Najpierw o kontrakcie. N.W.D jest na scenie już dwadzieścia lat, od jakiegoś czasu można było zauważyć spory postęp i zwarcie w szeregach zespołu. Dwie płyty zostały wydane z pomocą Fucking Kill Records, co ostatecznie pomogło w podpisaniu kwitów z legendą podziemia w postaci Testimony. Uważam, że zespół latami pracy zasłużył sobie na ten krok naprzód i liczę, że nabierze wiatru w skrzydła.

Po udanych albumach w postaci Interment of Sins i Descent nie spodziewałem się, by nagle band miał zatrzymać swój rozwój czy obniżyć loty. Nie zawiodłem się. Abysmal Void okazał się bardzo równym i dojrzałym krążkiem, co w moim uznaniu jest jego największą siłą. Muzycy już wcześniej potrafili uderzyć z dużą skutecznością, ale mam wrażenie, iż do tej pory nie udało im się stworzyć płyty w pełni zwartej, jednolitej, będącej naturalną całością. N.W.D oddał się w pełni starej szkole death metalu. Czterdzieści minut trwania albumu to hołd dla najmocniejszych załóg z lat 90. z bardzo małym procentem wpływów, które by można zaklasyfikować na nieco nowsze. Niemieccy muzycy postawili na pokazanie w pełnej chwale swojej miłości dla załóg takich jak Asphyx, Bolt Thrower (!), At the Gates czy wczesny Death. Utwory są przejrzyste, nieskomplikowane i maksymalnie nośne. Zespół porusza się w średnich tempach, czasami przyspieszając –ale nigdy nie pozwalając sobie na wycieczki w kierunku blastów – i stawiając na groove i klarowność. Daje to mega wciągający materiał, który momentalnie wbija się do bani i tam już zostaje. Pójdę nawet dalej ze stwierdzeniem, że przebojowość kompozycji w pierwszym kontakcie była wręcz natarczywa i dopiero z kolejnymi odsłuchami opuściłem gardę i dałem się ponieść. Kiedy to zrobiłem, byłem już „przegrany”, mieli mnie w całości.

Co ciekawe, im dalej lecimy z odsłuchem płyty, tym jest ciekawiej – moje ulubione utwory z płyty to ostatnie trzy kompozycje. Nie wiem, czy był to ruch zamierzony, czy przypadkiem tak wypadło, że te kawałki trafiły w mój gust, ale od manifestującego walkę z rasizmem i faszyzmem Expect No Mercy do samego końca płyty N.W.D umieścił utwory najlepiej mi pasujące. Expect… jest szybkim, agresywnym kawałkiem ubranym w zapamiętywalny refren kojarzący mi się nieco z Arch Enemy czasów Angeli Gossow. Kolejny, Carnage, to jazda zbudowana na riffie w stylu Grand Supreme Blood Court i w moim uznaniu niewpisanie go do koncertowej setlisty byłoby sporym błędem. Jest to utwór typu urywających łby, nawet gdy się go nie słyszało wcześniej. Jestem bardzo ciekaw, czy już został wypróbowany w warunkach bojowych i jakie były tego efekty.
Zamykający Moonbound Hunger rozpoczyna się miarowym rytmem perkusyjnym, z czasem dołączają gitary, by wbić w glebę słuchacza. Wałek ponad wałki, druzgocący ściany i wybijający szyby.

Skuteczność kompozycji zapewne byłaby mniejsza, gdyby nie świetne, czytelne brzmienie albumu. Abysmal Void został nagrany w legendarnym Soundlodge Studio z Juanem Castellano za heblami i efekt jest bardziej niż dobry.

Zdecydowanie jest to krążek, który wypróbowałbym na czarnym placku nie tylko ze względu na dobre brzmienie, ale i charakter. New World Depression uderzyło w nostalgiczną nutę, przekuwając stal na własny użytek. Niemieccy wielbiciele starej szkoły nagrali album optymalny, sięgnęli po najlepsze wzorce i włożyli w nie swoje serce, by stworzyć coś we własnym stylu. Dobra pozycja na początek jesieni, polecam szczerze.

