Posłuchaj Song for the Queen:

O zespole:

Na koncie setki koncertów, w tym na festiwalach Summer Dying Loud i Róbmy Swoje, a także trasa z Me And That Man. Trio w składzie Magda Kramer, Tomek Szkiela i Maciek Misiewicz wydało dotychczas trzy płyty – Dead Heart, Kiss Kiss Or Bang Bang, The Break Up Club oraz EP-kę. Maćka na stanowisku perkusisty zastąpił niedawno Michał Zawadzki i to z nim został nagrany czwarty album. W takim zestawieniu Fertile Hump zagra również jesienną trasę koncertową z zespołem Wij.

Zespół, w duchu filozofii DIY, postanowił samodzielnie zrealizować i zmiksować całość materiału, powierzając jedynie mastering Marcinowi Klimczakowi z Mustache Ministry.

Zamów płytę Jazzpunk Superheroes w preorderze na CD lub winylu (dostępną w trzech wersjach kolorystycznych): https://www.piranha-music.com/

W listopadzie Piranha Music zaprasza na trasę koncertową zespołu u boku Wij. Grupy zagrają:

05.11.2026 – Gdańsk, Drizzly Grizzly
06.11.2026 – Olsztyn, Zajezdnia Trolejbusowa
07.11.2026 – Łódź, Wooltura
08.11.2026 – Lublin, Fabryka Kultury Zgrzyt
13.11.2026 – Warszawa, Hydrozagadka
20.11.2026 – Kraków, Zaścianek
21.11.2026 – Wrocław, Łącznik
22.11.2026 – Katowice, Piąty Dom
27.11.2026 – Szczecin, Krzywy Gryf
28.11.2026 – Poznań, Szum
29.11.2026 – Toruń, NRD

Bilety do nabycia w serwisie biletomat.pl (z wyjątkiem Gdańska – tu sprzedaż na stronie klubu Drizzly Grizzly oraz Olsztyna (sprzedaż na stronie MOK Olsztyn ruszy wkrótce).

Artykuł FERTILE HUMP udostępnia pierwszy singiel z nowej płyty pochodzi z serwisu KVLT.

Na koncie zespołu znajdują się dwie EP-ki — „Protektor Oprawców” oraz „Blizny”. Debiutancki materiał przyniósł single „Będziesz siedział” i „Protektor Oprawców”, natomiast późniejszy utwór „Zawisnąć Pośród Drzew” pokazał bardziej mroczne i emocjonalne oblicze grupy, poruszając temat zdrowia psychicznego i męskich samobójstw. Za rejestrację i produkcję odpowiadało podpoznańskie Aurora Studio. Obecnie 2137 pracuje nad swoim pierwszym długogrającym albumem i intensywnie koncertuje na lokalnej oraz undergroundowej scenie.

Najbliższe plany koncertowe zespołu prezentują się następująco:

23.05.2026 – Poznań, Blask Kolektyw Kulturalny (wydarzenie): jako support Trippin’ Dog (industrial rock, trip-hop, metal, elektronika), Batyskada (cold wave, post-punk) 
10.07.2026 – Festiwal Pieśni Zbuntowanej
11.07.2026 – Tleń, Bórfest (wydarzenie)
18.09.2026 – Poznań, 3ecia Strona Baru
26.09.2026 – Poznań, Pod Minogą
30.10.2026 – Poznań, Rozbrat
07.04.2027 – Poznań, Wieczór Artystów

Artykuł Punkowy 2137 rusza dalej pod wiatr — nowe koncerty i prace nad pełnym albumem pochodzi z serwisu KVLT.

Zanim na scenie praskiego klubu zobaczyliśmy ekipę z Bergen, publiczności zaprezentowały się dwa polskie zespoły. Dla obu możliwość zagrania przed norweską kapelą na pewno była nie lada wyróżnieniem. Pierwszy tego wieczoru wystąpił skład Seks w Czasach Wojny. Kwintet z Buska-Zdroju zaprezentował bardzo żywiołowy punkrockowy set. Występ oparty był na krótkich utworach z zeszłorocznego albumu Seks w Czasach Wojny. Młodzi muzycy czuli się na scenie bardzo swobodnie, chętnie i skutecznie zachęcając jeszcze nielicznie zebraną o tej porze publiczność do zabawy. Po nieco ponad trzydziestu minutach zespół podziękował klubowi oraz organizującej koncert Knockout Productions i opuścił scenę.

