STOLEN LIVES – „Luciferuv Efekt” (2019)

Rafał Chmura — Sat, 27 Apr 2019 08:07:01 +0000

Czy thrash metal z Czech to coś, co tygryski lubią najbardziej? Zapewne zależy od konkretnego tygryska, natomiast pewne jest, że thrashowi załoganci z kraju naszych południowych sąsiadów świata nie zwojowali. Co prawda kilka kapel dało się poznać z bardzo dobrej strony, ale to wszystko. Czy Stolen Lives ma szansę zasilić szeregi zespołów wartych poznania? Przyjrzyjmy się.

Thrash metal to pierwsze, co przychodzi na myśl, ale to tylko jedna ze składowych drugiego pełnego albumu Czechów. Panowie mieszają klasyczną młóckę z mocnymi akcentami brutalnego hardcore punka, dodając odrobinę nowoczesnego grindcore’u i przetykając wszystko paroma klasycznymi, heavy metalowymi riffami. Słowo thrashcore samo ciśnie się na usta, jednak w wypadku Stolen Lives takie uproszczenie jest zwyczajnie krzywdzące. Bardzo dużo tu wściekłości i wrzasku, typowego dla wyżej wymienionych szufladek. Panowie umiejętnie równoważą składowe, dając wybuchowy miks wszystkiego, co ekstremalnie czadowe w gitarowej muzyce. Gdy zapędzą się w melodyjny speed, to growlowe nakładki na i tak mocno krzykliwy wokal sprowadzają numer na core’owe tory. W bardziej motorycznych fragmentach kojarzy się to wszystko z legendarnym, także czeskim Root, ale Stolen Lives dodaje więcej mięsa do gitar i sporo rytmicznych połamańców. Kompozycyjnie chłopaki oscylują gdzieś między D.R.I. a Grip Inc., ale to tylko jedne z wielu nawiązań, jakie można wychwycić na Luciferuv Efekt. Totalna jazda zaczyna się we fragmentach ocierających się o grindcore (O Kruhu, Kruhu) spod znaku Rotten Sound, ale thrashowe gitary nie pozwalają zapomnieć, z czym mamy do czynienia.

Stolen Lives wielką wagę przyłożył do brzmienia – mięsistego, czystego, nowoczesnego, stojącego twardo w XXI wieku. Dla jednych będzie to jak najbardziej logiczny i prawidłowy zabieg, inni zapewne pomarudzą na zbyt małą dawkę brudu i dźwiękowego chamstwa. Chamstwo tkwi za to w samym charakterze tych dwunastu numerów, i to w mocno skondensowanej dawce. Trudno powiedzieć, dla kogo ta płyta jest – dla maniaków grindu zbyt ugładzone, dla fanów thrashu zbyt wściekłe, dla fanów punka zbyt metalowe. Ale może nie mam racji, a Czesi osiągnęli właśnie złoty środek, balansując na obrzeżach muzycznej ekstremy z różnych bajek? Przekonajcie się sami.

Artykuł STOLEN LIVES – „Luciferuv Efekt” (2019) pochodzi z serwisu KVLT.

STOLEN LIVES – „Budoucnost Svini” (2015)

nmtr — Sat, 23 Jan 2016 20:03:33 +0000

Lubię Czechy. To bardzo ładny kraj z pięknymi miastami i jeszcze piękniejszą przyrodą i jeszcze od niej piękniejszymi kobietami. Na dodatek odpowiada mi ich kuchnia, o piwie już nie wspomnę. Dobrze się tam czuję, ale nigdy nie przyszło mi przez myśl, żeby zainteresować się czeską sceną metalową. Do tej pory miałem styczność z zaledwie trzema czeskimi zespołami, które mógłbym określić przymiotnikiem „serio” (przynajmniej te trzy sobie przypominam): Arakain, który niegdyś widziałem na Hunterfeście, Hypnos, który koncertował z Amon Amarth, i Krabathor, czyli poprzedni zespół Bruno, lidera Hypnos. Gdzieś tam przewinęło mi się jeszcze kilka, ale bardziej na zasadzie zabawnych ciekawostek (przypominam sobie zespół o nazwie Zelezobetoni). Ale przecież Czechy to spory, dość spokojny ekonomicznie kraj w środkowej Europie, a natura nie znosi próżni – musi tam istnieć jakaś scena. I istnieje.
Do redakcji Kvlt dotarła płytka czeskiego thrashowego Stolen Lives. Muszę się przyznać – przystałem na recenzję tego albumu dlatego, że pomyślałem, że będzie to zabawne, bo choć grupa nazywa się z angielska, to łoi po czesku. Ale jakoś nie jest mi do śmiechu.
Budoucnost Svini mogę na początek określić jednym słowem: rzetelność. Stolen Lives od początku grają szybko i agresywnie. Nie pozwalają sobie na przestoje, dzięki czemu ani się człek obejrzy, a tu już cała płyta przeleci (fakt, że najdłuższy numer na płycie ma 2:38 też na pewno ma w tym swój udział). Grupa przyjęła sobie brudne, nieco basowe, ale klarowne i mocne brzmienie. W pierwszej chwili uznałem to za niedociągnięcie realizacyjne, ale potem uświadomiłem sobie, że to ono stało się czynnikiem, który zapadł mi w pamięć. Fajne jest to, że te 22 minuty muzyki są naprawdę zróżnicowane. Muszę przyznać, że choć przy pierwszych kilku przesłuchaniach nie zwróciłem na to uwagi, to kompozycyjnie Stolen Lives naprawdę odrobili pracę domową. Aranżacje są urozmaicone i naprawdę zaskakujące, a to dzięki temu, że Budoucnost Svini jest istną rifforamą, a i sekcja rytmiczna też najwyraźniej nie lubi się nudzić. Choć grupa nieustannie pędzi przed siebie prując swoim thrashem z mocnymi elementami crossover i punka (sami nazywają to thrashcore, niech im będzie), to nie robi tego w nużący, jednostajny sposób. W sukurs przychodzi im technika, którą muzycy mają na naprawdę niezłym poziomie – dzięki niej mogą pisać takie riffy jak w utworze tytułowym czy w Ztrata. Z drugiej strony zdarza im się też rozpędzić i nabrać po drodze brutalności, dzięki czemu potrafią zaskoczyć nieprzygotowanego słuchacza niemal grindowym atakiem (vide Zklamani).
Niby miałem się pośmiać, ale cholera, nie mogę. Nawet ten czeski język nie brzmi tu zabawnie – jak ktoś jest wkurwiony to choćby i wykrzykiwał ci prosto w ryj gagi z Miodowych lat to i tak będziesz miał mokro w gaciach. Stolen Lives bez dwóch zdań są wkurwieni, ale robią z tego dobry użytek. Budoucnost Svini to naprawdę niezła gitarowa jazda bez trzymanki i dobry argument, by bliżej przyjrzeć się metalowej scenie naszych południowych sąsiadów.

Budoucnost sviní by Stolen Lives

Artykuł STOLEN LIVES – „Budoucnost Svini” (2015) pochodzi z serwisu KVLT.

thrashcore - KVLT

STOLEN LIVES – „Luciferuv Efekt” (2019)

STOLEN LIVES – „Budoucnost Svini” (2015)