Tym razem szczególnie mocno reprezentowane są death metal, doom, black metal oraz szeroko rozumiane brzmienia progresywne. Nie zabrakło również post-metalu, groove metalu, deathcore’u, folk metalu i bardziej eksperymentalnych odmian ciężkiej muzyki. Polskim akcentem zestawienia jest nowy album formacji Grób. Źródłem informacji o datach premier, typach wydawnictw i gatunkach jest Metal Archives.

Cult of Luna – „In the Shadow of Your Shadow”

Jedną z najważniejszych premier tego tygodnia jest „In the Shadow of Your Shadow”, nowy pełnowymiarowy album szwedzkiej formacji Cult of Luna. Zespół należy do najbardziej rozpoznawalnych przedstawicieli atmosferycznego sludge’u i post-metalu.

Nowe wydawnictwo powinno zainteresować słuchaczy poszukujących monumentalnych kompozycji, ciężkich gitar oraz rozbudowanej, stopniowo budowanej atmosfery. Wśród albumów zaplanowanych na 6 listopada jest to jedna z najbardziej wyczekiwanych i rozpoznawalnych premier.

Extol – „Aura of Decay”

Z nowym pełnowymiarowym materiałem powraca również norweska formacja Extol. Album zatytułowany „Aura of Decay” reprezentuje techniczne i progresywne spojrzenie na death metal, wzbogacone elementami thrashu oraz bardziej niekonwencjonalnymi rozwiązaniami.

To propozycja dla odbiorców ceniących precyzyjne wykonanie, złożone partie instrumentalne i kompozycje wykraczające poza najbardziej tradycyjne ramy death metalu. „Aura of Decay” należy do najbardziej ambitnych technicznie albumów w dzisiejszym zestawieniu.

Prong – „Prong”

Amerykański Prong prezentuje album zatytułowany po prostu „Prong”. Formacja od lat porusza się pomiędzy crossoverem, thrash metalem, groove metalem i brzmieniami industrialnymi.

Nowa płyta powinna zainteresować przede wszystkim słuchaczy poszukujących zwartego, rytmicznego i opartego na mocnych riffach metalu. Wśród premier z 6 listopada Prong reprezentuje bardziej bezpośrednie i nowoczesne oblicze thrashmetalowej tradycji.

Hannes Grossmann – „Worlds Beyond the Sun”

Niemiecki perkusista i kompozytor Hannes Grossmann wydaje pełnowymiarowy album „Worlds Beyond the Sun”. Materiał reprezentuje progresywny techniczny death metal, w którym instrumentalna precyzja spotyka się ze złożonymi strukturami i dużą intensywnością.

To propozycja skierowana przede wszystkim do miłośników technicznej odmiany death metalu, rozbudowanych aranżacji oraz bardzo wymagającego wykonawczo grania. „Worlds Beyond the Sun” jest jedną z najciekawszych premier tego tygodnia dla odbiorców zainteresowanych instrumentalnym kunsztem.

Konvent – „Firesky”

Duńska formacja Konvent powraca z pełnowymiarowym albumem „Firesky”. Zespół rozwija ciężkie połączenie death i doom metalu, opierając muzykę na masywnych riffach, wolniejszych tempach oraz mrocznej atmosferze.

Nowe wydawnictwo powinno trafić do słuchaczy ceniących przytłaczające brzmienie i kompozycje budowane wokół ciężaru zamiast szybkości. Wśród premier z 6 listopada „Firesky” jest jedną z najmocniejszych propozycji reprezentujących death doom metal.

Saor – „Caledonia”

Projekt Saor prezentuje nowy pełnowymiarowy album „Caledonia”. Materiał utrzymany jest w stylistyce atmosferycznego folk i black metalu, łączącej metalową intensywność z bardziej przestrzennym oraz epickim podejściem do kompozycji.

Płyta powinna zainteresować słuchaczy poszukujących rozbudowanych utworów, melancholijnej atmosfery i folkowych inspiracji. Na tle bardziej bezpośrednich albumów tego tygodnia Saor proponuje muzykę nastawioną na budowanie nastroju i szerokich, wielowarstwowych brzmień.

Carnifex – „More than Misery”

Amerykańska formacja Carnifex wydaje album „More than Misery”. Zespół reprezentuje deathcore, łącząc deathmetalowe riffy i ekstremalne partie wokalne z charakterystycznymi zwolnieniami oraz współczesną, bardzo mocną produkcją.

Nowy materiał kierowany jest przede wszystkim do odbiorców poszukujących muzyki agresywnej, zwartej i bezpośredniej. „More than Misery” należy do najbardziej intensywnych oraz nowocześnie brzmiących pozycji w dzisiejszym zestawieniu.

Grób – „Ikonoklasta”

Polskim akcentem piątkowego zestawienia jest nowy pełnowymiarowy album formacji Grób. Płyta zatytułowana „Ikonoklasta” reprezentuje połączenie death i thrash metalu.

To propozycja dla słuchaczy ceniących agresywne riffy, dynamiczne tempo i surową energię charakterystyczną dla styku obu gatunków. Wśród licznych zagranicznych premier z 6 listopada „Ikonoklasta” jest wydawnictwem, na które szczególnie powinni zwrócić uwagę odbiorcy polskiego metalowego podziemia.

