Nie jest to płyta w pełni premierowa. Na jej potrzeby muzycy oprócz stworzenia nowych dźwięków odświeżają także garść przebojów z przeszłości, a na dokładkę dorzucają Enter the Eternal Fire z repertuaru Bathrory. Dodam, że inspiracje tym zespołem są wyczuwalne także w autorskich kompozycjach. I nie jest to zarzut, tylko jedna z wielu zalet tego krążka.

Tym, co przede wszystkim zwraca uwagę jest produkcja. Sauron jeszcze nigdy nie brzmiał tak dobrze! Brzmienie jest mięsiste, czytelne, ale niepozbawione brudu. Muzyka płynie z reguły w średnich tempach. Konstrukcja często jest podobna- przez długi czas powtarzany jest jeden gitarowy motyw, ale nie jest to dla mnie powód do narzekań, bo te riffy są nieprzyzwoicie przebojowe i chwytliwe. To samo mogę powiedzieć o solówkach, szczególnie ta z Pergrubia 997 (chwała obrońcom prawiary) jest bardzo klasyczna i melodyjna. Za pagan metalowy klimat odpowiadają polskojęzyczne teksty, ale także okazjonalne wtręty- a to bitewny zgiełk w Goreją Wici, a to drumla we wspomnianej Pergrubii. Na koniec wspomnę także o świetnej okładce, udanie korespondującej z tematyką płyty.

Wara! to naprawdę udana płyta. Coś czuję, że Quorthon, gdyby żył, słuchając jej kiwałby z uznaniem głową.

Artykuł SAURON – „Wara!” (2016) pochodzi z serwisu KVLT.