Setlista Seks w Czasach Wojny
Dom na sprzedaż
Lalka
Mgiełka
Satelity zamiast gwiazd
Rym do łzy
Szpik
Nie wiem co zrobić ze sobą po liceum
Aborygeńska aborcja
Depopulacja w Kielcach

Drugim występującym tego wieczora zespołem był warszawski Hypnosaur. W oczy od początku rzucał się instrument wokalisty. Elektroniczne tło i elementy płynące z czarno-czerwonej keytary nadawały kompozycjom stołecznego składu głębi i różnorodności. Pozostałe instrumenty również brzmiały świetnie – wyrazisty bas, niezłe riffy i nienudne solówki na gitarze. No i wokal – dojrzały, o interesującym brzmieniu i z więcej niż poprawnym angielskim akcentem. Zespół zagrał nieco ponad pół godziny, prezentując stary materiał oraz dwa utwory z nadchodzącego albumu, który ma pojawić się na początku przyszłego roku. Hypnosaur wypadł naprawdę bardzo okazale. Dobry groove i dobry vibe przed gwiazdą wieczoru.

Setlista Hypnosaur
The Hole
Circle
Follow / Shadow
The Maze
Afterlife
Danger
“141”
„Szybki”
Undead

Wejściu na scenę czwórki z Bergen towarzyszyło podniosłe filmowe intro. Blood Command rozpoczęli dwoma dobrze znanymi utworami z płyty Cult Drugs, które od razu porwały do zabawy warszawską publiczność. Ubrani typowo, czyli w stroje kultowych sportowych marek Norwegowie, od pierwszych dźwięków szaleli na scenie. Zespół momentalnie złapał fenomenalny kontakt z publiką. Wokalistka już na jednym z pierwszych utworów wylądowała na ramionach jednego z uczestników koncertu. Wykrzyczała tak niemal pół numeru.

Legendarne sceniczne ADHD Nikki Brumen objawiało się tego wieczoru wielokrotnie. Szalona spontaniczna interakcja z publicznością powracała co kilka utworów. Niewysoka Norweżka szalała na rękach publiczności a to kopiąc w sufit, a to wieszając się na metalowych rigach oświetlenia. Co chwilę stanowczo rozkazywała publice tworzyć młyn, sekundowała przy ścianie śmierci, była wszędzie. Absolutny wulkan energii, który po prostu nie mógł nie udzielać się publiczności.  – Mamy niedzielny wieczór, ale ten utwór nazywa się Saturday City – Norwegowie pędzili dalej, przeplatając skoczne, bardziej melodyjne utwory surowszymi, brutalnymi kompozycjami.

Męska część składu również kipiała energią. Sigurd Haakaas na perkusji, Yngwe Andersen na gitarze i Snorre Mukisa Kilvaer na basie dawali pokaz instrumentalnej metalowej rzezi na takich blitz-utworach jak Reap What You Sow czy Keep My Seat Warm. Norwegowie zagrali przekrojowo – były numery sprzed 13 lat, były oczywiście też kompozycje najnowsze, nagrane już z Brumen. Kapela z Bergen utrzymała szalone tempo do samego końca. A był to przecież ich ostatni koncert na trasie.

Wieczór okazał się wybitnym zakończeniem roku koncertowego w Warszawie. Blood Command dali pokaz niesamowitej pasji scenicznej. Bez energii nie ma dobrego koncertu, a tutaj ładunek wystarczyłby na kilka występów. Ten skład to totalny dynamit, niesamowita mieszanka stylów, ekipa tak pozytywna, że nie da się nie uśmiechnąć, odbijając się od koncertowicza obok. Radar na koncerty Blood Command w 2026 włączony.

Setlista Blood Command
Ctrl + Art + Delete
Cult Drugs
Heaven’s Hate
The Plague on Both Your Houses
Saturday City
Quitters Don’t Smoke
Bare Witness
Reap What You Sow
Stay Awake
It’s Not Us, It’s Them
Welcome to the Next Level Above Human
Keep My Seat Warm
Forever Soldiers of Esther
A Villain’s Monologue
High Five for Life
Decades
All I Ever Hate About Is You
We Could Be Heaven
Mariah’s Song
Cult of the New Beat

Artykuł Blood Command  – Warszawa (21.12.2025) pochodzi z serwisu KVLT.

