„Koniec” to solowy album Konrada Ciesielskiego, perkusisty i kompozytora znanego z formacji Blindead, Octopussy czy Tranquilizer, który tym razem wyrusza w zupełnie nową podróż dźwiękową.

To muzyka o filmowej dramaturgii i emocjonalnym ciężarze, łącząca elementy ambientu, eksperymentalnej elektroniki, contemporary jazzu i cinematic sound designu.

Konrad Ciesielski od lat jest postacią rozpoznawalną na polskiej scenie alternatywnej. Jako współzałożyciel Blindead współtworzył jedne z najbardziej wpływowych płyt polskiego post-metalu, a jego perkusyjny styl tj. precyzyjny, narracyjny i filmowy stał się jego znakiem rozpoznawczym. W albumie “Koniec” Ciesielski wychodzi poza ramy zespołowego grania. Buduje narrację opartą na przestrzeni, repetycji i emocji. Jego rytm nie prowadzi, lecz oddycha, a dźwięk staje się medytacją.

Dźwięki „Końca” można kojarzyć z projektami takimi jak GoGo Penguin, Portico Quartet, Hidden Orchestra czy Massive Attack, czyli artystami, którzy w wyjątkowy sposób łączą elektronikę z żywymi instrumentami i przestrzenią, tworząc pełne emocji, filmowe pejzaże dźwiękowe. Podobną wrażliwość można odnaleźć w twórczości Immortal Onion, Nene Heroine, Nilsa Frahma czy Dead Can Dance, gdzie organiczność brzmienia i refleksyjny charakter muzyki spotykają się z nowoczesnym podejściem do kompozycji i produkcji.

Na albumie pojawia się szerokie grono gościnnych artystów, którzy nadają każdemu utworowi indywidualny charakter.

W otwierającym całość „Out of Gravity” usłyszeć można Jana Galbasa, znanego z kultowego trójmiejskiego projektu Ampacity, a także z własnych działań na styku improwizacji i współczesnej muzyki eksperymentalnej. Jego pianino staje się tu centrum emocjonalnym kompozycji, a jego frazowanie dodaje muzyce organicznego, niemal kinowego wymiaru.

W „Miscommunication Land” wokalnie udziela się Gabriela Wasilewska, artystka związana z trójmiejskim środowiskiem performatywnym. Jej głos, balansujący między spoken word a subtelnym śpiewem, wprowadza narrację o ludzkim dystansie i nieporozumieniu – motywach przewijających się przez całą płytę.

W utworze „Taganana” pojawia się Dawid Lipka, trębacz znany z zespołu Ńoko i regularnie współpracujący np. z Marcinem Świetlickim i Tymonem Tymańskim. Jego gra na trąbce, pełna oddechu i otwartych przestrzeni, przenosi słuchacza w rejony współczesnego jazzu improwizowanego i organicznego ambientu.

Szczególną rolę pełni również Patrycja Tempska, saksofonistka aktywna na trójmiejskiej scenie jazzowej i eksperymentalnej. Jej partie, nagrane w utworach „Out of Gravity” i „Kamdra”, budują napięcie i ruch, wprowadzając miękki kontrapunkt wobec elektronicznego tła.

Mimo, że każdy z utworów jest spotkaniem z innym głosem, innym instrumentem, inną emocją, płyta zachowuje swój charakter, a wspólnym mianownikiem pozostaje spokój, świadomość dźwięku i filmowa wrażliwość.

Dla Mindses Music album „Koniec” to kolejny krok w eksploracji przestrzeni dźwięku w której duchowość spotyka się z eksperymentem, a introspekcja z odwagą twórczą. To także świadectwo, że muzyka współczesna może być zarówno emocjonalna, jak i refleksyjna, bez popadania w formalizm.

Premiera albumu „Koniec” odbędzie się 5 listopada 2025 roku. Płyta ukaże się cyfrowo na wszystkich głównych platformach streamingowych oraz w limitowanym, kolekcjonerskim wydaniu fizycznym.

Poniżej prezentujemy teleydyski do dwóch singli promujących to wydawnictwo.

Tracklista:
1. Out of Gravity (feat. Jan Galbas on piano)
2. Miscommunication Land (feat. Gabriela Wasilewska on vocals)
3. Taganana (feat. Dawid Lipka on trumpet)
4. Labyrinthine (feat. Joanna Gośniowska-Budzisz on vocals)
5. Kamdra (feat. Patrycja Tempska on saxophone)
6. Znaczenie (feat. Bartosz Hervy – voice)
7. To Beginning (feat. Christopher Sawyer on vocals)

Artykuł Konrad Ciesielski (ex-BLINDEAD) z nietuzinkowym projektem muzyczym pochodzi z serwisu KVLT.

