MAUSER to bezkompromisowa fuzja ekstremalnego metalu – agresji, szybkości i technicznej precyzji połączonych z dojrzałością brzmienia oraz kompozycji. Muzyka oddająca surowość, gniew i zapach prochu, pozbawiona sztucznego blichtru. Solidne brzmienie, autentyczność oraz ludobójcza atmosfera wojny sprawiają, że Mauser wyróżnia się tam, gdzie inni jedynie udają prawdziwą siłę. Bez pozy – tylko ciężka, uczciwa praca.

Wszystkie utwory skomponował lider zespołu Krzysztof Leja, który zarejestrował partie basu i gitar wraz z solówkami. Partie wokalne zaśpiewał Tymon Wiekiera, który również jest odpowiedzialny za warstwę tekstową płyty. Za zestawem perkusyjnym zasiadł Krzysztof Klingbein (Totenmesse, Belphegor (live), ex-Vader). W utworze „Prelude of Fear” na pianinie zagrał Tomasz Kowalczyk. Miks i mastering EPki wykonał Witold Nowak w Bourbon Ranch Studio, który w przeszłości współpracował z takimi zespołami jak Hellhaim, Kira czy Subterfuge. Oprawę graficzną wykonano w DK13 Design mająca w swoim portfolio współpracę z fińskim zespołem Horna. Sesję zdjęciową zespołu wykonał Mariusz Kucik.

Debiutancka EP-ka „Casualties of War” ukazała się 31 stycznia 2026 roku w formacie cyfrowym (link tutaj) oraz na płycie CD nakładem wytwórni Hagalaz Label (kup tutaj).

Obecnie MAUSER poszukuje muzyków do uzupełnienia składu oraz rozpoczęcia działalności koncertowej (zgłoszenia przez official.mauser.band@gmail.com).

Poniżej można posłuchać całej EPki na kanale Polish Media Promotion.
Muzykę tego zespołu polecamy fanom takich zespołów jak The Crown, Witchery, Slayer, Sodom.

Tracklista:
1. Prelude Of Fear (intro)
2. Tiger I
3. You Can’t Save Me
4. Obscene As A Cancer
5. Ripping Guts
6. Kill or Help Us!

Artykuł Polski MAUSER wydał debiutancką EPkę inspirowaną II Wojną Światową pochodzi z serwisu KVLT.

12 września 2025 swoją premierę miał najnowszy singiel warszawskiego zespołu Kamuflaże zatytułowany „wszystko dobrze”. To pierwszy zwiastun nadchodzącej EP-ki, której wydanie planowane jest jeszcze w tym roku.

„wszystko dobrze” prowadzi słuchacza w podróż przez wspomnienia – do miejsc naznaczonych lękiem, traumą i próbą leczenia z demonów przeszłości. Tekst przywołuje obrazy jak ze starych fotografii, w miejskim anturażu, a sam singiel stanowi symboliczny pomost między tym, co było, a tym, co nadejdzie.

Artykuł „wszystko dobrze” według polskiej kapeli KAMUFLAŻE pochodzi z serwisu KVLT.

Artykuł ODIUM – nowy zespół na polskiej scenie pochodzi z serwisu KVLT.

Zespół ma na koncie cztery płyty „Wiru Sfera” (2006), „Relikwiat” (2009), „My Maszyny” (2013), „Hipis 2020” (2020) oraz piątą, której premiera będzie miała miejsce jesienią 2024 roku. Na serwisach streamingowych dostępne są już zwiastuny nowego albumu w postaci trzech EP’ek: Rodeo, Kosmateus i Czcigodnie.

Koncertowo zespół zaznaczył swą obecność na większości dużych, krajowych festiwali rockowych (Hunterfest, Węgorzewo, Slot Art, Rockowe Ogródki, Juwenalia), szeregiem występów u boku czołówki polskich zespołów rockowych oraz występem na dziedzińcu Zakładu Karnego o zaostrzonym rygorze w Zamościu.

EP „Prisoners of the Continuum” to najświeższa dawka dźwięków warszawskiej bomby energetycznej, zespołu ORBITA WIRU. Mini album zamyka większą całość w postaci piątej w dorobku płyty oraz pokazuje, co się twórczo działo w kręgu zespołu w przeciągu ostatniego roku.

Najnowsza EPka „Prisoners of the Continuum” została wydana 26.07.2024 w formie cyfrowej na najpopularniejszych platformach streamingowych. Jesienią bieżącego roku, EPki zostaną wydane na jednej płycie CD jako kompilacja.

