Nowy album Goh-Ka wschodzi na horyzoncie niczym krwawy księżyc. Powolny, monumentalny, nieubłagany w swoim blasku. To dzieło japońskiej awangardy o pulsie przypominającym rytuał. Gęste, napięte, zbudowane z dźwięków drżących pod własnym ciężarem. Każdy fragment tej płyty działa jak odsłona większego misterium, w którym zespół po raz kolejny potwierdza, że pozostaje jedną z najbardziej nieprzewidywalnych i twórczo bezczelnych sił współczesnego black metalu. Siłą, która nie szuka aprobaty, lecz ustanawia własne prawa.

Otwierający album Kuso-shi 1, 2 and 3 eksploduje jak bomba o opóźnionym zapłonie. Najpierw syczy, pulsuje, wibruje, by w końcu rozerwać przestrzeń z teatralną precyzją. Mirai Kawashima prowadzi ten spektakl z wirtuozerską swobodą, balansując między kontrolą a ekstazą, jak kapłan, który zna sekretny język chaosu i wypowiada go z naturalnością, jakby dryfował pośród dźwięków dostępnych wyłącznie jemu. W jego interpretacji Goh-Ka nie jest kompozycją, lecz ceremonialnym aktem, w którym każdy gest ma znaczenie, a każdy akord otwiera kolejne drzwi do mrocznego, monumentalnego świata.

Tytuł Goh-Ka odsłania wielowarstwową symbolikę zakorzenioną w japońskiej tradycji i buddyjskiej refleksji nad przemijaniem. Słowo to, zapisane identycznie, lecz niosące trzy odmienne znaczenia, obejmuje zarówno piekielny ogień trawiący grzeszników, kosmiczny kataklizm spalający świat u kresu czasu, jak i karmiczny rezultat ludzkich czynów. Ta potrójna semantyka wyznacza duchowy horyzont albumu, zanurzonego w ascetycznej ikonografii Kuso-zu – cyklu ilustracji przedstawiających dziewięć etapów rozkładu ludzkiego ciała po śmierci.

Sigh wykorzystuje ten motyw nie jako makabryczną dekorację, lecz jako filozoficzny kręgosłup całej kompozycji. Kuso-zu staje się narzędziem medytacji nad nietrwałością życia, nieuchronnością rozpadu oraz koniecznością odrzucenia iluzorycznego piękna. W efekcie Goh-Ka funkcjonuje jak muzyczna kontemplacja, w której ogień, rozkład i karma splatają się w jedną, bezlitośnie konsekwentną opowieść o tym, co pozostaje po człowieku, gdy ciało i świat ulegną ostatecznemu wypaleniu.

Unputenpu, singiel promujący album, pulsuje energią od pierwszych sekund. Mikael Åkerfeldt pojawia się tu dokładnie tam, gdzie powinien – nie jako ozdobny dodatek, lecz jako świadomie wkomponowany głos, który rozszerza przestrzeń utworu. Jego frazy natychmiast przywołują psychodeliczne ornamenty Opeth z roku 2010, balansujące między progresywną subtelnością a melancholijnym odlotem. To gościnny występ, który podkreśla charakter kompozycji.

W Kuso-shi 4, 5 i 6 patos splata się z poczuciem stopniowego wyzwolenia. Ich kołyszące, niemal rytualne struktury wciągają w stan hipnotycznej czujności. Kuso shi 8 and 9: Mettaijakujo niesie ton podnoszącej energii, nawet gdy burzliwe, gęsto syntezatorowe warstwy przejmują dominację i prowadzą narrację ku gwałtowniejszym rejestrom. Finał utworu domyka album w sposób wyważony, a jednocześnie niepodważalnie mocny. Jak pieczęć na ceremonii, która właśnie dobiegła końca.

Goh-Ka to najlepsza odsłona Mirai od czasu Imaginary Sonicscape. Nie tyle powrót do dawnych triumfów, ile ich przetworzenie, rozszczepienie i redefinicja. Album, który zawładnął mną całkowicie. Nie poprzez agresję, lecz przez konsekwentnie budowaną aurę nieuchwytności, w której każdy dźwięk funkcjonuje poza tradycyjną logiką kompozycji.

