W ciągu blisko czterech lat od premiery debiutanckiego Diabolic Slaughter  modus operandi zespołu nie zmienił się ani o jotę. 9 Nails Hammered Into the Flesh of God to wciąż mocno podkręcony thrash na mocno teutońską modłę – jeśli nie wiecie, o co chodzi, to wyobraźcie sobie Kreator, który w drodze na nagrywki Pleasure to Kill wpada do kontenera wypełnionego po brzegi koksem. Kompromisów tu brak, jest za to nieustanna żądza agresywnego parcia do przodu, znakomita perka, świetne solówki, klasycznie „kreatorowy” wokal Skullrippera, spory ładunek bluźnierstwa i wielgachny potencjał headbangingowy.

A więc w telegraficznym skrócie – dokładnie to samo, co na poprzedniczce. W tym przypadku nie widzę w tym jednak niczego złego, szczególnie biorąc pod uwagę, że poprzednia płyta HellFuck w swojej kategorii pozamiatała i zapisała się u mnie jako jedno z najlepszych thrashowych wydawnictw ostatnich lat, nie tylko na polskiej ziemi. 9 Nails Hammered Into the Flesh of God to godne następstwo tamtego krążka i obecnie na rynku niczego lepszego w tej niszy nie znajdziecie.

Artykuł HELLFUCK – „9 Nails Hammered Into the Flesh of God” (2026) pochodzi z serwisu KVLT.

Tracklista:
1. Self-Cheat Absolution
2. Master of the Decaying World
3. The Nuclear Final Gaze
4. Rebel Desecration
5. Wonderful Stench of Death
6. The Scourge of Existence
7. Destroyer of Heaven
8. Holy Whore’s Prayer
9. The Temple of Deceit Burns Bright

Black Silesia Productions zaprasza wszystkich na wspólną trasę koncertową zespołów HellFuck oraz Brüdny Skürwiel. Formacje wystąpią:

13.03.2026 – Gdańsk, Torpeda (wydarzenie)
14.03.2026 – Warszawa, VooDoo (wydarzenie)
15.03.2026 – Wrocław, Liverpool (wydarzenie)
20.03.2026 – Poznań, Pod Minogą (wydarzenie)
21.03.2026 – Łódź, Warkot (wydarzenie)
22.03.2026 – Kraków, Garage (wydarzenie)

Artykuł HELLFUCK: przedpremierowy odsłuch płyty „9 Nails Hammered Into The Flesh Of God” pochodzi z serwisu KVLT.

Podobnie retro-pulpowy charakter ma sama muzyka (oraz teksty!) zespołu, który łączy na swojej debiutanckiej płycie elementy speed, heavy/power i staroszkolnego thrash metalu, dorzucając do tego niekłamany entuzjazm oraz szczere oddanie gatunkowe.

Choć nie brakuje na albumie momentów bardziej wyważonych (Vampire’s Kiss, When Death Is Near, Under Your Bed) w zdecydowanej większości kawałków zespół pędzi na złamanie karku, riff goni tu riff, solówka popędza solówkę, a wściekłe wokale nadają całości wysokooktanowego sznytu. Skoro mowa o wokalach – zadziorna i charakterna barwa głosu Tolisa Mekrasa (który swoim śpiewem przypomina połączenie Bobby’ego „Blitza” Ellswortha z Overkill i nieodżałowanego Midnighta z Crimson Glory) stanowią na pewno jedną z głównych zalet albumu.

I tak jak zwykle narzekam na płyty krótsze niż 40-minut, tak w przypadku Leatherhead wysoka intensywność w pełni rekompensuje mi zwięzłość jej formy. Niezwykle udana pozycja, która powinna zadowolić każdego „mania[ka] szybkości”.

Artykuł LEATHERHEAD – „Leatherhead” (2024) pochodzi z serwisu KVLT.

Muszę tę płytę rozdzielić na dwie warstwy. Pierwsza z nich – muzyczna – jest dokładnie taka, jakiej należałoby oczekiwać i wymagać. Dziesięć kawałków, składających się na pierwszą płytę Topora, to energetyczne kopniaki w dupsko, skąpane w stylu wszelkiej maści thrashowych kapel święcących największe tryumfy w latach 80. Jeśli lubujecie się w początkowym etapie twórczości Kreator, Sodom i tym podobnych formacji, to słuchając Wiecznej kaźni poczujecie się jak w domu. Ciężko mi tutaj wymagać czegoś więcej, prawdę powiedziawszy dawno nie słuchałem tak dobrze zagranej klasycznie thrashowej płyty. Do tego też świetnie brzmiącej – The Fall zrobił znakomitą robotę w swoim Skrzypłocz Studio.