Tak zespół mówi o utworach na najnowszym wydawnictwie:

Prisoners of the the Continuum
Trudne czasy tworzą silnych ludzi, silni ludzie kreują dobre czasy, dobre czasy generują ludzi słabych, którzy na powrót tworzą trudne czasy. I tak kręci się ta karuzela konsekwencji pokoleniowej nieprzerwanie od wieków w różnym tempie i miejscach na ziemi. Zastanowić by się należało do którego pokolenia należymy my sami? Ciekawostką jest, iż utwór zaśpiewany został w czterech językach
Watykan
Mechanizm przechwytywania praw do własności intelektualnej przez mediowe korporacje jest zawsze podobny i niezmienny od lat. Twórca stoi przed dylematem, czy zrzec się po części praw do swojej twórczości kosztem przynależności do większej całości i uczestniczenia w funkcjonowaniu systemu, czy podjąć walkę solo niosącą często ryzyko pozostania w artystycznej niszy przy zachowaniu niezależności artystycznej.
Moja Mała Furia 2024 
To utwór, który w 2009 roku otworzył nam wiele furtek, wiele osób zaczęło Orbitę Wiru kojarzyć, także przez uczestnictwo i sukces w muzycznym show Hit Generator. Przez te wszystkie lata mieliśmy wrażenie, że nie był on przez nas nagrany należycie, bo czas w studio naglił i pewne partie można by nagrać lepiej. W 2023 wzięliśmy go na warsztat ponownie, nagrywając te same partie w tej samej aranżacji, tym razem bez pośpiechu. Nie zmieniła się także idea tekstu – trzeba uczyć się tłumić w sobie złość, bo wokół agresja coraz bardziej eskaluje.

Najnowszej EPki można posłuchać na platformach streamingowych oraz na Youtube.

Tracklista:

1. Prisoners of the the Continuum
2. Watykan
3. Moja Mała Furia 2024

Artykuł Rockowa ORBITA WIRU prezentuje nową EPkę pochodzi z serwisu KVLT.

Formacja SERPENTS opublikowała właśnie nową kompozycję, która jest przedsmakiem nadchodzącego albumu. Data premiery nie została jeszcze ujawniona. Grupa wyruszyła na trasę koncertową z THE MATERIA jako bezpośredni supportu.

Poniżej prezentujemy klip do nowego singla „Self-Made Suffering” oraz wcześniej opublikowany utwór „Tangled„.

Muzykę tego zespołu polecamy fanom takich kapel jak Veil of Maya, Polaris, Bury Tomorrow i Northlane.

Tak zespół komentuje pierwszy singiel: „Tangled to dynamiczny utwór post-metalcorowy zespołu Serpents, który porusza temat wewnętrznego chaosu i walki z własnymi demonami. Piosenka jest pełna energii, mocnych gitarowych riffów i wszechobecnej elektroniki.”

Za miks i mastering odpowiada Waldemar Jędruszak z NailbombAudio (Konstelacje, The Sixpounder, Scylla)

Rejestracja ścieżki wokalnej:

• w utworze „Tangled” – Filip Mieszkalski w Go Mental Media (Mentally Blind, Sour Blood)
• w utworze „Self-Made Suffering” – Wiktor Pieńkosz w Seeker Studio (Netherless, Eloraline)

Obecnie zespół SERPENTS przebywa na trasie koncertowej po Polsce jako bezpośredni support przed dobrze znaną formacją THE MATERIA prowadzoną przez braci Piesiak. Plan trasy przedstawia się następująco:

13.10.2023 – Gdańsk, Wydział Remontowy (wydarzenie)
14.10.2023 – Słupsk, Motor Rock Pub (wydarzenie)
20.10.2023 – Elbląd, Mjazzga (wydarzenie)
21.10.2023 – Białystok, Gwint (wydarzenie)
27.10.2023 – Koszalin, Plastelina (wydarzenie)
28.10.2023 – Szczecin, Krzywy Gryf (wydarzenie)
03.11.2023 – Toruń, 2 Światy (wydarzenie)
04.11.2023 – Warszawa, VooDoo (wydarzenie)
10.11.2023 – Wrocław, Łącznik (wydarzenie)
11.11.2023 – Kraków, Zaścianek (wydarzenie)
17.11.2023 – Poznań, Pod Minogą (wydarzenie)
18.11.2023 – Chorzów, Leśniczówka (wydarzenie)
24.11.2023 – Łódź, Wooltura (wydarzenie)
25.11.2023 – Lublin, Fabryka Kultury Zgrzyt (wydarzenie)

Artykuł SERPENTS (modern metalcore) wypuścił nowy utwór, trasa z zespołem THE MATERIA pochodzi z serwisu KVLT.

Belmondawg

Błoto

daysdaysdays

Najszybszy Chłopak

Immortal Onion

Zwidy

Dule Tree

Oxford Drama

EABS

Polski Zespół

Why Bother

Vincent

Sunnata

Artykuł Soundrive Festival – Dzień 1 (10.08.2021) pochodzi z serwisu KVLT.

Poniżej prezentujemy odsłuch nowej płyty.

Artykuł Nowy materiał wrocławskiego Nukk pochodzi z serwisu KVLT.

Wczoraj grupa udostępniła w sieci teledysk do tytułowej kompozycji z najnowszego wydawnictwa Mizantropolia.
Zdjęcia i montaż: Aleksandra Burska.

Zapraszamy również do zapoznania się z naszą recenzją.

