Temperance

Exit Eden

Autorem zdjęć jest Stanisław „StanFoto” Szczęśniak

Artykuł Kamelot, Exit Eden, Temperance – Warszawa (11.11.2026) pochodzi z serwisu KVLT.

Nowy album „Assemblage Of Cinematic Idioms” zawiera sześć rozbudowanych kompozycji trwających łącznie blisko 50 minut. Utwory, oparte na tekstach poetki Izabeli Turskiej-Kamrowskiej, opowiadają o codziennych wątpliwościach, emocjach, poczuciu separacji i niezrozumienia, a także poszukiwaniu wiary oraz radości w codziennym życiu. Warstwę instrumentalną współtworzą gitarzysta Michał Grall z Unblessed Divine, wcześniej związany z Sinister, oraz basista Artur Ołkowicz, znany z Mechanism i Art of Illusion. Ważnym elementem materiału są również wyraziste wokale Briana Gawaskiego. Na albumie pojawili się ponadto liczni zaproszeni artyści z takich zespołów jak Patriarkh, Morgoth, Thorns, DHG/Dødheimsgard, Armagedon, Yattering, Millenium, a także Lecia Louise, Sasha Janowicz, Joanna Zondłowska, Łukasz Kowalski, Tomasz Andrzejewski i Robert Kołakowski.

Za produkcję płyty odpowiada Jakub Mańkowski, współpracujący w przeszłości m.in. z Czesławem Mozilem, Justyną Steczkowską, Me and That Man oraz Blindead. Za projekt graficzny, układ wydawnictwa oraz ręcznie malowane akwarelą ilustracje odpowiada lider projektu Sławomir Nietupski.

Album „Assemblage of Cinematic Idioms” ukazał się 11 września 2026 roku nakładem Tangled Records w fizycznej formie na CD, winylu oraz kasecie. Zamówienia można składać za pośrednictwem platformy Bandcamp. 21 września 2026 roku wydawnictwo zostało udostępnione do odsłuchu na najpopularniejszych platformach streamingowych (smart link URL).

Dzisiaj Jasmeno opublikował teledysk do kompozycji „A Code Of Equivocation„, który powstał we współpracy z Łukaszem Fudalejem.

Sławomir Nietupski komentuje nowy teledysk:

„Ten teledysk jest refleksją nad światem, który stopniowo tracimy, oraz nad konsekwencjami oddalania się człowieka od własnych korzeni i natury. Mimo obrazu przemijania i nadciągającej katastrofy pozostawiamy jednak przestrzeń na nadzieję. Dopóki potrafimy usłyszeć ciszę i przypomnieć sobie, kim byliśmy, wciąż możemy odnaleźć drogę powrotną.”

Kilka dni temu w sieci udostępniono teledysk do „A Code Of Equivocation”. Poniżej znajdziecie również odsłuch całej płyty jak i klip do singla „His Rebirth” z gościnnym udziałem Bartłomieja Krysiuka (PATRIARKH).

Tracklista:
1. Synesthesia Imperialis
2. A Code of Equivocation
3. His Rebirth
4. The Void
5. The Provocation ov Fate
6. Seduced by Ambiguity

Artykuł Nowy klip JASMENO promujący album „Assemblage of Cinematic Idioms” (cinematic metal) pochodzi z serwisu KVLT.

Po niemal czterech latach JASMENO powraca z albumem „Assemblage of Cinematic Idioms”, który wyraźnie zmienia dotychczasowy kierunek projektu. Materiał ma filmowy charakter i został oparty na brzmieniu wirtualnej orkiestry symfonicznej. Inspiracją dla jego koncepcji była twórczość Władysława Hasiora, budującego wielowarstwowe kompozycje z pozornie niepasujących do siebie fragmentów rzeczywistości. W podobny sposób Sławomir Nietupski łączy na płycie różnorodne style, brzmienia i osobowości zaproszonych artystów.

Tytułowe „assemblage” odnosi się do tworzenia spójnej całości z odmiennych elementów, natomiast „cinematic idioms” podkreśla narracyjny i obrazowy charakter muzyki, rozwijającej się niczym ścieżka dźwiękowa do nieistniejącego filmu. Album zawiera sześć rozbudowanych kompozycji trwających łącznie blisko 50 minut. Utwory, oparte na tekstach poetki Izabeli Turskiej-Kamrowskiej, opowiadają o codziennych wątpliwościach, emocjach, poczuciu separacji i niezrozumienia, a także poszukiwaniu wiary oraz radości w codziennym życiu.

