Nowy krążek, zatytułowany „Wars of Spirit // Wards of Light”, ukaże się 11 września 2026 roku za pośrednictwem Vesperian. Według zapowiedzi będzie to najbardziej skoncentrowane i bezpośrednie wydawnictwo w dorobku zespołu. Choć Dreadnought nadal porusza się pomiędzy progresywnym metalem, folkiem oraz atmosferycznymi i eksperymentalnymi formami ekspresji, nowe kompozycje mają oferować bardziej zwarte struktury bez utraty charakterystycznej dla grupy nieprzewidywalności.

Za oprawę graficzną albumu odpowiada Christian Ward, nagradzany statuetką Eisnera artysta znany z psychodelicznej, pełnej neonowych barw estetyki. Produkcją materiału zajęli się natomiast współpracownicy doskonale znani fanom współczesnej sceny progresywnej i psychodelicznej: miks przygotował Julius Mauranen (Oranssi Pazuzu), a mastering wykonał Jaakko Viitalähde, mający w swoim portfolio współpracę m.in. z Oranssi Pazuzu, Havukruunu czy Polymoon.

Album „Wars of Spirit // Wards of Light” dostępny jest już w przedsprzedaży. Oprócz wersji cyfrowej wydawnictwo ukaże się również w następujących formatach:

• limitowany digipak CD,
• limitowana kaseta,
• czarny winyl,
• trójkolorowy winyl „Blue & Crimson Nebula” (limit 600 egzemplarzy),
• winyl „Solar Gold & Cobalt Blue Splatter” (limit 400 egzemplarzy, ekskluzywnie dla Bandcampa i sklepu Vesperian).

Wszystkie wersje winylowe zostaną wyposażone w plakat, czterostronicową książeczkę LP oraz pasek OBI.

Tracklista:
1. Tiamat’s Gate
2. The Archive
3. Colors Of Our Broken Hearts
4. Serpents Of The Moon
5. Aeonwar
6. The Twilight Protectorate

Artykuł DREADNOUGHT prezentuje singiel „Color of our Broken Hearts” z albumu „Wars of Spirit // Wards of Light” pochodzi z serwisu KVLT.

Zespół z Mechelen od początku swojej działalności konsekwentnie rozwija własną muzyczną tożsamość, łącząc potężne, złożone struktury rytmiczne z melodyjnymi detalami i rozbudowaną atmosferą. W twórczości Hippotraktor intensywne, przytłaczające fragmenty przechodzą w momenty wyciszenia, by następnie ponownie eksplodować ciężarem i kontrolowanym chaosem.

„Oblivion Walker” pokazuje charakterystyczną dla grupy równowagę pomiędzy fizyczną siłą brzmienia a emocjonalną głębią. Utwór zapowiada album, na którym techniczne zaawansowanie nie staje się celem samym w sobie, lecz służy budowaniu atmosfery, narracji i napięcia.

Annihilist ma rozwinąć eksperymentalny kierunek obrany przez muzyków, łącząc monumentalny ciężar z selektywnością, przestrzenią i melancholią. Fundament kompozycji stanowi wizja gitarzysty Chiarana Verheydena, jednak ostateczny charakter materiału został ukształtowany przez współpracę wszystkich pięciu członków zespołu.

Choć Hippotraktor najczęściej kojarzony jest z progressive metalem, post-metalem i sludge metalem, muzycy unikają zamykania swojej twórczości w sztywnych ramach. Na nowym wydawnictwie rytmiczna złożoność spotyka się z filmową atmosferą, wyrazistym groove’em oraz bardziej intymnymi i melancholijnymi fragmentami.

Album otworzy kompozycja „I Breathe, I Am„, natomiast całość zwieńczy zdekonstruowany finał „A Different Now„. Według zapowiedzi „Annihilist” ma być materiałem jednocześnie ciężkim, progresywnym i emocjonalnym, ale pozbawionym niepotrzebnej technicznej demonstracyjności.

Tracklista:

1. I Breathe, I Am
2. Courageous Apathy
3. Builder of Eden
4. Oblivion Walker
5. Annihilist
6. Everything Is Permissible
7. A Different Now

Artykuł HIPPOTRAKTOR zapowiada album „Annihilist”. Posłuchaj singla „Oblivion Walker” pochodzi z serwisu KVLT.

