Muzyka zespołu opiera się na klasycznej konwencji symfonicznego metalu z żeńskim wokalem oraz męskim growlingiem. Nie ma tu nic zaskakującego. W kompozycjach zgrabnie przeplata się ciężar gitarowych riffów z melodiami instrumentów klawiszowych. Całość podbita została przez symfoniczne instrumentarium oraz chóry w tle. Wszystkie trzy kawałki (nie wliczając kompozycji instrumentalnej otwierającej oraz kończącej EP) utrzymane są w żywiołowym tempie. Tematyka tekstów dotyczy rozwoju człowieka, społeczeństwa w korelacji z nowoczesnymi technologiami. Myślę, że w tym momencie recenzji mogli ożywić się fani Epiki. Nic bardziej mylnego! Szczerze mówiąc, zdziwiłoby mnie, gdyby członkowie Core of Creation nie wskazali w swoich inspiracjach między innymi tego holenderskiego bandu.

Trudno rozdrabniać się nad każdym utworem po kolei. Razem tworzą spójną całość. Całkiem ciekawie przedstawia się wyjęta niczym z progresywnych numerów solówka na instrumentach klawiszowych w The New Desing. Jednakże mi najbardziej do gusty przypadł następny w kolejce Sin of the Flesh, który cechował się bodajże największą ofensywnością, gęstością riffów i ciężarem. Przez większą część utworu słuchacz jest raczony porządnym growlem. Przyznam, że nawet poczułam się nieco zawiedziona, gdy pod koniec pojawiły się partie czystego śpiewu wokalistki (do którego do tej pory nie jestem w pełni przekonana). Z kolei największym patosem cechuje się The Omega Point, w którym symfoniczny aspekt wysnuwa się nieco bardziej na pierwszy plan.

Muzyka Core of Creation ma potencjał. Liczę na to, że z biegiem czasu wypracują bardziej charakterystyczny styl bądź brzmienie, które pozwoli bez problemu odróżnić ich od innych zespołów tego nurtu. Mam nadzieję, że Optimal Configuration jest zaledwie skrawkiem muzycznego świata Chorwatów, który zamierzają tworzyć, i stanowi przedsmak przed długograjem, nad którym podobno trwają prace. W każdym razie sięgając po recenzowane EP, nie spodziewajcie się zbyt wielu odkrywczych motywów. Core of Creation na debiucie trzymają się już utartych ścieżek i nie silą się na eksperymenty. Niemniej jednak kompozycje są w porządku i przyjemnie się ich słucha.

Artykuł CORE OF CREATION – „Optimal Configuration” (2018) pochodzi z serwisu KVLT.