Warstwę instrumentalną współtworzą gitarzysta Michał Grall z Unblessed Divine, wcześniej związany z Sinister, oraz basista Artur Ołkowicz, znany z Mechanism i Art of Illusion. Ważnym elementem materiału są również wyraziste wokale Briana Gawaskiego. Na albumie pojawili się ponadto liczni zaproszeni artyści, wśród których znaleźli się Bartłomiej Krysiuk z Patriarkh, Marc Grewe z Morgoth, Snorre Ruch z Thorns, Yusaf Parvez z DHG/Dødheimsgard, Sławomir Maryniewski z Armagedon, Mariusz Domaradzki z Yattering, Ryszard Kramarski z Millenium, a także Lecia Louise, Sasha Janowicz, Joanna Zondłowska, Łukasz Kowalski, Tomasz Andrzejewski i Robert Kołakowski.

Za miks i mastering odpowiada Jakub Mańkowski, mający na koncie współpracę między innymi z Behemoth, Czesławem Mozilem, Justyną Steczkowską, Me and That Man oraz Blindead. Logo JASMENO zaprojektował Christophe Szpajdel, znany ze współpracy z Emperor, Aborted i Lorna Shore. Za projekt graficzny, układ wydawnictwa oraz ręcznie malowane akwarelą ilustracje odpowiada lider projektu Sławomir Nietupski, natomiast sesję zdjęcową zespołu wykonała Agnieszka Stawrosiejko z Colleen Cummings.

Premiera „Assemblage of Cinematic Idioms” odbędzie się 11 września 2026 roku nakładem Tangled Records. Album ukaże się jako standardowy CD z 16-stronicowym bookletem, CD artbook z 28-stronicowym bookletem, przezroczysty winyl gatefold z 8-stronicowym insertem, kaseta magnetofonowa oraz w wersji cyfrowej.

Sławomir Nietupski komentuje:

„To muzyczny assemblage w najczystszej postaci: zbudowany z odmiennych fragmentów i osobowości, a jednocześnie podporządkowany jednej wizji. Podobnie jak w twórczości Hasiora nie chodzi tutaj o łatwe piękno, lecz o intensywność doznań i stworzenie własnego, wielowarstwowego uniwersum. Całość powstała bez wykorzystania rozwiązań sztucznej inteligencji.„

1 września bieżącego roku premierę miał teledysk do utworu „His Rebirth”, z gościnnym udziałem Bartłomieja Krysiuka z Patriarkh. Za realizację klipu odpowiadają Łukasz Unterscheutz i Piotr Pędziszewski.

Tracklista:
1. Synesthesia Imperialis
2. A Code of Equivocation
3. His Rebirth
4. The Void
5. The Provocation ov Fate
6. Seduced by Ambiguity

Artykuł JASMENO (cinematic metal): teledysk do „His Rebirth” z gościnnym udziałem wokalisty PATRIARKH pochodzi z serwisu KVLT.

Muzyka Jasmeno na Assemblage of Cinematic Idioms zdaje się wyrastać z półmroku, z tej delikatnej strefy między jawą a snem, gdzie emocje nie są jeszcze nazwane, a jednak pulsują wyraźnie, domagając się uwagi. To brzmienie, które nie krzyczy, lecz przyciąga. Nie epatuje ciężarem, lecz buduje go z materii bardziej ulotnej, niemal organicznej. I właśnie dlatego chce się tego słuchać, bo w tej zapowiedzi jest obietnica czegoś, co nie tylko poszerza gatunek, ale też otwiera słuchacza na doświadczenie bardziej intymne, wrażliwe i nieoczywiste.