Historia festiwalu rozpoczęła się w 2009 roku od kameralnej, jednodniowej imprezy z udziałem kilku polskich zespołów. Przez lata Summer Dying Loud wyrósł jednak na pełnoprawny, trzydniowy festiwal, który co roku przyciąga tysiące uczestników oraz dziesiątki artystów reprezentujących niemal wszystkie odmiany muzyki metalowej, rockowej i alternatywnej.

Summer Dying Loud 2026 – data i miejsce

03-05.09.2026 – Aleksandrów Łódzki, MOSiR im. Włodzimierza Smolarka (wydarzenie)

Siedemnasta edycja festiwalu zapowiada się jako jedna z najmocniejszych w historii wydarzenia. Organizatorzy po raz kolejny przygotowali program łączący absolutne legendy światowej sceny metalowej z artystami nowej generacji, zespołami kultowymi, projektami jednorazowymi oraz wykonawcami odwiedzającymi Polskę po raz pierwszy.

Legendy, wyjątkowe projekty i koncerty, których nie można przegapić

Wśród największych gwiazd tegorocznej edycji znajduje się norweski Satyricon, jeden z najważniejszych zespołów drugiej fali black metalu, który od dekad pozostaje symbolem rozwoju gatunku. Fani ekstremy z pewnością nie przejdą również obojętnie obok występu Triptykon, formacji prowadzonej przez Toma Gabriela Fischera, legendę znaną z Hellhammera i Celtic Frost.

Ogromne zainteresowanie budzi także obecność reaktywowanego Nevermore. Powrót jednej z najbardziej kultowych grup amerykańskiego progressive i power metalu należy do najgłośniejszych wydarzeń ostatnich lat na światowej scenie metalowej.

Nie zabraknie również wyjątkowych setów przygotowanych specjalnie na tę okazję. Blaze Bayley zaprezentuje przekrojowy program oparty na materiale z okresu swojej działalności w Iron Maiden, natomiast islandzki Misþyrming wraz z Nergalem wykonają w całości kultowy album Behemoth „Sventevith”, jeden z kamieni milowych polskiego black metalu.

Miłośnicy death metalu otrzymają wyjątkowo mocną reprezentację gatunku. Na festiwalu wystąpią między innymi legendarni Massacre, duński Baest, fińscy mistrzowie śmiercionośnego doomu Krypts, amerykański Of Feather and Bone, czeski Sněť czy młodzi przedstawiciele nowej fali death metalu w postaci Putridarium.

Z kolei fani cięższych, klimatycznych i bardziej eksperymentalnych brzmień będą mogli zobaczyć między innymi funeral doomowych gigantów z Ahab, wizjonerów z Jesu, post-metalowe Blindead 23, energetyczne Ciśnienie oraz ceniony projekt Cult of Fire, słynący z widowiskowych koncertów i niepowtarzalnej oprawy wizualnej.

Siłą Summer Dying Loud pozostaje różnorodność

Od wielu lat jednym z największych atutów festiwalu jest jego eklektyczny charakter. Obok klasycznego heavy metalu, black i death metalu znaleźć można tutaj również doom, post-metal, gothic rock, industrial, noise rock, dark ambient czy psychodelicznego rocka. Dzięki temu Summer Dying Loud pozostaje wydarzeniem dla słuchaczy poszukujących muzycznych odkryć oraz ambitnych, nieoczywistych projektów.

Do tegorocznego line-upu dołączyli również między innymi Lucifer, prezentujący klasyczne brzmienia inspirowane heavy i hard rockiem lat siedemdziesiątych, włoski Ponte del Diavolo, łączący doom metal, black metal oraz post-punk, a także szwedzki Saturnalia Temple, specjalizujący się w rytualnym, psychodelicznym doom metalu.