Poniżej zapraszamy do odsłuchania nowego materiału w całości.

Tracklista:
1. Golem
2. Mizantropolia
3. Uzurpator
4. Letarg

źródło: https://www.facebook.com/fiaskopolo/

Artykuł Fiasko zaprezentował klip do utworu Mizantropolia pochodzi z serwisu KVLT.

Dzisiaj w Warszawie zespół zagra koncert z okazji premiery nowej płyty, a mini trasę rozpocznie w styczniu 2020 roku, więcej informacji tutaj.

Skład zespołu:
Jerzy Robert Chodkowski – perkusja
Wiktor Jarawka – gitara
Kamil Stankiewicz – bas

Album jest dostępny do odsłuchu również na bandcampie.

źródło: 4dots.bandcamp.com

Artykuł [::] (4 dots) udostępnił w sieci nowy album pochodzi z serwisu KVLT.

Na początek powiedz kilka zdań o Zespole dla tych wszystkich, którzy póki co nie mieli możliwości zapoznać się jeszcze z charakterem twórczości Internal Quiet.

Sławomir Papis: Nazwa ‘Internal Quiet’ przyszła mi na myśl wiele lat temu, a zaczerpnąłem ją ze specyficznego stanu poczucia braku świadomości co do obrania właściwego kierunku działań w życiu codziennym i zawodowym, nadania ludzkim poczynaniom właściwego charakteru. To bardzo dziwny i częstokroć nie do końca pozytywny stan umysłu, z którego wyjście może być czasami bardzo trudne…. Aby odzyskać pełnię świadomości i pozytywny stosunek do rzeczywistości a w konsekwencji znaleźć się dalej w pożądanym punkcie konieczne jest często zresetowanie umysłu, pozostanie przez jakiś czas na uboczu, bycie jakby zawieszonym w próżni… Mocną stroną każdego człowieka (w tym również artysty) powinien być ten ‘wewnętrzny spokój’ niezbędny do w pełni świadomego tworzenia, rozumiany jako idealny stan ciszy umysłu, nie spowity troską, obawami, stresem czy też silnymi doznaniami emocjonalnymi.

Stosunkowo szybko udało się Wam przebić do ścisłej czołówki polskich zespołów heavy metalowych o młodym stażu, prezentujecie też nieco odmienną i stosunkowo oryginalną formułę tego nurtu…

SP: W 2013 roku zagraliśmy już kilkanaście koncertów, w tym większych imprez – zadebiutowaliśmy m.in. na festiwalu Summer Dying Loud, który to koncert scalił nas muzycznie i upewnił co do kierunku, w jakim chcemy podążać. Stylistycznie Internal Quiet to jest wypadkowa całej muzyki, której każdy z nas słuchał. Z drugiej jednak strony pracowaliśmy też nad tym, aby ta stylistyka w naszym wydaniu stała się możliwie unikatowa. Owszem, oscylujemy w klimatach hard’n’heavy i nic szczególnego nie odkryliśmy, ale chcieliśmy połączyć warstwy typowe dla stylu ze szczyptą progresji oraz intrygującej melodyki, wyjątkowym nastrojem i warstwą liryczną w formie luźnego koncept albumu. W kontekście realizacji studyjnej płyty unikaliśmy skompresowanej muzyki i sztucznych bębnów, poprawiaczy wokali i solówek. Postanowiliśmy zrobić coś innego –  nagrać wszystko bardzo organicznie, łącznie z klawiszami, które również były nagrywane przez mikrofony. Wierzę, że udało się osiągnąć intrygujący efekt, będący dziś wyznacznikiem brzmienia Internal Quiet.

W swoim dorobku macie póki co tylko jeden, za to bardzo intrygujący tekstowo-muzycznie album ‘When The Rain Comes Down’. Co dziś z perspektywy czasu możesz powiedzieć o tej płycie?

SP: Tekstowo album opisuje bardzo szczery i szczególnie emocjonalny okres tak dla samego Zespołu, jak i przeżyć każdego człowieka. Przekaz i muzyka Internal Quiet mają w tym ujęciu charakter wielowymiarowy. Tekstowo jest w tym sporo z refleksji na temat przemijania. W życiu często jest tak, że wszystko co robimy, choćby miało dalekosiężny i istotny dla nas cel gdzieś tam ostatecznie przemija. Realizujemy marzenia, które później mijają po to, aby realizować kolejne… To samo jest z życiem i uczuciami. W tym miejscu zawsze miałem skojarzenia z deszczem, którego krople obficie spadają a kiedy wstajemy na drugi dzień rano tego deszczu już nie ma. Brzmi to może melancholijnie, ale włożone w hard rockowo-metalowy uniform nabiera intrygującego kolorytu… I ten rodzaj refleksji chciałem przekazać na When The Rain Comes Down, nawet jeśli ciężko jest mi określić do kogo jednoznacznie adresujemy naszą muzykę. Myślę, że wszyscy rocka i fani metalu, którzy nie chcą słuchać tylko i wyłącznie mocno brzmiących gitar i sekcji rytmicznej a mają potrzebę wsłuchać się w tekst oraz interpretować go po swojemu, znajdą na naszej płycie cząstkę samego siebie.