Singiel „Look At Us” to pierwszy utwór zapowiadający album – energetyczny, pełny siły i napędzany nieustępliwym gitarowym riffem – jak mówi lider , Darius Keeler: „Look At Us to po prostu sztos! Z ponurym tekstem, który interpretuję jako odbicie naprawdę wypaczonego świata, w którym żyjemy, uważam, że to jeden z naszych najlepszych singli do tej pory.”

„Glass Minds” to następca wydanego w 2022 roku potrójnego albumu „Call to Arms & Angels„, który trafił do pierwszej dziesiątki list przebojów w wielu krajach Europy i doprowadził zespół do największych koncertów w karierze, zwieńczonych występem w paryskiej Accor Arenie przed 15-tysięczną publicznością w listopadzie 2023 roku.

Album stanowi potężny krok w 30-letniej ewolucji zespołu. Zainicjowany przez podstawowy kwartet album opiera się na minimalistycznym, nastrojowym brzmieniu, pełnym przestrzeni i emocji. Pojawienie się rapera z Essex, Jimmy’ego Collinsa, wnosi mroczną, intensywną energię do utworu „Heads Are Gonna Roll„, podczas gdy wokalistka Lisa Mottram błyszczy między innymi w „Glass Minds” oraz nastrojowym „The Love The Light„.

Różnorodność albumu rozciąga się od surowych, perkusyjnych rytmów w „When You’re This Down„, przez elektropopowe akcenty w „Wake Up Strange„, aż po motoryczne brzmienie Look At Us. Emocjonalne centrum płyty stanowi ośmiominutowy So Far From Losing You, łączący rap i wokale, odzwierciedlający osobiste doświadczenia Dariusa Keelera. Napędzani pragnieniem tworzenia bez granic, Archive wciąż rzucają wyzwania i inspirują fanów, udowadniając, że ich twórcza iskra płonie jaśniej niż kiedykolwiek.

Tracklista:
01. Broken Bits
02. Glass Minds
03. Patterns
04. Look At Us
05. When You’re This Down
06. So Far From Losing You
07. Wake Up Strange
08. City Walls
09. The Love The Light
10. Shine Out Power
11. Heads Are Gonna Roll
12. Where I Am

Formacja opublikowała również trasę koncertową, podczas której promowane będzie najnowsze wydawnictwo. Archive wystąpi w Polsce na jednym koncercie, który odbędzie się:

08.04.2026 – Warszawa, COS Torwar (wydarzenie)

Bilety:

• przedsprzedaż Ticketmaster rozpoczyna się 11.09.2025 o godz. 11.00
• sprzedaż ogólna rozpocznie się 12.09.2025 o godz. 11.00

Artykuł ARCHIVE: singiel zapowiadający nową płytę, koncert w Polsce w 2026 roku pochodzi z serwisu KVLT.

Substancja to duet, w którego skład wchodzą Łukasz Józef Myszkowski (wokalista Antigamy) i Sebastian Zusin (znany przede wszystkim z Rootwater). Panowie połączyli siły, by wypuścić w świat muzykę i teksty różne od tego, czym parają się w macierzystych kapelach. Łukasz zaśpiewał, napisał teksty, zagrał na gitarze akustycznej. Sebastian wziął do ręki gitarę elektryczną, zagrał na syntezatorach i zajął się samplami. Wydaje mi się, że obaj muzycy – współpracujący już ze sobą przed laty – doskonale się zgrali w filozofii tworzenia. Duet w studiu wsparli gościnnie Sebastian Kucharski i Nika Zusin.

Najmniej tu z muzyki głównych zespołów artystów – z rzadka tylko pojawiają się ciut mocniejsze gitary czy drapieżniejsze, industrialne momenty – ale to duży plus, bo możemy poznać Łukasza i Sebastiana z innej, bardziej osobistej strony. Nie do końca da się też określić styl Substancji, co również jest zaletą. Nawiązując do tytułu albumu, wraz z kolejnymi numerami słuchacz odkrywa „coś jeszcze”. Bo nowofalowy, post-punkowy wyraz zmieszany z elektroniką to jedno, ale przecież są tu i popowe melodie, i rockowo brzmiące gitary, i industrialny posmak. Aranżacja są nieprzeładowane, stawiają na podkreślenie klimatu kompozycji. W myśl „zasady mniej znaczy więcej”, udaje się muzykom zbudować oddzielny świat, w czym pomogła także produkcja i mastering całości.