Po ponad dekadzie od ostatniej płyty grupa powraca z nową energią i świeżym spojrzeniem na rzeczywistość. Ich najnowszy album „To nie jest mój świat” to nie tylko muzyczny comeback, ale też manifest niezależności i autentyczności. To pierwszy krążek kapeli ORTODOX z kobiecym wokalem, który dodaje zespołowi nowej dynamiki i emocjonalnej głębi. Nowa wokalistka wnosi kobiecą perspektywę, zachowując przy tym surowy charakter charakterystyczny dla punk/hardcore’u. Efekt? Autentyczny, szczery i pełen pasji materiał, który z pewnością znajdzie uznanie zarówno wśród starych fanów, jak i nowych słuchaczy.

Nowy materiał ORTODOX to bezkompromisowy komentarz do współczesnego świata – pełen buntu, szczerości i emocji. Teksty nie unikają trudnych tematów: obojętności, konsumpcjonizmu, fałszywych ideałów. Jednocześnie nie brakuje w nich nadziei i przekonania, że każdy może zmieniać rzeczywistość na lepszą.

Jak mówią sami muzycy: „punk to nie moda, nie hałas – to postawa„.

Album „To nie jest mój świat” ukazał się 13 listopada 2025 roku i wzbudza zainteresowanie fanów niezależnej muzyki w Polsce. Płyta jest dostępna do odsłuchu na najpopularniejszych platformach streamingowych.

W najbliższym czasie ORTHODOX zagra kilka koncertów:

05.12.2025 – Kraków, Sny (wydarzenie)
06.12.2025 – Opole, Wyjście Awaryjne (wydarzenie) w ramach Polsko-Czeskiego Mini Punk Festu
13.12.2025 – Rzeszów, Underground Pub (wydarzenie)

Artykuł „To nie jest mój świat” to szczery manifest punkowej kapeli ORTODOX pochodzi z serwisu KVLT.

Organizator: Live Nation Polska

Artykuł The Offspring – Łódź (26.10.2025) pochodzi z serwisu KVLT.

Najnowszy album Booze & Glory to zbiór hymnów, które doskonale wpadają w ucho. Niektóre z refrenów, w których odzywają się chórki, świetnie nadają się do wspólnego śpiewania. Komercyjne radio tych numerów jednak nie zagra, a przecież mogłyby z nich być całkiem spore hity. Czy to londyńskie, czy polskie ulice – kapela została założona w 2009 roku przez naszych rodaków, którzy wyemigrowali do Anglii – perspektywa jest ta sama. Codzienny trud, bezmyślni politycy, płonne nadzieje i chwile wytchnienia razem z kumplami w pubie albo na meczu ukochanej drużyny. Wszak nie tylko krew decyduje o braterstwie (Family isn’t always blood), a cementujące przyjaźń doświadczenia i wyzwania. O tym wszystkim usłyszycie na Whiskey Tango Foxtrot. Proste, honorowe zasady – typowe dla środowiska Oi! – wybrzmiewają tu w tekstach i doskonale przegryzają się ze zgrzytliwą, punkową muzyką.

Nie musieliście jednak spędzić całego życia w glanach pomiędzy stadionem West Hamu a londyńskim pubem, by znaleźć w dźwiękach płynących z Whiskey Tango Foxtrot sporo satysfakcji. Choć niewątpliwie pewne doświadczenia pozwolą Wam lepiej się wczuć w atmosferę krążka. To naprawdę dobre numery, nośne riffy, parę sprawdzonych akordów i sporo interesujących melodii. Booze & Glory nie wymyśla nowego gatunku, nie dokonuje w nim rewolucji – opiera się na klasycznych wzorcach, pamięta o własnych korzeniach, oddając nowym piosenkom sporo serca. Nie mam wrażenia, że wkradła się tu jakaś rutyna, a przecież po dwóch dekadach działalności mogłoby się tak stać. Chyba przerwa od ostatniego albumu podziałała na ekipę twórczo. Oczywiście to nadal jedynie street punkowe piosenki (szczytem ekstrawagancji są krótkie, gitarowe solówki). Nie sądzę jednak, żeby fani ekipy i tego typu grania oczekiwali czegoś więcej – wszystko się tu zgadza, całość jest dobrze naoliwiona i nadaje się do pogo. A czy popularnością któryś z nowych numerów przebije chociażby London Skinhead Crew? Czas pokaże, ale jest tu parę numerów, które mają szansę stać się klasykami, jak chociażby singlowy Mad World.

