Nowa propozycja Turków składa się z pięciu długich kompozycji, razem dających blisko czterdzieści minut muzyki. Mniej więcej przy czwartym na płycie utworze – Circle of the Spirit Devourers, długości te stają się nieco problematyczne, bo choć liczba riffów, pomysłów oraz wszelkiego rodzaju smaczków składających się na te pięć pozycji jest zdecydowanie zadowalająca, to jednak jako całość Summoning the Lawless Legions wydało mi się dosyć monotonne. Brakowało mi momentów może nie tyle wybijających się ponad poziom reszty (na to narzekać nie mogę, bo ten jest wysoki), co po prostu od niej innych. Myślę, że jakiś jeden wolniejszy wałek podziałałby tutaj zbawiennie i w moich oczach wywindowałby ten album do tegorocznej „topki”.

Z drugiej strony i bez takiego wyróżniającego się punktu drugi długograj Persecutory to udany kawał soczystego, wściekłego i przepełnionego jadem blacku, w którym dodatkowo dopatrzyć się też można death metalowych elementów. Potężnie brzmiące (to ogromny plus tego materiału) skandynawskie riffowanie zespół ubogaca kilkoma ładnymi i klimatycznymi solówkami, przywodzącymi na myśl specjalizujących się w depresyjnej odnodze czarnej sztuki przedstawicieli gatunku. Panowie znają się na uprawianym rzemiośle – poszczególnym kawałkom ciężko cokolwiek zarzucić w kwestiach instrumentalnych (gitary tną aż miło, a perkusja przeżywa prawdziwe tortury), a wokal, lawirujący między tradycyjnym blackowym skrzekiem a zdecydowanie rzadszymi apokaliptycznymi zaśpiewami, również trzyma poziom. Podobać może się też dynamika wewnątrz utworów – mnogość melodii jest naprawdę spora, dzięki czemu słucha się tego z niesłabnącym zainteresowaniem od początku do końca albumu.

Z całą pewnością mogę stwierdzić, że Summoning the Lawless Legions sprawi wiele radości fanom ekstremalnego metalu. Turcy dostarczyli niecałe trzy kwadranse brutalnej blackowo-deathmetalowej jazdy z wysokiej półki i naprawdę trudno mi sobie wyobrazić, aby znalazł się ktoś nieusatysfakcjonowany tym materiałem. Na Persecutory na pewno należy zwrócić uwagę – ci goście po prostu wiedzą, co robią.

Artykuł PERSECUTORY – „Summoning the Lawless Legions” (2022) pochodzi z serwisu KVLT.

Tracklista:
1. As the Serpents Ascend
2. Thou Abyssic Fire in Rebellion
3. Adorned in Primeval Seas
4. Circle Of The Spirit Devourers
5. The Blazing Spheres

Artykuł Streaming nowego albumu black/death metalowej grupy Persecutory pochodzi z serwisu KVLT.

Na dzień dzisiejszy niestety niewiele wiemy, album ma się składać z pięciu intrygujących hymnów, jeszcze bardziej wściekłych niż było nam usłyszeć to na debiutanckim krążku Towards the Ultimate Extinction ukazanego w 2017 roku. Materiał ma trafić na CD, winyl, taśmę magnetofonową i cyfrowy nośnik.

Wyżej wspomniany debiut możecie przesłuchać poniżej.

Artykuł Formacja Persecutory zapowiada nowy album pochodzi z serwisu KVLT.

Persecutory gra chaotyczny, wściekły i agresywny black metal. Intensywność bije w twarz od samego początku i przez pełny czas trwania odsłuchu szarpie z wilczym wręcz zażarciem. Non stop będziesz zalewany jadem i furią. Obłędne tempo niekiedy zwalnia, lecz tylko po to, by zamiast regularnie biczować, zgnieść słuchacza na miazgę. Naprawdę, to, co się tu dzieje, to prawdziwa pożoga. Każda ścieżka napakowana jest mocarnymi motywami, a zaświadczeniem jakości niech będzie fakt, że w tej formie nawet jedenastominutowy numer tytułowy nie pozwala ani odpocząć, ani się znudzić. Trudno przy tym wszystkim uwierzyć, że zespół istnieje cztery lata (info za pośrednictwem Metal Archives). Maestria, z jaką kreują kolejne fale piekielnej czerniny mówi sama za siebie. Problemem jest nawet wyszczególnienie najlepszych motywów, kompozycje są bardzo równe i bogate, w każdym numerze można znaleźć co najmniej kilka konkretnych riffów. Największe wrażenie zrobiło na mnie końcówka Awakening the Depraved Era, całkiem wyrzucając mnie z moich ulubionych skarpet. Drugie miejsce otrzymuje opętany jak gówniarz z relacji Natanka Hegemony of the Ruinous Impurity, a dalej nie ważyłbym się już stopniować. Nawet Maelstorms of Antireligious Chaos, oryginalnie pochodzący z pierwszej EP-ki zespołu, a tutaj tylko powtórnie nagrany brzmi kapitalnie (oraz dość thrashowo). A będąc już przy temacie nagrania: brzmienie to kolejny element, któremu nie można nic zarzucić. Siarczyste, wulgarne, idealne do takiego chaosu, z właściwie poukładanymi partiami. Miód po prostu.

Naprawdę nie znajduję w Torwards The Ultimate Extinction żadnych wad. Już dawno nic mi nie skopało dupska aż tak intensywnie. Persecutory to jedna z najlepszych ekip, jakie obecne podziemie może zaoferować. Pokazuje środkowy palec każdemu, kto twierdzi, że metal nie żyje, po czym rusza na niego na pełnym gazie. Wyjątkowo warto sprawdzić ten krążek, tym bardziej nawet, jeśli gustujesz w klimatach Angelcorpse. Wtedy to już obowiązek.

Oficjalny profil na Facebooku

 

Artykuł PERSECUTORY – „Torwards The Ultimate Extinction” (2017) pochodzi z serwisu KVLT.