dystansem i humorem. Bardziej obrywa się członkom zespołu, w szczególności <strong>Nate’owi Mendelowi</strong> (taki już los basisty), z których to autor nabija się dość często, choć raczej z przymrużeniem oka, i jednocześnie dość celnie opisując ich historię i rolę w zespole.</p>
<p style="text-align: justify;">Całość czyta się rewelacyjnie, <strong>Wall</strong> pisze lekko i ciekawie. Zdarzają się co prawda fragmenty nieco niezgrabne, ale to w końcu biografia, a nie literatura piękna, więc nikt tu nad jednym zdaniem nie będzie się rozwodzić. Natomiast fakt, że jest to bardziej książka poświęcona <strong>Grohlowi;</strong> niż jego kapeli, dla mnie jest akurat zaletą, a fani <strong>Foo Fighters</strong> mogą przekonać się, dlaczego ich ulubiony zespół stał się tym, czym jest obecnie. Nic, tylko wrzucić <strong>Wasting Light</strong> do odtwarzacza i rozpocząć lekturę.</p>
<p style="text-align: center;"><iframe src="https://www.youtube.com/embed/738EWaJ32i8" width="100%" height="400" frameborder="0" allowfullscreen="allowfullscreen" loading="lazy"></iframe></p>
<p>Artykuł <a href="https://kvlt.pl/muzyka/ksiazki/mick-wall-foo-fighters-2016/">MICK WALL &#8211; „Foo Fighters” (2016)</a> pochodzi z serwisu <a href="https://kvlt.pl">KVLT</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://kvlt.pl/muzyka/ksiazki/mick-wall-foo-fighters-2016/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>MICK WALL &#8211; „Lemmy” (2016)</title>
		<link>https://kvlt.pl/muzyka/ksiazki/mick-wall-lemmy-2016/</link>
					<comments>https://kvlt.pl/muzyka/ksiazki/mick-wall-lemmy-2016/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Rafał Morsztyn]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 30 Oct 2016 13:28:25 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Książki]]></category>
		<category><![CDATA[Muzyka]]></category>
		<category><![CDATA[2016]]></category>
		<category><![CDATA[Hawkwind]]></category>
		<category><![CDATA[In Rock]]></category>
		<category><![CDATA[książka]]></category>
		<category><![CDATA[Lemmy]]></category>
		<category><![CDATA[Lemmy Kilmister]]></category>
		<category><![CDATA[Mick Wall]]></category>
		<category><![CDATA[Motörhead]]></category>
		<category><![CDATA[Motörhead Music]]></category>
		<category><![CDATA[recenzja]]></category>
		<category><![CDATA[recenzja książki]]></category>
		<category><![CDATA[Wydawnictwo In Rock]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://kvlt.pl/?p=56280</guid>

					<description><![CDATA[<p>28 grudnia 2015 r. Po całym muzycznym świecie rozeszła się straszna nowina. Lider jednego z najważniejszych zespołów metalowych Motorhead, Lemmy zmarł w&#8230;</p>
<p>Artykuł <a href="https://kvlt.pl/muzyka/ksiazki/mick-wall-lemmy-2016/">MICK WALL &#8211; „Lemmy” (2016)</a> pochodzi z serwisu <a href="https://kvlt.pl">KVLT</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>28 grudnia 2015 r. Po całym muzycznym świecie rozeszła się straszna nowina. Lider jednego z najważniejszych zespołów metalowych <strong>Motorhead</strong>, Lemmy zmarł w swoim mieszkaniu w Los Angeles. Legenda, charyzmatyczna postać brytyjskiego rocka, odeszła z tego świata po ponad 50 latach grania koncertów i nagrywania płyt. Z wizerunkiem tego niesamowitego człowieka, zmierzył się w postaci książki, angielski dziennikarz <strong>Mick Wall</strong>.</p>