Trollfest – „Trollywood”

Norweski Trollfest powraca z albumem „Trollywood”. Formacja łączy folk metal z awangardowym podejściem do ciężkiej muzyki, tworząc materiał wyraźnie odmienny od tradycyjnego death, black czy doom metalu.

Nowa płyta powinna zainteresować słuchaczy otwartych na stylistyczne kontrasty, niekonwencjonalne aranżacje i bardziej widowiskową stronę metalowej muzyki. „Trollywood” jest jedną z najbardziej nietypowych premier przypadających na ten piątek.

Waylander – „Mac Tíre: Son of the Land”

Irlandzka formacja Waylander prezentuje pełnowymiarowy album „Mac Tíre: Son of the Land”. Zespół reprezentuje celtycki folk metal, w którym metalowe gitary spotykają się z tradycyjnymi inspiracjami i epicką atmosferą.

Wydawnictwo powinno zainteresować przede wszystkim odbiorców folk metalu oraz muzyki czerpiącej z dawnych tradycji i regionalnej tożsamości. Na tle technicznych, industrialnych i ekstremalnych premier tego tygodnia Waylander proponuje bardziej melodyjne i podniosłe spojrzenie na metal.

Powyższe zestawienie to oczywiście tylko część metalowych premier przypadających na 6 listopada 2026 roku. Tego samego dnia ukazują się również nowe pełnowymiarowe wydawnictwa takich wykonawców jak Wingless, Moorah, King Satan, Defender, Mystical Death, Besotten, Annihilus Mundi, Northwind, Kavrila, Nocturnis, Underdark, Hyperion, Arctos, Ováte, Angel Fury, Sonic Moon, Obbrobrius, Adversor, Night Gaunt, Les Chants de Nihil, Architect of Seth, Polderhaat, Stricken, Crowhurst, Only Worms Left, Grand Harvest, Orbital Gate, Sigurður, I Helvete, Dark Ages, Mountain of Misery, Horizon’s End, Frail Petals, Beenkerver, Monastery, Diggeth, Wicked Wave, Shit Hexis, Doombia, Lethal Evil, Elvaron, Neck Cemetery, Domovyna, Winter Blood oraz Lobeznator.

Na 6 listopada zaplanowano ponadto liczne EP-ki, single, kompilacje i albumy koncertowe. Wśród nich znajdują się wydawnictwa takich wykonawców jak Hagel, Sepulchre by the Sea, Melpomene, Fraught, Wolvennest, Mawiza, This Brutal World, Chthonian, Celestial Brain, Midnight, Xero, Sabaton i Corrosion of Conformity.

Jak zawsze warto przejrzeć pełne zestawienie. Poza najbardziej rozpoznawalnymi wykonawcami każdy piątek przynosi wiele interesujących albumów, EP-ek, singli, kompilacji i mniejszych wydawnictw z różnych zakątków metalowego podziemia.

Artykuł Piątkowe Premiery Płytowe (06.11.2026): CULT OF LUNA, PRONG, SAOR i siedem innych płyt, których warto dzisiaj posłuchać pochodzi z serwisu KVLT.

Kompozycja pokazuje szerokie spektrum muzyczne albumu „The Moth”. Delikatne partie smyczkowe i filmowy rozmach łączą się tutaj z ciężkimi polirytmiami oraz charakterystycznym wokalem Townsenda, przechodzącym od operowych partii do intensywnego krzyku.

Materiał zarejestrowano podczas dwóch koncertów, które odbyły się 27 i 28 marca 2025 roku w Groningen. Wtedy Devin Townsend po raz pierwszy zaprezentował „The Moth” w całości, wspólnie z North Netherlands Orchestra & Choir pod dyrekcją Jukki Isakilli.

W przedsięwzięciu uczestniczyli również między innymi Darby Todd, Mike Keneally, James Leach, Anneke van Giersbergen i Lynn Wu. Za orkiestracje odpowiadali Joseph Stevenson oraz Niels Bye Nielsen. Steve Vai został natomiast wymieniony jako współautor utworu „Intermission”.

„The Moth” to projekt rozwijany przez Townsenda przez ponad dekadę. Jego głównym tematem jest przemiana oraz zaakceptowanie własnej natury. Inspiracją dla koncepcji stała się ćma, przechodząca metamorfozę i instynktownie zmierzająca w stronę światła.

„The Moth (The War – Live in Groningen)” ukaże się jako samodzielne wydawnictwo w formacie CD/Blu-ray Digipak oraz w wersji cyfrowej.

Artykuł DEVIN TOWNSEND udostępnił „War Beyond Words” z koncertówki „Live in Groningen” pochodzi z serwisu KVLT.

Kinetic od początku sygnalizowali, że nie interesuje ich bezpieczne granie, ani powielanie sprawdzonych schematów. Sentience była zaledwie szkicem ich możliwości. Krótką, ale treściwą zapowiedzią tego, co może nadejść, jeśli zespół dostanie przestrzeń, czas i odwagę, by rozwinąć swoje pomysły. Liminal jest właśnie takim rozwinięciem. Pełnowymiarowym wejściem na scenę, które nie tylko ma przyciągnąć uwagę, ale także ją zatrzymać.