Artykuł NEW WORLD DEPRESSION – „Abysmal Void” (2025) pochodzi z serwisu KVLT.

Kilka słów o albumie:

ANTROPOMORPHIA powraca! Sześć lat po ich uznanym studyjnym albumie „Merciless Savagery” (2019), holenderscy handlarze śmierci powracają ze swoim najbardziej brutalnym i mrocznym albumem, który trafnie zatytułowano „Devoid of Light”. Kiedy ANTROPOMORPHIA tworzyła „Devoid of Light” przez okres dwóch i pół roku, nigdy nie straciła z oczu swojej wizji: połączyć szeroką gamę surowych faktur muzycznych, w tym fanatyczną, białooką agresję, mizantropiczne i nihilistyczne teksty oraz mroczne emocje, takie jak gniew, rozpacz i ból, wśród wielu innych, w mroczne i przytłaczające pejzaże dźwiękowe. ANTROPOMORPHIA pierwotnie zrodziła się z odrażającego smrodu śmierci w holenderskim mieście Tilburg w 1990 roku. W tamtym czasie byli pionierami, co wkrótce uczyniło z nich kamień węgielny brutalnej sceny muzycznej w Holandii. Pomimo okazjonalnych przerw, ANTROPOMORPHIA nieustannie umacniała swój status undergroundowych ikon za pomocą serii uznanych wydawnictw. Ich bezkompromisowe podejście i stale rozwijający się wir muzycznych tekstur przyniósł stale rosnący napływ elementów black metalu do muzycznego i wizualnego DNA Holendrów. Teraz ANTROPOMORPHIA powraca z „Devoid of Light”, aby pokazać światu, że nadal są głodni przesuwania granic sceny death metalu w nowe obszary. Podkręć głośność do 10 i pozwól temu albumowi rozwalić!

Wcześniej kapela zaprezentowała klip do numeru Triumphant Death, Unending Hunt i Cancerous Bane.

Tracklista:
1. The Withering Stench of Hope
2. Devoid of Light
3. Funeral Throne
4. In Writhing Rapture
5. Cancerous Bane
6. Unending Hunt
7. Ash Drapes the Earth
8. In the Shade of the Devil’s Horns
9. Triumphant Death

Artykuł ANTROPOMORPHIA dzieli się nowym klipem pochodzi z serwisu KVLT.

Jako singiel promujący krążek wybrano utwór The Vault, do którego obraz stworzył Luiz Arruda/Audiopower.

Tracklista Abysmal Void:

01. The Vault.
02. Book of Trophies.
03. Spoils of War.
04. Blind Eyes.
05. Marching on Our Graves.
06. Burning Down.
07. Grenadier.
08. Expect no Mercy.
09. Carnage.
10. Moonbound Hunger.

Artykuł NEW WORLD DEPRESSION w Testimony Records pochodzi z serwisu KVLT.

Kilka słów o albumie:

ANTROPOMORPHIA powraca! Sześć lat po ich uznanym studyjnym albumie „Merciless Savagery” (2019), holenderscy handlarze śmierci powracają ze swoim najbardziej brutalnym i mrocznym albumem, który trafnie zatytułowano „Devoid of Light”. Kiedy ANTROPOMORPHIA tworzyła „Devoid of Light” przez okres dwóch i pół roku, nigdy nie straciła z oczu swojej wizji: połączyć szeroką gamę surowych faktur muzycznych, w tym fanatyczną, białooką agresję, mizantropiczne i nihilistyczne teksty oraz mroczne emocje, takie jak gniew, rozpacz i ból, wśród wielu innych, w mroczne i przytłaczające pejzaże dźwiękowe. ANTROPOMORPHIA pierwotnie zrodziła się z odrażającego smrodu śmierci w holenderskim mieście Tilburg w 1990 roku. W tamtym czasie byli pionierami, co wkrótce uczyniło z nich kamień węgielny brutalnej sceny muzycznej w Holandii. Pomimo okazjonalnych przerw, ANTROPOMORPHIA nieustannie umacniała swój status undergroundowych ikon za pomocą serii uznanych wydawnictw. Ich bezkompromisowe podejście i stale rozwijający się wir muzycznych tekstur przyniósł stale rosnący napływ elementów black metalu do muzycznego i wizualnego DNA Holendrów. Teraz ANTROPOMORPHIA powraca z „Devoid of Light”, aby pokazać światu, że nadal są głodni przesuwania granic sceny death metalu w nowe obszary. Podkręć głośność do 10 i pozwól temu albumowi rozwalić!

Wcześniej kapela zaprezentowała klip do numeru Unending Hunt i Cancerous Bane.

Tracklista:
1. The Withering Stench of Hope
2. Devoid of Light
3. Funeral Throne
4. In Writhing Rapture
5. Cancerous Bane
6. Unending Hunt
7. Ash Drapes the Earth
8. In the Shade of the Devil’s Horns
9. Triumphant Death

Artykuł Holenderska ANTROPOMORPHIA udostępnia nowe video pochodzi z serwisu KVLT.

Kilka słów o albumie:

Rozwój deathmetalowego tria DESERTED FEAR jest zarówno niezwykły, jak i ekscytujący. Kiedy zespół został założony w najbardziej trafnie nazwanym mieście Turyngii Eisenberg (Iron Mountain), gitarzysta i wokalista Manuel „Mahne” Glatter, gitarzysta i główny autor tekstów, a także producent Fabian Hildebrandt oraz perkusista Simon Mengs prawdopodobnie nie spodziewali się, że znajdą się na czele niemieckiej sceny.

Dzięki „Veins of Fire” DESERTED FEAR otwiera nowy rozdział w swojej imponującej karierze muzycznej. Chociaż szacunek dla ich głębokich korzeni deathmetalowych pozostaje łatwo słyszalny, poziom pewności siebie i mistrzostwa wykazywane w pisaniu piosenek, a także lawina chwytliwych melodii wynoszą „Veins of Fire” na nowy poziom.

W „Veins of Fire” DESERTED FEAR ponownie wprowadziło swoje pisanie piosenek, brzmienie i kunszt muzyczny na nowe terytoria. Pozostając wiernymi swoim znakom rozpoznawczym, riffy i melodie, ale także perkusja zostały zaktualizowane, podczas gdy wokalista Manuel „Mahne” Glatter rozszerzył swój zakres jeszcze bardziej.

Teksty na „Veins of Fire” ukazują DESERTED FEAR jako zespół bardzo zainteresowany i zaangażowany w najbardziej istotne współczesne problemy bez potrzeby głoszenia kazań lub żądania konformizmu. Utwory na tym albumie odzwierciedlają świat pełen niepewności, niesprawiedliwości i rosnących podziałów. Przedstawiają ludzi uwięzionych między rozpaczą a poszukiwaniem nowej nadziei, poruszających się przez mroczne krajobrazy – zarówno metaforyczne, jak i rzeczywiste. Mówią o utraconych ideałach, zniszczeniu naturalnego środowiska tej planety, ale także o niezłomnym duchu buntu i woli walki z uciskiem i tymi, którzy chcą dzielić.

Tracklista:
01. Into The Burning Lands
02. The Truth
03. Blind
04. Storm Of Resistance
05. Embrace The Void
06. Rise And Fight
07. At The End Of Our Reign
08. Echoes In The Silence
09. We Are One
10. Veins Of Fire

Artykuł Odsłuch nowego albumu grupy DESERTED FEAR pochodzi z serwisu KVLT.