Nadchodzące tournee Internal Quiet obejmuje swym zasięgiem aż 30 lokalizacji na terenie kraju. Mocne i zarazem nieco ryzykowne uderzenie, zważywszy na fakt popularności tego rodzaju muzyki. Jak udało się Wam ogarnąć tak imponującą trasę?

SP: Rzeczywiście, ta trasa wygląda imponująco – aż trzydzieści dat, po części są to dla nas nowe miejsca, jednak znalazły się na naszej mapie koncertowej również sale w których już graliśmy wspólnie z zespołem Turbo na trasie ‘Back To The Past’ w 2016 i 2017 roku. Spotkaliśmy się tam wówczas z bardzo dobrym przyjęciem ze strony publiczności i klubów. Wiem, że podczas bookingu tegorocznych koncertów ci promotorzy cieszą się, że zagramy ponownie właśnie u nich. Ogólnie rzecz biorąc nadchodzące tournee to przedsięwzięcie, co do którego początkowo mieliśmy obawy, że nas nieco przerośnie logistyczno-finansowo. Nikt z rodzimych młodych zespołów w stylistyce hard’n’ heavy nie gra tras koncertowych, kapele nie idą tak daleko wprzód w planowaniu koncertów, wszyscy starają się grać sporadycznie i tylko w weekendy. Osobiście nie raz spotkałem się z szumnym określeniem ‘trasa koncertowa’ na plakacie której było zaledwie dziesięć dat rozbitych na przestrzeni kilku miesięcy. My poszliśmy dalej, można powiedzieć, że za ciosem, bowiem zagramy drugie z rzędu duże tournee, na które zabierzemy ze sobą winylową wersję naszej płyty.

Wasz album otrzymał zewsząd doskonałe recenzje i spotkał się z entuzjastycznym odzewem ze strony publiczności podczas wspólnej trasy z zespołem Turbo. Podejrzewam, że wszystko to pchnęło was do dalszej aktywności, stało się bodźcem w kierunku organizacji własnej trasy koncertowej?

SP: Oczywiście, wspólna trasa z Turbo miała wpływ na wiele rzeczy które się po drodze wydarzyły. Pamiętam, że bardzo baliśmy się tamtego tournée, nie wiedzieliśmy jak przyjmą nas fani Turbo, a tymczasem okazało się że było naprawdę dobrze. Po zakończeniu tamtego maratonu mieliśmy do wyboru cztery opcje, a jedna z nich dotyczyła obszernej trasy europejskiej z popularną na świecie legendą nurtu heavy/speed metaul. Po przeanalizowaniu tych ofert wespół z managementem podjęliśmy decyzję o zagraniu własnych sztuk w roli headlinera. Bodźcem były znakomite recenzje płyty i koncertów oraz bardzo pozytywne opinie o zespole. To wszystko pchnęło Internal Quiet w kierunku organizacji ‘When The Rain Comes Down Tour 2018’.

Po raz pierwszy wystąpicie w roli gwiazdy wieczoru w ramach tak szerokiego pakietu eventów. Jakie to uczucie?

SP: Już nie możemy się doczekać 🙂 Poza tym to takie trochę górnolotne, bo na pewno  nie myślimy o sobie w kontekście „gwiazdy wieczoru”. Fakt, to jest pierwsza trasa Internal Quiet w roli headlinera ale my o tym nie myślimy, raczej skupiając się na tym by nasze granie, w sensie wykonawczo-wizualnym i sile przekazu stało na bardzo wysokim poziomie. Z drugiej strony to jednak miłe uczucie wiedzieć, że to twoja własne tournee… Ale też i obawa, czy ludzie dopiszą, czy będą nas chcieli zobaczyć, niektórzy po raz drugi, może trzeci. Jak na razie odzew jest całkiem pozytywny, pozwala zachować optymizm.

Jak dalece istotne jest granie koncertów i tras na obecnym etapie kariery Internal Quiet?

SP: Hmm, myślę że każdy zespół powinien zdobywać fanów i słuchaczy właśnie w ten sposób – grając koncerty, promując swoją płytę, grając w klubach, gdzie łatwiej o bezpośredni kontakt. Myślę że to jest dobra droga, aczkolwiek kosztowna i nie usłana jedwabiem. Sądzę jednak, że tak trzeba, ta szczerość i bezpośrednie relacje się ludziom należą. Bo gdzieś głeboko wierzę, że ludzie to istoty myślące, dlatego nie można ich po prostu kupić fundując sobie kilka tysięcy „lajków” na facebook’u, czy płacąc kolosalne kwoty za otwieranie koncertów wielkich gwiazd z Zachodu. To nie ta droga, tak przynajmniej nam się wydaje. My chcemy dotrzeć do fanów oddolnie, poprzez koncerty, tak by mogli w sposób bezpośredni przekonać się na ile jesteśmy autentyczni czy skorelować sobie to później z płytą wysłuchaną w domu. Dlatego tak istotne jest dla nas granie koncertów.