Polscy artyści i scena niezależna

Organizatorzy niezmiennie przykładają dużą wagę do obecności polskich wykonawców. W tym roku publiczność zobaczy między innymi Frontside, Azarath, Thy Worshiper, Neolith, Ciśnienie, Hydra, Czernina, Atavia, Aquilla oraz Pure Bedlam. To właśnie zestawienie uznanych nazw z mniej oczywistymi projektami sprawia, że Summer Dying Loud od lat pozostaje jednym z najciekawszych festiwali w Europie Środkowej.

Wystawa Art Hunt, merch i strefa gastronomiczna

Nieodłącznym elementem wydarzenia pozostaje wystawa Art Hunt, prezentująca twórczość artystów związanych z szeroko pojętą kulturą muzyki metalowej. W tym roku swoją obecność potwierdzili między innymi:

• Aleks Nocny – tatuator, rzeźbiarz, malarz i ilustrator,
• Sylwia Rymanowska – autorka prac dla zespołów takich jak Stillborn, Azarath, Infernal War oraz Anima Damnata,
• Artem Metra,
• Martyna.

Oprócz koncertów uczestnicy będą mogli odwiedzić tradycyjnie rozbudowaną strefę merchową, w której swoje stoiska przygotują wytwórnie, dystrybutorzy muzyczni oraz zespoły. Na miejscu funkcjonować będzie również strefa gastronomiczna z szeroką ofertą jedzenia i napojów.

Jak co roku do dyspozycji uczestników pozostaną także pole namiotowe, miejsca dla camperów oraz parking, dzięki czemu festiwal zachowa swój charakter muzycznego miasteczka, które na trzy dni staje się centrum polskiej sceny rockowej i metalowej.

Pełny line-up Summer Dying Loud 2026

• Ahab (funeral doom metal)
• Aquilla (heavy metal)
• Årabrot (noise rock / post-punk / industrial rock)
• Atavia (post-metal / sludge metal)
• Azarath (death metal / blackened death metal)
• Baest (death metal)
• Black Magnet (industrial metal)
• Blaze Bayley (heavy metal)
• Blindead 23 (post-metal)
• Civerous (blackened death metal / doom metal)
• Ciśnienie (post-rock / post-metal)
• Cryptic Shift (technical thrash metal / death metal)
• Cult of Fire (epic black metal)
• Czernina (black metal)
• Destruction (thrash metal)
• Devil Master (blackened punk / black metal)
• Dool (dark rock)
• Drowned In Silver (occult rock)
• Eyes (hardcore / noise / sludge metal)
• Frontside (metalcore / deathcore)
• Grief Circle (black metal)
• Hekla (dark ambient / experimental)
• Helga (folk / post-rock / black metal)
• Hexer (doom metal / sludge metal)
• Hydra (heavy metal / doom metal)
• Imha Tarikat (black metal)
• Jesu (drone / doom metal / shoegaze / post-rock)
• King Parrot (grindcore / thrash metal)
• Königreichssaal (black metal)
• Krypts (death doom metal)
• Lucifer (hard rock / heavy metal)
• Massacre (death metal)
• Misþyrming & Nergal performs Behemoth „Sventevith” (black metal)
• Neolith (doom metal / death metal / black metal)
• Nevermore (progressive metal / power metal)
• Of Feather and Bone (death metal)
• Ponte del Diavolo (doom metal / black metal / post-punk)
• Pure Bedlam (alternative rock / post-rock / post-hardcore)
• Putridarium (death metal / death doom metal)
• Rope Sect (gothic rock / post-punk)
• Saturnalia Temple (psychedelic doom metal)
• Satyricon (black metal)
• SIGH (avant-garde black metal)
• Sněť (death metal)
• Species (technical thrash metal)
• Stellar Blight (blackened heavy metal / death metal)
• Thy Worshiper (death metal / black metal / folk metal)
• Triptykon (doom metal / extreme metal)
• Vanishing Kids (psychedelic rock / doom / post-punk)
• Wolfpack Heading Nowhere (gothic rock / dark rock)

Bilety

• 500,90 zł – karnet 3-dniowy
• 596,90 zł – karnet 3-dniowy + pole namiotowe
• 107,90 zł – pole namiotowe
• 169,90 zł – camper
• 96,90 zł – parking

Bilety dostępne są w serwisie eBilet.pl.