<p>Przyznam szczerze, kiedy dowiedziałem się, że będę recenzował tę książkę &#8211; ucieszyło mnie to bardzo. Wszak muzykę szalonego <strong>Motorhead</strong> i <strong>Hawkwind</strong> znam od dzieciństwa, a postać <strong>Lemmiego</strong> zawsze budziła u mnie respekt. Chociaż jak to bywa w przypadku biografii znanych ludzi, trzeba podchodzić do tematu z dużym spokojem i rozwagą. Zdarza się bardzo często w tego typu pozycjach, że jest dużo nieścisłości i wątpliwości. W przypadku tej książki, wiele razy natknąłem się na fakty, które nie do końca były spójne.</p>
<p>Książka prezentuje się bardzo efektownie, kiedy chwycimy ja w dłoń. Czarno- czerwona okładka przedstawiająca głównego bohatera, bardzo mi się podoba. Kiedy zajrzymy do środka, czcionka jest czytelna a treść przyjemnie się czyta. W połowie znajdziemy archiwalne fotografie z różnych okresów życia <strong>Lemmiego</strong>. Wszystko jest przejrzyste, a wydawca <strong>In Rock</strong> zadbał, aby czytelnik czuł się komfortowo.</p>
<p>Co do treści, którą stworzył <strong>Mick Wall</strong>, opinie są podzielone. Książka zaczyna się świetnie, możemy się poczuć jakbyśmy usiedzieli twarzą w twarz z tak rozpoznawalnym muzykiem, jakim był <strong>Lemmy</strong>. Z wypiekami na twarzy spoglądałem na kolejne rozdziały, niestety później zbyt dużą rolę przejął <strong>Mick Wall</strong>. Krytykowanie całego środowiska wokół <strong>Motorhead</strong> i samych byłych muzyków razić może i to bardzo. Niską ocenę płyt <strong>Motorhead</strong> po 1981 r. też pozostawię bez komentarza. Osobiście uważam, że styl pisania <strong>Micka</strong> nie jest idealny i momentami bardzo nużący. Nasuwa się myśl, jeśli wziął się za taką legendę, niech pisze o nim, a swoje opinie ograniczy do minimum. Chociaż faktem jest to, że czytając tę książkę, znajdziemy wspomnienia kumpla o kumplu. Wydawnictwo różni to się bardzo od innej książki na temat, czyli <em><strong>Biała Gorączka</strong></em> <strong>Janis Garzy</strong>. Przede wszystkim nie ma chaosu w wypowiedziach jak to miało miejsce u <strong>Janis</strong>.</p>
<p>Co wyniesie czytelnik po prawie 280 stronach tekstu? Przede wszystkim świetne cytaty, które celnie określają niejedną sytuację czy człowieka. Druga sprawa to fakt, że książka ta powstała po śmierci króla ciężkiego rocka i metalu, co daje pełny obraz jego barwnej osoby. W końcu daje szaremu człowiekowi zrozumieć, szalone życie-szalonego człowieka. Opisy ekscesów alkoholowych i narkotykowych nie są tuszowane i łagodzone. Autor wykłada kawę na ławę. Uważam, że sam <strong>Lemmy</strong> czytając tą książkę nie raz by się uśmiechnął z przekąsem.</p>
<p>Pozycja obowiązkowa dla każdego fana <strong>Motorhead</strong> i rock&#8217;n&#8217;rollowej muzyki. Czyta się to wszystko bardzo przyjemnie i lekko. Sposób wypowiedzi jest bardzo luźny, więc książka należy do typu, które się pochłania jednym tchem. Szkoda, że wielcy muzycy tego świata powoli opuszczają ziemski padół. Jednak książki tego typu są swoistą pamiątką dla kolejnych pokoleń fanów. Jednym słowem warto mieć tę pozycję na swojej muzycznej półce z książkami i płytami.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Artykuł <a href="https://kvlt.pl/muzyka/ksiazki/mick-wall-lemmy-2016/">MICK WALL &#8211; „Lemmy” (2016)</a> pochodzi z serwisu <a href="https://kvlt.pl">KVLT</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://kvlt.pl/muzyka/ksiazki/mick-wall-lemmy-2016/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