Krótko po tournee ‘Back To The Past’ w Internal Quiet nastąpiły zmiany personalne. Jakie były tego przyczyny i jak przedstawia się obecny skład Zespołu?

SP: To prawda, niedługo po ostatnim koncercie trasy ‘Back To The Past Tour’ nasz perkusista Radek Jarzyna zakomunikował, że chciałby odejść z zespołu. Trochę nas to zmieszało, nie wiedzieliśmy o co chodzi. Jednak Radek nas uspokoił, że pozostanie w naszej dyspozycji dopóki nie znajdziemy wartościowego zastępcy. W duszy zawsze grał mu punk rock, gra zresztą w świetnej i kultowej kapeli Moskwa, spełnia się muzycznie, a co ważne, zawsze podkreślał że współpraca i koncerty z nami wiele go nauczyły. Cały czas jesteśmy w kontakcie, rozstaliśmy się w pełnej zgodzie i to jest najważniejsze. Kilka miesięcy później Dawid, nasz klawiszowiec również podjął decyzję o odejściu i z nim również pożegnaliśmy się w przyjaźni. Tak to niestety bywa, z czasem każdy ma trochę inne priorytety muzyczne i ja to w pełni rozumiem. Obecnie gramy w składzie  pięcioosobowym i jest to na teraz optymalne rozwiązanie dla Internal Quiet. Zdecydowaliśmy, że nie zatrudnimy nikogo grającego na instrumentach klawiszowych, chcemy ze sceny brzmieć mocniej, bardziej gitarowo i bardziej metalowo. Brzmienie jest mocniejsze, podoba nam się, dużo w tym dynamiki. Biorąc pod uwagę nowe „kawałki”, idziemy chyba w dobrym kierunku. Swoje do zespołu wniósł Paweł Lachowicz –  bębniarz z  nurtu muzyki bardziej ekstremalnej – grający na zestawie perkusyjnym z dwiema centralami.

Jakie nastroje panują obecnie w Internal Quiet? Czy wszyscy są pełni pasji i energii w związku z jesienno-zimowym tournee?

SP: Nastroje są bardzo pozytywne, nie możemy się doczekać trasy, mocno nas to nakręca. Energię zbieramy na próbach. Robimy też nowy materiał, gdzie komponujemy wszyscy, z pasją, energią i emocjami typowymi dla Internal Quiet. Jesteśmy bardzo zadowoleni z nowych numerów.

Czego szczególnego mogą oczekiwać wasi fani i osoby planujące wybrać się na koncerty w ramach nadchodzącej trasy?

SP: Przede wszystkim atmosfery. Zawsze gramy na 100%, poza tym być może zdążymy wprowadzić pewne elementy scenografii, które pozwolą pogłębić atmosferę koncertu. Podczas tournée będziemy grać w całości materiał z płyty oraz nowe kompozycje, w tym kilka dodatkowych atrakcji które pozwolą poczuć, że cała nasza muzyka ma gdzieś ważny, wspólny mianownik.

W jaki sposób podchodzicie do grania koncertów w kwestii samych przygotowań i planistyki? Ciężko jest stworzyć właściwą dynamikę, dramaturgię, napięcie podczas koncertu?

SP: Długo pracowaliśmy nad stworzeniem właściwej, tzw. „playlisty”, z jednej strony starając się zachować kolejność nagrań z płyty, która jednak w połączeniu z nowymi utworami ulegnie pewnemu zachwianiu z uwagi na konieczność utrzymania dynamiki koncertu na właściwym poziomie. Myślę, że ilość energii zgromadzonej w nas samych w sposób naturalny przekłada się na jakość i dramaturgię koncertów Internal Quiet.

Ci co już widzieli Internal Quiet na żywo wielokrotnie podkreślają waszą jakość, profesjonalizm jak również magię i chemię między muzykami podczas koncertu. Jak udaje się Wam osiągnąć tak imponujący rezultat?

SP: Może dzięki temu że nic nie udajemy? Nie lansujemy się na siłę i za wszelką cenę. Nie gramy coverów, nie naśladujemy nikogo, jesteśmy szczerzy muzycznie i personalnie i być może to ludzie sobie w Internal Quiet upodobali. Poza tym wszyscy w zespole bardzo się szanujemy, chętnie spotykamy na próbach, gdzie często panuje wyjątkowa atmosfera.

W ramach ‘When The Rain Comes Down Tour 2018’ zagracie w niemal wszystkich województwach i kilkudziesięciu miejscowościach na terenie kraju, gdzie obok dużych miast dotrzecie także do lokalizacji dużo mniejszych nigdy dotychczas nie odwiedzanych przez Zespół. Trasa obejmuje również festiwale i prestiżowe koncerty radiowe. To duży rozstrzał, taka była strategia?