W świecie, w którym progresywny metal coraz częściej balansuje między techniczną wirtuozerią a bezpieczną przewidywalnością, Kinetic stawia na coś innego. Na narrację, koncept, atmosferę i skalę, która nie jest typowa dla debiutów. To zespół, który już na starcie próbuje grać w lidze tych, którzy nie boją się myśleć szerzej, dalej i bardziej filmowo.

Za produkcję Liminal odpowiada Frederik Uglebjerg (MØL, Trold), którego charakterystyczne podejście do brzmienia słychać w niemal krystalicznej przejrzystości miksu oraz w imponującej przestrzeni, jaką otrzymują zarówno monumentalne, cięższe pasaże, jak i subtelniejsze, bardziej eteryczne fragmenty. Warstwa wizualna – autorstwa Lassego H. Görlitza i Marcusa H. Levina, pełniącego w Kinetic również rolę klawiszowca – dopełnia całość, tworząc spójny dialog między obrazem a dźwiękiem, jakby album od początku powstawał w dwóch równoległych wymiarach.

Album odsłania materiał o skali, której trudno byłoby oczekiwać po debiutanckim pełnym wydawnictwie. Liminal to 106‑minutowy (!) koncept‑album oparty na skali Kardaszewa, w którym progresywny metal staje się narzędziem opowieści o cywilizacji przekraczającej granice własnej epoki. To muzyka projektowana jak kosmiczna architektura. Rozległa, wielowarstwowa, świadomie monumentalna.

Kinetic konsekwentnie wzmacniają swój skład, tworząc zespół zdolny przekuć ambitne koncepcje w spójne, sugestywne doświadczenia. Każdy z muzyków wnosi własną perspektywę i wrażliwość, współtworząc klarowną wizję, w której techniczność staje się narzędziem budowania nastroju, a nie celem samym w sobie. W centrum pozostaje sztuka pisania piosenek. To ona wyznacza kierunek, porządkuje energię i nadaje całości charakterystyczny ton. Z tego świadomego połączenia powstaje brzmienie Kinetic. Wyraziste, nowoczesne i organiczne, zakorzenione we wspólnym języku zespołu.

Kocham progresywny metal i kibicuję mu zawsze, kiedy tylko pojawia się ku temu okazja. Pod warunkiem, że w muzyce tli się iskra nieprzewidywalności, a każda kolejna minuta potrafi utrzymać moje zainteresowanie. Prog może być długi, rozbudowany, wielowarstwowy, ale musi mieć w sobie ten magnetyzm, który sprawia, że czas przestaje istnieć. Tym razem jednak Kinetic postanowił sprawdzić, gdzie dokładnie przebiega granica wytrzymałości słuchacza. I, jak na ironię, znalazł ją szybciej niż zapewne zakładał.

Nie chodzi o muzykę, ani o koncept, bo te mają swoje momenty. Problemem jest sama długość albumu. Blisko dwie godziny przy jednym odsłuchu to nie tyle wyzwanie, co test cierpliwości, który zespół zdaje się traktować jak sport ekstremalny. W pewnym momencie nie słucham już historii, tylko zaczynam zastanawiać się, czy nie powinienem dostać medalu za ukończenie tego maratonu. Taka forma niepotrzebnie obciąża odbiór, rozmywa dramaturgię i odbiera materiałowi naturalny puls. Taki, który w progresywnym metalu jest absolutnie kluczowy.

Najbardziej dziwi mnie jednak decyzja wydawnicza. Podzielenie tego projektu na dwa odrębne wydawnictwa, rozłożone w czasie, byłoby rozwiązaniem tak oczywistym, że aż zastanawiam się, czy nie przeoczyłem jakiejś ukrytej, meta‑artystycznej intencji. Niestety, nic na to nie wskazuje. Zamiast dwóch spójnych, oddychających albumów, dostajemy jeden gigantyczny blok muzyki, który mógłby ocalić zarówno narrację, jak i emocjonalny ciężar całości, gdyby tylko dano mu szansę wybrzmieć w bardziej rozsądnej formie.

Dzięki klarownemu kierunkowi artystycznemu i konsekwentnemu dążeniu do tworzenia immersyjnych muzycznych podróży, zespół bez wątpienia posiada wszystkie narzędzia, by umocnić swoją pozycję jako jedna z bardziej wyrazistych sił we współczesnym progresywnym metalu. Ich wizja jest ambitna, warsztat imponujący, a skala pomysłów momentami wręcz monumentalna. Problem w tym, że monumentalność bywa zdradliwa, kiedy próbujesz uszczęśliwić słuchaczy albumami o długości zbliżonej do przeciętnego lotu transatlantyckiego. Wtedy nawet najbardziej oddani fani mogą poczuć, że jednorazowy odsłuch wymaga nie tyle skupienia, co urlopu wypoczynkowego.

Nie chodzi o to, że długie formy są z natury wadą – przeciwnie, potrafią być fascynujące. Ale kiedy ambicja zaczyna rozpychać się kosztem dramaturgii, a rozmach przysłania selekcję materiału, pojawia się ryzyko, że muzyczna podróż zamieni się w muzyczną pielgrzymkę. A pielgrzymki, jak wiadomo, bywają satysfakcjonujące, lecz rzadko są lekkostrawne. Jeśli zespół zdoła okiełznać tę skłonność do nadmiaru i skupi się na tym, co naprawdę stanowi o ich sile, czyli wyobraźni, precyzji i umiejętności budowania atmosfery, to kolejne wydawnictwo może nie tylko zachwycić, ale i wreszcie nie wymagać od słuchacza prowiantu na drogę.

