Kilka słów od zespołu:

Myślę, że to nasza najokrutniejsza strona Bullet For My Valentine, jaką kiedykolwiek znałem. Nadszedł czas, abyśmy wydali naprawdę wściekłą, ciężką, agresywną płytę. Po prostu nie możemy się doczekać grymasów fanów pod sceną!

Wcześniej kapela przedstawiła teledyski do utworów Parasite i Knives.

Tracklista:
01. Parasite
02. Knives
03. My Reverie
04. No Happy Ever After
05. Can’t Escape The Waves
06. Bastards
07. Rainbow Veins
08. Shatter
09. Paralysed
10. Death By A Thousand Cuts

Artykuł Bullet For My Valentine: klip do utworu Shatter pochodzi z serwisu KVLT.

Juniper, startuje i kończy słowami Józefa Piłsudskiego. Pierwsze dźwięki utworu Subsistence wprowadzają powoli słuchacza w trans i melodię, która towarzyszy do ostatnich sekund tegoż materiału. Całość w instrumentalnej postaci słucha się niezwykle przyjemnie. Utwory są skomponowane tak, aby nie nudziły słuchacza. Wolne wejścia przeplatają się z cięższymi riffami, które mieszając się z melancholijnym nastrojem budują tak utwór, że przenoszą słuchacza w podróż po dźwiękach. Tej płyty nie da się słuchać „w tle”. Warto się skupić od codziennego zgiełku i odpłynąć w muzyczny relaks.
Po debiucie Juniper czując „czasowy” niedosyt materiału czekałem na nowe kawałki. I stało się…

Czas na Shatter.
Pierwszy utwór Philae od razu podpowiada, że chłopaki z Dolnego Śląska podkręcili nieco gałki we wzmacniaczach. Miałem wrażenie, że materiał będzie bardziej post-metalowy od post-rockowego poprzednika. I tak zdecydowanie jest. Kompozycje są na bardzo wysokim poziomie. Chyba nieco bardziej złożone niż na debiucie. Czuć w nich przestrzeń oraz ciężar. Miejscami w utworach słychać melancholijno-depresyjne melodie rodem ze szwedzkiej Katatonii.
Utwory przeplatają się spokojnym instrumentarium, żeby po chwili zaatakować nas gitarowym pazurem. Płytę kończy Last Train To Lusatia. Mocny gitarowo kawałek z nieco połamanym riffem w 1:45. Kawałek genialny, tym bardziej na koncercie. Chciałoby się żeby nigdy się nie kończył (od 6:12).

Wydawnictwo wg mnie bezbłędne.

Warto sięgnąć po ten album i się zaopatrzyć prosto od zespołu. Bo Junipera już nie ma. Chyba, że „dodrukują” ze względu na wzmożone zainteresowanie.

Trzeba twardo przyznać, że polski post-rock ma się bardzo dobrze. Oprócz sukcesów Tides From Nebula oraz zwycięstwie Besides w Must Be The Music zespół Tsima jest kolejną mocną pozycją na polskim muzycznym rynku.

Ocena: 9/10

Ocena: 7,5/10

https://pl-pl.facebook.com/tsimapl

Artykuł TSIMA – „Shatter” (2014) pochodzi z serwisu KVLT.