SP: Tak, z założenia chcemy dotrzeć do jak największej liczby osób mieszkających w różnych rejonach, by zapoznali się z naszą twórczością, bo taki jest nasz cel. W jaki inny sposób zorientujesz się, czy granie muzyki ma sens? To jest możliwe tylko przez kontakt bezpośredni na koncercie, nierzadko połączony z właściwą promocją. To zresztą jedna z przyczyn, dla których na jesiennej odsłonie trasy są dwa koncerty radiowe – 16 listopada w Radio Opole oraz wieńczący tournee koncert w Radio Łódź 9 grudnia 2018 na które serdecznie zapraszamy.

Co będzie największym wyzwaniem dla Zespołu w związku z tak obszernym tournee?

SP: Największym wyzwaniem są zawsze pieniądze. Sami wszystko finansujemy i siłą rzeczy ten budżet jest ogranicznony. Kolejne wyzwanie to sprostać oczekiwaniom fanów, gramy przecież dla nich więc bardzo zależy nam, aby byli usatysfakcjonowani. Poza tym wszystkim jest wreszcie kwestia rodzinna, bo przecież przynajmniej  jeden cały miesiąc z tych trzech spędzimy poza domami. Ważne że nasze rodziny wspierają nas w tych działaniach i trzymają za nas kciuki.

Czy podczas trasy będą przewidziane są jakieś zespoły supportujące?

SP: To bardziej pytanie do naszego agenta, ale z tego co wiem zagra z nami kilka zespołów i gości podzielonych na wybrane odcinki trasy. Na teraz wiem już o udziale formacji Drakon, Dormant Dissident, The Mind Parasites i Męczenie Owiec na wybranych odcinkach trasy, ale na tym na pewno nie koniec. Będą to supporty ciekawe muzycznie i zarazem zróżnicowane stylistycznie w kręgach stylistyki rock/metal, z opcją po 1-2 a nawet trzech zespołów na większości koncertów trasy. Dokładamy starań aby były to grupy wartościowe, dopasowane do nas ale też nieco zróżnicowane stylistycznie, możliwie profesjonalne w działaniach i aby prezentowały intrygującą odmianę muzyki heavy metal. Zgłasza się do nas sporo formacji, ostateczna decyzja zapadnie jednak w swoim czasie. Pełną listę zespołów ogłosimy prawdopodobnie na jeden miesiąc przed rozpoczęciem tournee.

Wygląda na to, że jesienno-zimowe tournee Internal Quiet będzie swoistą kulminacją poczynań artystycznych i działań promocyjnych Zespołu…

SP: Jak najbardziej. Po części przekonamy się, czy promocja zespołu i wszystkie nasze działania mają już jakiś sens. To bardzo ryzykowne jechać w trasę tak obszerną, zdajemy sobie z tego sprawę, jednak musimy i bardzo chcemy przekonać się czy ludzie, fani, dostrzegli choć trochę takie zjawisko jak Internal Quiet.

Jaka filozofia działania przyświeca Internal Quiet w chwili obecnej? Czy macie jakąś szczególną wizję pod tym kątem?

SP: Przede wszystkim chcemy grać i tworzyć muzykę. Mamy sporo pomysłów, które chcemy realizować, to chyba najważniejsze. Udało się nam pozyskać zawodowego agenta i nadać profesjonalny charakter naszym poczynaniom. Nie spinamy się jednak, każdy ma swoje zajęcia, a sprawy zespołu realizujemy krok po kroku w odpowiedniej kolejności. Biznes plan, który nakreśliliśmy sobie w 2014 roku po dziś dzień skrzętnie realizujemy. Myślę, że zespół idzie do przodu pomimo wielu przeciwieństw i ograniczonego czasu wolnego przeznaczonego na działania. Do końca 2019 roku mamy wszystko zaplanowane. Osobiście sam jestem ciekaw dokąd nas to zaprowadzi.

„When The Rain Comes Down Tour 2018’ zbiegnie się w czasie z premierą wersji winylowej waszego debiutanckiego krążka. Kilka słów o tym nadchodzącym wydawnictwie?

SP: Dla nas osobiście to bardzo ważne wydarzenie. Sposób w jaki podchodzimy do nagrywania, uzyskiwania konkretnego brzmienia i samej finalizacji nagrań jest dość szczególny. W przypadku edycji winylowej dokonaliśmy ponownego masteringu albumy stricte pod tym kątem tylko po to, aby efekt finalny brzmiał jak najbardziej źródłowo w kontekście pierwotnej rejestracji. Po raz kolejny zatrudniliśmy Grzegorza Piwkowskiego aby profesjonalnie i dogłębnie prześledzić temat. To zresztą bardzo ciekawe doświadczenie, które pozwala uzmysłowić jak bardzo różni się zapis „master” na płytę CD i ile pracy trzeba wykonać aby wersja winylowa zabrzmiała równie dobrze, a może nawet i lepiej? Nie wystarczy bowiem wręczyć tłoczni płytę CD z prośbą, aby zrobili z tego winyla bo niestety, płyty wykonane w ten sposób nigdy nie zabrzmią tak jak powinny. Wy będziecie mogli ocenić naszą pracę już niebawem.