Album Tu musi być coś jeszcze to dziecię ery pandemii, a zatem przebija się w tekstach i muzyce klimat niepewności i rozczarowania rzeczywistością. Nie jest to jednak płyta smutna. Raczej podszyta niepokojem i nostalgią, pozbawiona złudzeń, ale nie nadziei. Myszkowski dzieli się osobistymi spostrzeżeniami bez dosłowności, prezentując – zwłaszcza w przewrotnym Sumie – własną filozofię życia, podążając wbrew głównym nurtom: a ja spokojnie w mule, wielkie plany snuję / czekam wiele dni, wiele mi się śni. / A na dno wszystko spada / każda chwila, czasem zdrada. Gdzieś na pograniczu dosłowności i poezji niektórzy znajdą podobne do własnych przemyślenia i nastroje.

Coś tu pobrzmiewa rockowo-synthowym duchem muzyki Radiohead (Idzie burza), jest i melodia przywołująca echa Igły Marka Grechuty (Nawet jeśli spłonę). Znalazło się też miejsce na taneczne rytmy, które ożywiają album (A ja nie czy Galaktyki) – może tylko Aniołowie wypadają zbyt dyskotekowo. Nie brakuje tu syntetycznej, wciągającej przestrzeni (Tu musi być coś jeszcze) i trip-hopowej psychodelii. Całość cechuje wyraźny, najczęściej jednostajny beat, choć Substancja potrafi też bawić się rytmiką, nieco łamać metrum. Diabeł najczęściej tkwi w szczegółach i podobnie jest na tym albumie – a to intrygująco wypadnie połączenie dźwięków akustycznej gitary z elektroniką (Idzie burza), a to chórki w tle dodadzą całości uduchowienia (Tam gdzie chcemy), albo struktura kompozycji przyjemnie zaskoczy (Za mało). Na uwagę zasługuje też interesujący kower Klausa Mitffocha, legendarny numer Strzeż się tych miejsc. Nie jest łatwo odnieść się do takiego utworu, a tu, zachowując rdzeń oryginału, udało się go podlać synthową estetyką i noir jazzowym klimatem.

Płyta raczej na wieczory, wymagająca uwagi. Prawie godzina muzyki to dość długo w czasach krótkich komunikatów. Duet Substancja robi sporo, by urozmaicić tę podróż, a jednocześnie nie zatracić spójności wyrazu. Pewnie można się przyczepić do momentów mniej wyrazistych – kompozycyjnie czy tekstowo – ale nie będę udawał surowego krytyka. Każdy z tego tygla wyłowi coś innego. Mało jest podobnych albumów, które nie są nagrywane w celu przypodobania się konkretnym środowiskom. Ciekaw jestem koncertów i tego, jak formacja odda pewne niuanse na żywo.

Artykuł SUBSTANCJA – „Tu musi być coś jeszcze” (2024) pochodzi z serwisu KVLT.

Poznański zespół SOUR BLOOD grający alternatywnego rocka wypuścił nowy niezwykły utwór “Lacquer Eyes” z gościnnym udziałem trębacza z Filharmonii Narodowej.

Komentarz zespołu: „Zawsze zależało nam na tym żeby bez skrępowania móc eksplorować różne gatunki muzyczne, tak żeby nasza muzyka była interesująca tak samo dla słuchaczy, jak dla nas samych. Są oczywiście brzmienia które wychodzą nam spod palców naturalnie, jak chociażby rock, ale jest tyle innych ciekawych stylów, że możemy jedynie mieć nadzieję i ambicję iż kiedyś uda się nam wyrazić coś interesującego w przynajmniej kilku z nich. Z każdym kolejnym singlem chemy tworzyć inne dźwięki i wzbudzać inne emocje. Pozwolić sobie na to żeby odkrywać się wciąż na nowo i nie czuć ciężaru narzuconego stylu to po prostu świetna zabawa. Dlatego nie moglibyśmy być szczęśliwsi jak teraz kiedy dzielimy się z Wami „Lacquer Eyes”. Doszło trochę elementów jazzu i trip-hopu do tej naszej muzycznej układanki i mamy nadzieję że zabrzmią na tyle dobrze że zostaną na dłużej na Waszych playlistach.”

„Lacquer Eyes” to niezwykle mroczny numer. Dla nas traktuje o chorobie Alzheimera i o bezwzględnym zagubieniu, strachu i poczuciu straty które się z nią wiążą i których nie sposób uniknąć. Kiedy choroba uderza, trudno wykrzesać w sobie nadzieję na lepsze jutro, zarówno chorym jak i ich rodzinom. Pytanie które sobie zadajemy brzmi: Czy wszyscy na końcu po prostu zgaśniemy? Czy lepiej się z tym od razu pogodzić czy kwestionować? Czy ktoś mnie zapamięta?