Artykuł KINETIC – „Liminal” (2026) pochodzi z serwisu KVLT.

Nowy album „Assemblage Of Cinematic Idioms” zawiera sześć rozbudowanych kompozycji trwających łącznie blisko 50 minut. Utwory, oparte na tekstach poetki Izabeli Turskiej-Kamrowskiej, opowiadają o codziennych wątpliwościach, emocjach, poczuciu separacji i niezrozumienia, a także poszukiwaniu wiary oraz radości w codziennym życiu. Warstwę instrumentalną współtworzą gitarzysta Michał Grall z Unblessed Divine, wcześniej związany z Sinister, oraz basista Artur Ołkowicz, znany z Mechanism i Art of Illusion. Ważnym elementem materiału są również wyraziste wokale Briana Gawaskiego. Na albumie pojawili się ponadto liczni zaproszeni artyści z takich zespołów jak Patriarkh, Morgoth, Thorns, DHG/Dødheimsgard, Armagedon, Yattering, Millenium, a także Lecia Louise, Sasha Janowicz, Joanna Zondłowska, Łukasz Kowalski, Tomasz Andrzejewski i Robert Kołakowski.

Za produkcję płyty odpowiada Jakub Mańkowski, współpracujący w przeszłości m.in. z Czesławem Mozilem, Justyną Steczkowską, Me and That Man oraz Blindead. Za projekt graficzny, układ wydawnictwa oraz ręcznie malowane akwarelą ilustracje odpowiada lider projektu Sławomir Nietupski.

Album „Assemblage of Cinematic Idioms” ukazał się 11 września 2026 roku nakładem Tangled Records w fizycznej formie na CD, winylu oraz kasecie. Zamówienia można składać za pośrednictwem platformy Bandcamp. 21 września 2026 roku wydawnictwo zostało udostępnione do odsłuchu na najpopularniejszych platformach streamingowych (smart link URL).

Dzisiaj Jasmeno opublikował teledysk do kompozycji „A Code Of Equivocation„, który powstał we współpracy z Łukaszem Fudalejem.

Sławomir Nietupski komentuje nowy teledysk:

„Ten teledysk jest refleksją nad światem, który stopniowo tracimy, oraz nad konsekwencjami oddalania się człowieka od własnych korzeni i natury. Mimo obrazu przemijania i nadciągającej katastrofy pozostawiamy jednak przestrzeń na nadzieję. Dopóki potrafimy usłyszeć ciszę i przypomnieć sobie, kim byliśmy, wciąż możemy odnaleźć drogę powrotną.”

Kilka dni temu w sieci udostępniono teledysk do „A Code Of Equivocation”. Poniżej znajdziecie również odsłuch całej płyty jak i klip do singla „His Rebirth” z gościnnym udziałem Bartłomieja Krysiuka (PATRIARKH).

Tracklista:
1. Synesthesia Imperialis
2. A Code of Equivocation
3. His Rebirth
4. The Void
5. The Provocation ov Fate
6. Seduced by Ambiguity

Artykuł Nowy klip JASMENO promujący album „Assemblage of Cinematic Idioms” (cinematic metal) pochodzi z serwisu KVLT.

Amon Amarth – „The Allfather Awakens”

Jedną z najgłośniejszych premier tego tygodnia jest „The Allfather Awakens”, nowy pełnowymiarowy album szwedzkiej formacji Amon Amarth. Zespół od lat pozostaje jedną z najbardziej rozpoznawalnych nazw melodyjnego death metalu, dlatego jego kolejne wydawnictwo z pewnością znajdzie się na radarze szerokiego grona słuchaczy. To jedna z najważniejszych pozycji wśród płyt ukazujących się 2 października.

Xasthur – „Open to Misinterpretation”

Amerykański Xasthur powraca z albumem „Open to Misinterpretation”. Projekt jest kojarzony zarówno z depresyjnym black metalem, jak i późniejszymi poszukiwaniami prowadzonymi na styku neofolku oraz black metalu. Nowa płyta może zainteresować odbiorców ceniących mroczne, introwertyczne i wymykające się jednoznacznym klasyfikacjom oblicze muzyki ekstremalnej.

Frozen Crown – „The Legend of the Six Kings”

Włoska formacja Frozen Crown prezentuje pełnowymiarowy album „The Legend of the Six Kings”. Zespół reprezentuje power metal, dlatego jest to jedna z bardziej melodyjnych i przystępnych propozycji w dzisiejszym zestawieniu. Płyta powinna zwrócić uwagę słuchaczy poszukujących klasycznie zorientowanego metalu o wyrazistym, epickim charakterze.

Zornheym – „Descending into Madness”

Szwedzki Zornheym wydaje album „Descending into Madness”. Twórczość formacji łączy symfoniczne rozwiązania z melodyjnym black i death metalem, co czyni ją jedną z najbardziej rozbudowanych stylistycznie propozycji tego tygodnia. To wydawnictwo skierowane do odbiorców ceniących ekstremalny metal wzbogacony o bogatsze aranżacje i szeroko zakrojony klimat.