Muzyka Internal Quiet zdążyła zagościć już na dobre w kilkunastu czołowych rozgłośniach na terenie kraju (m.in. Radio Opole, Radio Sygnały, Radio Tczew FM, Radio Malbork, Radio Rzeszów, Radio PIK Bydgoszcz, Radio Olsztyn, Radio Białystok, Radio Łódź) z których to większość objęła swym patronatem pierwszy album Zespołu. Ciężko jest przebić się do tego typu instytucji?

SP: Ciężko, a nawet bardzo. Ale nam się udało! Trzeba wykonać masę pracy, pokonać tysiące kilometrów by ktoś gdzieś tam potraktował cię poważnie. Nam jako pierwsi zaufali wspaniali ludzie z Radia Rzeszów a Jerzy Szlachta zaprosił nas na pierwszy wywiad.

Radio Opole to równie przemiła sytuacja, pierwszy telefon, wywiad, płyta w playliście. Tam poznałem Marka Sołtysiaka, obecnie mojego serdecznego kolegę, który niesamowicie nas potraktował. Pomagał ile mógł. Skończyliśmy prowadząc wspólnie audycję w Radio Opole – „Opolski Tygiel”, pięć godzin na żywo, świetna przygoda. Radio Opole to w ogóle niesamowita ilość  przemiłych osób, które bardzo pomogły Internal Quiet. A to zaledwie dwa przykłady, dwie rozgłośnie, a jest ich już przynajmniej kilkanaście.

W tej branży trzeba być trochę szalonym i koniecznie mieć wyznaczony cel, bo tutaj nic nie dzieje się przypadkiem. Tak więc przejeżdżasz samochodem 400km na godzinny wywiad i wracasz z powrotem, czasem kolejne 6 godzin, wariactwo… ale później czasem sprawy nabierają takiego tempa, że dostajesz telefon od redaktora naczelnego z informacją że twoja płyta otrzymuje status albumu tygodnia. Warto.

Jaki jest odzew na waszą muzykę na bazie dotychczasowych doświadczeń?

SP: W zdecydowanej większości bardzo pozytywny. Recenzje w branżowej prasie i odzew ze strony naszych fanów podnosi mocno na duchu, cieszy i mobilizuje do działania. Prasa zachodnia również doceniła Internal Quiet nawet jeszcze bez szerszych działań promocyjnych na tym polu.  Sprzedaliśmy też po kilkadziesiąt kopii płyt do Japonii, Stanów Zjednoczonych, Holandii czy Niemiec, skąd dostajemy bardzo pochlebne recenzje. Przychylność słuchaczy to dla nas największa nagroda.

Jako lider i gitarzysta Internal Quiet przez zaledwie kilka lat zdążyłeś dorobić się już pewnego prestiżu i marki w środowisku muzyczno-artystycznym – jesteś endorserem sprzętu słynnych marek, prowadzącym i uczestnikiem warsztatów i przeglądów gitarowych, członkiem jury ‘New York Festiwal 2017/2018’, wystąpiłeś na dużej scenie prestiżowego Thanks Jimi Festival we Wrocławiu z czołówką polskiej sceny gitarowej. Jakie to ma znaczenie dla rozwoju i popularności Internal Quiet?

SP: Hmm, nie wiem, ale myślę że dzięki takim działaniom jestem wciąż niejako skupiony na jednym zespole, nie gram żadnych tzw. chałtur, nie angażuje się w  niepotrzebne i ryzykowne zajęcia i zawsze staram się pomagać początkującym muzykom, stąd też chociażby mój udział w New York Festiwal.

Zabawne jest to, że odkąd pamiętam to nigdy nie lubiłem jurorów, bo w większości przypadków wydawali mi się nadętymi bucami, ganiąc zespoły czy tez konkretnych muzyków za niedoskonałe zagrania, błędy, itp. Ja natomiast chciałem udowodnić że jednak można inaczej, podpowiadając pewne rozwiązania czy też zachęcając do doskonalenia swojej gry poprzez otwartość na szerokie inspiracje, niekoniecznie wyegzekowane perfekcyjną grą na instrumencie. Chyba nikt nie lubi usłyszeć, że jest słaby, ale inaczej to odbierze gdy w sposób ludzki podpowiesz mu co powinien zrobić.

Mój udział w ‘Thanks Jimi Festival’ to było kolejne interesujące wydarzenie. Spotkałem tam znajomych i legendarnych muzyków z którymi dawno, lub bardzo dawno się nie widziałem. Zagrałem wspólnie po raz kolejny z moim serdecznym kolegą  i zarazem ulubionym gitarzystą Wojtkiem Hoffmannem. Skorzystałem z zaproszenia Leszka Cichońskiego bo uważam że takie festiwale są na swój sposób potrzebne i wyjątkowe, co widać było po frekwencji jaka towarzyszyła temu wydarzeniu. Kolejny rekord Guinessa został pobity, tym razem i ja miałem w tym swój skromny udział.

