„Pustkowia” to płyta, na której wszystko jest „bardziej”. Jest ciemniejsza, cięższa, odważniejsza i bardziej zróżnicowana, ale też smutniejsza, bardziej emocjonalna i wyjątkowo osobista. Wspólnym mianownikiem łączącym wszystkie kompozycje jest pustka: opuszczenie, zamieranie i rozkład, zarówno w sensie dosłownym (znajdziemy tu opuszczone miejsca, wymarłe osady, ruiny pochłaniane przez zieleń) i metaforycznym (emocjonalna pustka, odrzucenie, wykluczenie).

Każdy utwór na płycie jest inny – od kawałków wręcz metalowych, przez niepokojące rytualne zaśpiewy, po hipnotyzujące, transowe kołysanki. Aranżacje utworów wciąż opierają się na wielogłosowych partiach wokalnych, którym towarzyszy cała galeria instrumentów. Na nowym albumie typowe dla projektu instrumentarium dark-folkowe z rytualnymi bębnami, sekcją dętą i dronowymi basami zostało wzbogacone o rozwiązania z metalowego podwórka, a w partiach wokalnych pojawiają się growle, skrzeki i krzyki, podkreślające emocjonalny charakter utworów.

Zapraszamy do przedpremierowego odsłuchu płyty „Pustkowia„.

Płyta dedykowana jest tym, którzy nie mają głosu. „Na „Pustkowiach” słychać głos tych, którzy głosu nie mają, wykluczonych, odrzuconych, zapomnianych, prześladowanych. Głosy należące nie tylko do ludzi, ale i do innych mieszkańców ziemi, umierającej z powodu zaślepienia homocentryzmem, religii stawiających człowieka ponad wszystkim i społecznego przyzwolenia na niszczenie słabszych, którzy nie mogą się bronić. Wizji jałowej ziemi towarzyszą wątki osobiste związane z odtrąceniem, samotnością, depresją, samobójstwem. Na „Pustkowiach” wiele takich tematów zostało po raz pierwszy w twórczości projektu Ols poruszonych wprost. To album bardzo osobisty, ale także pozostawiający miejsce na własne interpretacje.”

Tracklista:
1. Pustacie
2. Ciemniej
3. Głosy
4. Krąg
5. Auf dieser einsam Menschenfernen Höhe
6. Pustka-Wschód
7. Nie ma światła w oknach
8. Jad
9. W zapomnienie

Artykuł OLS (neofolk): przedpermierowy odsłuch płyty „Pustkowia” pochodzi z serwisu KVLT.

„Pustkowia” to płyta, na której wszystko jest „bardziej”. Jest ciemniejsza, cięższa, odważniejsza i bardziej zróżnicowana, ale też smutniejsza, bardziej emocjonalna i wyjątkowo osobista. Wspólnym mianownikiem łączącym wszystkie kompozycje jest pustka: opuszczenie, zamieranie i rozkład, zarówno w sensie dosłownym (znajdziemy tu opuszczone miejsca, wymarłe osady, ruiny pochłaniane przez zieleń) i metaforycznym (emocjonalna pustka, odrzucenie, wykluczenie).

Każdy utwór na płycie jest inny – od kawałków wręcz metalowych, przez niepokojące rytualne zaśpiewy, po hipnotyzujące, transowe kołysanki. Aranżacje utworów wciąż opierają się na wielogłosowych partiach wokalnych, którym towarzyszy cała galeria instrumentów. Na nowym albumie typowe dla projektu instrumentarium dark-folkowe z rytualnymi bębnami, sekcją dętą i dronowymi basami zostało wzbogacone o rozwiązania z metalowego podwórka, a w partiach wokalnych pojawiają się growle, skrzeki i krzyki, podkreślające emocjonalny charakter utworów.

Ols udostępnia drugi singiel i teledysk do utworu „Nie ma światła w oknach„. Poniżej znajdziecie video do pierwszego singla zatytułowanego „Pustacie„.

O teledysku Ols mówi: „W pustej przestrzeni, po białej pustyni, wędrują samotna kobieta i wilczyca. Wokół snują się dymy spalonej ziemi, piach to popioły umarłego świata. Ta postapokaliptyczna wizja to wizja przyszłości, w której czeka nieunikniona  destrukcja. W sensie lokalnym, ziemskim – ekologiczna katastrofa, w szerszym ujęciu kosmicznym – entropia i śmierć cieplna wszechświata. Wszystko zmierza ku ostatecznej pustce. Życie jest tylko chwilową anomalią w nieskończonym nieistnieniu. Ludzkość obdarzona bolesną samoświadomością może tylko wędrować bez celu przez pustynne pustacie, wiedząc, że jedynym przeznaczeniem jest zmierzanie donikąd.