Brymir – „What We Leave Behind”

Kolejną październikową premierą jest „What We Leave Behind” fińskiego zespołu Brymir. Formacja porusza się w obrębie symfonicznego i melodyjnego death metalu, łącząc ciężkie gitarowe granie z bardziej monumentalnym podejściem do kompozycji. Album może przypaść do gustu fanom melodyjnej ekstremy o rozbudowanej, epickiej oprawie.

Firtan – „Helios”

Niemiecki Firtan powraca z pełnowymiarowym albumem „Helios”. Początkowo twórczość zespołu była opisywana jako połączenie pagan i black metalu, natomiast późniejsze materiały zostały skierowane mocniej w stronę blackmetalowego grania. „Helios” to jedna z propozycji dla słuchaczy szukających współczesnego black metalu osadzonego w bardziej rozbudowanej formule.

Spirit Possession – „Cathedral Speech”

Amerykańska formacja Spirit Possession prezentuje album „Cathedral Speech”. Zespół reprezentuje black metal, a jego nowa płyta należy do najmocniejszych gatunkowo propozycji przypadających na pierwszy piątek października. To pozycja przeznaczona przede wszystkim dla odbiorców poszukujących bezkompromisowego i wyraźnie podziemnego charakteru.

Dissimulator – „Artifice Dissolves”

Kanadyjski Dissimulator wydaje pełnowymiarowy album „Artifice Dissolves”. Zespół łączy techniczny death metal z thrashem, proponując najbardziej precyzyjne i agresywne oblicze dzisiejszego zestawienia. To propozycja dla fanów złożonych riffów, dynamicznego tempa oraz muzyki balansującej pomiędzy technicznym zaawansowaniem a bezpośrednią metalową energią.

Clegane – „Ocean of Black Thoughts”

Francuska formacja Clegane prezentuje album „Ocean of Black Thoughts”. Zespół porusza się na styku doom i sludge metalu, dlatego jego nowe wydawnictwo stanowi jedną z najcięższych oraz najbardziej posępnych pozycji wśród dzisiejszych premier. To materiał skierowany do odbiorców ceniących masywne brzmienie i powolnie rozwijającą się atmosferę.

Sgàile – „Onwards to Embrace the Echo”

Szkocki Sgàile powraca z pełnowymiarowym albumem „Onwards to Embrace the Echo”. Formacja wykonuje progresywny post-metal, łącząc ciężar z bardziej przestrzennym i rozbudowanym podejściem do kompozycji. To propozycja dla słuchaczy poszukujących w metalu atmosfery, stopniowo budowanego napięcia oraz form wykraczających poza klasyczny układ piosenkowy.

To oczywiście jedynie niewielki wycinek metalowych premier przypadających na 2 października 2026 roku. Tego samego dnia ukazują się również nowe wydawnictwa takich wykonawców jak Souls of Diotima, Crystal Throne, Viled, Dragonfly, Catalyst Crime, Razorvoid, Servant, Lèpoka, Temic, Deconsekrated, Morbid Stench, Rană, Hekatoxen, Einvigi, Dumal, Divine Bloodline, Haunt, Wraithstorm, Eshtadur, Enterré Vivant, Saturniidae, Nonservant, Urisk, Dethonator, Nihilus, Exsudation, Ungraceful, Origin’Hell oraz Ways to the Grave.

Jak zawsze warto przejrzeć pełne zestawienie, ponieważ poza najbardziej rozpoznawalnymi nazwami każdy piątek przynosi wiele interesujących wydawnictw z różnych zakątków metalowego podziemia.

Artykuł Piątkowe Premiery Płytowe (02.10.2026): XASTHUR, FIRTAN, AMON AMARTH i siedem innych płyt, których warto posłuchać pochodzi z serwisu KVLT.

Tytułowe „assemblage” odnosi się do tworzenia spójnej całości z odmiennych elementów, natomiast „cinematic idioms” podkreśla narracyjny i obrazowy charakter muzyki, rozwijającej się niczym ścieżka dźwiękowa do nieistniejącego filmu. Album zawiera sześć rozbudowanych kompozycji trwających łącznie blisko 50 minut. Utwory, oparte na tekstach poetki Izabeli Turskiej-Kamrowskiej, opowiadają o codziennych wątpliwościach, emocjach, poczuciu separacji i niezrozumienia, a także poszukiwaniu wiary oraz radości w codziennym życiu.

Warstwę instrumentalną współtworzą gitarzysta Michał Grall z Unblessed Divine, wcześniej związany z Sinister, oraz basista Artur Ołkowicz, znany z Mechanism i Art of Illusion. Ważnym elementem materiału są również wyraziste wokale Briana Gawaskiego. Na albumie pojawili się ponadto liczni zaproszeni artyści, wśród których znaleźli się Bartłomiej Krysiuk z Patriarkh, Marc Grewe z Morgoth, Snorre Ruch z Thorns, Yusaf Parvez z DHG/Dødheimsgard, Sławomir Maryniewski z Armagedon, Mariusz Domaradzki z Yattering, Ryszard Kramarski z Millenium, a także Lecia Louise, Sasha Janowicz, Joanna Zondłowska, Łukasz Kowalski, Tomasz Andrzejewski i Robert Kołakowski.