To dzieło, które nie zamyka się w schematach, a ucieka wszelkim prawom muzyki, jakby Mirai traktował konwencję jedynie jako punkt wyjścia do własnych, niekiedy szalonych, a jednak precyzyjnie kontrolowanych eksperymentów. Płyta, której chce się słuchać. Jej struktura jest procesem wciągającym słuchacza w osobliwy kosmos pełen dysonansów, ornamentów, nagłych zwrotów i hipnotycznych repetycji.

Goh-Ka nie znika po wybrzmieniu finału. Pozostaje jak żar tlący się pod skórą, jak echo ceremonii, której nie sposób całkowicie opuścić. Sigh po raz kolejny udowadnia, że ich sztuka nie polega na budowaniu formy, lecz na inicjowaniu doświadczenia. Takiego, które wymyka się językowi, a jednak domaga się opisu. Takiego, które nie potrzebuje aprobaty, bo istnieje poza nią.

W świecie współczesnego black metalu, często uwięzionego między powtarzalnością a pozą, Goh-Ka jawi się jak rzadki fenomen. Dzieło, które nie tylko rozszerza granice gatunku, ale robi to z pewnością, jakby Mirai Kawashima i spółka od dawna znali mapę miejsc, do których inni nawet nie próbują dotrzeć. To album, który nie prosi o interpretację. On ją wręcz wymusza, jakby każdy odsłuch był kolejnym etapem osobistego Kuso-zu – procesem rozpadu i odrodzenia, w którym słuchacz zostaje wystawiony na próbę własnej percepcji.

W tej bezkompromisowej, płonącej wizji Sigh odnajduje swoją najczystszą formę, która nie tyle opisuje świat, ile go przepala, pozostawiając po sobie coś rzadkiego – poczucie obcowania z muzyką, która naprawdę ma odwagę być sobą.

Artykuł SIGH – „Goh-Ka” (2026) pochodzi z serwisu KVLT.

I wszystko byłoby ok, gdyby nie to, że Mortem stało się regularnym tworem, który funkcjonuje i nagrywa nowe płyty. Pewnie to i dobrze, ale brakuje mi kultu Mortem z czasów demo Slow Death, namiętnie kopiowanego z kasety na kasetę w 1989 roku. Pre – Arcturus (chociaż sami muzycy odżegnują się od tego porównania) był wtedy zespołem kultowym, a teraz przybrał formę i fizyczność drugoligowego zespołu spod znaku symfonicznego black metalu.

Czy to oznacza, że się starzeję? Pewnie tak, ale znaczy to też, że pamiętam, jak wyglądała magia, zanim została zastąpiona dostępnością.

Debiutancki album Mortem, Ravnsvart, sprawił, że magia dawnych czasów powróciła z pełną mocą – z tym samym duchem, brutalnością i pierwotną dzikością, które definiowały oryginalne oblicze zespołu. Jednocześnie album wprowadził nowe elementy, nie burząc fundamentów, lecz wzbogacając je o świeży, mroczny klimat, tworząc dzieło balansujące między surowością a atmosferycznym horrorem. Niedługo później ukazały się w pełni przerobione kompozycje z Slow Death, jakby Mortem chcieli domknąć własną legendę, odświeżając jej najbardziej archaiczne fragmenty i pokazując, że przeszłość wciąż potrafi ugryźć z zaskakującą siłą.

Siedem lat po debiucie Mortem postanawia iść za ciosem i powraca z kolejną płytą, z premierowym materiałem. Niestety, osiem zawartych tu kompozycji okazuje się zaskakująco przeciętnych, pozbawionych wyrazu i jakiegokolwiek elementu świeżości. Zamiast rozwijać własny język, zespół zdaje się powielać dawno zużyte schematy, przez co album nie wnosi nic nowego w norweską scenę blackmetalową. Całość sprawia momentami wrażenie zmęczonej, wtórnej i rozczarowująco bezpiecznej, pozostawiając słuchacza raczej z poczuciem niedosytu, niż z chęcią ponownego odsłuchu.