Płyta dedykowana jest tym, którzy nie mają głosu. „Na „Pustkowiach” słychać głos tych, którzy głosu nie mają, wykluczonych, odrzuconych, zapomnianych, prześladowanych. Głosy należące nie tylko do ludzi, ale i do innych mieszkańców ziemi, umierającej z powodu zaślepienia homocentryzmem, religii stawiających człowieka ponad wszystkim i społecznego przyzwolenia na niszczenie słabszych, którzy nie mogą się bronić. Wizji jałowej ziemi towarzyszą wątki osobiste związane z odtrąceniem, samotnością, depresją, samobójstwem. Na „Pustkowiach” wiele takich tematów zostało po raz pierwszy w twórczości projektu Ols poruszonych wprost. To album bardzo osobisty, ale także pozostawiający miejsce na własne interpretacje.”

Tracklista:
1. Pustacie
2. Ciemniej
3. Głosy
4. Krąg
5. Auf dieser einsam Menschenfernen Höhe
6. Pustka-Wschód
7. Nie ma światła w oknach
8. Jad
9. W zapomnienie

Artykuł OLS: drugi singiel z nowej płyty „Pustkowia” pochodzi z serwisu KVLT.

„Pustkowia” to płyta, na której wszystko jest „bardziej”. Jest ciemniejsza, cięższa, odważniejsza i bardziej zróżnicowana, ale też smutniejsza, bardziej emocjonalna i wyjątkowo osobista. Wspólnym mianownikiem łączącym wszystkie kompozycje jest pustka: opuszczenie, zamieranie i rozkład, zarówno w sensie dosłownym (znajdziemy tu opuszczone miejsca, wymarłe osady, ruiny pochłaniane przez zieleń) i metaforycznym (emocjonalna pustka, odrzucenie, wykluczenie).

Każdy utwór na płycie jest inny – od kawałków wręcz metalowych, przez niepokojące rytualne zaśpiewy, po hipnotyzujące, transowe kołysanki. Aranżacje utworów wciąż opierają się na wielogłosowych partiach wokalnych, którym towarzyszy cała galeria instrumentów. Na nowym albumie typowe dla projektu instrumentarium dark-folkowe z rytualnymi bębnami, sekcją dętą i dronowymi basami zostało wzbogacone o rozwiązania z metalowego podwórka, a w partiach wokalnych pojawiają się growle, skrzeki i krzyki, podkreślające emocjonalny charakter utworów.

Ols udostępnia pierwszy singiel i teledysk do utworu „Pustacie”.

O teledysku Ols mówi: „W pustej przestrzeni, po białej pustyni, wędrują samotna kobieta i wilczyca. Wokół snują się dymy spalonej ziemi, piach to popioły umarłego świata. Ta postapokaliptyczna wizja to wizja przyszłości, w której czeka nieunikniona  destrukcja. W sensie lokalnym, ziemskim – ekologiczna katastrofa, w szerszym ujęciu kosmicznym – entropia i śmierć cieplna wszechświata. Wszystko zmierza ku ostatecznej pustce. Życie jest tylko chwilową anomalią w nieskończonym nieistnieniu. Ludzkość obdarzona bolesną samoświadomością może tylko wędrować bez celu przez pustynne pustacie, wiedząc, że jedynym przeznaczeniem jest zmierzanie donikąd.

Płyta dedykowana jest tym, którzy nie mają głosu. „Na „Pustkowiach” słychać głos tych, którzy głosu nie mają, wykluczonych, odrzuconych, zapomnianych, prześladowanych. Głosy należące nie tylko do ludzi, ale i do innych mieszkańców ziemi, umierającej z powodu zaślepienia homocentryzmem, religii stawiających człowieka ponad wszystkim i społecznego przyzwolenia na niszczenie słabszych, którzy nie mogą się bronić. Wizji jałowej ziemi towarzyszą wątki osobiste związane z odtrąceniem, samotnością, depresją, samobójstwem. Na „Pustkowiach” wiele takich tematów zostało po raz pierwszy w twórczości projektu Ols poruszonych wprost. To album bardzo osobisty, ale także pozostawiający miejsce na własne interpretacje.”

Tracklista:
1. Pustacie
2. Ciemniej
3. Głosy
4. Krąg
5. Auf dieser einsam Menschenfernen Höhe
6. Pustka-Wschód
7. Nie ma światła w oknach
8. Jad
9. W zapomnienie

Artykuł OLS (neofolk): klip do singla z nowego albumu „Pustkowia” pochodzi z serwisu KVLT.