Z drugiej strony, “Lacquer Eyes” można interpretować inaczej. W utworze obecne są motywy odpuszczania sobie i innym, uczucia bezradności, a także przemijania i poczucia zbliżania się do pewnego końca . Pewnie każdy może odnaleźć siebie w tych wątkach, dlatego ten numer może opowiadać różne historie, w zależności od doświadczeń i emocji słuchacza.

„Lacquer Eyes” polecamy Wam słuchać w samotności, najlepiej po ciemku, w gotowości na obcowanie z Waszymi najczarniejszymi myślami.

Artykuł Nowy zaskakujący singiel od SOUR BLOOD pochodzi z serwisu KVLT.

Płytę rozpoczyna dosyć długi fragment wzięty z kvltowego serialu Twin Peaks, co jest już jakimś sygnałem, czego możemy się spodziewać dalej. Kto zna ścieżkę dźwiękową z serialu, ten momentalnie wyczuje miłość artystów do tego kawałka geniuszu (choć na Ep Mirage było to słychać jeszcze silniej). Rafał skomponował muzykę oscylującą klimatem gdzieś na przecięciu trip hopu z tym właśnie tworem, gdzie bardzo zwiewne, uduchowione partie współegzystują w równym stopniu z transowym rytmem. Co mnie osobiście bardzo ucieszyło, to wykorzystanie na płycie żywych instrumentów – poza saksofonem, który poszedł z klawisza, ale jeżeli się o tym nie wie, to nie ma szans tego wyłapać. Album jest pełen życia i momentami nawet troszkę rockowy (Far from Home czy lekko toolowy TY). W bardziej zakręconych momentach słyszę tu też echa Trenta Reznora i jego schizofrenicznej maszyny Nine Inch Nails (Hang Time). Liczę na to, że muzycy nie obrażą się na te porównania, niewątpliwie mają ambicje, by być marką samą w sobie i idą w tym kierunku zdecydowanie, jednak przed inspiracjami i skojarzeniami nie ma ratunku, a być do takich artystów porównywanym to bardziej zaszczyt niż obraza.

Osobną historią są wokale nagrane w całości przez Ewelinę. Jej wkład w odbiór płyty jest ogromny. Wokalistka nie pojawia się we wszystkich kompozycjach, ale jej charakterystyczne, mocne, polskojęzyczne liryki nadają całości odpowiedniego „lotu”, dodają głębi i w nieoczywisty sposób tworzą „przeboje” z utworów, które normalnie nie miałyby prawa się nimi stać ze względu na swoją odjechaną strukturę. Jest to też element, który łączy najsilniej Slaidize z trip hopem i gigantami z Massive Atack czy Portishead. Nie chodzi mi o wytykanie konkretnych porównań, a bardziej o klimat, budowanie atmosfery i głębię zawartą w ich sztuce.

W podsumowaniu… nie będzie podsumowania. W akapicie tym chciałbym tylko wyrazić nadzieję, że projekt zostanie zauważony, a płyty będą się sprzedawać jak świeże bułeczki. Jeżeli Reznor dał radę odnieść sukces, jeżeli lata 90. przyniosły wielką modę na trip hop, to nie widzę przeszkód, by sztuka Slaidize również nie miała odnieść szerszego sukcesu. Materiał znajdujący się na TY zasługuje na poklask, na miliony odtworzeń w streamingu i potężną promocję, której niestety nie ma. Jak śpiewał najgorszy polityk współczesnych czasów, „bo tutaj jest jak jest po prostu…”, słowa to bolesne i niestety pasujące do realiów naszej sceny. Nie zmienia to faktu, że liczę iż projektowi się powiedzie w przyszłości.

Artykuł SLAIDIZE – „TY” (2023) pochodzi z serwisu KVLT.

Artykuł Morcheeba – Wrocław (21.07.2023) pochodzi z serwisu KVLT.