Album, oprócz podstawowego składu, w którym kompozytorskie stery niezmiennie trzyma Sławek Nietupski, rozrasta się w prawdziwy konglomerat osobowości dzięki imponującej liczbie zaproszonych gości. To nie są przypadkowe osoby, lecz świadomie dobrane filary ekstremalnej sceny, których obecność nadaje płycie wymiaru międzynarodowego, wielopokoleniowego dialogu. Vicotnic (Dodheimsgard, Ved Buens Ende) wnosi swój charakterystyczny, neurotyczny pierwiastek awangardy, Snorre Ruch (Thorns) dokłada chłód i geometryczną precyzję, która od lat definiuje jego twórczość, Marc Grewe (Insidious Disease, ex‑Morgoth) przypomina o korzeniach europejskiego death metalu, a Bart Krysiuk (Patriarkh) doprawia całość słowiańskim, rytualnym zacięciem. A to zaledwie ułamek pełnej obsady. Lista gości jest na tyle rozbudowana i różnorodna, że staje się osobnym elementem tożsamości albumu. Warto po nią sięgnąć bezpośrednio do materiału, bo odsłania pełnię ambicji i szerokość horyzontów tego wydawnictwa.

A muzyka? Skrzywdziłbym muzyków stojących za Assemblage of Cinematic Idioms, gdybym nazwał ich po prostu cinematic metal. To określenie jest zbyt ciasne, zbyt jednowymiarowe, zbyt mało oddaje fakt, że ich twórczość jest raczej zderzeniem epok, estetyk i języków muzycznych, niż próbą wpisania się w jakikolwiek gatunek. Słychać tu progresywny rock lat 70. i 80. – nie jako cytat, lecz jako sposób myślenia o narracji, o budowaniu utworu jak opowieści. Obok tego pojawiają się syntetyczne pejzaże Depeche Mode i Tangerine Dream, które nadają całości chłodny, filmowy puls, jakby muzyka była ścieżką dźwiękową do nieistniejącego cyberpunkowego dramatu.

Metalowe fundamenty są równie nieoczywiste. Zamiast prostego nawiązania do na przykład Arcturus, mamy tu metal jako teatr idei, jako forma literacka, jako konstrukcja, którą można rozmontować i złożyć na nowo. A gdy wchodzą wpływy Ulver z okresu Themes from William Blake’s The Marriage of Heaven and Hell czy Arcturus z czasu La Masquerade Infernale, robi się już zupełnie klarowne, że Assemblage of Cinematic Idioms nie gra muzyki „gatunkowej”. Oni grają muzykę wyobraźni. Taką, która nie boi się dysonansu, narracyjnego chaosu, ani estetycznych przeskoków.

To nie jest cinematic metal. To jest muzyczna kinematografia, w której każdy utwór jest jak seans. Nieprzewidywalny, wielowarstwowy, czasem piękny, czasem niepokojący, zawsze świadomie skonstruowany.

Nie chciałbym przesadzać, ale gdy słucham wokali Briana Gawaskiego, które płyną przez cały album niczym delikatna, unosząca się nad aranżacjami mgła, na myśl natychmiast przychodzi mi Kristoffer Rygg. Jest w tym podobna eteryczność, ta narracyjna, ulverowa aura, w której głos nie dominuje, lecz stapia się z muzyką, tworząc hipnotyczny, niemal oniryczny klimat. To skojarzenie nie tylko wydaje się trafne. Ono podkreśla, jak niesamowicie brzmi cały album, gdy wokal staje się jednym z instrumentów, a nie klasycznym prowadzącym.

Nad całością czuwa duch Władysława Hasiora. Artysty niepokornego, który z fragmentów codzienności potrafił budować poruszające, wielowarstwowe kolaże. Jego obecność jest tu wyczuwalna jak cień. Subtelna, lecz nieustępliwa. To właśnie Hasior uczył, że materia ma pamięć, a każdy znaleziony przedmiot może być nośnikiem emocji, wspomnienia albo niepokoju. W tej realizacji jego duch powraca w formie surowej, niemal rytualnej, jakby z głębi konstrukcji dobiegał szept o tym, że rzeczywistość można rozcinać, składać na nowo i nadawać jej znaczenia, których nie widać na pierwszy rzut oka.

Assemblage of Cinematic Idioms wynurza się jak osobliwe, pulsujące zjawisko. Mam wrażenie, że to dzieło domknięte, choć utkane z rozsypanych cząstek, które splatają się w jedną, hipnotyczną całość. To muzyczna konstrukcja o naturze żywiołu. Wielowarstwowa, lecz podporządkowana jednej, nieustępliwej intencji, powstała bez udziału algorytmów, jakby wbrew współczesnej gładkości i automatyzmom. Jej energia przypomina obiekty Hasiora i nie szuka wdzięku, lecz uderza intensywnością, chropowatym pięknem, które trzeba oswoić dotykiem i pamięcią. A powracające pragnienie zetknięcia się z uniwersum Jasmeno działa tu jak cichy, nieodłączny prąd. Wzywa, przyciąga, otwiera szczelinę, przez którą dźwięk przechodzi w doświadczenie, a doświadczenie w coś na kształt wewnętrznego pejzażu.