Kilka słów o albumie:

Rozwój deathmetalowego tria DESERTED FEAR jest zarówno niezwykły, jak i ekscytujący. Kiedy zespół został założony w najbardziej trafnie nazwanym mieście Turyngii Eisenberg (Iron Mountain), gitarzysta i wokalista Manuel „Mahne” Glatter, gitarzysta i główny autor tekstów, a także producent Fabian Hildebrandt oraz perkusista Simon Mengs prawdopodobnie nie spodziewali się, że znajdą się na czele niemieckiej sceny.

Dzięki „Veins of Fire” DESERTED FEAR otwiera nowy rozdział w swojej imponującej karierze muzycznej. Chociaż szacunek dla ich głębokich korzeni deathmetalowych pozostaje łatwo słyszalny, poziom pewności siebie i mistrzostwa wykazywane w pisaniu piosenek, a także lawina chwytliwych melodii wynoszą „Veins of Fire” na nowy poziom.

W „Veins of Fire” DESERTED FEAR ponownie wprowadziło swoje pisanie piosenek, brzmienie i kunszt muzyczny na nowe terytoria. Pozostając wiernymi swoim znakom rozpoznawczym, riffy i melodie, ale także perkusja zostały zaktualizowane, podczas gdy wokalista Manuel „Mahne” Glatter rozszerzył swój zakres jeszcze bardziej.

Teksty na „Veins of Fire” ukazują DESERTED FEAR jako zespół bardzo zainteresowany i zaangażowany w najbardziej istotne współczesne problemy bez potrzeby głoszenia kazań lub żądania konformizmu. Utwory na tym albumie odzwierciedlają świat pełen niepewności, niesprawiedliwości i rosnących podziałów. Przedstawiają ludzi uwięzionych między rozpaczą a poszukiwaniem nowej nadziei, poruszających się przez mroczne krajobrazy – zarówno metaforyczne, jak i rzeczywiste. Mówią o utraconych ideałach, zniszczeniu naturalnego środowiska tej planety, ale także o niezłomnym duchu buntu i woli walki z uciskiem i tymi, którzy chcą dzielić.

Wcześniej kapela zaprezentowała klipy do numerów Blind i The Truth.

Tracklista:
01. Into The Burning Lands
02. The Truth
03. Blind
04. Storm Of Resistance
05. Embrace The Void
06. Rise And Fight
07. At The End Of Our Reign
08. Echoes In The Silence
09. We Are One
10. Veins Of Fire

Artykuł DESERTED FEAR: lyric video do utworu Veins Of Fire pochodzi z serwisu KVLT.

Kilka słów o albumie:

ANTROPOMORPHIA powraca! Sześć lat po ich uznanym studyjnym albumie „Merciless Savagery” (2019), holenderscy handlarze śmierci powracają ze swoim najbardziej brutalnym i mrocznym albumem, który trafnie zatytułowano „Devoid of Light”. Kiedy ANTROPOMORPHIA tworzyła „Devoid of Light” przez okres dwóch i pół roku, nigdy nie straciła z oczu swojej wizji: połączyć szeroką gamę surowych faktur muzycznych, w tym fanatyczną, białooką agresję, mizantropiczne i nihilistyczne teksty oraz mroczne emocje, takie jak gniew, rozpacz i ból, wśród wielu innych, w mroczne i przytłaczające pejzaże dźwiękowe. ANTROPOMORPHIA pierwotnie zrodziła się z odrażającego smrodu śmierci w holenderskim mieście Tilburg w 1990 roku. W tamtym czasie byli pionierami, co wkrótce uczyniło z nich kamień węgielny brutalnej sceny muzycznej w Holandii. Pomimo okazjonalnych przerw, ANTROPOMORPHIA nieustannie umacniała swój status undergroundowych ikon za pomocą serii uznanych wydawnictw. Ich bezkompromisowe podejście i stale rozwijający się wir muzycznych tekstur przyniósł stale rosnący napływ elementów black metalu do muzycznego i wizualnego DNA Holendrów. Teraz ANTROPOMORPHIA powraca z „Devoid of Light”, aby pokazać światu, że nadal są głodni przesuwania granic sceny death metalu w nowe obszary. Podkręć głośność do 10 i pozwól temu albumowi rozwalić!