Za miks i mastering odpowiada Jakub Mańkowski, mający na koncie współpracę między innymi z Behemoth, Czesławem Mozilem, Justyną Steczkowską, Me and That Man oraz Blindead. Logo JASMENO zaprojektował Christophe Szpajdel, znany ze współpracy z Emperor, Aborted i Lorna Shore. Za projekt graficzny, układ wydawnictwa oraz ręcznie malowane akwarelą ilustracje odpowiada lider projektu Sławomir Nietupski, natomiast sesję zdjęcową zespołu wykonała Agnieszka Stawrosiejko z Colleen Cummings.

Album „Assemblage of Cinematic Idioms” ukazał się 11 września 2026 roku nakładem Tangled Records w fizycznej formie na CD, winylu oraz kasecie. Zamówienia można składać za pośrednictwem platformy Bandcamp. Natomiast 21 września 2026 roku wydawnictwo zostało udostępnione do odsłuchu na najpopularniejszych platformach streamingowych (smart link URL).

Sławomir Nietupski komentuje:

„To muzyczny assemblage w najczystszej postaci: zbudowany z odmiennych fragmentów i osobowości, a jednocześnie podporządkowany jednej wizji. Podobnie jak w twórczości Hasiora nie chodzi tutaj o łatwe piękno, lecz o intensywność doznań i stworzenie własnego, wielowarstwowego uniwersum. Całość powstała bez wykorzystania rozwiązań sztucznej inteligencji.„

Teledysk do singla „His Rebirth” z gościnnym udziałem Bartłomieja Krysiuka (PATRIARKH).

Tracklista:
1. Synesthesia Imperialis
2. A Code of Equivocation
3. His Rebirth
4. The Void
5. The Provocation ov Fate
6. Seduced by Ambiguity

Artykuł JASMENO (cinematic metal) wydał nowy album „Assemblage of Cinematic Idioms” pochodzi z serwisu KVLT.

Jak wypowiedziała się Maja, utwory będące poprzednikami materiału Datûry trafiły właśnie na album Atavii. Ciekawy wybór i jednocześnie trafna decyzja, bo To the Old Ones w pewien sposób stanowi uzupełnienie repertuaru stołecznego bandu.
Korzenie projektu sięgają jeszcze 2018 roku, co dodatkowo podsyciło moją ciekawość. Jak się okazało już podczas pierwszego odsłuchu, warto było czekać, a lata, które minęły od początków Atavii przyczyniły się do powstania intrygującego materiału.

Już sam początek jest obiecujący i można śmiało powiedzieć, że robi się tylko lepiej. Wraz z Waterfalls zostajemy uraczeni rytualnym, wręcz szamańskim repertuarem, a mistyczny klimat, z jakim słuchacze mają tutaj do czynienia, gwarantuje pozostanie z nimi aż do końca trwania wydawnictwa.
To the Old Ones jest jednoznaczne ze świetnym, znanym z Datûry wokalem, niespiesznym rozwijaniem kompozycji i metalową mocą, która stopniowo przybiera na sile. To materiał zbliżony, ale nie identyczny do tego, co w ekstremalnej muzyce ma do powiedzenia Datûra.

To ogromny plus wydawnictwa: podobieństwa do (bardzo zresztą dobrego) materiału Datûry bez jednoczesnego stanowienia kopii ich twórczości. Można się o tym przekonać przy Azure czy dynamicznym Inclinations, w których z wyczuciem został zachowany balans spokoju i zgiełku.
Songwriting, brzmienie, klimat – chociaż wszystko to brzmi znajomo, to na To the Old Ones sprawdza się bez zarzutu.
Kompozycje cechują się średnimi i wolnymi tempami, co pozwala w pełni docenić materiał Atavii i po prostu chłonąć klimat.

Mroczniejsze, wzniosłe Of the Longest Night jest utrzymane w wolnych i średnich tempach.
I w tym właśnie tkwi siła (a na pewno jedna z najmocniejszych stron wydawnictwa) albumu – umiejętnym zestawianiu tego, co uderzające i wyciszające, zgiełku i spokoju, a także wyrazistych, metalowych partii kontrastujących z tymi rodem z folku/ambientu.
To the Old Ones również należy do najmocniejszych utworów na płycie. Serio, jeśli z całego krążka mielibyście posłuchać tylko jednego numeru, to poleciłabym Wam zabrać się za tytułowy.
Gwarantuję, że nie pożałujecie.

Na albumie znalazły się również momenty wytchnienia, takie jak Vesta z onirycznymi, pełnymi klimatu wokalizami oraz w dużej mierze ambientowe (momentami również metalowe) Flowers Off, jedyny na albumie instrumental.
Bardzo dobrze robi taki przerywnik, ponadto przygotowuje na wielki finisz, jakim jest Turn It Off.

Kompozycja zamykająca album stanowi godne zakończenie całości, a przy tym nieco monumentalne, biorąc pod uwagę podniosłość oraz sam czas trwania tracku. Przez ponad 8 minut słuchacze mają okazję obcować z surową odsłoną repertuaru Atavii i przekonać się, że to świetny album.