Choć Mortem prezentuje materiał przygotowany z rzetelnością i techniczną dbałością, trudno oprzeć się wrażeniu, że nowy album nie przekracza granic wyznaczonych przez własne inspiracje. To poprawnie zrealizowana, lecz przewidywalna propozycja, która nie potrafi zaskoczyć, ani wywołać silniejszych emocji. W efekcie otrzymujemy wydawnictwo solidne, ale wtórne. Takie, które potwierdza kompetencje zespołu, lecz jednocześnie pokazuje, że Mortem wciąż czeka na moment, w którym odważy się wyjść poza bezpieczne ramy i zaproponować coś naprawdę własnego.

Artykuł MORTEM – „Mørketid” (2026) pochodzi z serwisu KVLT.

– A Blaze in the Northern Sky
– Under a Funeral Moon
– Transilvanian Hunger
– Panzerfaust
– Total Death
– Ravishing Grimness
– Plaguewielder
– Hate Them
– Sardonic Wrath
– DVD: wywiad oraz koncertowy album z zarejestrowanym koncertem w Oslo, który odbył się 1996 roku

Pre-order można zamówić tutaj.

Artykuł DARKTHRONE wydaje specjalny box set pochodzi z serwisu KVLT.

Zespół tak mówi o nowym utworze:

„Disposed” narodził się w chwili zwątpienia. Nie wiedzieliśmy, co przyniesie przyszłość ani czy jakakolwiek stoi przed Blindead 23. A jednak z tej niepewności zrodził się utwór, który poprowadził nas naprzód — utwór ukształtowany przez atmosferę, emocje i potrzebę wyrażenia tego, czego same słowa nie były w stanie wyrazić. Wraz z Rogerem Öjerssonem, (który jest teraz częścią naszego podstawowego składu), oraz naszym wieloletnim przyjacielem i współpracownikiem Kubą Mańkowskim (który nie tylko nagrał, wyprodukował, zmiksował i zmasterował utwór, ale także, po raz pierwszy, odegrał kluczową rolę w procesie pisania) stworzyliśmy coś, co jest trochę inne, a jednocześnie bardzo prawdziwe. Kreatywność Kuby i jego talent sprawiły, że ten utwór jest absolutnie wyjątkowy i jesteśmy szczęśliwi, że Kuba towarzyszy nam w tej podróży. Wkrótce potem podpisaliśmy kontrakt z Peaceville Records i Mystic Production, rozpoczynając tym samym nowy rozdział, z pełnometrażowym albumem na horyzoncie, nagranym w 2023 roku z Davidem Castillo w Sztokholmie. Ale uznaliśmy, że „Disposed” zasługuje na własną, odrębną przestrzeń. Dlatego wydajemy go jako samodzielny singiel.

Artykuł BLINDEAD 23: lyric video do utworu Disposed pochodzi z serwisu KVLT.

Tracklista:
01. Introitus / Kyrie
02. Inked In Blood
03. Me Devil
04. Dies Irae
05. The Master Malice
06. The Memories As A Sinner
07. Death With Dishonor
08. In Devil’s Arms
09. Overture
10. Rex Tremendae / I Saw The World End
11. Salvation In Flame
12. Finale / Hangmans Hymn / In Paradisum / Das Ende

Artykuł Streaming reedycji albumu formacji SIGH pochodzi z serwisu KVLT.

Peaceville Records o zespole i albumie:

Tytani death metalu, Cancer, wkroczyli na brytyjską scenę ekstremalnego metalu ponad trzydzieści pięć lat temu i szybko zyskali silną globalną rzeszę fanów na początku swojej kariery, głównie dzięki wydaniu legendarnego debiutu „To the Gory End”, po którym szybko ukazał się równie szanowany album „Death Shall Rise”, na którym również na gitarze prowadzącej grał mistrz death metalu James Murphy. Trajektoria zespołu wzrosła jeszcze bardziej dzięki kolejnemu opus „The Sins of Mankind”, co doprowadziło do współpracy z dużą wytwórnią EastWest pod Warner Music.