Artykuł Wszystko co musisz wiedzieć o SUMMER DYING LOUD 2026 pochodzi z serwisu KVLT.

Rezn – „Cycles in the Infinite Dream”

Amerykański Rezn od kilku lat buduje sobie mocną pozycję w świecie psychodelicznego doom i stoner metalu. Najnowszy album „Cycles in the Infinite Dream” zapowiada kolejną dawkę hipnotycznych riffów, rozbudowanych kompozycji i kosmicznego klimatu. To jedna z najciekawszych propozycji tygodnia dla fanów ciężkiego, ale jednocześnie bardzo klimatycznego grania.

Viscera/// – „4: ⁠Assets for Psychedelic Warfare”

Włoski projekt Viscera/// to jedna z bardziej osobliwych pozycji w dzisiejszym zestawieniu. Zespół, który zaczynał od goregrindowych rejonów, od lat eksploruje znacznie bardziej transowe, ciężkie i eksperymentalne obszary sludge’u, drone’u oraz post-metalu. „4: ⁠Assets for Psychedelic Warfare” powinien zainteresować słuchaczy lubiących duszny, psychodeliczny ciężar, niepokojącą atmosferę i granie wymykające się prostym gatunkowym szufladkom.

Sallow Moth – „Hydrophilous Brood”

Miłośnicy progresywnego death metalu powinni zwrócić uwagę na nową płytę Sallow Moth. „Hydrophilous Brood” ma szansę zainteresować słuchaczy poszukujących technicznej precyzji, nieoczywistych struktur kompozycyjnych oraz ambitnego podejścia do ekstremalnego metalu.

The Vicious Head Society – „Call of the Void”

Irlandzki projekt The Vicious Head Society powraca z albumem „Call of the Void”. Fani progresywnego metalu mogą spodziewać się rozbudowanych aranżacji, wirtuozerskich partii gitarowych i dużej dawki nowoczesnego podejścia do gatunku.

Ripper – „Towards Rebirth”

Chilijski Ripper od lat konsekwentnie dostarcza bezkompromisowy death/thrash metal. Nowe wydawnictwo „Towards Rebirth” powinno przypaść do gustu wszystkim fanom klasycznego, agresywnego grania spod znaku wczesnego Sepultury, Kreatora czy Demolition Hammer.

Faustian – „Parable of the Sewer”

Dla wielbicieli black metalu interesującą premierą może okazać się „Parable of the Sewer” autorstwa Faustian. Tytuł oraz stylistyka sugerują mroczną, surową i brudną odsłonę gatunku, której daleko do mainstreamowych produkcji.

Into Darkness – „Route to the Outer Side”

Połączenie death i doom metalu nigdy nie wychodzi z mody. Into Darkness prezentuje album „Route to the Outer Side”, który powinien zainteresować fanów monumentalnych riffów, ciężkich temp oraz przytłaczającej atmosfery.

Crusade of Bards – „Tales of Distant Worlds”

Na liście nie mogło zabraknąć czegoś dla sympatyków bardziej melodyjnych odmian metalu. Włoski Crusade of Bards wraca z symfoniczno-metalowym albumem „Tales of Distant Worlds”, który powinien przypaść do gustu słuchaczom Nightwish, Epiki czy Xandrii.

Marco Garau’s Magic Opera – „The Final Flight”

Fani power metalu otrzymują dziś kolejną interesującą premierę. Marco Garau’s Magic Opera prezentuje „The Final Flight”, album zapowiadający sporą dawkę epickich melodii, symfonicznych aranżacji i fantasy-metalowego rozmachu.

Caelestia – „Revelations in Black”

Na zakończenie zestawienia warto wspomnieć o Caelestia. Album „Revelations in Black” łączy elementy symfonicznego gotyku z melodyjnym death metalem, oferując bardziej mroczne i atmosferyczne spojrzenie na współczesną muzykę metalową.