Warstwa druga, to ta dograna w 2023 roku, czyli wokal Uappy Terrora, znanego przede wszystkim z Terrordome (ale i Distruster). No cóż, nie mogę powiedzieć, aby te ścieżki mnie przekonały. Wręcz przeciwnie – niezależnie od tego, czy Uappa akurat krzyczy po polsku, czy po angielsku (przy czym doradzałbym pozostanie przy języku ojczystym), jego czysty wokal po prostu do mnie nie trafia, a nawet drażni do tego stopnia, że zamiast cieszyć się bardzo dobrym muzycznym fundamentem położonym przez Pripegala i Wizuna, myślę o zbliżającym się końcu płyty. Bardziej chrapliwe partie wokalisty wypadają nieco lepiej, jednak wciąż niesmak pozostaje.

Mogło być co najmniej bardzo dobrze, bo muzycy stanęli na wysokości zadania, ale niestety Wieczna kaźń skończy u mnie w rubryczce płyt, które w dużej mierze zostały zabite kiepskim wokalem. Nie ona pierwsza i zapewne nie ostatnia, ale w tym wypadku boli jakoś bardziej niż zazwyczaj. Niemniej maniakom thrash i speed metalu polecam samemu pozwolić Toporowi spróbować ściąć wasze łby – jeśli ścieżki Uappy was nie odrzucą, to powinniście bawić się znakomicie.

Artykuł TOPÓR – „Wieczna kaźń” (2023) pochodzi z serwisu KVLT.

Artykuł Abbath, Toxic Holocaust, Hellripper – Kraków (01.02.2024) pochodzi z serwisu KVLT.

Abbath

Toxic Holocaust

Hellripper

Artykuł Abbath, Toxic Holocaust, Hellripper – Warszawa (31.01.2024) pochodzi z serwisu KVLT.

Przypominamy, że w najbliższy czwartek, tj. 12 stycznia swój pierwszy koncert w naszym kraju zagra wschodząca gwiazda occult heavy metalu, Savage Master. Będą oni promować swoje najnowsze pełnometrażowe wydawnictwo pt. Those Who Hunt At Night.

Obok Savage Master zagrają wyżej wspomniany Night Lord oraz Lucille.

12.01.2023 – Warszawa, VooDoo (wydarzenie)

Ceny biletów:
69 zł – przedsprzedaż
79 zł – w dniu koncertu

Bilety dostępne w serwisie GoOut.pl

Artykuł Koncert SAVAGE MASTER w Polsce – zmiana składu pochodzi z serwisu KVLT.

Panowie z niejednego pieca chleb jedli, a owocem ich wieloletniego doświadczenia jest bardzo dobry, speed/thrash metalowy, krążek przepełniony bluźnierstwami i jadem. Diabolic Slaughter to dziesięć średnio trzyminutowych strzałów w pysk, muzycznie skłaniających się w stronę dawnych dokonań thrash metalowców zza naszej zachodniej granicy. Zespół gna na złamanie karku nie zwalniając ani na chwilę, a co jakiś czas usłyszymy też jakąś świetną solówkę wykonaną na wysokim poziomie technicznym. Nie jest to w żaden sposób oryginalne granie, ale nie dość, że sprawdza się jako skondensowana dawka wpierdolu, stanowiąca niebezpieczny dla organizmu ładunek energetyczny, to na dodatek momentami moja łepetyna poruszała się do taktu prawie bez udziału świadomości (Reigning in Hell, God in Flames). Z nieznanej mi dotąd strony zaprezentował się za to Skullripper, którego wokalnie do tej pory kojarzyłem wyłącznie z growlem. Tutaj postawił na zdecydowanie bardziej thrash metalowy krzyk w stylu Mille Petrozzy. Efekt końcowy? Diabelsko dobry.

Trudno mi się tu do czegokolwiek przyczepić. Krótki metraż (32 minuty) nie pozwala na odczucie zmęczenia materiału, brak oryginalności w tej szufladce jak najbardziej nie przeszkadza (na nadmiar tego typu zespołów na rodzimej scenie w ostatnim czasie narzekać nie można), brzmienie również mi pasuje. Być może przydałby się jeszcze jeden lub nawet dwa bardziej wkręcające się w czachę wałki – to co dostajemy, broni się jednak wystarczająco dobrze, abym mógł debiut HellFuck z czystym sumieniem polecić wszystkim maniakom ostrej thrashowej jazdy.

Artykuł HELLFUCK – „Diabolic Slaughter” (2022) pochodzi z serwisu KVLT.

Artykuł Dragonforce – Katowice (14.11.2022) pochodzi z serwisu KVLT.

Tracklista:
01. Out from the Darkness
02. Power of the Night
03. Death Doesn’t Wait
04. Spirit from Hell
05. Autumn Desires
06. Wild
07. Ostatni Śmierci Krzyk
08. Freezing Time
09. On Through the Night
10. Eclipse
11. Speed Metal Shock

Artykuł Streaming nowego albumu grupy NIGHT LORD pochodzi z serwisu KVLT.