Artykuł JASMENO – „Assemblage of Cinematic Idioms” (2026) pochodzi z serwisu KVLT.

Rezn – „Cycles in the Infinite Dream”

Amerykański Rezn od kilku lat buduje sobie mocną pozycję w świecie psychodelicznego doom i stoner metalu. Najnowszy album „Cycles in the Infinite Dream” zapowiada kolejną dawkę hipnotycznych riffów, rozbudowanych kompozycji i kosmicznego klimatu. To jedna z najciekawszych propozycji tygodnia dla fanów ciężkiego, ale jednocześnie bardzo klimatycznego grania.

Viscera/// – „4: ⁠Assets for Psychedelic Warfare”

Włoski projekt Viscera/// to jedna z bardziej osobliwych pozycji w dzisiejszym zestawieniu. Zespół, który zaczynał od goregrindowych rejonów, od lat eksploruje znacznie bardziej transowe, ciężkie i eksperymentalne obszary sludge’u, drone’u oraz post-metalu. „4: ⁠Assets for Psychedelic Warfare” powinien zainteresować słuchaczy lubiących duszny, psychodeliczny ciężar, niepokojącą atmosferę i granie wymykające się prostym gatunkowym szufladkom.

Sallow Moth – „Hydrophilous Brood”

Miłośnicy progresywnego death metalu powinni zwrócić uwagę na nową płytę Sallow Moth. „Hydrophilous Brood” ma szansę zainteresować słuchaczy poszukujących technicznej precyzji, nieoczywistych struktur kompozycyjnych oraz ambitnego podejścia do ekstremalnego metalu.

The Vicious Head Society – „Call of the Void”

Irlandzki projekt The Vicious Head Society powraca z albumem „Call of the Void”. Fani progresywnego metalu mogą spodziewać się rozbudowanych aranżacji, wirtuozerskich partii gitarowych i dużej dawki nowoczesnego podejścia do gatunku.

Ripper – „Towards Rebirth”

Chilijski Ripper od lat konsekwentnie dostarcza bezkompromisowy death/thrash metal. Nowe wydawnictwo „Towards Rebirth” powinno przypaść do gustu wszystkim fanom klasycznego, agresywnego grania spod znaku wczesnego Sepultury, Kreatora czy Demolition Hammer.

Faustian – „Parable of the Sewer”

Dla wielbicieli black metalu interesującą premierą może okazać się „Parable of the Sewer” autorstwa Faustian. Tytuł oraz stylistyka sugerują mroczną, surową i brudną odsłonę gatunku, której daleko do mainstreamowych produkcji.

Into Darkness – „Route to the Outer Side”

Połączenie death i doom metalu nigdy nie wychodzi z mody. Into Darkness prezentuje album „Route to the Outer Side”, który powinien zainteresować fanów monumentalnych riffów, ciężkich temp oraz przytłaczającej atmosfery.

Crusade of Bards – „Tales of Distant Worlds”

Na liście nie mogło zabraknąć czegoś dla sympatyków bardziej melodyjnych odmian metalu. Włoski Crusade of Bards wraca z symfoniczno-metalowym albumem „Tales of Distant Worlds”, który powinien przypaść do gustu słuchaczom Nightwish, Epiki czy Xandrii.

Marco Garau’s Magic Opera – „The Final Flight”

Fani power metalu otrzymują dziś kolejną interesującą premierę. Marco Garau’s Magic Opera prezentuje „The Final Flight”, album zapowiadający sporą dawkę epickich melodii, symfonicznych aranżacji i fantasy-metalowego rozmachu.

Caelestia – „Revelations in Black”

Na zakończenie zestawienia warto wspomnieć o Caelestia. Album „Revelations in Black” łączy elementy symfonicznego gotyku z melodyjnym death metalem, oferując bardziej mroczne i atmosferyczne spojrzenie na współczesną muzykę metalową.