To oczywiście tylko niewielki wycinek premier zaplanowanych na 24 lipca 2026 roku. Na dzisiejszej liście wydawnictw znalazły się również nowe materiały takich wykonawców jak Heretic, Krishna’s Cult, Vera Lux, Calyss, Profane Burial, Heretic Cult Redeemer, Kalmismua, Opus Tenebrae czy Coven Japan. Warto samodzielnie przejrzeć pełną listę premier, bo każdy piątek przynosi kolejne metalowe odkrycia.

Artykuł Piątkowe Premiery Płytowe (24.07.2026): VISCERA///, RIPPER i osiem innych płyt, których warto posłuchać pochodzi z serwisu KVLT.

Mathcore, djent i techniczny metal bez ograniczeń

Na „Detach” MINIPONY rozwija własną formułę, poszerzając ją o nowe wpływy i jeszcze większą dawkę eksperymentów. Materiał opiera się na połączeniu technical metalu, mathcore’u i djentu, wzbogaconych o elektroniczne warstwy oraz inspiracje muzyką latynoską.

Nisko strojone gitary, skomplikowane struktury rytmiczne oraz agresywne wokale współtworzą gęsty i intensywny krajobraz dźwiękowy, który ma być jednocześnie przytłaczający i angażujący. Zespół podkreśla, że „DETACH” jest rezultatem wieloletnich poszukiwań własnej tożsamości oraz chęci przesuwania gatunkowych granic.

Produkcja z udziałem współpracownika Gojiry

Materiał został zarejestrowany w Borgo 41 Studio w Lumbisí w Ekwadorze pod okiem gitarzysty zespołu Amadeusa Galiano. Za miks odpowiada natomiast Jamie Uertz, znany między innymi z pracy przy albumie „Magma” francuskiej formacji Gojira.

Efektem ma być najbardziej dopracowane i bezkompromisowe wydawnictwo w dorobku MINIPONY, ukazujące prawdziwe oblicze zespołu oraz jego techniczne możliwości.

Od Meshuggah po Fear Factory

MINIPONY tworzą Emilia Moncayo (wokal, sample, syntezatory), Amadeus Galiano (gitara, bas, instrumenty perkusyjne) oraz Carlos Sanchez (perkusja). Muzycy łączą doświadczenia wyniesione z metalu ekstremalnego, progresywnego i muzyki elektronicznej, budując charakterystyczne, wielowarstwowe brzmienie.

Na przestrzeni ostatnich lat formacja występowała zarówno w Ameryce Łacińskiej, jak i Europie. Muzycy dzielili scenę z takimi gigantami jak Meshuggah oraz odbywali trasy koncertowe u boku Fear Factory. Zespół pojawił się również na renomowanych festiwalach pokroju 70,000 Tons of Metal, Hell and Heaven Fest czy Summer Breeze.

Obejrzyj klip do singla „Pachanga”

Tracklista „Detach”

1. OM (Instrumental)
2. Detachment
3. Hope
4. OW (Instrumental)
5. Pachanga
6. Inner Dance

Artykuł MINIPONY zapowiada EP-kę „Detach”. Ekwadorskie trio łączy mathcore, djent i elektronikę pochodzi z serwisu KVLT.

Martyrdod

Turbo

Youth Code

Scour

Pain

Mastodon

Saxon

Gaahls Wyrd

Behemoth

Wrestling PPW Ewenement

Artykuł Mystic Festival 2026 – Dzień 3 – Gdańsk (6.06.2026) pochodzi z serwisu KVLT.

Bloodywood

Winterfylleth

Psychonaut

Decapitated

Wonder

Cavalera

Tides From Nebula

Blood Incantation

PPW Wrestling

Artykuł Mystic Festival 2026 – Dzień 1 – Gdańsk (4.06.2026) pochodzi z serwisu KVLT.

Nowy rozdział w historii MASTODON

Singiel „Your Ghost Again” otwiera nowy etap w historii zespołu. Muzycy nagrali go już bez gitarzysty i współzałożyciela Brenta Hindsa. Opuścił on zespół w marcu 2025 roku. Kilka miesięcy później zginął w wypadku motocyklowym.

Do składu dołączył gitarzysta Nick Johnston. Ważną rolę odgrywa także klawiszowiec João Nogueira. Obaj muzycy zaznaczyli swoją obecność w nowym materiale.