W grudniu muzycy odwiedzą trzy polskie miasta na klubowej trasie (Wrocław, Warszawę i Bielsko-Białą). Biorąc pod uwagę, że najnowszy album w swej stylistyce jest po prostu świetny, premierowe numery wymieszane z klasykami muszą pokazać prawdziwą moc. Czuję się zaproszony!

Artykuł BOOZE & GLORY – „Whiskey Tango Foxtrot” (2025) pochodzi z serwisu KVLT.

Często zdarza się – zwłaszcza na rodzimym podwórku – że pod dowcipem ukrywa się miałkość i chęć taniego zwrócenia na siebie uwagi. Nie w tym wypadku! Na Junk muzycy znani m.in. z takich kapel jak Minetaur i Tankograd, bawią się, ale nie zwodzą słuchacza. Nie myślcie, że to wyłącznie cyrk podpięty do wzmacniaczy, gdzie postacie takie jak niezmartwychwstały Jazzus czy morderczy Belzebóbr współżyją ze sobą jedynie dla uciechy gawiedzi. Yardburn hałasuje warsztatowo rzetelnie, łamiąc schematy zwrotka/refren, łącząc różne muzyczne światy, mrugając okiem do słuchacza. Bo odnajdą się tu punkowcy, metale, stonerowcy oraz miłośnicy… country. Jednocześnie przy tym nieskrępowanym tasowaniu stylistycznych rozwiązań, Yardburn zachowuje pewną spójność pomysłu na siebie, który nie jest sztuczny i wykoncypowany.

Bo różne elementy – muzyczne, tekstowe, graficzne, wizerunkowe – przegryzają się na Junk bardzo dobrze. Piosenki skrzą się witalnością, pozytywną energią, a jednocześnie pozostają brudne i hałaśliwe. Jakub Kossakowski (śpiew, growl, wrzaski, zawodzenia, wesołe wokalizy), Jurny Pete z Alabamy (gitary), Grzechu „Sin Mountain” Góra (gitara basowa) oraz Michał Biernacki (bębny) to ekipa, która doskonale się uzupełnia i napędza. Tego typu twórczość nie lubi fałszu. Panowie są szczerzy w swym nonszalanckim podejściu i tym wygrywają. Można śmiało puścić Junk w skateparku, w odrapanym squocie, gdzieś na alternatywnych salonach – zażre wszędzie. Choć pewnie nie tam, gdzie brak komuś dystansu.

Takiego podejścia w rocku nam trzeba! Nie mogę się doczekać, kiedy trafię na koncert.

Oficjalna strona na Facebooku
Yardburn na Bandcamp

Artykuł YARDBURN – „Junk” (2025) pochodzi z serwisu KVLT.

Artykuł Ignite – 19.06.2025 – Kraków, Poland pochodzi z serwisu KVLT.

Koncert odbędzie się:

10.05.2025 – Poznań, Dragon Social Club (wydarzenie)

Bilety w cenie 30 zł.

Artykuł 2137 na koncercie w Poznaniu pochodzi z serwisu KVLT.

Na ten wieczór czekało sporo punk rockowych dusz, które mimo środka tygodnia stawiły się nawet w nadliczbowym składzie. Poznański klub Tama pękał w szwach. I nie ma tu żadnej przesady. Tuż przed terminem koncertu organizator, Galicja Productions, informował, że biletów już brak. Zatem jak widać punk rock ma się dobrze w naszym kraju, a sentyment za jego starą szkołą wciąż jest silny. Gwiazda wieczoru, The Exploited, pojawiła się w Poznaniu w doborowym towarzystwie Włochatego i The Bill. Na ten koncert czekałem z wielu względów. Po pierwsze chciałem zobaczyć jak weterani z The Exploited poradzą sobie na scenie, biorąc pod uwagę wiek frontmana i ilość środków chemicznych, które jego organizm przetrawił przez te lata rebelii. Jakby nie patrzeć 68 lat i wciąż aktywnie na scenie, to nie lada wyczyn. Ciekawiło mnie też, jak ogólnie wypadają scenicznie po ponad dwudziestu latach, kiedy ostatni raz miałem okazję widzieć ich występ jako gościa specjalnego Metalmanii 2003. Choć odstawali klimatem od całej atmosfery festiwalu, to pozamiatali wtedy niedowiarkami zebranymi pod sceną Spodka. Nie jestem znawcą punk rocka, ale chciałem zobaczyć, jak wypada nasza polska scena w zestawieniu z brytyjską legendą. I powiem Wam, to było niezłe. Ale po kolei.