To oczywiście tylko niewielki wycinek premier zaplanowanych na 24 lipca 2026 roku. Na dzisiejszej liście wydawnictw znalazły się również nowe materiały takich wykonawców jak Heretic, Krishna’s Cult, Vera Lux, Calyss, Profane Burial, Heretic Cult Redeemer, Kalmismua, Opus Tenebrae czy Coven Japan. Warto samodzielnie przejrzeć pełną listę premier, bo każdy piątek przynosi kolejne metalowe odkrycia.

Artykuł Piątkowe Premiery Płytowe (24.07.2026): VISCERA///, RIPPER i osiem innych płyt, których warto posłuchać pochodzi z serwisu KVLT.

„Resilience” to album koncepcyjny opowiadający o powolnej odbudowie, którą złamane dusze muszą zainicjować, aby mieć nadzieję na ponowne życie po traumatycznych przeżyciach. Zachęca do przełamania ciszy i wyrażenia bólu słowami, aby móc odrodzić się w lepszym świetle.
Muzycznie orkiestra odgrywa ważną rolę w każdym utworze, a towarzyszy jej mocny dialog gitary i basu w każdym riffie, a także czysty damski wokal.

Nowemu albumowi towarzyszy identyfikacja wizualna zbudowana na motywach, kształtach i kolorach kintsugi (złotych pęknięć na czarnym tle). Kintsugi to japońska forma arteterapii polegająca na naprawianiu uszkodzonego przedmiotu poprzez nadanie wartości jego pęknięciom za pomocą złota. W odniesieniu do ludzi, kintsugi to sztuka sublimacji ran i rozpoznawania blizn jako części własnej historii, zamiast ich ukrywania i wstydu. Wreszcie, kintsugi to sposób na skupienie się na własnym bólu i uświadomienie sobie procesu gojenia.

W ubiegły piątek, 17 kwietnia 2026 roku francuski zespół wydał swój drugi w dyskografii studyjny album zatytułowany „Resilience„. Muzykę zarejestrował, zmiksował i zmasterował Julien Prost, natomiast oprawa graficzna wydawnictwa powstała we współpracy z Chromatorium Music (Metalearth Festival, Spiritbox).

Album był promowany był trzema singlami: Reign of Idiocy, Revenge, Self-Service, do których powstały teledyski.

Wydawnictwo jest dostępne do odsłuchu na Bandcampie oraz popularnych platformach streamingowych (link tutaj) oraz w formie fizycznej do kupienia na BigCartel (link tutaj).

Muzykę tego zespołu polecamy fanom takich zespołów jak Nightwish, Delain, Epica, Tarja Turunen i Xandria.

Tracklista:
01. Theft of Innocence
02. The Day We Fled
03. Reign of Idiocy
04. Revenge
05. A Time-flying Ballad
06. Self-Service
07. Lost Wood of Mind
08. Break the Silence
09. Resilience
10. Impulse (live) (bonus track)
11. A Lullaby for Nightmares (bonus track)

Artykuł OÏKOUMEN „Resilience” – epicki progresywny metal na styku symfonii i nowoczesności pochodzi z serwisu KVLT.

Guerra Total to zespół pochodzący z Kolumbii, więc nawet bez słuchania można przewidzieć, że będzie brutalnie i dziko. Tak też jest w rzeczywistości. Muzycy swą death/blackmetalową sztukę zagęścili waleczną krwią, przez co nawet częste kierowanie się w stronę melodii nie jest w stanie powstrzymać niszczącego wszystko wokół żywiołu. Od pierwszych dźwięków otwierającego płytę Everlasting Cosmic Graveyard (Memento Mori I: The Cyclical Argument) dostajemy złowieszczym, agresywnym strzałem na twarz. Skojarzenia biegną w stronę Angelcorpse oraz Rebaelliun i gdy już myślałem, że mam do czynienia z bezkompromisowym wybuchem bluźnierstwa, pojawiły się melodyjne partie i wojownicze, czyste zaśpiewy. Bardzo mnie to połączenie zaskoczyło, w pierwszym momencie nawet zniechęciło, ale gdy poznałem cały album, bardzo to polubiłem. Okazało się, że Wojna Totalna ma wiele ambicji, by wprowadzać do swojej muzyki atmosferę i klimat, który w połączeniu z diabelskim zniszczeniem naprawdę robi robotę. Co ważne, jest to skonstruowane w sposób naturalny, wszystko do siebie pasuje i razem współistnieje w zgranej symbiozie. Czy przed przesłuchaniem tej płyty uwierzyłbym, że klawisze rodem ze starego Dimmu Borgir będą pasować do wstawek pod Morbid Angel? Na pewno nie, a jednak tak jest i gra to bardzo fajnie.