Hołd dla Brenta Hindsa

Nowy singiel ma bardzo osobisty charakter. Zespół traktuje go jako bezpośredni hołd dla zmarłego muzyka. Teksty skupiają się na żałobie, pamięci oraz obecności bliskich, których już nie ma.

Perkusista i wokalista Brann Dailor wskazuje na inspiracje związane z powrotem do znajomych miejsc. W takich chwilach łatwo odnieść wrażenie, że zmarła osoba nadal tam jest. Jakby pojawiała się na moment.

Basista Troy Sanders podkreśla osobisty wymiar tekstu. Jego partie liryczne w całości poświęcił Hindsowi. To forma wdzięczności za wspólne lata i doświadczenia.

Brzmienie: powrót do korzeni

Muzycznie „Your Ghost Again” łączy klasyczne elementy stylu MASTODON z bardziej emocjonalnym podejściem. Słychać ciężkie, sludge’owe riffy inspirowane „Leviathan” oraz „Blood Mountain”.

Utwór rozwija się także w bardziej melodyjnych fragmentach. Zespół zachowuje balans między ciężarem a klimatem. Dzięki temu kompozycja brzmi spójnie i naturalnie.

Za produkcję odpowiadają Patrik Berger oraz Kurt Ballou z Converge. Ich praca nadała nagraniu nowoczesne, ale wciąż organiczne brzmienie.

Posłuchaj „Your Ghost Again” w streamingu, obejrzyj visualiser

Artykuł MASTODON powracają z nowym singlem „Your Ghost Again” pochodzi z serwisu KVLT.

Udany początek stanowi już sam tytułowy utwór. Rytualne, a przy tym proste intro potwierdza, że Lyrre wiedzą, jak zainteresować słuchaczy i korzystnie wypaść już na wstępie.

Następne Still Human to z kolei znacznie cięższy, bardziej energetyczny numer, któremu przestrzeni nadają partie grane na lirze korbowej.
Zachowano tu równowagę pomiędzy metalowymi i folkowymi partiami, a sam utwór nabiera bardziej dramatycznych tonów, również dzięki świetnym wokalom Michaliny. Outro utworu grane na lirze korbowej stanowi swoistą ciszę przed burzą – mowa tutaj o mocnym Orchard, które ponownie łączy metalowe uderzenie z bardziej stonowanym instrumentarium.

Warto wspomnieć, że obok urzekającego, dość delikatnego wokalu nie uświadczymy tutaj growlu i ta decyzja wpływa jedynie na korzyść muzyki. Odnoszę wrażenie, że jego obecność mogłaby wprowadzić niepotrzebne zamieszanie i zahaczać o przesadę. Twórczość Lyrre wypada najlepiej dokładnie w takiej formie, w jakiej jest obecnie.

Moim faworytem wśród zebranych na płycie numerów jest Eos – możemy tu w pełni docenić kontrast metalowego intro z delikatnym, wprost onirycznym wokalem. Ponadto ten dynamiczny utwór ma w sobie pewną nadzieję i udzielającą się słuchaczom energię – to bez wątpienia numer, który wybrzmiewa na żywo z niesamowitą mocą.
Do tego, a także do otwierającego tracku całkiem podobne jest Ephemeral. Ani trochę nie dziwi jego wybór na jeden z singli promujących album, gdyż ten nośny kawałek zawiera w sobie najlepsze cechy zebranego na krążku materiału.
Dramatyzm powraca na The Well, uderzającym raczej w prog metalowe, niż w folkowe tony, z kolei finałowe Oracle stanowi podniosłe, pełne emocji domknięcie albumu.

Połączenie ciężkich, gitarowych riffów i subtelniejszych dźwięków liry korbowej jest na tyle ciekawe, że długość albumu nie pozwala się znudzić materiałem Lyrre. Siedem utworów to metraż w sam raz i pozwala zespołowi na zaprezentowanie swojej najnowszej twórczości w nieco odświeżonym, upgrade’owanym wydaniu.
Zarówno pierwszy, jak i drugi album Lyrre są pozbawione przesady czy kiczu, jednak Nothing is Promised to materiał bardziej zróżnicowany niż Not All Who Dream Are Asleep.
Na wyższym poziomie stoi również produkcja, a samego wydawnictwa słucha się po prostu lepiej. Zespół wydaje się stawiać na atmosferę i przestrzeń, wprowadzać słuchacza w trans, momentami wręcz hipnotyzować.