Poznańską publiczność powitał pochodzący ze Szczecina anarchopunkowy Włochaty, i zaczęło się. Zespół dość nieśmiało rozpoczął swój dialog z publicznością, ale dość szybko złapał wspólny język. Zabrzmiały Dzień Gniewu i Wolność. Publika zaczęła się rozgrzewać. Rozgrzewałem się i ja, choć do pogo było mi nie po drodze. Tu i ówdzie zaczęły się tworzyć grupki fanów głodnych brudnego tańca. Zadziwiła mnie energia, z jaką zespół współpracował z publicznością. Zdziwiło mnie też, jak wielu młodych zna teksty piosenek, które tak naprawdę nigdy się nie zestarzeją i wciąż są aktualne. Z pierwotnego składu, pamiętającego rok 1987, zostało tylko dwóch muzyków – Billy, czyli perkusista Sylwester Biliński, oraz odpowiedzialny za bas i krzyk Jeż (Jerzy Zajkowski). Stara gwardia w połączeniu z młodą krwią dawała naprawdę niezłego kopa. Nie zabrakło też Zmowy, Credo czy mojego osobistego faworyta Wyrwanego. Naprawdę dobry set i chciałoby się więcej, ale po chwili przerwy zainstalował się czarny koń koncertu, czyli chłopaki z Pionek – The Bill.

Pamiętam ich jeszcze z czasów liceum, kiedy mój dobry kumpel katował mnie na okrągło ich pierwszą płytą The Biut. Wtedy nie przemawiało to do mnie w ogóle, ale przecież nie zdawałem sobie sprawy, że usłyszę ich ponownie, w dodatku na żywo i to po ponad trzydziestu kilku latach! Poczułem lekki ucisk sentymentu w piersiach. Fajnie było posłuchać na żywo Wolności. Fajnie też zagłębić się w nieznaną dotąd twórczość jednego z ważniejszych zespołów punk rokowych mojego pokolenia. Również tutaj tłum zebrany pod sceną Tamy nie zawiódł. Opętańczy taniec zawładnął całym klubem. Pojawiły się utwory, których nie znałem, ale trafiły prosto w moją głowę, jak Pochwalony czy Jak Psy. The Bill dał bardzo energetyczny występ, ładując potężną dawkę energii, która celnie trafiała w tłum.

Wreszcie przyszedł czas na gwiazdę wieczoru, chociaż tak naprawdę gwiazdami były wszystkie trzy zespoły. The Exploited eksplodował niczym huragan. Jedyny oryginalny członek zespołu i założyciel piekielnej hordy, Wattie Buchan, mimo swoich 68 lat wręcz kipiał energią. Biegał, krzyczał i skakał jak młokos. Identycznie było blisko 20 lat temu na wspomnianej wyżej Metalmanii. Brytyjczycy mają to do siebie, że są bardzo elastyczni w swojej twórczości – od rasowego punk rocka (I Believe In Anarchy, UK 82 czy Punks Not Dead) po swój romans z hardcorem czy nawet thrash metalem (Fuck The System i Fightback). Pogo pod sceną przybrało na intensywności i coraz więcej nieszczęśników stawało się ofiarami. Polska publiczność bawiła się w najlepsze i wydaje mi się, że był to najlepszy występ tego wieczoru, no ale bycie The Exploited do czegoś przecież zobowiązuje.

Świetna organizacja koncertu – Galicja Productions może być z siebie dumna, zebrawszy trzy znakomite zespoły-legendy na jednej scenie, jednego wieczoru. Koncert długo pozostanie pamięci.

Artykuł The Exploited, The Bill, Włochaty – Poznań (20.01.2025) pochodzi z serwisu KVLT.