Już sama nazwa zespołu spowodowała, że zrobiło mi się czarniej na sercu. W końcu Fjelltronen Sigurda Wongravena to jeden z filarów mojej muzycznej egzystencji. A skojarzenie z tą płytą (wyłącznie w warstwie słownej) jest oczywistą oczywistością.

Natomiast samego pomysłodawcy tego projektu wcześniej nie znałem. Pewnie dlatego, że niezwykle rzadko udziela się w świecie scenicznym i od końca zeszłego wieku (kiedy to datowany jest początek projektu Fjellotrone) wydane zostały tak naprawdę dopiero dwa albumy długogrające, z czego ten drugi w drugiej połowie roku bieżącego.

I co zawiera owa płyta? Niby niewiele, sześć kawałków, trwających łącznie nieco ponad pół godziny. Podzielić ten album można na dwie równe części. Pierwsza (zawierająca trzy pierwsze utwory) jest blackowa, chociaż jest to black niezbyt karkołomny w tempie czy treści, za to klimatyczny i melodyjny. Natomiast druga część płyty, to już ambient w najczystszej postaci.

Instrumentarium – jak to bywa przy wolnym blacku i ambiencie – nie zaskakuje. Mocno przesterowana gitara a’la Filosofem Burzuma, mało żwawa perkusja i klawisze, mnóstwo klawiszy. Za to growl charczy przepięknie i nadaje klimat i niepowtarzalność całemu albumowi. Urdabrunnen przypomina mi nieco atmosferą coś pomiędzy wspomniane wyżej Filosofem a Hvis Lyset Tar Oss. A jak dla mnie, wychowanka Varga to naprawdę dobre skojarzenia.

Co prawda mogłoby być trochę szybciej, bo kilkukrotne przesłuchanie tej płyty „w ciągu” może nieco znużyć, ale na długie jesienne wieczory to pozycja w sam raz. Brawo Via Nocturna za wygrzebanie z otchłani niebytu Pana Fjelltrona i wydanie jego najnowszej płyty. Takich pozycji poproszę więcej w Waszym repertuarze!

Płytę można kupić w sklepie internetowym Via Nocturna.

Artykuł FJELLTRONE – „Urdabrunnen” (2017) pochodzi z serwisu KVLT.