Wcześniej kapela zaprezentowała klip do numeru Cancerous Bane.

Tracklista:
1. The Withering Stench of Hope
2. Devoid of Light
3. Funeral Throne
4. In Writhing Rapture
5. Cancerous Bane
6. Unending Hunt
7. Ash Drapes the Earth
8. In the Shade of the Devil’s Horns
9. Triumphant Death

Artykuł Nowy teledysk grupy ANTROPOMORPHIA pochodzi z serwisu KVLT.

Kilka słów o albumie:

ANTROPOMORPHIA powraca! Sześć lat po ich uznanym studyjnym albumie „Merciless Savagery” (2019), holenderscy handlarze śmierci powracają ze swoim najbardziej brutalnym i mrocznym albumem, który trafnie zatytułowano „Devoid of Light”. Kiedy ANTROPOMORPHIA tworzyła „Devoid of Light” przez okres dwóch i pół roku, nigdy nie straciła z oczu swojej wizji: połączyć szeroką gamę surowych faktur muzycznych, w tym fanatyczną, białooką agresję, mizantropiczne i nihilistyczne teksty oraz mroczne emocje, takie jak gniew, rozpacz i ból, wśród wielu innych, w mroczne i przytłaczające pejzaże dźwiękowe. ANTROPOMORPHIA pierwotnie zrodziła się z odrażającego smrodu śmierci w holenderskim mieście Tilburg w 1990 roku. W tamtym czasie byli pionierami, co wkrótce uczyniło z nich kamień węgielny brutalnej sceny muzycznej w Holandii. Pomimo okazjonalnych przerw, ANTROPOMORPHIA nieustannie umacniała swój status undergroundowych ikon za pomocą serii uznanych wydawnictw. Ich bezkompromisowe podejście i stale rozwijający się wir muzycznych tekstur przyniósł stale rosnący napływ elementów black metalu do muzycznego i wizualnego DNA Holendrów. Teraz ANTROPOMORPHIA powraca z „Devoid of Light”, aby pokazać światu, że nadal są głodni przesuwania granic sceny death metalu w nowe obszary. Podkręć głośność do 10 i pozwól temu albumowi rozwalić!

Tracklista:
1. The Withering Stench of Hope
2. Devoid of Light
3. Funeral Throne
4. In Writhing Rapture
5. Cancerous Bane
6. Unending Hunt
7. Ash Drapes the Earth
8. In the Shade of the Devil’s Horns
9. Triumphant Death

Artykuł Nowy klip grupy ANTROPOMORPHIA pochodzi z serwisu KVLT.

Ostatnim ich krążkiem, jakiego miałem okazję słuchać, jest pochodzący z 2021 Hades Unleashed, który odebrałem jako bardzo thrash metalowy. Zdziwiłem się, gdy się okazało, że nie zanotowałem premiery Beyond Acheron z 2023 roku – jak widać, Niemcy mają od początku kariery spore tempo i udało im się mnie wyprzedzić. Obiecuję zaległości w odpowiednim czasie nadrobić, a dziś skupię się na nówce.