Ta spójna płyta najlepiej się sprawdza słuchana w całości, ale sprawdzana „na wyrywki” nie traci wiele.
Odsłuch można w zasadzie porównać do przyglądania się rytuałowi, przez który słuchaczy prowadzą oszczędne instrumentacje, ambientowe dźwięki i oczywiście niezastąpiony wokal Mai.
Datûra bez wątpienia znaleźli swoją niszę i oddanych fanów, tego samego życzę projektowi Atavia.

Artykuł ATAVIA – „To the Old Ones” (2026) pochodzi z serwisu KVLT.

We Against Us – Prologue w wersji fizycznej można go nabyć w sklepie Szataniec.pl (link tutaj).

Tracklista:
1. declaration of hate
2. hurt
3. world he lives in
4. feelings
5. all in you
6. silently
7. 1984

Jesienią grupa wraz Demeted wybiorą się we wspólną trasę koncertowa Piekło Nie Bo Tour. Formacje wystąpią:

16.10.2026 – Kraków, Gwarek
17.10.2026 – Katowice, Piąty Dom
23.10.2026 – Toruń, NRD
24.10.2026 – Warszawa, VooDoo
30.10.2026 – Słupsk, Motor Rock Pub
31.10.2026 – Szczecin, Słowianin
01.11.2026 – Bielsko-Biała, Rudeboy
06.11.2026 – Poznań, Pod Minogą
07.11.2026 – Wrocław, Synaptic Fest
13.11.2026 – Łódź, Wooltura
14.11.2026 – Rzeszów, Rock Fest
20.11.2026 – Gdańsk, Doki 4
21.11.2026 – Bydgoszcz, Over The Under
27.11.2026 – Lublin, Fabryka Kultury Zgrzyt
28.11.2026 – Kielce, Chicago

Bilety:
60 zł – przedsprzedaż
70 zł –  w dniu koncertu

Bilety można zakupić na Stage24.pl

Artykuł Odsłuch nowego albumu THE MATERIA pochodzi z serwisu KVLT.

THY CATAFALQUE powstał w 1998 roku w Makó jako studyjny projekt Tamása Kátaia i Jánosa Juhásza. Początkowo grupa była związana z black metalem, jednak szybko zaczęła łączyć jego brzmienie z muzyką progresywną, elektroniką, jazzem oraz węgierskim folkiem.

Przełomowym momentem okazał się album „Róka Hasa Rádió”, natomiast wydany w 2011 roku „Rengeteg” ugruntował pozycję THY CATAFALQUE jako autorskiego projektu Kátaia, rozwijanego przy udziale licznych zaproszonych muzyków.

Albumy „Vadak” i „Alföld” otrzymały węgierskie nagrody Fonogram w kategorii najlepszego wydawnictwa hardrockowego lub metalowego. Przez ponad dwie dekady THY CATAFALQUE funkcjonował wyłącznie jako projekt studyjny. Pierwszy koncert odbył się dopiero w 2021 roku podczas festiwalu Fekete Zaj, gdzie na scenie pojawiło się 26 muzyków. Od tego czasu projekt regularnie koncertuje, występując między innymi na Hellfest, Rockstadt Extreme Fest i Alcatraz.

O nowej płycie zespołu THY CATAFALQUE

Węgierski projekt awangardowo-metalowy THY CATAFALQUE opublikował singiel „Búcsú a piros madártól”, któremu towarzyszy autorski teledysk. Kompozycja otwiera trzynasty album formacji, zatytułowany „XIII: Sárga erdő”. Premiera wydawnictwa odbędzie się 20 listopada nakładem Season of Mist.

Tytuł nowego utworu można przetłumaczyć jako „Pożegnanie z czerwonym ptakiem”. Napisana i wyprodukowana przez Tamása Kátaia kompozycja wprowadza słuchacza w melancholijny świat pożegnania, rezygnacji oraz wspomnień stopniowo ginących we mgle i oddaleniu. W nagraniu wykorzystano warstwowe partie wokalne, gitarę prowadzącą oraz brzmienie smyczkowego instrumentu kamancheh.

Jedną z najważniejszych zmian w historii projektu jest obecność żywej perkusji. „XIII: Sárga erdő” będzie pierwszym albumem THY CATAFALQUE zbudowanym wokół partii prawdziwego perkusisty zamiast zaprogramowanych rytmów. Nadało to nowemu materiałowi bardziej fizyczne, cięższe i organiczne brzmienie.

Klip do singla „Búcsú a piros madártól

Teledysk został zrealizowany przez samego Kátaia w lesie położonym niedaleko jego rodzinnego domu w Makó, nad rzeką Maros. To szczególne miejsce w historii zespołu, ponieważ właśnie tam 25 lat wcześniej powstał pierwszy klip THY CATAFALQUE. W obrazie wykorzystano również fragmenty koncertów z Brazylii, Francji i Węgier, a także ręcznie wykonane oraz cyfrowe animacje.

Celowo surowa forma klipu ma podkreślać osobisty i ludzki charakter dzieła. Jak zaznaczył Kátai, pozostawienie niedoskonałości jest dla niego szczególnie ważne w czasach, gdy sztuczna inteligencja odgrywa coraz większą rolę w sztuce.