Mono i Gggolddd to zespoły, które od dawna mają silną pozycję wśród trudnej do sklasyfikowania muzyki z wewnętrznym mrokiem wysuniętym naprzód. Japońskie Mono wypracowało ekstrakt nawiedzonego post-rocka na “Pilgrimage of the Soul” sprzed dwóch lat, a holenderskie Gggolddd przełamuje kolejne bariery emocjonalnego tabu, mieszając metal, alt-rock i trip-hop na ubiegłorocznym “This Shame Should Not Be Mine”. Grupy wystąpią w Polsce kolejno:

6.05.2023 – Kraków, Kamienna12
Bilety: 89/99 zł – przedsprzedaż, 120 zł – w dniu koncertu
Organizator: Knock Out Productions

7.05.2023 – Warszawa, Proxima
Bilety: 89/99 zł – przedsprzedaż, 120 zł – w dniu koncertu
Organizator: Knock Out Productions

8.05.2023 – Gdańsk, Drizzly Grizzly
Bilety: 89/99 zł – przedsprzedaż, 120 zł – w dniu koncertu
Organizator: Drizzly Grizzly

Bilety na koncerty trafią do sprzedaży już 20 stycznia (11:00) na:
– SKLEP KNOCK OUT (druki kolekcjonerskie)
– DRIZZLY GRIZZLY (tylko Gdańsk!)

Artykuł Koncerty MONO i GGGOLDDD w Polsce pochodzi z serwisu KVLT.

ROSK

Svalbard

Truchło Strzygi

Grift

Igorrr

Witchcraft

Wiegedood

Arabrot

Hexvessel

Vader

Sólstafir

Lindy-Fay Hella

Mercyful Fate

Leprous

Artykuł Mystic Festival – Dzień 3 (04.06.2022) pochodzi z serwisu KVLT.

Zapraszamy do odsłuchu nowego singla zatytułowanego We Are The Same.

Darius Keeler o nowej płycie: “Napisanie dwunastego studyjnego albumu było dla zespołu niezwykłym czasem. Pisanie piosenek stało się rozwijającą się narracją, gdy świat z każdym dniem stawał się dziwniejszy i bardziej niepokojący. Gdy wolność ludzi została zepchnięta na skraj, cierpienie wywołane przez Covid i straszne wydarzenia w USA pod przewodnictwem Trumpa oraz wzrost prawicy, wszystko wydawało się możliwe. Rozmyślanie o tamtych czasach jako artystów przywoływało ciemność i gniew, ale także dziwny rodzaj inspiracji, która momentami była niepokojąca. To naprawdę sprawiło, że doceniliśmy moc muzyki i nasze szczęście, że możemy w ten sposób wyrażać swoje uczucia. Wydaje się, że na końcu tunelu jest światło, ale w tym świetle zawsze są cienie.”

Tracklista:

1. Surrounded By Ghosts
2. Mr Daisy
3. Fear There And Everywhere
4. Numbers
5. Shouting Within
6. Daytime Coma
7. Head Heavy
8. Enemy
9. Every Single Day
10. Freedom
11. All That I Have
12. Frying Paint
13. We Are The Same
14. Alive
15. Everything’s Alright
16. The Crown
17. Gold

Alter Art poinformował, że grupa Archive podczas trasy promującej nową płytę, przyjedzie do Polski i zagra trzy koncerty, które odbędą się:

11.10.2022 – Kraków, Klub Studio
12.10.2022 – Warszawa, COS Torwar
13.10.2022 – Gdańsk, Stary Maneż

W roli supportu zagra zespół Bokka.

Limitowana przedsprzedaż biletów dla posiadaczy voucherów w AlterSklepie i członków AlterKlubu rozpocznie się w czwartek, 17 marca 2022 o 10:00.
Regularna sprzedaż biletów na koncert startuje w piątek, 18 marca 2022 o 10:00.

Artykuł Archive: nowy singiel i trzy koncerty w Polsce pochodzi z serwisu KVLT.

Zapraszamy do odsłuchu nowego singla zatytułowanego Night People.

Darius Keeler o nowej płycie: “Napisanie dwunastego studyjnego albumu było dla zespołu niezwykłym czasem. Pisanie piosenek stało się rozwijającą się narracją, gdy świat z każdym dniem stawał się dziwniejszy i bardziej niepokojący. Gdy wolność ludzi została zepchnięta na skraj, cierpienie wywołane przez Covid i straszne wydarzenia w USA pod przewodnictwem Trumpa oraz wzrost prawicy, wszystko wydawało się możliwe. Rozmyślanie o tamtych czasach jako artystów przywoływało ciemność i gniew, ale także dziwny rodzaj inspiracji, która momentami była niepokojąca. To naprawdę sprawiło, że doceniliśmy moc muzyki i nasze szczęście, że możemy w ten sposób wyrażać swoje uczucia. Wydaje się, że na końcu tunelu jest światło, ale w tym świetle zawsze są cienie.”

Artykuł Archive: nowy singiel z płyty Call To Arms & Angels pochodzi z serwisu KVLT.