Od premiery ‘When The Rain Comes Down’ minęły obecnie dwa lata. Jak gra się ten materiał na żywo po takim czasie? Czy coś byś zmienił w poszczególnych kompozycjach?

SP: Materiał z płyty ‘When The Rain Comes Down’ cały czas gramy na żywo z ogormną radością. W samych kompozycjach po dziś dzień nie zmieniłbym nic, natomiast w wersji live z uwagi na przetasowania w składzie odjęliśmy partie klawiszy i dołożyliśmy dwie stopy na bębnach, co dodało gęstości, dynamiki i ciężaru samym nagraniom.

Tak jak wcześnie wspominałeś, jesteście już na etapie przygotowywania nowych kompozycji. Co możesz powiedzieć o obecnych inspiracjach przyświecających ci podczas tworzenia?

SP: Inspiracje muzyczne zmieniły się niewiele. Doszły dźwięki Pawła, który słucha często ekstremalnej wersji metalu, dlatego między innymi nowe nagrania brzmią mocniej, zdają się być nieco bardziej osadzone w tej stylistyce. My sami czujemy, że gra się to jakoś lepiej, pędzimy do przodu niczym huragan. Każda próba cieszy, przynosi coś nowego, a całość już na obecnym etapie procesu brzmi wprost intrygująco.

Wspomniałeś, że drugi album Internal Quiet będzie miał muzycznie nieco odmienny charakter w porównaniu z waszym debiutem…

SP: Robiąc drugą bardzo podobną płytę stalibyśmy się wtórni. W moim odczuciu zespół musi się rozwijać i iść do przodu muzycznie, technicznie, aranżacyjnie, tak aby każdorazowo zaoferować słuchaczom coś intryguącego, ciekawego i mam nadzieję lepszego w warstwie muzyczno-tekstowej. Na pewno na drugim krążku wszystkie dźwięki które chcielibyśmy wyciągnąć z klawisza, zagramy na gitarach. Poza tym zespół obecnie brzmi mocniej, po części z uwagi sekcję rytmiczną i bardziej soczyste riffy. Dużo czasu poświęcamy na wypracowanie takich zagrywek idących w kierunku większej mocy, jednak cały czas powstają one niejako spontanicznie, nie siedzimy nad nimi na sali prób, każdy przynosi pomysły, które wpadają nam do głowy przeważnie w najmniej spodziewanych momentach.

Co uważasz dziś za największy sukces Zespołu?

SP: Biorąc pod uwagę rynek i branżę muzyczną oraz stylistykę w jakiej się obracamy to chyba największym sukcesem jest to, że wciąż jeszcze gramy. Sporo zespołów które znaliśmy już nie ma, niestety. To bardzo trudne zajęcie.

Jakie to uczucie tworzyć dziś ścisłą czołówkę sceny hard rock i heavy metal w Polsce?

SP: To chyba dość górnolotne stwierdzenie, ale jeżeli ktoś tak sądzi to jest to dla nas bardzo miłe uczucie. Internal Quiet robi swoje nie bacząc na branżę, bo ciągle wierzymy, że szczerość w muzyce wygrywa z przeciwnościami. Dlatego wciąż gramy, tworzymy i mamy cel, którym na ten rok jest trasa koncertowa ‘When The Rain Comes Down Tour 2018’.

Jak oceniasz wasz wkład w rozwój klasycznej sceny heavy metalowej w Polsce?

SP: Nigdy nie myślałem o tym w ten sposób i że w ogóle ktoś mi kiedykolwiek zada takie pytanie. Muzycznie aż tak bym tego nie traktował. Nawet jeśli w sposób naturalny staramy się być oryginalni, prezentując konceptualną muzykę będącą wypadkową hard’n’heavy, progressive i power to cudów zapewne nie odkrywamy. Napewno w jakiś sposób wyróżna nas za topodejście do tworzenia, grania koncertów, logistyki, promocji jak i samych fanów. Chcemy poniekąd utrzymać ducha lat osiemdziesiątych aby było tak jak kiedyś, kiedy to zespoły grały konkretne trasy koncertowe a większość z ich działań od samego początku była naznaczona elementamu profesjonalizmu. Ale czy to można nazwać wkładem, że chcemy zaszczepić, zarazić inne zespoły takim podejściem do działania? Dziś scena heavy jest w pewnym odwrocie stąd ważne, aby muzycy traktowali się po przyjacielsku, wspierali i pomagali sobie nawzajem.

Jak wygląda najbliższa przyszłość dla Internal Quiet?

SP: Najbliższa przyszłość to duża trasa koncertowa po Polsce, winylowe podsumowanie naszego debiutu i śmiałe spojrzenie w przyszłość. Druga studyjna płyta być może jeszcze w 2019 roku. Potem kolejna trasa koncertowa, ale czy w kraju? Zobaczymy.

Źródło: materiały prasowe Zespołu

Artykuł INTERNAL QUIET: „udało się osiągnąć intrygujący efekt” pochodzi z serwisu KVLT.