Lyrre mają za sobą premierę jakościowego albumu, który nawet jeśli nie rewolucjonizuje sceny metalowej, to pozostaje przyjemny w odsłuchu. Wszystkim tym, którzy cenią szeroko pojęty atmospheric metal, z czystym sumieniem mogę polecić przeznaczenie nieco ponad pół godziny na odsłuch drugiego albumu Lyrre. Warto.

Artykuł LYRRE – „Nothing is Promised” (2026) pochodzi z serwisu KVLT.

Melancholia, progresja i emocjonalny ciężar

Od początku działalności Fires in the Distance konsekwentnie rozwijają własną wizję melodyjnego death metalu – pełnego melancholii, atmosferycznych aranżacji i egzystencjalnego ciężaru. Formacja, pierwotnie powołana do życia w 2016 roku jako solowy projekt gitarzysty i kompozytora Yegora Savonina, szybko przekształciła się w pełnoprawny zespół koncertowy.

Debiutancki „Echoes From Deep November” z 2020 roku zwrócił uwagę fanów nowoczesnego melodic death metalu, natomiast wydany trzy lata później „Air Not Meant For Us” umocnił pozycję grupy dzięki rozbudowanym orkiestracjom i niezwykle emocjonalnemu songwritingowi.

Nowe wydawnictwo ma kontynuować ten kierunek, jednocześnie oferując bardziej progresywne i monumentalne kompozycje. W nagraniach ponownie udział wzięli producent Dave Kaminsky oraz Randy Slaugh, odpowiedzialny za orkiestracje współpracownik m.in. Devin Townsend i Tesseract.

Album o akceptacji nieuchronności

Według Savonina „Circadian Promise” koncentruje się wokół tematów duchowej śmierci, przemijania, depresji oraz pogodzenia się z nieuniknionym. Muzyk podkreśla jednak, że mimo ciężaru emocjonalnego album niesie również pewną formę nadziei i wewnętrznego spokoju.

Materiał został zarejestrowany w studiu Power Station New England w Connecticut oraz Studio Wormwood w Karolinie Północnej. Zespół postawił na bardziej organiczne brzmienie, dzięki czemu nawet najbardziej techniczne i syntezatorowe fragmenty zachowują naturalne, ludzkie ciepło.

Na albumie usłyszymy również nowego wokalistę i gitarzystę Brendana Haytera, którego growle i czyste partie wokalne mają nadać całości jeszcze większej emocjonalnej głębi.

Pierwsze single już zapowiadają epicki materiał

Pierwszym singlem promującym wydawnictwo został monumentalny „Of Radiance and Levitation”, powstały po trasie koncertowej z Dark Tranquillity oraz Amorphis. Utwór ma oddawać uczucie chwilowego wyrwania się z depresji i doświadczenia emocjonalnego przełomu.

Kolejny singiel „To You, Author of my Fade” skupia się na autorefleksji i walce z własnymi ograniczeniami, natomiast „By This Time Tomorrow”, nagrany z gościnnym udziałem Johana Reinholdza z Dark Tranquillity, opowiada o żałobie i konieczności pogodzenia się ze stratą.

Dla fanów melancholijnego i atmosferycznego metalu

Muzycznie Fires in the Distance nadal poruszają się w rejonach melodyjnego death metalu, doom metalu oraz progresywnych, filmowych aranżacji. Fani takich zespołów jak Katatonia, Insomnium, Swallow the Sun czy Type O Negative zdecydowanie powinni mieć ten album na radarze.

Tracklista:

1. Of Radiance and Levitation
2. To You, Author of my Fade
3. By This Time Tomorrow
4. Harbingers
5. The Emptiness Between Stars
6. Circadian Promise

Artykuł FIRES IN THE DISTANCE zapowiadają nowy album „Circadian Promise” pochodzi z serwisu KVLT.