Żeby nie było tak całkiem idealnie, w końcówce pozwolę sobie jeszcze ponarzekać. Połączenie stylów działa przez pierwsze siedem songów. Od ósmego Al-Malhama Al-Kubra (Khurbn Shalem MMXXVII) horda zdecydowanie zwalnia i traci moje skupienie. W ostatnich trzech kompozycjach bilans pomiędzy agresją i melodią zostaje zakłócony i nie brzmi to już tak dobrze. Na dodatek pojawia się tu folkująca melodia, bardziej kojarząca się z naszym kontynentem niż z Ameryką Południową i jakoś tego nie kupuję.

Podsumowując, Of Death’s Apotheosis… Cthulhu’s Call and the Terror of the Cosmic Unknown to dobry album. Dzieje się tu wiele, urozmaicenie uatrakcyjnia odsłuch i nawet trochę „miękka” końcówka tego nie psuje. Bardzo też odpowiada mi lekko mistyczny, lovecraftowy smród unoszący się nad całością płyty, a dobra okładka autorstwa Adie’ego Dechristianize’a wprowadza w odpowiedni klimat.

Artykuł GUERRA TOTAL – „Of Death’s Apotheosis… Cthulhu’s Call and the Terror of the Cosmic Unknown” (2025) pochodzi z serwisu KVLT.

Francuski zespół opublikował teledysk do utworu „Reign of Idiocy” ze swojego nadchodzącego albumu, którego premiera planowana jest na 17 kwietnia bieżącego roku.

Muzykę na nadchodzący album nagrał, zmiksował i zmasterował Julien Prost. Nowy singiel jest dostępny do odsłuchania na wszystkich popularnych platformach streamingowych (link tutaj). Poniżej można obejrzeć teledysk do nowego utworu, który został nakręcony w Cité du Cinéma w Saint-Denis pod Paryżem.

Tak Laura komentuje nowy singiel: „Reign of Idiocy to symfoniczno utwór o szkolnym znęcaniu się, widzianym oczami ofiary z potężną i gwałtowną intensywnością, którą staraliśmy się uchwycić za pomocą wspaniałych orkiestracji, energetycznych riffów i wokali prezentowanych niczym łzawy krzyk.”

Poniżej prezentujemy teledysk do nowego utworu „Reign of Idiocy„.
Muzykę tego zespołu polecamy fanom takich zespołów jak Nightwish, Epica, Tarja i Delain.

Artykuł Francuski OÏKOUMEN ujawnia singiel z nadchodzącego albumu pochodzi z serwisu KVLT.

17.03.2026 – Warszawa, COS Torwar (wydarzenie)

W roli supportów zaprezentują się szwedzka formacja Amaranthe oraz była wokalistka holenderskich Delain (obecnie w ramach solowego projektu) – Charlotte Wessels.

Jak możemy przeczytać na stronie organizatora, Knock Out Productions: Epica robi swoje i wciąż wypada, nomen omen, epicko. Propozycja artystyczna Holendrów jest jak tęcza – pełna barw. Czasami zahacza o terytoria progresywne i powermetalowe, czasami o ekstremalne, czasami o alternatywne. W każdym wydaniu wypada bezbłędnie, a już tym bardziej na żywo. Holendrzy promować będą swój dziewiąty krążek studyjny, wydany w kwietniu ubiegłego roku Aspiral.

Bilety na koncert można zakupić m.in. na stronie Knock Out Productions lub na platformie eBilet.

Artykuł Dwa miesiące do koncertu EPICA w Warszawie pochodzi z serwisu KVLT.

Sólstafir

Tribulation

Benediction

Necrowretch

High Parasite

Erdve

Ignea

Griefgod

Šaknys

Black Spikes

Nrcssst

Artykuł Kilkim Žaibu Festival – Dzień 3 pochodzi z serwisu KVLT.