Jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie udzielić niestety nie mogę, podobnie zresztą jak nie jestem w stanie dołączyć do grona fanów shoegaze’u, choć In Now Less Than Ever to już kolejna muzyczna okazja na przekonanie mnie do tego gatunku. Są tu jednak rzeczy, które trio robi dobrze. Podobać może się chwytliwość World Fell Off, przyjemne The Velvet Noise i Sazerac czy energiczne Eyelets & Aglets i Dust Worship, w których zakochać powinni się fani przesteru oraz noise rocka. Do gustu przypadły mi też drobne skręty w nieco bardziej narkotyczne rejony, jakich doświadczyć możemy na przykład w nijakich We Want Our Heaven i Rule 110 – zespół potrafi ubarwiać w ten sposób warstwę instrumentalną swoich kompozycji i mógłby sięgać po ten zabieg zdecydowanie częściej.

Na drugim biegunie mamy za to będący kiepskim wejściem w album mało ciekawy Ash Candied Cough, a także wspomniane już We Want Our Heaven oraz Rule 110, w których drobne zawirowania w nastroju są jedynymi plusami. Do tego dochodzi irytujący przerywnik Fanfare oraz nuda wylewająca się z przeciągniętego, siedmiominutowego The Sun While You Can, kawałka zamykającego krążek. Trochę więc zabrakło zespołowi pomysłów na cały album. Być może lepszym wyjściem byłaby kolejna w karierze EP-ka?  W ten sposób na pewno byłoby zespołowi łatwiej utrzymać zaciekawienie słuchaczy przez cały czas trwania płyty.

Choć In Now Less Than Ever wstydu Amerykanom na pewno nie przynosi, to jednak widoczny momentami potencjał pozwala twierdzić, że koniec końców ten debiut mógł wypaść znacznie lepiej. Jego mocniejsze momenty są naprawdę godne uwagi, ale za to te mniej udane wypadają przy nich bardzo, bardzo blado. Mimo wszystko będę czasem do tego krążka wracał, choć zapewne nie do całości, a tylko do kilku kompozycji.

Artykuł TWIN DRUGS – „In Now Less Than Ever” (2022) pochodzi z serwisu KVLT.