W 2018 roku zespół powrócił po długim okresie bezczynności, wydając album powrotny i debiutancki album Peaceville „Shadow Gripped”, który po raz pierwszy od 1995 roku ponownie połączył oryginalne trio, aby oddać hołd dawnym dniom chwały; dzikie, zabarwione thrashem śmiercionośne ody do makabry, zyskując aprobatę zarówno starych fanów, jak i nowego pokolenia maniaków death metalu.

W roku, w którym przypada również 35. rocznica klasycznego debiutu gatunku „To the Gory End”, założyciel i wokalista/gitarzysta/autor tekstów John Walker przewodzi obecnie odnowionemu kwartetowi na siódmym pełnometrażowym albumie Cancer w formie „Inverted World”. Nieustanny atak mistrzowskiego pisania piosenek i brutalnych chwytów, „Inverted World” eksploruje mroczny i ponury świat manipulacji i barbarzyństwa, zarówno w przeszłości, jak i teraźniejszości, z tematami dotyczącymi mrocznych bytów i mentalności kultu, w tym prania mózgu ludzi, aby ich zmusić do posłuszeństwa i bronienia religii. A jako dodatkowy smakołyk, szczególnie dla fanów zespołu, utwór „Corrosive” wskrzesza również starą i znaną opowieść o mordercy z kąpieli kwasowej.

Tracklista:
01. Enter The Gates
02. Until The Died
03. Inverted World
04. Bodies
05. Test Site
06. Amputate
07. When Killing Isn’t Murder
08. Covert Operations
09. Jesus For Eugenics
10. Corrosive

Artykuł CANCER: streaming albumu Inverted World pochodzi z serwisu KVLT.

Peaceville Records o zespole i albumie:

Tytani death metalu, Cancer, wkroczyli na brytyjską scenę ekstremalnego metalu ponad trzydzieści pięć lat temu i szybko zyskali silną globalną rzeszę fanów na początku swojej kariery, głównie dzięki wydaniu legendarnego debiutu „To the Gory End”, po którym szybko ukazał się równie szanowany album „Death Shall Rise”, na którym również na gitarze prowadzącej grał mistrz death metalu James Murphy. Trajektoria zespołu wzrosła jeszcze bardziej dzięki kolejnemu opus „The Sins of Mankind”, co doprowadziło do współpracy z dużą wytwórnią EastWest pod Warner Music.

W 2018 roku zespół powrócił po długim okresie bezczynności, wydając album powrotny i debiutancki album Peaceville „Shadow Gripped”, który po raz pierwszy od 1995 roku ponownie połączył oryginalne trio, aby oddać hołd dawnym dniom chwały; dzikie, zabarwione thrashem śmiercionośne ody do makabry, zyskując aprobatę zarówno starych fanów, jak i nowego pokolenia maniaków death metalu.

W roku, w którym przypada również 35. rocznica klasycznego debiutu gatunku „To the Gory End”, założyciel i wokalista/gitarzysta/autor tekstów John Walker przewodzi obecnie odnowionemu kwartetowi na siódmym pełnometrażowym albumie Cancer w formie „Inverted World”. Nieustanny atak mistrzowskiego pisania piosenek i brutalnych chwytów, „Inverted World” eksploruje mroczny i ponury świat manipulacji i barbarzyństwa, zarówno w przeszłości, jak i teraźniejszości, z tematami dotyczącymi mrocznych bytów i mentalności kultu, w tym prania mózgu ludzi, aby ich zmusić do posłuszeństwa i bronienia religii. A jako dodatkowy smakołyk, szczególnie dla fanów zespołu, utwór „Corrosive” wskrzesza również starą i znaną opowieść o mordercy z kąpieli kwasowej.