„XIII: Sárga erdő”, czyli nowy album THY CATAFALQUE

Album „XIII: Sárga erdő”, czyli „Żółty las”, będzie składał się z dwunastu kompozycji. Materiał nie opowiada jednej, spójnej historii. Jego motywem przewodnim jest raczej uczucie wędrówki przez dawne, częściowo zapomniane wspomnienia i miejsca.

W nagraniach wzięło udział 34 muzyków i wokalistów oraz dwudziestoosobowy męski chór. Na płycie pojawią się również fortepian, instrumenty smyczkowe i dęte, sitar, kamancheh oraz cytra. Tym razem folkowe i klasyczne elementy mają być wykorzystywane bardziej oszczędnie niż na poprzednim albumie „XII: A gyönyörű álmok ezután jönnek”.

Materiał zarejestrowano w kilku lokalizacjach oraz w studiu Miracle Sound Szeged. Produkcją zajął się Tamás Kátai, natomiast za realizację dźwięku, miks i mastering odpowiada Gábor Vári. Autorem okładki jest Kátai.

Lista utworów „XIII: Sárga erdő”:

1. Búcsú a piros madártól
2. Ég-anyám, föld-apám
3. Dunnák alatt kék mező
4. Szitakötő
5. Suhamló éji fák
6. Puszta
7. Sirató
8. Cseremisz
9. Sárga erdő
10. Tömbök
11. Kút vizén nap forog
12. 87 tavasz, 87 ősz

Formaty wydania i pre-order nowej płyty THY CATAFALQUE

Wydawnictwo będzie dostępne w następujących formatach:

• CD Mediabook
• wersja cyfrowa do pobrania
• 2LP, gatefold, w kolorze czarnym
• 2LP, gatefold, marbled w kolorach fioletowym, czarnym i białym
• 2LP „Winter Lake”, gatefold, splatter w kolorach niebieskim, przezroczystym i czarnym
• 2LP „Yellow Forest”, gatefold, splatter w kolorach żółtym, złotym i czarnym
• 2LP „Autumn Leaves”, gatefold, przezroczysty winyl wypełniony jesiennymi liśćmi
• 2LP „Golden Sunset”, gatefold, w kolorach czerwonym i złotym, z efektem sunburst

Pre-order jest dostępny na stronie internetowej Season of Mist.

Artykuł Nowy singiel THY CATAFALQUE zapowiada album „XIII: Sárga erdő” pochodzi z serwisu KVLT.

Plan trasy koncertowej przedstawia się następująco:

25.09.2026 – Katowice, Piąty Dom
26.09.2026 – Wodzisław Śląski, Club Amber
09.10.2026 – Wrocław, Liverpool
10.10.2026 – Poznań, Schron
16.10.2026 – Warszawa, VooDoo
17.10.2026 – Elbląg, Mjazzga
18.10.2026 – Białystok, Podlaska Adamczycha
13.11.2026 – Tarnów, Piwnica Przepraszam
14.11.2026 – Lublin, Graffiti

Bilety w cenach:
– przedsprzedaż online: 50 PLN
– w dniu koncertu na bramce: 70 PLN
– młodzież do lat 18 (na bramce): 30 PLN
do nabycia na Stage24.pl

DEADLINE to post-death metalowy zespół z Tychów działający od 2004 roku. Brzmienie zespołu ugruntował ich trzeci i najpotężniejszy album „Dust, Bones and Oblivion” wydany w 2022 roku. W 2025 roku zespół zwyciężył Wacken Metal Battle Poland, co zaowocowało występem na Wacken Open Air. Muzyka Deadline to niekonwencjonalne połączenie death i post metalu, wzbogacone postapokaliptycznymi tekstami oraz charakterystycznymi melodiami, wymykające się jednoznacznym gatunkowym klasyfikacjom. Ciężkie, techniczne riffy połączone z groovem oraz kosmicznymi ambientami są znakiem rozpoznawczym zespołu.

IMPERIAL SIN powstał w 2008 roku, a w 2018 roku zarejestrował i wydał debiutancki krążek pt. „Ritual Murder”. Od samego początku zespół łączył różne podgatunki i style muzyki metalowej z racji zróżnicowanych inspiracji poszczególnych członków zespołu. W 2022 roku zespół zaangażował do współpracy znanego nauczyciela ekstremalnych wokali Mateusza Sibilę, co zaowocowało drugim krążkiem pt. „Reality Denied” przy którym zespół ukształtował swoje brzmienie i charakter. Imperial Sin jest jednym z finalistów polskiej edycji Bloodstock Metal 2 The Masses 2025. Aktualnie zespół intensywnie pracuje nad trzecim krążkiem, który będą promować tej jesieni.

BLACK STAR MANTRA to stołeczna kapela obracająca się w klimatach progresywnego i nowoczesnego metalu, meandrująca pomiędzy światem marzeń, lęków, fobii i nadziei na lepsze jutro. Ciężkie, nowoczesne granie z dodatkiem elektroniki, agresywne wokale, patetyczne melodie i wciągające riffy. Na koncie zespołu jest instrumentalne EP – Hourglass i wydany w lutym ubiegłego roku długogrający album Escape Reality. Obecnie trwają prace nad kolejnym wydawnictwem.

Artykuł DEADLINE, IMPERIAL SIN i BLACK STAR MANTRA ruszają we współną trasę koncertową pochodzi z serwisu KVLT.