God of the Godless już od pierwszych dźwięków atakuje staroszkolnym death metalem, który nie boi się thrashowych riffów, ale unika blastów i wszelakich nowomodnych zagęszczeń atmosfery technicznymi popisami. Jest to metal, którego już gdzieś na pewno słuchaliście, i który będzie Wam się często z czymś kojarzył, ale nie szkodzi – tak ma być. Tutaj z premedytacją tworzy się utwory do bólu zakorzenione w klasyce i standardach gatunku staroszkolnego, utrzymanego w średnich tempach death metalu. Fani Death, Asphyx, wczesnego Pestilence czy innych wariacji w takim spektrum powinni odnaleźć się w God of the Godless bez pudła. Czterdzieści dwie minuty łupanki spod znaku Temple of Dread to także silnie koncertowy kawał surowego mięsa, nie wyobrażam sobie stać obojętnie, gdy ze sceny słyszałbym mocarzy w stylu Carnage Ritual, Black Scream lub Prophetic Misanthropy. Te utwory moim zdaniem zostały napisane by kosić metalowe łby nie tylko w domowym zaciszu, ale przede wszystkim podczas koncertowego wyładowania metalowej agresji.

Co do ewentualnych minusów, to można by się przyczepić do rozpoznawalności poszczególnych utworów, ale to tak na siłę. Album jest bardzo wyrównany, kompozycje utrzymane w bardzo podobnym charakterze i mogą się zlewać, jednakże przesłuchanie go trzy czy cztery razy niweluje to odczucie. Poznanie go pozwala wychwycić różnice między utworami.

Jakby nie spojrzeć, Temple of Dread wielce mnie zaskoczyli jakością swojej muzyki. Ceniłem sobie już wcześniej ich dzieła, ale nie spodziewałem się przeskoku jakości tak wyraźnej, jak dokonała się przy okazji God of the Godless. Nie powiedziałbym, że jest to album idealny, ale nikt tu nie szuka ideałów czy nowych klasyków gatunku, bo te już zostały nagrane dawno temu i dzisiejsze kapele mają o wiele trudniejsze zadanie przy tworzeniu muzyki, gdyż muzyki powstaje po prostu za dużo.

Artykuł TEMPLE OF DREAD – „God of the Godless” (2024) pochodzi z serwisu KVLT.

Kilka słów o albumie:

CARNAL TOMB z chaotycznej i tętniącej życiem stolicy Niemiec, Berlina, wydaje swój niecierpliwie oczekiwany trzeci album zatytułowany „Embalmed in Decay” i doskonale oddaje ducha starej szkoły death metalu. Nieco krótsze utwory, szybkie, blastowe beaty i charakterystyczne, pełne zagłady pasaże składają się na współczesną wersję klasycznego death metalu, która ugruntuje status Niemca jako jednego z najgorętszych młodych zespołów tego najbardziej brutalnego gatunku. CARNAL TOMB czerpał inspirację z twórczości H.P. Lovecrafta, a także filmy gore i zombie, takie jak klasyk gatunku Amando de Ossorio z 1972 r. „Grobowce ślepych trupów” oraz stare włoskie miejsca pogrzebowe zwane „putridarium”, w których pozostawiano zwłoki zmarłych, aby gniły. Motywy te zainspirowały także makabryczną okładkę „Embalmed in Decay” autorstwa artysty Skaðvaldura. CARNAL TOMB powstał w Berlinie w 2014 roku z głodu oldschoolowego death metalu, który ogarnął wszystkich członków zespołu. Oprócz niezwykłej liczby nagrań demo, EP-ek, splitów i singli, ich dwa pełnometrażowe albumy „Rotten Remains” (2016) i „Abhorrent Veneration” (2019) zapewniły zespołowi doskonałą reputację w kręgach death metalowych na całym świecie. W zgniłym death metalowym horrorze „Embalmed in Decay” CARNAL TOMB podnosi ślepych umarłych z ich grobowców i uwalnia te potwory oraz inne brutalne zło na niczego niepodejrzewający świat.

Tracklista:
1. Intro
2. The Putridarium
3. Cataclysmic Maze
4. Defiled Flesh
5. Draped in Disgust
6. Cerebral Ingestion
7. Morgue Usurper
8. Embalmed in Decay
9. Eyes of the Chasm

Artykuł Odsłuch nowej płyty formacji CARNAL TOMB pochodzi z serwisu KVLT.