Tracklista:
01. Enter The Gates
02. Until The Died
03. Inverted World
04. Bodies
05. Test Site
06. Amputate
07. When Killing Isn’t Murder
08. Covert Operations
09. Jesus For Eugenics
10. Corrosive

Artykuł CANCER: lyric video do utworu Amputate pochodzi z serwisu KVLT.

Peaceville Records o zespole i albumie:

Tytani death metalu, Cancer, wkroczyli na brytyjską scenę ekstremalnego metalu ponad trzydzieści pięć lat temu i szybko zyskali silną globalną rzeszę fanów na początku swojej kariery, głównie dzięki wydaniu legendarnego debiutu „To the Gory End”, po którym szybko ukazał się równie szanowany album „Death Shall Rise”, na którym również na gitarze prowadzącej grał mistrz death metalu James Murphy. Trajektoria zespołu wzrosła jeszcze bardziej dzięki kolejnemu opus „The Sins of Mankind”, co doprowadziło do współpracy z dużą wytwórnią EastWest pod Warner Music.

W 2018 roku zespół powrócił po długim okresie bezczynności, wydając album powrotny i debiutancki album Peaceville „Shadow Gripped”, który po raz pierwszy od 1995 roku ponownie połączył oryginalne trio, aby oddać hołd dawnym dniom chwały; dzikie, zabarwione thrashem śmiercionośne ody do makabry, zyskując aprobatę zarówno starych fanów, jak i nowego pokolenia maniaków death metalu.

W roku, w którym przypada również 35. rocznica klasycznego debiutu gatunku „To the Gory End”, założyciel i wokalista/gitarzysta/autor tekstów John Walker przewodzi obecnie odnowionemu kwartetowi na siódmym pełnometrażowym albumie Cancer w formie „Inverted World”. Nieustanny atak mistrzowskiego pisania piosenek i brutalnych chwytów, „Inverted World” eksploruje mroczny i ponury świat manipulacji i barbarzyństwa, zarówno w przeszłości, jak i teraźniejszości, z tematami dotyczącymi mrocznych bytów i mentalności kultu, w tym prania mózgu ludzi, aby ich zmusić do posłuszeństwa i bronienia religii. A jako dodatkowy smakołyk, szczególnie dla fanów zespołu, utwór „Corrosive” wskrzesza również starą i znaną opowieść o mordercy z kąpieli kwasowej.

Tracklista:
01. Enter The Gates
02. Until The Died
03. Inverted World
04. Bodies
05. Test Site
06. Amputate
07. When Killing Isn’t Murder
08. Covert Operations
09. Jesus For Eugenics
10. Corrosive

Artykuł CANCER wydaje nową płytę pochodzi z serwisu KVLT.

Wcześniej kapela udostępniła lyric video do numeru (Not) Rocket Science.

Tracklista:
1. The Fire At The Centre Of The Earth Is Mine
2. (Not) Rocket Science
3. Ascend The Negative
4. False Hope Diet
5. Cemetary Rats
6. The Fury Of A Patient Man
7. Gemini (Twins Of Evil)
8. The Justice Knife
9. End Of Transmission

Artykuł ORANGE GOBLIN: lyric video do utworu Cemetary Rats pochodzi z serwisu KVLT.

Duet Nocturno Culto i Fenriz gwarantują epicki black metal z elementami klasycznego heavy i doom, utrzymanego w swoim niepowtarzalnym. W filozofii Darkthrone dwie rzeczy pozostają niezmienne i pewne. Po pierwsze: nadal robią swoje, nie oglądając się na trendy i mody panujące na rynku muzycznym, po drugie: zespół w ramach promocji nowego albumu tradycyjnie NIE ruszy w trasę koncertową.

Tracklista:
1. Howling Primitive Colonies
2. Eon 3
3. Black Dawn Affiliation
4. And In That Moment I Knew The Answer
5. The Bird People Of Nordland
6. The Heavy Hand
7. The Lone Pines Of The Lost Planet

Artykuł Odsłuch nowego albumu zespołu DARKTHRONE pochodzi z serwisu KVLT.